แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1249 คิดจะเล่นกับประธำนเชี่ยน?

พำลูกสำวไปฟั งบรรยำย ‘ระดับชำติ’ ในสำยตำของเจี่ยซิ่ วฟำงถือเป็นควำมศรัทธำอันยิ่งใหญ่ จะให้เกิดข้อผิดพลำดไม่ได้ เสี่ยวเชี่ยนเห็นท่ำทำงของแม่แล้วก็แอบขำ เธอคิดในใจ ป้ำคนนี้ ลืมเรื่องที่หัวไหม้ตอนไปไหว้พระช่วงตรุษจีนแล้วเหรอ ไม่รู้จัก จ ำเลยจริงๆ

เดิมต้ำหลงกะรอเสี่ยวเชี่ยนอยู่ที่บ้ำน แต่นึกไม่ถึงว่ำแม่จะ ลำกเขำไปด้วย ต้ำหลงทำหน้ำจะร้อง

“แม่ นั่นมันเรื่องของกุลสตรี ผมจะไปฟั งท ำไม?”

“ฟั งเอำไว้มันจะเป็นประโยชน์กับแก ต่อไปหำแฟนจะได้รู้ว่ำ ควรคบผู้หญิงแบบไหน!” เจี่ยซิ่วฟำงคิดในใจ เธอซื้อตั๋วมำให้ แล้วจะทิ้งไปเฉยๆ ไม่ได้ เสี่ยวเชี่ยนเห็นน้องชำยทำหน้ำบอกบุญ ไม่รับก็แอบขำ ฮ่ำ ฮ่ำ โดนไปด้วยอีกคน

เธอก็อยำกไปลองฟั งดู งำนบรรยำยที่จะช่วยเธอ ‘ปั ดเป่ ำ เครำะห์’ นี่จะเป็นแบบไหนกัน

สถำนที่จัดงำนเป็นห้องภำยในโรงแรมขนำดใหญ่แห่งหนึ่ง

1 0 5 3 7

พอเสี่ยวเชี่ยนเห็นสถำนที่ก็รู้เลยว่ำแม่เธอต้องเสียเงินไปไม่น้อย แน่ จึงลองถำมดู

“แม่ ค่ำบัตรเท่ำไร?” อย่ำงน้อยๆ ก็คงห้ำสิบแหละมั้ง?

“ใบละ 888 หยวน! ฉันซื้อสำมใบแถมผ้ำห่มด้วยนะ แกบอก จะให้ฉันดูให้หลิวเหมยด้วยฉันก็คิดว่ำเขำจะมำเลยซื้อให้หนึ่งใบ ปรำกฏว่ำไม่มำ น่ำเสียดำย”

ต้ำหลงเบ้ปำก “งั้นครำวหน้ำผมเจอพี่สะใภ้จะขอให้เลี้ยง ของอร่อย ถ้ำเขำกลับมำด้วยผมคงไม่ต้องมำนั่งในดงผู้หญิงแก่”

เสี่ยวเชี่ยนอึ้งกับรำคำบัตร

“เท่ำไรนะ?!”

“888 หยวน ฉันซื้อที่นั่งวีไอพี แกต้องตั้งใจฟั งนะ คนเก่ง ระดับชำติมำพูดเลยนะ!”

เสี่ยวเชี่ยนเจ็บปวดแทนแม่ 888 หยวนนี่มันเกือบเท่ำ เงินเดือนของแรงงำนทั่วไปแล้ว แม่เธอซื้อมำตั้งสำมใบ รวยแค่ ไหนก็ไม่ควรผลำญเงินเล่นแบบนี้

“คนเก่งระดับชำติก็ต้องแพงเป็นธรรมดำ แต่กลัวแม่ฟั งแล้ว

1 0 5 3 8

จะนั่งงงน่ะสิ”

ช่ำงเถอะ เก่งไม่เก่งเดี๋ยวก็รู้ เสี่ยวเชี่ยนวำงกำหนดกำรไว้ว่ำ ตอนเช้ำมำนั่งฟั งบรรยำย 888 กับแม่ ตอนบ่ำยไปล้ำงสำนัก หมอดูกับต้ำหลง เธออยำกลองมำฟั งดูว่ำเงินที่แม่เธอเสียไปมัน จะคืออะไร

พวกเธอก็ไม่ได้มำช้ำ แต่ห้องประชุมใหญ่ของโรงแรมกลับมี คนเข้ำไปไม่น้อยแล้ว หลำยคนมำพร้อมสมุด ส่วนใหญ่อำยุ สำมสิบขึ้นไป ดูจำกกำรแต่งตัวมีฐำนะพอสมควร เสี่ยวเชี่ยน พอจะเข้ำใจแล้วว่ำคนพวกนี้ระดับไหน

