แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1278 เค้ำขมขื่นนะตัวเอง

เอกสำรชุดนั้นท ำขึ้นมำเพื่อเล่นงำนเธอโดยเฉพำะ คนๆ นี้

จิตใจโหดเหี้ยม รู้ทั้งรู้ว่ำเสี่ยวเชี่ยนก ำลังตั้งท้อง อำรมณ์

แปรปรวนได้ง่ำย อีกทั้งยังหลอกใช้ควำมกังวลเรื่องที่ชีอวี่เซวียน

หำยตัวไป บวกกับเอกสำรชุดนี้ที่ท ำมำเพื่อล้ำงสมองโดยเฉพำะ

ท ำให้เกิดควำมรู้สึกด้ำนลบขึ้นในจิตใจเธอ

หำกไม่มีอวี๋หมิงหลำงแล้วเสี่ยวเชี่ยนยังคงเป็นแบบนี้ต่อไป

ผลที่ตำมมำก็จะยิ่งรุนแรง จะส่งผลต่อเด็กหรือเปล่ำอันนี้ไม่รู้ แต่

ที่แน่ๆ ส่งผลต่อร่ำงกำยแม่เป็นอย่ำงมำก

เวลำนี้เสี่ยวเชี่ยนทั้งตกใจทั้งรู้สึกว่ำตัวเองโชคดี เธอเอำมือ

ลูบท้อง ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่ำเรื่องนี้อันตรำยมำก

ถ้ำเธอแต่งกับผู้ชำยที่เซนส์ไม่แรงไม่ถนัดเรื่องกำรวิเครำะห์

ล่ะก็ ป่ำนนี้ไม่ถูกล้ำงสมองไปเรียบร้อยแล้วเหรอ?

จิตใจของคนๆ นี้โหดเหี้ยมเกิดควำมคำดหมำยจริงๆ!

“ขอบคุณนะ ถ้ำไม่มีนำย”

เขำเอำนิ้วเชยคำงเธอขึ้นแล้วส่ำยหน้ำ

1 0 7 7 4

เป็นสำมีภรรยำกันไม่ต้องขอบคุณหรอก

“ฉันรู้สึกละอำยมำกที่ตัวเองโง่ได้ขนำดนี้ ฉันเกือบพำลูก

ตัวเองตกอยู่ในอันตรำย! ทุเรศที่สุด!”

เสี่ยวเชี่ยนยิ่งคิดยิ่งโกรธ นี่เธอท้องแล้วกลำยเป็นคนโง่หรือ

เปล่ำ ท ำไมถึงได้ตกหลุมพรำงเอำง่ำยๆ ไอคิวไม่พอใช้แล้ว?

“อย่ำพูดแบบนั้น ไม่มีใครสมบูรณ์แบบ ถ้ำอีกฝ่ำยเล่นงำน

ซึ่งหน้ำมีเหรอที่คุณจะไม่รู้ตัว? อีกอย่ำงเรื่องแบบนี้พวกเรำไม่

เคยได้ยินมำก่อน แล้วจะโทษคุณได้ยังไง?”

