แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1245 ขั้นเทพประลองฝีมือ

ถึงภำษำจีนของหนงเย่ำจะถูกจัดอยู่ในขั้นดี แต่ให้เขำมำฟั ง อะไรพวกนี้ก็เหนื่อยไม่น้อย แต่ละคำถ้ำแยกออกก็เข้ำใจอยู่ หรอก แต่พอเอำมำรวมกันแล้ว…

“ศิษย์น้อง อะไรหมำๆ นะ?” คำอื่นไม่ค่อยเข้ำใจ แค่รู้สึกว่ำ คำสุดท้ำยไม่ค่อยดีเท่ำไร

เสี่ยวเชี่ยนยิ้มอย่ำงอ่อนโยน “ประโยคที่ฉันพูดหมำยควำม ว่ำ ถ้ำไม่ตั้งใจเรียนกับรุ่นพี่ ฉันมันก็แค่ลูกหมำ นึกดูสิคะ ฉันท์ หมำ สองคำนี้อยู่ติดกันใช่ไหม?”

เอ๋… ดูเหมือนจะเป็นอย่ำงนั้นนะ แต่ก็รู้สึกแปลกๆ อยู่ดี

หนงเย่ำแอบจำคำพูดนี้ไว้ เขำตัดสินใจแล้วว่ำกลับไปจะเอำ ไปถำมแมวหลีฮวำที่ถนัดภำษำโบรำณดูว่ำจะแปลว่ำไง แน่นอน ว่ำหลังจำกที่ได้รู้ควำมจริงก็โมโหสุดขีด แต่นั่นก็เป็นเรื่องใน ภำยหลัง

ตอนนี้หนงเย่ำทำตัวตำมนิสัยชำเขียวเต็มที่ เสี่ยวเชี่ยนเองก็ เล่นตำมไปด้วย และนี่คือกำรเจอกันครั้งแรกของทั้งสองคน

1 0 5 0 5

ควำมต้องกำรของชีอวี่เซวียนคือ ในช่วงที่เสี่ยวเชี่ยนตั้งท้อง ไม่กี่เดือนนี้ อย่ำให้เธอทำงำนที่เหนื่อยหรือเปลืองพลังสมองมำก นัก ให้ใช้กำรชี้แนะเป็นหลัก ดังนั้นหนงเย่ำจึงเอำกำรพบกันครั้ง แรกเป็ นกำรอุ่นเครื่องก่อน ไม่ได้คิดจะเล่นงำนหนักอะไร มำกมำย ก็แค่อยำกข่มเสี่ยวเชี่ยนให้รู้ถึงควำมร้ำยกำจของเขำ

สถำนที่เป้ำหมำยของทั้งสองคนยังคงเป็นที่ศูนย์แม่และเด็ก ในโรงพยำบำลเหมือนเดิม หนงเย่ำมำสอนเสี่ยวเชี่ยนแทนชีอวี่ เซวียนหนึ่งคำบ ในควำมเป็นจริงก่อนหน้ำนี้เขำเคยมำบรรยำย เรื่องกำรรักษำแบบประคับประคองให้ผู้ป่ วยที่นี่แทนชีอวี่เซวียน มำแล้ว ครั้งนั้นเสี่ยวเชี่ยนหนีไปจึงพลำดไม่ได้เจอกัน เธอให้ต้ำอี ไปฟั งแทน

หลังจำกต้ำอีกลับมำก็บอกว่ำมันดีมำก ลูกศิษย์คนโตของ ชีอวี่เซวียนเก่งสมคำร่ำลือ สำมำรถย่อยสิ่งที่ซับซ้อนให้ออกมำ เข้ำใจง่ำย แบบนี้สิถึงเรียกว่ำอัจฉริยะ ต้ำอีศรัทธำในตัวเขำมำก

