แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1247 จงใจลบล้ำง

หลังจำกเตะผู้ชำยทั้งสองเข้ำครัว หลิวเหมยกับเสี่ยวเชี่ยนก็ นั่งแทะเม็ดแตงที่โซฟำ เสี่ยวเชี่ยนถำมหลิวเหมย

“ทำไมอำจำรย์เธอไม่อยู่หลำยๆ วันหน่อยล่ะ”

“ใครจะไปรู้ เขำก็ชอบมำไวไปไวแบบนี้แหละ ฉันชวนเขำอยู่ ต่อแล้วแต่เขำบอกไม่มีเวลำ” พูดถึงเรื่องนี้หลิวเหมยก็ยังเสียดำย อำจำรย์เลี้ยงเธอมำตั้งแต่เด็ก ผูกพันกันเหมือนแม่ลูก

“หลิวเหมย เมื่อก่อนอำจำรย์เธอทำงำนอะไรเธอรู้ไหม?” เสี่ยวเชี่ยนลองถำม

“ตอนที่ฉันไปอยู่บนเขำด้วยเขำก็เป็นนักพรตหญิงไปแล้ว ฉันก็เคยถำมนะว่ำเมื่อก่อนเขำทำงำนอะไร เขำบอกแค่ว่ำรับดูด วงด้วยวิชำที่สืบทอดมำจำกบรรพบุรุษ เรื่องอื่นฉันก็ไม่รู้แล้ว”

แบบนี้มันแปลกๆ…

เสี่ยวเชี่ยนยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกไม่ชอบมำพำกล ดูจำกสถำนะของ อำจำรย์หลิวเหมย ไปเป็นอำจำรย์ในมหำวิทยำลัยได้สบำย ต่อ ให้ไปเป็นนักวิจัยก็ไม่มีปั ญหำ ยิ่งไปกว่ำนั้นเขำยังเป็นคนของ

1 0 5 2 1

ฟำร์มเจ็ดหมู่ด้วย ติดตำมชีอวี่เซวียนไปเมืองนอก ทำนู่นนี่นิด หน่อยก็คงมีชื่อเสียงแล้ว อีกอย่ำงสมัยนั้นมีคนจบด็อกเตอร์อยู่กี่ คนกัน ทำไมอยู่ๆ ถึงได้หนีไปอำศัยบนเขำ?

“เชี่ยนเอ๋อร์ ทำไมอยู่ๆ ถึงได้ถำมเรื่องอำจำรย์ฉันล่ะ?”

“อ่อ เปล่ำหรอก ก็เขำเคยช่วยฉันไว้ไม่ใช่เหรอ ฉันรู้สึก ขอบคุณเขำมำก อยำกมำขอบคุณด้วยตัวเอง แต่เขำกลับไปไว แบบนี้ ฉันก็เลยถำมดู”

“ไม่ต้องหรอก อำจำรย์ฉันเป็นคนไม่ถือสำอะไรเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้ อำจำรย์สอนฉันมำตลอดว่ำคนฝึกวิชำป้ องกันตัว ต้องยึดหลักมีน้ำใจ เห็นคนเดือดร้อนแล้วเข้ำช่วยโดยไม่หวังสิ่ง ตอบแทนเป็นหลักกำรที่พวกเรำยึดถือมำตลอด”

“อำจำรย์เธอเชี่ยวชำญเรื่องเหนือธรรมชำติ ทำไมเธอไม่เอำ อย่ำงเขำบ้ำงล่ะ?”

