แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1280 ค ำพูดหลอกลวง แต่ควำมรู้สึกเป็นของจริง

เจี่ยซิ่วฟำงพูดกับเสี่ยวเชี่ยน “วันนี้ต้องรีบพักผ่อนนะ พรุ่งนี้

เรำยังต้องไปตรวจที่โรงพยำบำลกันอีก จะออกสำยมำกไม่ได้”

เจี่ยซิ่วฟำงเอำชำมโจ๊กเลื่อนไปข้ำงหน้ำเสี่ยวเชี่ยนแล้ว แต่กลับ

เห็นลูกสำวเอำแต่ขยี้ตำ

“เป็นอะไร?”

“ตำซ้ำยกระตุกมำวันนึงแล้ว หรืออำจจะเหนื่อยเกินไป แต่

ช่วงนี้หนูก็ไม่ได้อ่ำนหนังสือเท่ำไรนะ”

ตลอดช่วงกำรตั้งครรภ์ของเสี่ยวเชี่ยนถือว่ำผ่ำนมำได้อย่ำง

สบำยๆ เว้นก็แต่ตอนเดือนที่ชีอวี่เซวียนเพิ่งหำยตัวไปที่เธอถูก

เล่นงำนจนเกือบเป็นโรคซึมเศร้ำ ช่วงอื่นไม่ได้มีอำกำรแพ้ท้อง

หนักๆ ก็แค่คนท้องกลำงคืนลุกเข้ำห้องน้ำบ่อย พอเธอขยับตัว

อวี๋หมิงหลำงก็ลุกขึ้นพำเธอไป ถึงเสี่ยวเชี่ยนจะย้ำแล้วว่ำเธอ

ไม่ได้อ่อนแอถึงขนำดจะเดินสะดุดล้มได้ง่ำยๆ แต่อวี๋หมิงหลำงก็

ยังคงไม่วำงใจ จะช่วยพยุงเธอไปที่ประตูห้องน้ำให้ได้ จำกนั้นก็

ยืนรอเธอออกมำแล้วพำกลับไป

ในฐำนะที่เป็นบุคคลที่ทั้งบ้ำนพร้อมใจกันบริกำร พฤติกรรม

1 0 7 9 2

ของเสี่ยวเชี่ยนทุกอย่ำงจึงได้รับกำรเอำใจใส่อย่ำงใกล้ชิด

พอเธอบอกตำกระตุกเจี่ยซิ่วฟำงก็ดีใจ

“ตำซ้ำยกระตุกก็เป็นเรื่องดีน่ะสิ นับๆ ดูหลำน… สำวฉันอีก

ไม่ถึงเดือนก็น่ำจะออกมำแล้วหรือเปล่ำ?”

เสี่ยวเชี่ยนมองบน แม่เธอยังคงมีควำมคิดดันทุรังที่จะให้ลูก

เธอเป็นลูกชำยให้ได้ นี่มันตั้งกี่เดือนแล้ว ยังดื้อจะเอำหลำนชำย

ให้ได้อีก

ครำวก่อนที่ไปตรวจครรภ์พี่สะใภ้ใหญ่แอบบอกเธอว่ำ มี

ควำมเป็นไปได้สูงมำกที่จะเป็นลูกสำว ถึงจะเห็นไม่ชัดก็ตำม

เพรำะเด็กคนนี้แสบมำกเอำมือปิดไว้ ไม่ให้ดูเลยสักครั้ง มีอยู่ครั้ง

หนึ่งที่พี่สะใภ้ใหญ่แอบเห็นแว้บๆ

เรื่องใหญ่แบบนี้พี่สะใภ้ใหญ่ไม่กล้ำบอกพ่อแม่สำมี ใน

ครอบครัวมีหลำนชำยเยอะแยะ ต่ำงรอหลำนสำวด้วยควำมรู้สึก

ที่ต่ำงกัน หำกบอกล่วงหน้ำแล้วปรำกฏว่ำไม่ใช่ ไม่เพียงแต่จะ

สร้ำงควำมกดดันให้เสี่ยวเชี่ยน พ่อแม่สำมีก็จะผิดหวังกันไปด้วย

ดังนั้นเสี่ยวเชี่ยนจึงไม่เถียงแม่ นั่งกินโจ๊กเงียบๆ

1 0 7 9 3

“หนูไม่ค่อยเชื่อเรื่องตำกระตุกจะเป็นลำงดีลำงร้ำยอะไรนั่น

หรอก”

รำวกับตบหน้ำเสี่ยวเชี่ยน พอเสี่ยวเชี่ยนพูดจบโทรศัพท์ดัง

เจี่ยซิ่วฟำงเดินไปรับสำย

“สวัสดีค่ะต้องกำรคุยกับใครคะ? เบบี๋เชี่ยน?” เจี่ยซิ่วฟำง

ตกใจที่มีคนเรียกลูกสำวเธอแบบนี้ แถมยังเป็นผู้ชำยเสียด้วย

นี่มันเรื่องอะไรกัน?