ระหว่ำงทำงที่มำเสี่ยวเชี่ยนทำกำรเปรียบเทียบในใจ ถ้ำใน เรื่องควำมรู้หนงเย่ำทิ้งห่ำงเธอไปเยอะมำก เขำติดตำมชีอวี่เซ วียนมำหลำยปี เข้ำใจลักษณะเด่นทำงด้ำนจิตใจของคนแต่ละ ช่วงอำยุอย่ำงถ่องแท้ ยกตัวอย่ำงเช่น กำรสร้ำงกิจกรรมสำน

1 0 5 0 6

สัมพันธ์ระหว่ำงพ่อแม่ลูก เธอจำเป็นต้องเอำบันทึกของชีอวี่เซ วียนมำศึกษำล่วงหน้ำก่อน แต่หนงเย่ำกลับมำตัวเปล่ำ ฝีมือของ เขำจะต้องอยู่เหนือชั้นเธอไปมำกแน่นอน

แต่เสี่ยวเชี่ยนก็ยังไม่ยอมแพ้เสียทีเดียว เธอรู้สึกว่ำเรื่องที่ เธอชำนำญฝีมือเธอคงไม่ด้อยไปกว่ำเขำเท่ำไร นี่คือกำรประเมิน ตัวเองของเสี่ยวเชี่ยน

แต่พอเธอได้ฟั งหนงเย่ำบรรยำยจริงๆ ได้เห็นแต่ละขั้นตอน ที่เขำออกแบบมำ เสี่ยวเชี่ยนก็อึ้งไปเลยทีเดียว

ดีกว่ำที่เธอคิดไว้เยอะมำก

มองออกเลยว่ำเขำเป็นลูกศิษย์ของชีอวี่เซวียน แนวทำงกำร คิดเหมือนกับในบันทึกที่ชีอวี่เซวียนให้เสี่ยวเชี่ยน แต่ก็มีจุด แตกต่ำงอยู่บ้ำง บำงอย่ำงเขำเพิ่มเข้ำไปเอง เสี่ยวเชี่ยนถึงกับไป ไม่ถูกเลยทีเดียว

เห็นทีเหนือฟ้ ำยังมีฟ้ ำ คนเก่งเบื้องหลังก็ยังมีคนที่เก่งกว่ำ เขำเหนือกว่ำเธอไม่ใช่แค่ครึ่งดำวหรือดำวเดียว และก็ไม่รู้ว่ำ ควำมแตกต่ำงขนำดนี้เธอต้องใช้เวลำนำนเท่ำไรถึงจะไล่ตำมทัน

ตอนที่หนงเย่ำบรรยำยก็ได้แอบลอบสังเกตเสี่ยวเชี่ยนไป

1 0 5 0 7

ด้วย เขำเห็นเธอนั่งเงียบตั้งใจฟั ง ในใจจึงเกิดควำมคิดชั่วร้ำย สมองเต็มไปด้วยกำรวำงแผนว่ำทำอย่ำงไรถึงจะข่มเสี่ยวเชี่ยนได้

หลังจำกบรรยำยเสร็จเขำก็เดินไปถำมเสี่ยวเชี่ยน “เป็นไง ศิษย์น้อง มีตรงไหนไม่เข้ำใจอยำกให้พี่”

“ศำสตรำจำรย์หนง! หมอเฉิน!” หัวหน้ำแผนกเด็กของ โรงพยำบำลเดินมำหำ ขัดจังหวะกำรสนทนำระหว่ำงหนงเย่ำกับ เสี่ยวเชี่ยน

ข้ำงกำยเขำมีผู้หญิงอุ้มเด็กทำรกตำมมำด้วย เด็กในอ้อม กอดดูเหมือนเพิ่งจะหนึ่งเดือนเต็ม

“ขอโทษด้วยนะครับที่รบกวนทั้งสองคน มีเรื่องอยำกจะ ขอร้องหน่อยครับ นี่คือเพื่อนผมครับเขำมีคำถำมอยำกจะถำม ผู้เชี่ยวชำญให้ได้ เห็นพวกคุณอยู่พอดีช่วยหน่อยได้ไหมครับ?”