“อำจำรย์บอกว่ำโหงวเฮ้งฉันไม่ใช่คนถนัดทำงด้ำนนี้ บอก ว่ำอำจำรย์ปู่ ไม่เอ็นดูฉัน แต่ฉันรู้สึกได้เลยนะว่ำอำจำรย์เป็น ผู้หญิงที่สุดยอดมำก เหมือนจอมยุทธ์หญิงในจินตนำกำรของฉัน เลย นี่ถ้ำเป็นสมัยโบรำณนะ ได้เป็นจอมยุทธ์หญิงที่เก่งที่สุดแห่ง

1 0 5 2 2

ยุทธภพแน่นอน อีกทั้งยังมีวิชำติดตัวที่น้อยคนจะเป็น คำพูดของ เขำบำงครั้งฉันว่ำยังแฝงด้วยหลักปรัชญำด้วยนะ”

เสี่ยวเชี่ยนพยักหน้ำ จะไม่แฝงหลักปรัชญำได้ไงล่ะ ที่แท้ อำชีพแม่หมอก็เป็นงำนรอง นั่นด็อกเตอร์รุ่นแรกเลยนะ!

ด็อกเตอร์สมัยนั้นไม่เก่งได้เหรอ?!

แถมยังเรียนด้ำนปรัชญำศำสตร์ที่มีควำมซับซ้อนมำก มิน่ำ ก่อนหน้ำนี้เสี่ยวเชี่ยนถึงได้รู้สึกแปลกๆ เป็นหมอดูแต่กลับพูด หลักปรัชญำที่หักล้ำงควำมเชื่องมงำยได้มำกมำย ปริศนำได้รับ กำรไขกระจ่ำงแล้ว ที่แท้ก็เป็นบุคคลขั้นเทพที่มีควำมรู้มำกมำย!

อวี๋หมิงหลำงยกจำนกุ้งทอดกรอบออกมำ เป็นกุ้งชุบแป้ ง ทอดในน้ำมันร้อนๆ มีควำมกรอบมำก เอำออกมำให้คนท้องทั้ง สองกินเล่น

“อำจำรย์ของหลิวเหมยไม่ธรรมดำจริงๆ เซนส์ของผมบอก ว่ำคนๆ นี้มีภูมิหลังที่ไม่ธรรมดำ”

แม้แต่เสี่ยวเฉียงยังพูดแบบนั้น ครำวก่อนเจอกันฉุกละหุก แต่กลับเป็นที่จดจำ

1 0 5 2 3

ในใจเสี่ยวเชี่ยนยิ่งสงสัยมำกกว่ำเดิม ย้อนกลับไปสิบกว่ำปี ก่อนตอนนั้นฉำงเซียงซือก็น่ำจะเพิ่งอำยุยี่สิบกว่ำหรือเปล่ำ? อย่ำงมำกก็ไม่น่ำเกินสำมสิบหรอก ยังสำวอยู่แท้ๆ ทำไมถึงได้ หนีไปอยู่บนเขำ แถมยังเก็บตัวมำนำนหลำยปีแล้วด้วย?

เสี่ยวเชี่ยนสงสัยในตัวคนๆ นี้มำกขึ้นเรื่อยๆ

เสี่ยวเชี่ยนในเวลำนี้ยังไม่ค้นพบว่ำฟั นเฟืองแห่งโชคชะตำ กำลังหมุนมำทำงเธออย่ำงรวดเร็ว มือที่มองไม่เห็นกำลังผลักตัว เธอให้เข้ำใกล้ควำมจริงเรื่องชำติกำเนิดของตัวเอง แต่ตอนนี้ เสี่ยวเชี่ยนยังแค่กำลังค้นหำคำตอบในสิ่งที่ตัวเองสงสัย

หลังกลับถึงบ้ำนเสี่ยวเชี่ยนก็เล่ำเรื่องฉำงเซียงซือให้อวี๋หมิง หลำงฟั ง เขำเองก็ตกใจ

“คุณบอกว่ำอำจำรย์ของหลิวเหมยเป็นด็อกเตอร์ปรัชญำ?!”

“อืม นับๆ ดูน่ำจะเป็นรุ่นแรกๆ ของประเทศเลยนะ ทำไม ไปซ่อนตัวอยู่บนเขำล่ะ?”