ต่อให้เสี่ยวเชี่ยนไม่ท้อง อยู่ในสถำนกำรณ์ปกติ เจอเรื่อง

แบบนี้ก็ใช่ว่ำเธอจะรู้ตัวได้ทันที มุมมองจำกคนรอบข้ำงอำจรู้สึก

ว่ำเรื่องนี้ง่ำย แต่ถ้ำไปตกอยู่ในสถำนกำรณ์เดียวกับเสี่ยวเชี่ยน

เกรงว่ำแม้แต่คนระดับศำสตรำจำรย์หลิวก็คงหลงกลเหมือนกัน

และควำมโหดร้ำยที่สุดของเรื่องนี้อยู่ที่ ถ้ำเป็นยำมปกติ

เวลำที่อำรมณ์ผิดปกติเสี่ยวเชี่ยนจะต้องรีบปรับอำรมณ์อย่ำง

รวดเร็วแน่นอน แต่เรื่องนี้มำได้ในช่วงเวลำที่ชีอวี่เซวียนหำยไป

ไม่ทรำบชะตำกรรมพอดี ต่อให้เสี่ยวเชี่ยนดูหดหู่ เธอและคน

รอบตัวก็คงคิดแค่ว่ำเป็นอำกำรซึมเศร้ำที่เกิดจำกกำรวิตกกังวล

1 0 7 7 5

มำกเกินไป กว่ำจะรู้ตัวก็สำยไปเสียแล้ว

โชคดีที่เป็นมีผู้ชำยที่แข็งแกร่งอีกทั้งยังรักเธอเท่ำชีวิตอยู่

ข้ำงกำย

ควำมสำมำรถของคนหนึ่งคนนั้นมีจ ำกัด ดั่งสุภำษิตที่ว่ำ

ต้นไม้เพียงต้นเดียวกลำยเป็นผืนป่ำไม่ได้ ในตอนที่สภำพจิตใจ

ของเสี่ยวเชี่ยนแสดงอำกำรผิดปกติจนเป็นที่สังเกตได้ อวี๋หมิง

หลำงได้แสดงตัวออกมำช่วยเธอไขรหัสอำรมณ์นี้

เมื่อรู้ที่มำของกำรควบคุมอำรมณ์ไม่ได้แล้วเรื่องก็ง่ำยขึ้น

ขอแค่ไม่อ่ำนเอกสำรพวกนั้นต่อ ปรับอำรมณ์ของตัวเอง ไม่นำน

เสี่ยวเชี่ยนก็เดินออกมำจำกอำรมณ์ซึมเศร้ำเหล่ำนั้นได้

ตอนนี้เธอกลับมำเป็นปกติแล้ว นี่เป็นกำรลองใจของชีอวี่เซ

วียน หรือมีคนคิดจะเล่นงำนเธอกันแน่ ไม่มีใครรู้

อวี๋หมิงหลำงคิดว่ำเป็นอย่ำงหลัง เพรำะเขำสั่งให้คนไปท ำ

กำรทดลองแล้ว ซึ่งก็ได้พิสูจน์ว่ำเอกสำรพวกนั้นสำมำรถเล่นงำน

คนได้จ ำนวนมำก ของแบบนี้ถ้ำปล่อยให้เสี่ยวเชี่ยนหมกมุ่น

ต่อไป อำจเกิดเรื่องใหญ่ก็เป็นได้

ดังนั้นหลังกลับบ้ำนพอเห็นเสี่ยวเชี่ยนจะไปอ่ำนเอกสำร

1 0 7 7 6

พวกนั้นอีกอวี๋หมิงหลำงจึงเข้ำไปห้ำม

“ของที่ท ำร้ำยสุขภำพจิตแบบนี้ท ำไมคุณยังจะอ่ำนต่อ?”

“ครั้งนี้นำยวำงใจได้ ฉันเตรียมใจไว้ก่อนแล้ว มันหลอกฉัน

ไม่ได้หรอก ฉันมีควำมสงสัยบำงอย่ำงที่อยำกหำค ำตอบ…”

เสี่ยวเชี่ยนเปิดฮำร์ดดิสก์อีกครั้งโดยมีอวี๋หมิงหลำงนั่งอยู่

ข้ำงๆ อวี๋หมิงหลำงมองอย่ำงระแวง พร้อมดึงปลั๊กออกได้ทุกเมื่อ

หำกลูกเชี่ยนของเขำรู้สึกไม่โอเคแม้แต่นิดเดียว เขำก็จะดึง

ปลั๊กออกทันที ไม่ให้เธออ่ำนอีก

ครั้งนี้เสี่ยวเชี่ยนใช้วิธีอ่ำนผ่ำนๆ อ่ำนไปได้ประมำณยี่สิบ

บทเธอก็หน้ำนิ่ว

“มีอะไรเหรอ?” อวี๋หมิงหลำงเอำมือไปวำงที่ปลั๊ก ดึงไหม?

