แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1274 เด็กคนนั้นถูกฝั งอยู่ที่ไหน

เรื่องหงุดหงิดใจพวกนี้อวี๋หมิงหลำงไม่กล้ำบอกเสี่ยวเชี่ยน พยำยำมเลือกพูดกับเธอแต่เรื่องดีๆ ท้องของเสี่ยวเชี่ยนโตขึ้น เรื่อยๆ เหมือนมีลูกบอลอยู่ในพุง ถึงมองจำกทำงด้ำนหลังหุ่น เธอจะไม่เปลี่ยนเท่ำไร แต่ก็เคลื่อนไหวลำบำก อวี๋หมิงหลำง ยังคงดูแลเธอด้วยควำมระมัดระวัง

เสี่ยวเฉียงเองก็รู้สึกได้ถึงอำกำรไม่สบำยใจของเธอ คลุกคลี อยู่กับชีอวี่เซวียนตั้งหลำยเดือนแล้วจะไม่เกิดควำมรู้สึกเลยสัก นิดได้ยังไง ยิ่งไปกว่ำนั้นทั้งคู่ยังเป็นพ่อลูกกันอีก ต่อให้ปำกเสี่ยว เชี่ยนไม่ยอมรับชีอวี่เซวียน แต่ในใจเธอกลับเป็นห่วงเขำอยู่ ตลอด

อวี๋หมิงหลำงพยำยำมอย่ำงสุดควำมสำมำรถแล้ว แต่ก็ เอำชนะอำกำรเซื่องซึมของเสี่ยวเชี่ยนไม่ได้ เธอตั้งท้องมำได้ครึ่ง ทำงแล้ว หำกสภำพอำรมณ์ผิดปกติไปนำนๆ ย่อมไม่ใช่เรื่องดี กับทั้งแม่และลูก หลังจำกที่เสี่ยวเฉียงกลุ้มใจอยู่หลำยวันในที่สุด ก็ตัดสินใจหำตัวช่วย

อยู่กับเสี่ยวเชี่ยนมำนำนเขำก็พอได้ควำมรู้อะไรมำบ้ำง รู้ว่ำ

1 0 7 4 2

กำรเกลี้ยกล่อมคนจะเอำแต่ใช้หลักกำรไม่ได้ และก็ห้ำมพูดอะไร ที่เป็นกำรเติมเชื้อไฟ ตอนนี้ปั ญหำของเสี่ยวเชี่ยนไม่ใช่แค่เรื่อง สภำพจิตใจหดหู่ มันมีหลำยเรื่องเกี่ยวพันกันจนส่งผลกระทบต่อ จิตใจเธอ ถึงเวลำต้องให้ผู้เชี่ยวชำญเข้ำมำจัดกำรแล้ว

ศำสตรำจำรย์หลิวกลับมำจำกข้ำงนอก เห็นอวี๋หมิงหลำงยืน อยู่หน้ำบ้ำนตั้งแต่แวบแรก สิ่งที่ทำให้เธอตกใจมำกก็คือขี้บุหรี่ จำนวนมำกบนพื้น ท่ำทำงเขำจะรอเธออยู่นำนแล้ว

“อวี๋ไข่เหล็กทำไมมำที่นี่ได้ล่ะ? ทำไมเสี่ยวปืนเหล็กไม่มำ ด้วย? คนท้องได้กลิ่นบุหรี่ไม่ดีนะ เดี๋ยวก็เป็นเรื่องหรอก”

“เดี๋ยวผมแวะอำบน้ำที่หน่วยก่อนเข้ำบ้ำนครับ ไม่ให้เธอได้ กลิ่นแน่นอน น้ำหลิว ผมมีเรื่องอยำกคุยด้วยครับ”

“เข้ำไปคุยในบ้ำน”

หลิวหลินหลินพำอวี๋หมิงหลำงเข้ำบ้ำน พอเข้ำไปแล้วเขำก็ เล่ำเรื่องเสี่ยวเชี่ยนให้ฟั ง