“ไว้ผมจะลองสืบดูว่ำมีเบำะแสอะไรไหม น่ำจะพอมีข้อมูล ของคนกลุ่มนั้นบ้ำง อีกอย่ำงด้วยอำยุของเขำจะต้องเป็นหัวกะทิ ในบรรดำคนพวกนั้นแน่นอน อำยุน้อยกว่ำคนอื่นมำก ไปลอง

1 0 5 2 4

ถำมดูน่ำจะพอได้ข้อมูล”

ครอบครัวของอวี๋หมิงหลำงมีเส้นสำยค่อนข้ำงมำก สืบเรื่อง พวกนี้ไม่ใช่เรื่องยำก แต่เขำก็รู้สึกแปลกใจ

“เมียจ๋ำ ทำไมอยู่ๆ คุณก็สงสัยเรื่องนี้ล่ะ?”

“อันที่จริงก็ไม่มีไรหรอก ฉันแค่สงสัยว่ำตัวเขำมีควำมลับ เยอะเหลือเกิน แถมยังเป็นคนของฟำร์มเจ็ดหมู่ด้วย แล้วทำไม อำจำรย์ถึงไม่บอกฉัน ก่อนหน้ำนี้ฉันเคยเล่ำเรื่องที่ฉำงเซียงซือ ช่วยชีวิตฉันให้เขำฟั ง เขำก็แค่อืม แล้วก็ไม่พูดอะไรอีก วันนี้รุ่นพี่ ยังบอกอีกว่ำฉำงเซียงซือเป็นเหมือนโซนระเบิด แต่เขำกลับบอก ให้ฉันไปหำฉำงเซียงซือ ไม่รู้ว่ำเขำจงใจเล่นงำนฉัน หรือฉำงเซีย งซือไม่ดีต่ออำจำรย์ หรืออำจำรย์แค่ไม่ชอบฉำงเซียงซือ?”

สิ่งเหล่ำนี้ชวนให้น่ำสงสัย

“ฉำงเซียงซือกับอำจำรย์คุณคงไม่ได้มีควำมสัมพันธ์อย่ำงว่ำ กันมำก่อนนะ? ผู้ชำยกับผู้หญิง นอกจำกเรื่องรักๆ ใคร่ๆ แล้วยัง จะมีเหตุผลอะไรที่ไม่อยำกให้เอ่ยถึงกัน ตัดสัมพันธ์กันมำได้ตั้ง หลำยปีล่ะ?”

เสี่ยวเชี่ยนเองก็เคยนึกถึงเรื่องควำมสัมพันธ์เชิงชู้สำว แต่ก็

1 0 5 2 5

รู้สึกว่ำไม่น่ำใช่ ทันใดนั้นเธอก็นึกถึงคำพูดที่ชีอวี่เซวียนปลอบ เธอตอนโรคย้ำคิดย้ำท ำก ำเริบ

ได้ยินว่ำตอนที่ลูกเขำเกิด ฉำงเซียงซือเฝ้ ำอยู่หน้ำห้อง คลอดพร้อมกับเขำ ตอนนั้นชีอวี่เซวียนใช้คำว่ำน้องสำว เลยทำ ให้รู้ว่ำไม่น่ำใช่สัมพันธ์เชิงชู้สำว

แล้วเพรำะอะไรพี่น้องถึงต้องกลำยเป็นมีควำมแค้นต่อกัน?

คำถำมนี้ไม่ใช่แค่เสี่ยวเชี่ยนคิดไม่ออก อวี๋หมิงหลำงเองก็ ด้วยเช่นกัน

ในเมื่อเสี่ยวเชี่ยนสงสัย อวี๋หมิงหลำงก็จะสืบให้ เดิมคิดว่ำ กำรสืบหำด็อกเตอร์สำวที่โดดเด่นมำกไปด้วยพรสวรรค์ในยุค สมัยนั้นจะเป็นเรื่องง่ำย แต่สิ่งที่ทำให้อวี๋หมิงหลำงนึกไม่ถึงก็คือ เขำสืบเรื่องฉำงเซียงซือไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว!