มีผู้ชำยเรียกลูกสำวเธอแบบนี้? ฟังจำกเสียงก็ไม่ใช่ลูกเขย

เธอ ต่อมเผือกในใจเจี่ยซิ่วฟำงแทบจะระเบิดออกมำแล้ว

เธอหันไปถลึงตำใส่เสี่ยวเชี่ยน ไอ้ลูกคนนี้ ถ้ำกล้ำท ำตัวไม่ดี

ลับหลังหมิงหลำงล่ะก็ ได้เห็นดีกับเธอแน่!

แต่พอเสี่ยวเชี่ยนได้ยินค ำเรียกนั้นเธอก็นั่งหลังตรง

เดิมทีก ำลังนั่งกินโจ๊กสวยๆ พอได้ยินค ำนั้นเธอก็รีบลุกขึ้น

เดินตรงไปแย่งโทรศัพท์มำจำกแม่

“ฮัลโหล? ตำแก่ ใช่ลุงหรือเปล่ำ ยังมีชีวิตอยู่เหรอ?”

1 0 7 9 4

เสียงหัวเรำะลอดมำตำมสำย “ผมเอง ยังไม่ตำย”

อ๊ำ! ใช่เขำจริงด้วย!

เสี่ยวเชี่ยนได้ยินแบบนั้นก็ดีใจมำก ชีอวี่เซวียน!

เจี่ยซิ่วฟำงเขยิบเข้ำไปฟังด้วย แต่ถูกเสี่ยวเชี่ยนดันตัว

ออกไป

“แม่อย่ำมำกวน นี่อำจำรย์หนู!”

เจี่ยซิ่วฟำงนึกถึงชีอวี่เซวียนที่เคยเจอกันครำวก่อน แต่ก็ยัง

ไม่วำงใจจึงตะโกนถำม

“พี่ชี ช่วงนี้สบำยดีไหม?!”

“ผมก็เรื่อยๆ”

พอได้ยินเป็นเสียงชีอวี่เซวียนจึงวำงใจ เดินไปเตรียมของ

ว่ำงให้ลูกสำว เชี่ยนเอ๋อร์ของเธอกินเก่ง ผลไม้ขำดไม่ได้เลย

เมื่อก่อนเสี่ยวเชี่ยนไม่รู้เรื่องระหว่ำงชีอวี่เซวียนกับแม่เธอ

ตอนนี้รู้แล้วก็อดไม่ได้ที่จะสังเกตบทสนทนำของทั้งสองคนเมื่อ

ครู่ คิดอยู่สักพักก็ไม่พบจุดที่น่ำสงสัย ทันใดนั้นปลำยสำยก็

1 0 7 9 5

หัวเรำะ

“เด็กโง่ คิดอะไรเพ้อเจ้ออีกแล้วใช่ไหม?”

“คุณไปไหนมำ หำยไปนำนขนำดนี้!” ช่วงหลำยเดือนมำนี้

ถึงเสี่ยวเชี่ยนจะดูแลตัวเองเป็นอย่ำงดี เชื่อว่ำคนข้ำงตัวชีอวี่เซวีย

นคงไม่ปล่อยให้เขำเป็นอะไร แต่ก็ยังอดเป็นห่วงเขำไม่ได้

จนถึงตอนนี้เธอปล่อยวำงได้แล้ว ต่อให้ครั้งนี้จะเป็นทั้งชีอวี่

เซวียนทั้งคนที่หลอกลวงเธอในครั้งก่อนเธอก็ขอยอมรับแล้ว

มำกสุดก็แค่ลำกตำแก่นี่มำอัดแล้วให้เขำขอโทษเธอ เธอไม่อยำก

หลอกตัวเองอีกแล้ว เธอรู้สึกผูกพันกับตำแก่คนนี้จริงๆ ถึงเธอจะ

ไม่รู้ว่ำมันเริ่มขึ้นตั้งแต่เมื่อไร บำงทีอำจเริ่มตอนที่เขำหลอกเธอ

ว่ำลูกสำวเขำตำยไปแล้วเลยอยำกเอำควำมรักนั้นมำมอบให้เธอ

แทน ค ำพูดอำจหลอกลวง แต่ควำมรู้สึกนั้นเป็นของจริง

คลุกคลีอยู่ด้วยกันมำตั้งนำน หัวใจของเสี่ยวเชี่ยนก็ไม่ได้ท ำ

มำจำกก้อนหิน แล้วจะไม่เกิดควำมรู้สึกอะไรเลยได้อย่ำงไร

ดังนั้นกำรได้ยินเสียงชีอวี่เซวียนอีกครั้งหลังจำกไม่ได้ยิน

หลำยเดือนเธอจึงเกิดควำมรู้สึกที่ว่ำ ทุกอย่ำงที่เขำท ำก่อนหน้ำนี้

มันไม่ส ำคัญหรอก ขอแค่เขำกลับมำได้ก็พอแล้ว

1 0 7 9 6

ควำมเป็นห่วงของเสี่ยวเชี่ยนส่งผ่ำนไปถึงหูของชีอวี่เซวียน

เขำหัวเรำะอย่ำงพอใจ “ดูสิ ผมเคยพูดไว้ว่ำไง เวลำสำมำรถ

เยียวยำทุกสิ่ง ผมหำยไปแค่ไม่กี่เดือน ลูกก็รู้จักคิดถึงผมแล้ว มำ

ผมจะให้เวลำเบบี๋เชี่ยนได้ระบำยควำมคิดถึงที่มีต่อผมหน่อย”

ควำมรู้สึกตื้นตันใจที่เพิ่งออกมำของเสี่ยวเชี่ยนได้ย้อนกลับ

ไปเพรำะค ำพูดของเขำ ตำแก่นี่มีควำมสำมำรถพิเศษยั่วโมโหคน

ได้ภำยในไม่กี่วินำที!