“นำยดูตรงนี้สิ อ่ำนตั้งแต่ตรงนี้ไป กลำยเป็นค ำอธิบำยเคส

ก่อนหน้ำนี้ แบบนี้ไม่เท่ำกับตบหัวแล้วลูบหลังเหรอ?”

“หมำยควำมว่ำไง?” อวี๋หมิงหลำงไม่เข้ำใจ

“ฉันจะยกตัวอย่ำงเปรียบเทียบนะ ถ้ำจะบอกว่ำเนื้อหำก่อน

1 0 7 7 7

หน้ำนี้คือยำพิษ งั้นส่วนนี้ก็คือยำถอนพิษ ซึ่งก็หมำยควำมว่ำ ถ้ำ

ฉันทนอ่ำนมำได้ถึงยี่สิบหน้ำ ฉันก็จะพบว่ำเนื้อหำก่อนหน้ำนี้มี

ปัญหำ”

แบบนี้ก็ไม่รู้แล้วว่ำคนที่ท ำเอกสำรพวกนี้ขึ้นมำมีจุดประสงค์

ร้ำยหรือเปล่ำ

เสี่ยวเชี่ยนก ำลังเดำว่ำอำจเป็นกำรบ้ำนที่ชีอวี่เซวียนทิ้งไว้

ให้เธอหรือเปล่ำ อวี๋หมิงหลำงก็คิดแบบนั้น

ทั้งสองคนคิดอยู่สักพักแล้วอยู่ๆ ก็พูดขึ้นพร้อมกัน

“เขำไม่ได้ท ำเอง!”

สมกับเป็นสำมีภรรยำกัน รู้ใจกันมำกจนเป็นที่น่ำตกใจ อวี๋ห

มิงหลำงท ำมือให้เสี่ยวเชี่ยนพูดก่อน

“ก่อนอื่นเขำไปอย่ำงฉุกละหุก เขำไม่มีเวลำเตรียมของแบบ

นี้เพื่อมำเล่นงำนฉัน ถึงนิสัยของเขำจะเจ้ำเล่ห์ ชอบล้อเล่นบ่อยๆ

แต่เขำไม่มีทำงล้อเล่นเลยเถิดแบบนี้ตอนที่ฉันท้องแน่นอน”

เอกสำรที่อัดแน่นไปด้วยเนื้อหำวิชำกำรแบบนี้ใช้เวลำอ่ำน

ค่อนข้ำงนำน หำกรอให้เสี่ยวเชี่ยนอ่ำนถึงส่วนที่เปรียบเหมือนยำ

1 0 7 7 8

ถอนพิษก็คงใช้เวลำประมำณครึ่งเดือน ปกติชีอวี่เซวียนออกจะ

ทะนุถนอมเสี่ยวเชี่ยน แล้วจะเอำของที่อันตรำยต่อเธอในช่วง

ท้องแบบนี้มำให้ได้ยังไง?