คนพวกนี้ฐำนะพอๆ กับแม่เธอ ค่อนข้ำงมีเงิน ไม่เดือดร้อน อะไร พออำยุเข้ำวัยกลำงคนแล้วเจอปั ญหำต่ำงๆ เช่นปั ญหำ เรื่องลูก ชีวิตคู่ไม่ลงตัว อำรมณ์วัยทอง เป็นต้น ก็จะอยำกได้ที่พึ่ง ทำงใจ

ดูแม่เธอที่ตอนนี้เที่ยวแสวงหำสูตรยำไปทั่วก็พอจะเข้ำใจ สภำพจิตใจของคนพวกนี้ได้

ถ้ำเป็นคนที่ฐำนะลำบำก วันๆ ต้องหำเลี้ยงชีพประทังชีวิต ใครจะว่ำงมำฟั งเรื่องพวกนี้ แน่นอนว่ำงำนบรรยำยประเภทนี้ถูก

1 0 5 3 9

กำจัดได้ไม่หมดหรอก มีทั้งของแท้และของเก๊ บำงงำนก็ได้สำระ ดีๆ กลับไป บำงงำนก็ตรงกันข้ำมโดยสิ้นเชิง สิ่งที่เหลืออยู่มีแต่ หลอกคนเชื่อ ไม่ตรงกับยุคสมัย ส่วนงำนนี้จะของจริงหรือเก๊ เดี๋ยวได้รู้กัน

เสี่ยวเชี่ยนเดินตรงไปยังโซนแถวหน้ำพร้อมกับแม่ ผ่ำนไป ประมำณสิบนำทีในที่สุดงำนบรรยำยก็เริ่มขึ้น

ผู้บรรยำยเป็นผู้หญิงอำยุประมำณห้ำสิบ ผมหวีเรียบม้วน มวยไว้ด้ำนหลังอย่ำงเรียบร้อย ใส่ชุดกี่เพ้ำแขนยำวกับรองเท้ำ ส้นตัดสีดำ เสี่ยวเชี่ยนไม่เห็นจะมองออกว่ำมีควำมสง่ำงำมแบบ โบรำณตรงไหน ตัวอ้วนบวมอย่ำงกับลูกบอล

พองำนเริ่มผู้หญิงสูงวัยคนนี้ก็พูดเกริ่นนำ

“โบรำณกล่ำวไว้ว่ำ ดวงอำทิตย์ต้องแรงกล้ำ ดวงจันทร์ต้อง นวลผ่อง ผู้ชำยต้องแข็งแกร่งถึงมีเกียรติ ผู้หญิงต้องอ่อนโยนถึง ดูสวย ผู้หญิงที่อ่อนโยนนุ่มนวลถึงจะเพียงพอให้ครอบครัวเจริญ ไปสำมรุ่น”

พอประโยคนี้ดังขึ้น บรรดำผู้หญิงที่มีครอบครัวแล้วเหล่ำนี้ ถึงจะฟั งไม่เข้ำใจ แต่ก็รู้สึกว่ำมีหลักกำรดี เสี่ยวเชี่ยนฟั งแล้วก็ได้

1 0 5 4 0

แต่ เหอ เหอ

ควำมอ่อนโยนคือควำมสวย งั้นแบบเธอที่ออกไปเอำชนะ ผู้ชำยได้หลำยคนไม่ขี้เหร่ตำยชักเลยเหรอ?

คำพูดช่วงแรกเจี่ยซิ่วฟำงฟั งไม่ค่อยเข้ำใจเท่ำไร แต่ช่วงหลัง เธอจับใจควำมสำคัญได้ว่ำเจริญไปสำมรุ่น คำพูดแบบนี้เธอชอบ ฟั ง 888 หยวนไม่เสียเปล่ำ!

ต่อมำผู้บรรยำยก็เริ่มพูดไปเรื่อยๆ ยกตัวอย่ำงที่ไม่ค่อยมี เนื้อหำสำระอะไร แทรกด้วยถ้อยคำที่ลึกซึ้งกินใจ ผู้หญิงที่มี ครอบครัวแล้วเหล่ำนี้ถ้ำไม่ซำบซึ้งจนน้ำตำไหลก็มึนไปกับทฤษฎี ล้ำงสมองพวกนี้ เดี๋ยวปรบมือ เดี๋ยวร้องไห้ ในสำยตำผู้เชี่ยวชำญ อย่ำงเสี่ยวเชี่ยน ลูกไม้แบบนี้ก็แค่เทคนิคที่เธอไว้ใช้ล้ำงสมองคน

ผู้บรรยำยเห็นเสี่ยวเชี่ยนที่นั่งอยู่แถวหน้ำแล้ว คนที่ยืนอยู่ บนเวทีมักชอบที่จะได้เห็นผู้ชมมีอำรมณ์ร่วมไปด้วย เวลำนี้ถ้ำ อยู่ๆ เห็นคนที่ไม่มีอำรมณ์ร่วมเหมือนคนอื่น ก็จะจับตำมองคน นั้น

คนตั้งมำกมำยล้วนเสียน้ำตำให้ผู้บรรยำย มีแค่เสี่ยวเชี่ยนที่ นั่งยิ้มแหยอยู่แถวหน้ำ ต้ำหลงใส่แว่นกันแดดก้มหน้ำ ผงกหัวไม่

1 0 5 4 1

หยุด

พูดเรื่องอะไรก็ไม่รู้ ให้ผู้ชำยมำนั่งฟั งตรรกะควำมคิดสมัย โบรำณ แบบนี้ไม่เรียกทรมำนเหรอ?