ปิดบังเรื่องชำติกำเนิดของเสี่ยวเชี่ยน เล่ำแค่ว่ำชีอวี่เซวียน ไปโดยไม่ลำ เสี่ยวเชี่ยนเป็นห่วงมำกจนอำรมณ์ไม่ดี วันๆ กิน ข้ำวไม่ลง ศำสตรำจำรย์หลิวฟั งแล้วก็หน้ำนิ่ว

1 0 7 4 3

“พำน้ำไปหำเสี่ยวปื นเหล็ก ทำไมเด็กคนนี้นับวันจะยิ่ง เหลวไหลนะ พี่ชีงำนยุ่งจะตำย จะให้อยู่ที่เดิมนำนๆ ได้ยังไง ส่ง ให้ไปเรียนรู้เอำวิชำจำกพี่ชี ไม่ได้ให้ไปเป็นแมลงตำมก้นเสีย หน่อย!”

อวี๋หมิงหลำงส่ำยหน้ำ “น้ำหลิว น้ำไม่เข้ำใจว่ำเรื่องนี้มัน รุนแรงแค่ไหน… จริงแล้วพวกเรำกำลังสงสัยว่ำที่ที่ศำสตรำจำรย์ ชีไปครั้งนี้อำจมีอันตรำย ลูกเชี่ยนอยู่กับเขำผูกพันเหมือนพ่อลูก ตรำบใดที่ไม่มีข่ำวครำวของเขำลูกเชี่ยนก็ไม่มีทำงสบำยใจ”

เสี่ยวเชี่ยนยังเป็นลูกสำวที่ทะนงตนมำกอีกด้วย เห็นๆ อยู่ ว่ำแคร์มำก แต่ยังแสร้งทำเป็นไม่แคร์ เก็บเอำไว้จนจะป่ วย ภำยในอยู่แล้ว

ศำสตรำจำรย์หลิวมีหรือจะรู้ว่ำสองคนนี้เป็นพ่อลูกกันจริงๆ พอได้ฟั งก็เกิดอำกำรหึง ทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟำอย่ำงไม่สบอำรมณ์

“มันน่ำน้อยใจเด็กคนนี้นัก น้ำดูแลมำตั้งกี่ปี ชีอวี่เซวียนเพิ่ง มำนำนเท่ำไรกัน? นี่ไปนับถือเขำเป็นพ่อแล้ว? งั้นไม่ควรต้อง เรียกน้ำว่ำแม่ด้วยเหรอ? กลับไปบอกเขำนะว่ำน้ำก็หำยตัวไป น้ำ ใกล้ไม่ไหวแล้ว พวกเรำใช้วิธีหนำมยอกเอำหนำมบ่ง ดูซิว่ำเขำ จะเป็นห่วงน้ำหรือเป็นห่วงพี่ชี!”

1 0 7 4 4

ถ้ำตอนนี้อวี๋หมิงหลำงไม่เครียดก็คงหัวเรำะกับควำมคิดของ ศำสตรำจำรย์หลิวไปแล้ว นี่มันเวลำไหนแล้วหญิงสูงวัยคนนี้ยัง จะมำหึงอีก?

“อันที่จริงระหว่ำงเสี่ยวเชี่ยนกับศำสตรำจำรย์ชียังมีเรื่องอื่น อีกครับ” อวี๋หมิงหลำงยังพูดไม่ทันจบก็รู้สึกได้ถึงสำยตำของ ศำสตรำจำรย์หลิวที่มองมำแปลกๆ รำวกับว่ำเห็นเขำงอกบนหัว เขำ อวี๋หมิงหลำงไม่รู้จะหัวเรำะหรือร้องไห้ดี