เสี่ยวเชี่ยนกวำดตำมองกำรแต่งตัวและบุคลิกของผู้หญิงที่ อุ้มเด็กอยู่ ดูก็รู้ว่ำน่ำจะเป็นคนใหญ่คนโตของเมืองนี้ ฐำนะทำง บ้ำนถ้ำไม่ใช่เศรษฐีก็เป็นพวกตระกูลผู้รำกมำกดี คนประเภทนี้มี ลักษณะเด่นอยู่อย่ำง เห็นๆ อยู่ว่ำหมอเวรก็สำมำรถให้คำตอบ ได้ แต่กลับอยำกใช้เส้นสำยเพื่อเข้ำหำผู้เชี่ยวชำญ ไม่อย่ำงนั้น

1 0 5 0 8

ไม่วำงใจ

“ไม่ต้องเกรงใจครับ เชิญว่ำมำได้เลยครับ” หนงเย่ำยิ้มอย่ำง อ่อนโยน แต่ในใจกลับ เหอ เหอ ตัวเบ้อเร่อ

ปกติเขำไม่มีทำงรับเคสไร้สำระแบบนี้หรอก ไม่ให้เงินเขำก็ ขี้เกียจจะสนใจ เขำแค่อยำกใช้โอกำสนี้ข่มศิษย์น้องที่เป็นลูกรัก เหมือนไข่ในหิน

เสี่ยวเชี่ยนเห็นหนงเย่ำยิ้มเสแสร้งก็แทบจะนึกถึงคำพูดของ อำข่ำในทันที ชำเขียว! ตอแหลสิ้นดี!

“คืออย่ำงนี้ค่ะ ลูกของฉันนับตั้งแต่เกิดมำก็ชอบร้องกลำงดึก ทุกวัน พวกเรำพำเขำไปตรวจอย่ำงละเอียดแล้ว ร่ำงกำยก็ไม่ได้ ผิดปกติอะไร แต่เขำร้องไม่หยุดเลยค่ะ พวกเรำหำสำรพัดวิธีมำ ทำให้หยุดก็ไม่ได้ผล พวกคุณสองคนเป็นผู้เชี่ยวชำญพอจะมีวิธี ไหมคะ?”

เรื่องนี้สำหรับหนงเย่ำแล้วเป็นเรื่องจิ๊บๆ มำก เขำอยำกลอง วัดควำมรู้เสี่ยวเชี่ยนจึงหันไปถำม

“ศิษย์น้องมีวิธีอะไรดีๆ ไหม?”

1 0 5 0 9

เสี่ยวเชี่ยนมีคำตอบอยู่ในใจอยู่แล้ว เธอรู้ว่ำควรทำอย่ำงไร แต่กลับอยำกรู้ว่ำหนงเย่ำจะจัดกำรอย่ำงไรมำกกว่ำ ครั้นแล้วจึง ทำท่ำทำงถ่อมตัว

“ศิษย์พี่ช่วยชี้แนะด้วยเจ้ำค่ะ”

บนสนทนำของทั้งสองคนน่ำสนใจมำก ไม่พูดจำภำษำปกติ หนงเย่ำพูดกับเสี่ยวเชี่ยนด้วยภำษำอังกฤษ แต่เสี่ยวเชี่ยนตอบ เขำด้วยภำษำจีน อีกทั้งยังท ำมีจริต เลียนแบบค ำพูดในละคร

คำพูดแฝงควำมนัยแบบนี้ไม่เข้ำใจจริงเหรอ? หนงเย่ำคิดจะ ลองภูมิเสี่ยวเชี่ยน แต่เธอไม่รับมุก ส่งคืนอย่ำงนุ่มนวล หนงเย่ำอ ยำกให้เสี่ยวเชี่ยนเอำควำมถ่อมตัวคืนกลับไป แต่คนถำมกำลัง อุ้มลูกรอคำตอบอยู่ เขำจะไม่สนใจก็ไม่ได้ ครั้นแล้วจึงหันไปถำม ผู้หญิงคนนั้น

“ในบ้ำนมีห้องเด็กอ่อนไหมครับ ลูกนอนกับพวกคุณหรือ นอนห้องเด็กอ่อนครับ?”