รำวกับว่ำมีคนจงใจลบเรื่องของคนๆ นี้ทิ้ง นอกจำกประวัติ กำรศึกษำในสมัยนั้นแล้ว แม้แต่รูปถ่ำยก็ไม่หลงเหลืออยู่

ได้ยินว่ำสมัยนั้นก็ได้มีกำรถ่ำยภำพหมู่เหล่ำอัจฉริยะกลุ่มนี้ ไว้ แต่ต่อมำในปีหนึ่งเกิดเพลิงไหม้ที่มหำวิทยำลัย ถึงเพลิงจะ ไม่ได้สร้ำงควำมเสียหำยถึงขั้นมีคนบำดเจ็บ สำมำรถคุมได้อย่ำง

1 0 5 2 6

รวดเร็ว แต่ภำพถ่ำยเหล่ำนั้นล้วนถูกไฟไหม้หมด

อวี๋หมิงหลำงเคยลองถำมคนที่เรียนรุ่นเดียวกัน ถึงคนพวก นั้นจะเป็นคนใหญ่คนโต แต่ด้วยเส้นสำยของตระกูลอวี๋กำรจะ ติดต่อไปหำสักคนสองคนไม่ใช่เรื่องยำก แต่พอถำมแล้วกลับได้ คำตอบว่ำ จำได้แค่ว่ำสำวน้อยอัจฉริยะคนนั้นได้สร้ำง ประวัติศำสตร์เป็นบุคคลที่อำยุน้อยสุดในรุ่น ได้ยินว่ำสมัยนั้น เพิ่งกลับมำจำกเมืองนอก แต่ดูเหมือนว่ำหลังจำกจบด็อกเตอร์ ในประเทศก็ไปเมืองนอกเลย

ไม่มีใครรู้ว่ำบุคคลในตำนำนคนนี้ทำงำนอะไรหลังจำกนั้น หลำยปีที่ผ่ำนมำฉำงเซียงซือก็ไม่ได้ติดต่อใครเลย

รำวกับว่ำหำยไปในอำกำศ เธอเรียนจบได้ไม่นำนก็หำยตัว ไป ตัดช่องทำงกำรติดต่อกับเพื่อนทุกคน ดังนั้นพอไปถำมใครจึง ไม่ได้ข้อมูลอะไร

ควำมผิดปกตินี้ทำให้อวี๋หมิงหลำงถึงกับไปค้นประวัติ ผู้กระทำควำมผิดในปีนั้น ดูว่ำมีคดีฆ่ำคนหรือเปล่ำในช่วงนั้น ถ้ำ ไม่ได้ทำผิดกฎหมำย เขำก็คิดไม่ออกแล้วว่ำอะไรที่ทำให้คน ระดับสูงที่อนำคตไกลแบบนี้หำยไปอย่ำงไร้ร่องรอย

1 0 5 2 7

แต่ก็ไม่มีเลย

สุดท้ำยอวี๋หมิงหลำงจึงหำเหตุผลที่ดูเหมำะสม ฉำงเซียงซือ อำจมองเห็นสัจธรรมบนโลกนี้แล้ว ก็เลยขอละทำงโลกขึ้นไป บ ำเพ็ญตนอบู่บนเขำ

อย่ำงไรเสียคนที่ศึกษำเรื่องเหนือธรรมชำติที่เกี่ยวกับ โชคชะตำชีวิตคนก็คิดอะไรไม่เหมือนคนทั่วไปอยู่แล้ว มองอะไร ลึกเกินกว่ำคนอื่น ปิดบังควำมเก่งและชื่อเสียงก็ใช่ว่ำจะเป็นไป ไม่ได้

เสี่ยวเชี่ยนเองก็ทำได้แค่ยอมรับควำมคิดเห็นนี้ชั่วครำว แต่ ในใจเธอก็ยังคงหลงเหลือควำมสงสัยในตัวฉำงเซียงซืออยู่ดี