“ไม่ใช่แบบที่น้ำคิดครับ เป็นเรื่องเกี่ยวกับพ่อลูก พูดง่ำยๆ ก็คือศำสตรำจำรย์ชีเคยสูญเสียลูกสำว เขำรู้สึกว่ำลูกเชี่ยนคล้ำย ลูกสำวของเขำ แถมลูกเชี่ยนยังเป็นเด็กขำดควำมอบอุ่นจำกพ่อ ตั้งแต่เล็ก พอเจอศำสตรำจำรย์ชีเลยรู้สึกว่ำคนเป็นพ่อควรเป็น แบบนี้ ผมหมำยถึงแบบนี้ครับ”

อวี๋หมิงหลำงพยำยำมปดปิ ดควำมสัมพันธ์ที่แท้จริงของ เสี่ยวเชี่ยนกับชีอวี่เซวียน ศำสตรำจำรย์หลิวฟั งจบก็หน้ำนิ่วคิ้ว ขมวด

“งั้นตอนนี้อำกำรของเสี่ยวปืนเหล็กก็น่ำเป็นห่วงมำก เขำมี แนวโน้มจะเป็นโรคซึมเศร้ำก่อนคลอด”

1 0 7 4 5

เรื่องนี้อวี๋หมิงหลำงก็รู้ เป็นปั ญหำจิตเวชในคนท้องที่พบ บ่อย ซึ่งส่งผลต่อแม่และเด็กเป็นอย่ำงมำก!

“ไม่ถูกนะน้ำหลิว ผมอ่ำนเจอในหนังสือ โรคซึมเศร้ำก่อน คลอดเกิดจำกกำรที่คำดหวังในตัวสำมีมำกเกินไป พอสำมีไม่ เป็นแบบนั้นก็ผิดหวัง แต่ผมทำทุกอย่ำงได้สมบูรณ์แบบตำมที่ เขำต้องกำรเลยนะครับ!” ขำดก็แค่แปลงร่ำงเป็นยอดมนุษย์แล้ว

อวี๋หมิงหลำงรู้สึกว่ำเขำทำทุกอย่ำงให้เธอได้หมดแล้ว เหลือ แค่เรื่องตั้งท้องแทนเธอ

ศำสตรำจำรย์หลิวส่ำยหน้ำ “พูดกันว่ำคนเป็นแม่นั้นยิ่งใหญ่ คำพูดนี้ไม่ได้พูดกันขึ้นมำลอยๆ หรอกนะ อย่ำว่ำแต่เลี้ยงลูก ลำบำกเลย ตั้งท้องก็ไม่ง่ำย อุ้มท้องสิบเดือนจนถึงคลอด ระหว่ำง นั้นสภำพอำรมณ์ที่เปลี่ยนแปลงไปเพรำะฮอร์โมนในร่ำงกำยทำ ให้ควบคุมได้ยำก คนนอกพูดกันว่ำคนท้องเรื่องมำก ยังเคยมีคน ว่ำน้ำตอนท้องเป็นอย่ำงนู้นอย่ำงนี้ เอำจริงๆ แต่ละคนก็ไม่ เหมือนกันหรอก”

สถำนกำรณ์ของคนท้องแต่ละคนแตกต่ำงกันออกไป จะ ปฏิบัติกับคนท้องในช่วงเวลำที่พิเศษแบบนี้เหมือนคนปกติทั่วไป ไม่ได้ และก็ห้ำมเอำประสบกำรณ์ของคนอื่นมำเปรียบเทียบ ไม่มี

1 0 7 4 6

ใครที่จะเหมือนกันได้ทุกประกำร ภำยในใจของทุกคนต่ำงมีโลก เป็นของตัวเอง ผู้หญิงสิบเปอร์เซ็นต์อำจเป็นโรคซึมเศร้ำระหว่ำง ท้องได้ แต่จะบอกว่ำผู้หญิงเหล่ำนี้ทุกคนเป็นคนใจแคบเอำแต่ ใจหมดก็ไม่ถูก