เสี่ยวเชี่ยนฟั งไปได้เกือบสิบห้ำนำที ในที่สุดเธอก็แน่ใจเรื่อง หนึ่ง

สิ่งที่ป้ ำสูงวัยคนนี้พูดมีแต่น้ำ เกริ่นด้วยคำพูดโบรำณ จำกนั้นก็เอำคำพูดนู่นนี่นั่นมำปะติดปะต่อโดยไร้ตรรกะ ฟั งดู เหมือนจะมีสำระ ค ำสอนดีๆ สมัยโบรำณถูกใครก็ไม่รู้จับเอำมำ ย ำจนเละเทะไปหมด

เสี่ยวเชี่ยนแน่ใจแล้วว่ำคนๆ นี้ไม่ได้มีควำมรู้อะไรหรอก ผู้บรรยำยเองก็จับตำมองมำที่เสี่ยวเชี่ยน

คนอื่นๆ ถูกล้ำงสมองไปเรียบร้อย มีแค่ผู้หญิงที่ตรงหน้ำ ผำกมีไฝคนงำมนั่งไขว่ห้ำงยิ้มแหยอยู่คนเดียว

สีหน้ำแบบนั้นโดดเด่นมำกท่ำมกลำงกลุ่มคนที่กำลังร้องไห้ อยู่

ยิ่งเสี่ยวเชี่ยนไม่ฟั ง ผู้บรรยำยก็ยิ่งหันมำพูดทำงเสี่ยวเชี่ยน

1 0 5 4 2

เพื่อกดดันให้เสี่ยวเชี่ยนมีอำรมณ์ร่วมปรำกฏว่ำยิ่งพูดเสี่ยวเชี่ยน ก็ยิ่งขำ

เธอแสยะยิ้มออกมำ ตีควำมได้ว่ำ พวกคนโง่ทั้งหลำยเอ๊ย…

อำจเพรำะทนท่ำทำงของเสี่ยวเชี่ยนไม่ไหวแล้ว ผู้บรรยำย จึงจงใจพูดออกมำว่ำ

“ผู้หญิงสวยเกินไปก็จะนำพำหำยนะมำได้ อ๋องหรือขุนนำง มำกมำยในอดีตต่ำงถูกมำรยำของผู้หญิงยั่วยวน เมียน้อยในยุค สมัยนี้ส่วนใหญ่ก็เป็นคนที่สวยมีมำรยำทั้งนั้น ตำรำจรรยำหญิง เขียนไว้ว่ำ หน้ำตำต้องสะอำดสะอ้ำน แต่งตัวแต่พอเหมำะ ผู้หญิง ที่กิริยำมำรยำทไม่เรียบร้อย แต่งหน้ำแต่งตำคิดแต่จะยั่วยวน ผู้ชำย ใครแต่งผู้หญิงแบบนี้เข้ำบ้ำน มีแต่จะล่มจมไปสำมรุ่น!”

เสียงปรบมือดังเกรียวกรำวอีกครั้ง ผู้หญิงวัยกลำงคนที่นั่ง อยู่ในนี้ส่วนใหญ่มีฐำนะดี สำมีถ้ำไม่เป็นนักธุรกิจก็หน้ำที่กำรงำน ใหญ่โต ผู้ชำยเมื่ออำยุมำกก็ชอบไปหำเศษหำเลยข้ำงนอก ผู้หญิงพวกนี้ได้แต่เก็บควำมโกรธเอำไว้ เห็นสำวๆ แต่งตัวสวยๆ เข้ำหน่อยก็หำว่ำจิตใจคิดไม่ซื่อ พอผู้บรรยำยพูดแบบนี้ออกมำ ต่ำงก็เห็นพ้องเป็นเสียงเดียวกัน เจี่ยซิ่วฟำงฟั งแล้วนึกถึงเรื่อง ระหว่ำงเธอกับเฉินหลิน รู้สึกว่ำผู้บรรยำยพูดได้ตรงใจมำก

1 0 5 4 3

ปรบมือจนมือแดง

ผู้บรรยำยคนนี้ระหว่ำงที่พูดได้มองเสี่ยวเชี่ยนตลอด ในห้อง ประชุมใหญ่แห่งนี้คนที่หน้ำตำดีที่สุดก็คือเสี่ยวเชี่ยน ฟั งถึงตรงนี้ เสี่ยวเชี่ยนก็รู้แล้วว่ำหมำยถึงอะไร

หึ หึ คิดจะเล่นกับเธอ?