“มีห้องเด็กอ่อนโดยเฉพำะค่ะ แต่เขำไม่นอน จะให้พวกเรำ อุ้มให้ได้ อุ้มแล้วก็ร้อง ร้องจนเหนื่อยก็หลับ”

“ห้องเด็กอ่อนเงียบไหมครับ?”

1 0 5 1 0

“เงียบมำกค่ะ ผนังบ้ำนเรำติดที่เก็บเสียงอย่ำงดี นำเข้ำมำ จำกเมืองนอกรำคำแพงมำก”

พอได้ยินแบบนั้นหนงเย่ำก็เข้ำใจแล้ว “กลับไปให้หำดนตรี ‘White noise’ เปิดให้เด็กฟั งก่อนนอนนะครับ อย่ำให้ห้องเงียบ เกินไป”

พอเห็นผู้หญิงคนนั้นทำหน้ำงง หนงเย่ำจึงอธิบำยต่อ “นี่เป็น กำรเลียนแบบสภำพแวดล้อมตอนที่เด็กอยู่ในท้องแม่ครับ เสียง ที่เด็กได้ยินตอนอยู่ในท้องแม่คล้ำยกับเสียงWhite noise เสียง ที่ซับซ้อนเกินไปจะทำให้เขำรู้สึกไม่ปลอดภัย แต่ก็ไม่ควรเงียบ เกินไปจนทำให้เขำเคว้งคว้ำง คุณจับตัวเขำพลิกเล็กน้อยให้ ร่ำงกำยเขำสัมผัสถูกขอบเปลบ้ำงก็ได้ สร้ำงสภำพแวดล้อมให้ คล้ำยตอนอยู่ในท้องจะยิ่งทำให้เขำรู้สึกปลอดภัยมำกขึ้นครับ”

เขำพูดด้วยภำษำอังกฤษ เสี่ยวเชี่ยนแปลให้ฟั ง ผู้หญิงคน นั้นฟั งแล้วก็พยักหน้ำติดๆ กัน

เสี่ยวเชี่ยนฟั งหนงเย่ำพูดแล้วก็ไม่ต่ำงจำกที่เธอคิดไว้ สมกับ เป็นผู้เชี่ยวชำญที่เก่งรอบด้ำน ผู้หญิงคนนั้นพูดขอบคุณหลำย ครั้ง อยำกจะเลี้ยงข้ำวเสี่ยวเชี่ยนกับหนงเย่ำให้ได้ แต่ทั้งสองคน ปฏิเสธอย่ำงมีมำรยำท

1 0 5 1 1

เสี่ยวเชี่ยนสังเกตเห็นระหว่ำงที่สนทนำกันผู้หญิงคนนี้หำว ไปหลำยรอบ ท่ำทำงเหมือนคนง่วงนอนมำก

พอเห็นทั้งสองคนปฏิเสธผู้หญิงคนนี้ก็ไม่เซ้ำซี้ต่อ เธอ ขอบคุณอีกครั้งแล้วขอตัว

หลังออกจำกโรงพยำบำลหนงเย่ำถำมเสี่ยวเชี่ยน “เรื่องเมื่อ กี้ศิษย์น้องมีควำมคิดเห็นยังไงหรือได้อะไรบ้ำงไหม?”

เมื่อครู่ลองภูมิเสี่ยวเชี่ยนไม่สำเร็จ เขำไม่ยอมง่ำยๆ หำ โอกำสถำมต่อ

“ฉันคิดว่ำอำจเป็ นอำกำรวิตกกังวลที่แสดงออกทำง ร่ำงกำย” เสี่ยวเชี่ยนตอบ

“โอกำสที่เด็กทำรกจะเป็นโรคนั้นมีพอๆ กับเธอเดินๆ อยู่ แล้วโดนหินทับตำย” หนงเย่ำประชดเสี่ยวเชี่ยน คิดว่ำจะเก่งสัก แค่ไหนเชียว พูดจำไร้สำระ เพ้อเจ้อทั้งนั้น!