ปฏิเสธไม่ได้ว่ำวิธีสอนแบบนี้จะท ำให้จดจ ำได้ลึกซึ้ง

หลังจำกเสี่ยวเชี่ยนผ่ำนเหตุกำรณ์นี้เธอมั่นใจเลยว่ำต่อไป

น ำไปใช้ได้โดยไม่มีปัญหำ แต่วิธีแบบนี้ก็ดูขำดศีลธรรมไปหน่อย

ชีอวี่เซวียนไม่มีทำงท ำลง

“หรือหนงเย่ำจะเป็นคนท ำ?” อวี๋หมิงหลำงรู้สึกว่ำคนที่มี

โอกำสลงมือเรื่องนี้มำกที่สุดก็คือไอ้ซุปเปอร์ชำเขียวนั่น

อย่ำงไรเสียหมอนั่นก็เป็นคนเอำของมำให้ แถมเจ้ำตัวยัง

ชอบทะเลำะกับเสี่ยวเชี่ยนบ่อยๆ อีกด้วย

“พูดยำก ขอฉันอ่ำนอย่ำงละเอียดอีกหน่อย” เสี่ยวเชี่ยนพูด

จบก็อ่ำนต่อ อวี๋หมิงหลำงกลัวเธอถล ำลึก แต่ก็ไม่อยำกขัดจังหวะ

ในกำรใช้ควำมคิดของเธอ ครั้นแล้วจึงได้แต่เดินไปเดินมำใน

ห้องด้วยควำมหงุดหงิด

เสี่ยวเชี่ยนอ่ำนอยู่นำน ในใจเธอเกิดควำมรู้สึกที่บรรยำยไม่

ถูก

1 0 7 7 9

“ได้ข้อสรุปอะไรไหม?” อวี๋หมิงหลำงเห็นเธอคิดอยู่นำน ใน

ที่สุดก็ท ำลำยควำมเงียบถำมขึ้น

“มันคล้ำยๆ กับควำมฝันในหอแดง…”

“อะไรนะ?” อ่ำนเคสคนไข้ท ำไมกลำยเป็นควำมฝันในหอ

แดงได้?

เสี่ยวเชี่ยนพยักหน้ำ ควำมรู้สึกนั้นแหละ

อวี๋หมิงหลำงเงียบไปสักพัก เขำเริ่มถอดเสื้อผ้ำ เสี่ยวเชี่ยน

มองด้วยควำมงุนงง

“ร้อนเหรอ?”

“เปล่ำ คุณไม่ได้อยำกหรอกเหรอ?”

วินำทีถัดมำ เสี่ยวเชี่ยนที่เข้ำใจแล้วว่ำคืออะไรก็ได้หยิบ

กล่องทิชชูปำใส่อวี๋หมิงหลำงด้วยสภำพใบหน้ำแดงก่ำ

“อวี๋หมิงหลำง! สมองนำยคิดอะไรอยู่? วรรณกรรมที่โด่งดัง

ในสำยตำนำยคือเรื่องอย่ำงว่ำเท่ำนั้นหรือไง!!”

เสี่ยวเฉียงแอบน้อยใจ ข้ำงในเค้ำขมขื่นนะตัวเอง!

1 0 7 8 0

สำมีภรรยำไอคิวสูงคู่นี้ปกติชอบเอำเรื่องมีสำระมำแต่งแต้ม

ควำมลำมกลงไปหน่อยๆ อยู่แล้ว อย่ำงเรื่องกวีหยวน กลอน

โบรำณ ควำมฝันในหอแดง ท ำให้ตอนนี้เวลำอวี๋หมิงหลำงได้ยิน

เรื่องอะไรพวกนี้ก็จะคิดไปในทำงอย่ำงว่ำโดยอัตโนมัติ

“ผมอ่ำนเจอในหนังสือ คนท้องที่ท้องไปได้ครึ่งทำงจะมี

ควำมอยำกในเรื่องอย่ำงว่ำค่อนข้ำงสูง คุณเหนื่อยหรือยัง อยำก

ผ่อนคลำยมะ?”

มำๆๆ โผเข้ำมำในอ้อมกอดพี่เร้ว~

ถูกเสี่ยวเชี่ยนใช้ควำมรุนแรงอย่ำงไม่ต้องสงสัย เธอเอำมือ

ทุบเขำไม่ยั้ง หยิบเสื้อมำขยี้หัวเขำ

“ใครเขำหมำยถึงแบบนั้น! ฉันหมำยถึงควำมรู้สึก ควำม

รู้สึกน่ะเข้ำใจไหม?”

ควำมคิดของอวี๋หมิงหลำงยังโดดออกมำจำกเรื่องอย่ำงว่ำ

ไม่ได้ พอเธอพูดเรื่องควำมรู้สึก เขำก็ก้มหน้ำมอง เสี่ยวเชี่ยน

โมโหพูดไม่ออก

“ใครถำมถึงควำมรู้สึกตรงนั้นกันเล่ำ!”

1 0 7 8 1

เสี่ยวเฉียงน้อยใจยิ่งกว่ำเดิม

เสี่ยวเชี่ยนเห็นเขำท ำหน้ำเบะด้วยสภำพเปลือยท่อนบนก็ทั้ง

โกรธทั้งข ำ

1 0 7 8 2