“ยกตัวอย่ำงเสี่ยวปืนเหล็กแล้วกัน อำกำรไม่พอใจของเขำ ไม่ได้มำจำกนำยแน่นอน สำเหตุน่ำจะมำจำกตัวพ่อเขำมำกกว่ำ นำยไม่ต้องเป็นห่วง ขอแค่หำต้นตอของปั ญหำได้ก็ย่อมเจอ วิธีแก้ไข เห้อ ที่แท้เขำกับพี่ชีก็มีควำมสัมพันธ์กันแบบนี้ งั้นก็ไม่ แปลกแล้วล่ะ”

หลังจำกที่ศำสตรำจำรย์หลิวพอจะเข้ำใจสถำนกำรณ์ของ เสี่ยวเชี่ยนแล้วจึงสรุปออกมำ

เดิมเสี่ยวเฉียงกังวลว่ำเสี่ยวเชี่ยนจะเป็นโรคซึมเศร้ำ พอได้ ฟั งแบบนั้นก็สงสัย

“ทำไมถึงไม่แปลกล่ะครับ?”

“ลูกสำวของพี่ชีเสียไปแล้วจริง นับๆ ดูอำยุก็น่ำจะพอๆ กับ เสี่ยวปื นเหล็ก เห้อ พิธีศพเด็กคนนั้นน้ำก็เคยไปร่วมงำนมำ สุสำนอยู่ไม่ไกลจำกที่นี่ ถ้ำเป็นอย่ำงนั้น งั้นที่พี่ชีดีกับเสี่ยวปืน

1 0 7 4 7

เหล็กมำกก็ดูจะสมเหตุสมผล”

“เดี๋ยวนะครับ น้ำบอกว่ำลูกของศำสตรำจำรย์ชี… ฝั งไป แล้ว?!”

ภำยในสมองของอวี๋หมิงหลำงเกิดเครื่องหมำยค ำถำมขนำด ใหญ่

อะไรกัน ศำสตรำจำรย์ชีมีลูกสำวกี่คนกันแน่?

“ก็ใช่น่ะสิ ตอนนั้นเขำเพิ่งกลับมำจำกเมืองนอก เด็กคนนั้น ป่ วยเป็นโรคที่รักษำไม่ได้ พี่ชีเสียใจมำก ช่วงนั้นผอมลงไป หลำยโลอย่ำงกับโครงกระดูกเดินได้ พวกเรำพำกันปลอบใจให้มี ใหม่ เขำก็ไม่ฟั ง บอกว่ำมีลูกคนเดียวพอแล้ว ยังพูดอีกว่ำถ้ำช่วย ลูกไม่ได้คงรู้สึกผิดไปตลอดชีวิต แต่เด็กคนนั้นก็ไม่รอดอยู่ดี น้ำ ก็ไปร่วมพิธีศพมำด้วย”

แปลกๆ มันแปลกตรงไหนนะ? อวี๋หมิงหลำงไม่คิดว่ำมำครั้ง นี้จะได้ข้อมูลใหม่ เขำจึงถำมต่อ

“ศพเด็กคนนั้นฝั งอยู่ที่ไหนครับ?”

“ในอำเภอหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลจำกที่นี่ เป็นบ้ำนเกิดของพี่ชี ทุก

1 0 7 4 8

ปีเขำจะกลับมำไหว้หลุมศพ จะว่ำไปน้ำยังใช้ประโยชน์จำกกำรที่ เขำกลับมำไหว้หลุมศพทุกปีหำโอกำสให้เขำได้เจอกับเสี่ยว เชี่ยนครั้งนึงเลยนะ ตอนนั้นน่ำจะเป็นกำรเจอกันครั้งแรกของ พวกเขำ”

ไม่ ไม่ใช่ครั้งแรก แต่เป็นครั้งที่สอง

สมองอวี๋หมิงหลำงเริ่มปะติดปะต่อเหตุกำรณ์ได้ เรื่อง บำงอย่ำงเริ่มชัดเจนขึ้นมำแล้ว