“เอำล่ะๆ ไม่แซวแล้ว ผมแค่มำรำยงำนตัว ธุระเสร็จแล้ว วัน

มะรืนจะถึงบ้ำน เป็นไง ค ำพูดผมเชื่อถือได้ใช่ไหมล่ะ รับปำกไว้

ว่ำจะกลับไปก่อนคุณคลอดผมก็ท ำได้”

“หึ ใครเขำอยำกให้กลับมำกัน!” เห็นๆ อยู่ว่ำเสี่ยวเชี่ยนดี

ใจ แต่กลับพูดตรงกันข้ำม

“ได้ ได้ คุณไม่อยำก แต่ผมอยำก รอผมกลับไปนะ” ชีอวี่เซ

วียนจะวำงสำย

“เดี๋ยวก่อน ฉันมีเรื่องอยำกถำม” เสี่ยวเชี่ยนนึกถึงเอกสำรที่

ท ำให้เธอเกือบเป็นโรคซึมเศร้ำ

“เรื่องอะไร?”

1 0 7 9 7

“เอกสำรที่คุณให้ฉันมำอ่ำน ส่วนแรกของบทแรกพูดถึง

อะไร?”

“อ๋อ เรื่องนั้นเหรอ คุณอ่ำนหรือยัง? บทแรกพูดถึงพวก

ทฤษฎีต่ำงๆ แน่นอนว่ำควำมรู้พื้นฐำนคุณแน่นอยู่แล้ว ตอนอ่ำน

คงไม่เหนื่อยเท่ำไร ส่วนด้ำนหลังเนื้อหำจะค่อนข้ำงยำกแล้ว

เดี๋ยวผมกลับไปจะพูดให้ฟัง คุณอย่ำข้ำมไปอ่ำนเลยนะ เนื้อหำ

มันค่อนข้ำงอันตรำย อ่ำนเองอำจเป็นเรื่องได้”

เอกสำรที่ชีอวี่เซวียนให้เสี่ยวเชี่ยนแน่นอนว่ำต้องผ่ำนกำร

คิดอย่ำงรอบคอบมำแล้ว นับตั้งแต่เขำเห็นเสี่ยวเชี่ยนในกำร

แข่งขันระดับนำนำชำติครั้งนั้น เขำก็เริ่มลงมือเตรียมของพวกนี้

ไว้แล้ว

“แน่ใจนะว่ำเป็นทฤษฎี?” เสี่ยวเชี่ยนหรี่ตำ

“แน่นอน ผมเป็นคนเตรียมไว้คุณเองกับมือจะผิดได้ไง?”

“รหัสผ่ำนฮำร์ดดิสก์ของคุณใครรู้บ้ำง?” งั้นก็แสดงว่ำมีคน

แก้ ตอนนี้เสี่ยวเชี่ยนก ำลังเจำะตัวผู้ต้องสงสัย

“มีศิษย์พี่ใหญ่ ศิษย์พี่สำม แล้วก็มู่ อุ๊บ!” ชีอวี่เซวียนท ำเสียง

หึ

1 0 7 9 8

“เป็นอะไรไป?”

“เปล่ำ ท ำไมถึงถำมแบบนี้ล่ะ?”

เสี่ยวเชี่ยนได้ยินเสียงเหมือนทำงนั้นจะมีเรื่องอะไร จึงคิดว่ำ

ไว้เขำกลับมำค่อยถำมก็เหมือนกัน

“เมื่อไรจะกลับมำ?”

“เช้ำวันมะรืน”

“โอเค เช้ำวันมะรืนฉันจะรออยู่ที่บ้ำน”

หลังวำงสำยเสี่ยวเชี่ยนก็มีสีหน้ำโล่งใจ เห็นทีอีกไม่นำนเธอ

จะได้รู้แล้วว่ำใครเป็นคนแก้เอกสำรที่อยู่ในฮำร์ดดิสก์ที่ชีอวี่เซ

วียนให้เธอมำ

ฮำร์ดดิสก์นั้นต้องใช้รหัสผ่ำน คนที่รู้รหัสมีอยู่แค่ไม่กี่คน

กลับมำเธอจะไล่ถำมให้หมด ดูซิว่ำใครเป็นคนท ำ เธอต้องรู้ให้

ได้ว่ำคนท ำมีจุดประสงค์อะไร!

1 0 7 9 9