แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1336 รีบพูดมำ อย่ำให้ต้องโมโห

ทันใดนั้นอวี๋หมิงหลำงก็ลืมตำขึ้น เสี่ยวเหวยสะดุ้ง จำกนั้นก็

หัวเรำะออกมำ

เจิ้งซวี่ที่อยู่ปลำยสำยได้ยินเสี่ยงอวี๋หมิงหลำงสร้ำงเสียง

หัวเรำะให้ลูก แถมยังตำมมำด้วยเสียงสุนัขเห่ำ…

อยู่ๆ เขำก็รู้สึกเหนื่อยมำก

ก่อนหน้ำนี้เขำชอบหัวเรำะเยำะว่ำไอ้เล็กโง่ ตำมเฝ้ำอยู่แค่

ผู้หญิงคนเดียว ท ำอย่ำงกับเป็นพ่อบ้ำนเฝ้ำเรือน

แต่ตอนนี้… เจิ้งซวี่เงยหน้ำมองไปทำงห้องพักผู้ป่วย เขำยังสู้

พ่อบ้ำนไม่ได้เลยด้วยซ้ำ อำข่ำไม่ยอมคุยกับเขำ

“เฉินเสี่ยวเชี่ยน ตอนนี้มีแค่คุณที่ช่วยผมได้ บอกผมมำว่ำ

ต้องท ำไง เสนอเงื่อนไขมำได้เลย”

พี่ซวี่ถูกประธำนเชี่ยนถอนขนไปมำกมำย ถอนจนตอนนี้

ส ำนึกได้แล้ว

ไม่ต้องรอให้เสี่ยวเชี่ยนพูด เขำก็พูดดักเรื่องสิ่งตอบแทนให้

ก่อน

1 1 2 6 1

“เห็นแก่มิตรภำพที่มีมำหลำยปี ควำมช่วยเหลือครั้งนี้ไม่

ต้องกำรสิ่งตอบแทน ถ้ำอยำกชนะใจอำข่ำ แค่ท ำตำมเคล็ดลับ

สำมพยำงค์นี้ก็พอ”

“สำมพยำงค์ไหน?”

พอเจิ้งซวี่ได้ยินว่ำสำมพยำงค์ก็รีบถำมต่อชนิดที่ทนรอ

ต่อไปไม่ไหว

เขำคิดในใจ หวังว่ำเฉินเสี่ยวเชี่ยนจะไม่ให้เขำพูดอะไรน้ำ

เน่ำแบบในละครนะ อย่ำงพวกผมรักคุณ ขำดคุณผมคงอยู่ไม่ได้

อะไรแนวๆ นั้น

“ไม่ฉลำด”

“ผมไม่ฉลำดแบบคุณ แต่ต่อให้เป็นคนที่ฉลำดกว่ำนี้ก็คง

เดำค ำพูดแค่นี้ของคุณไม่ได้ไหม?” เจิ้งซวี่ยังคิดไม่ทัน

“ฉันบอกว่ำ ไม่ฉลำด”

เสียดแทงหัวใจ!

ต่อให้เป็นค ำแนะน ำที่ไม่คิดเงิน แต่ก็ใช่ว่ำจะมำหลอกด่ำกัน

แบบนี้ได้นะ พี่ซวี่จุกจนพูดไม่ออก

1 1 2 6 2

อวี๋หมิงหลำงทนฟังต่อไปไม่ไหว หมอนี่มันมีชีวิตอยู่จนถึง

ทุกวันนี้ได้ยังไงนะ?

ครั้นแล้วอวี๋เสี่ยวเฉียงผู้มีเมตตำจึงเดินเข้ำไปแย่งโทรศัพท์

ในมือเสี่ยวเชี่ยนมำ สูดลมหำยใจเข้ำลึกๆ รวบรวมพลังแล้ว

ตะโกนใส่โทรศัพท์

“เคล็ดลับสำมพยำงค์ที่เมียฉันว่ำก็คือไม่ฉลำด โง่ชิบหำย

เลยนะเอ็งอะ!”

เจิ้งซวี่ก ำลังรอเสี่ยวเชี่ยนอธิบำย แต่ทันใดนั้นกลับถูกอวี๋

หมิงหลำงตะโกนใส่เต็มหู เล่นเอำหูมีเสียงวิ้งๆ เลยทีเดียว

พอก ำลังจะด่ำกลับอวี๋หมิงหลำงก็พบว่ำทำงนั้นวำงสำยไป

แล้ว

สรุปคือ เสี่ยวเชี่ยนบอกให้เขำท ำตัวไม่ฉลำด?

หมำยควำมว่ำไง…

พี่ซวี่ยืนสับสนท่ำมกลำงลมหนำว เป็นครั้งแรกที่เขำรู้สึกว่ำ

ตัวเองไม่ได้ฉลำดเลยจริงๆ เขำไม่เข้ำใจ

ในที่สุดอวี๋หมิงหลำงก็อำศัยโอกำสที่แกล้งเจิ้งซวี่หำเรื่องคุย

1 1 2 6 3

กับเสี่ยวเชี่ยนได้แล้ว เขำเดินเข้ำไปเอำแขนสะกิดเสี่ยวเชี่ยน ท ำ

หน้ำเหมือนเพื่อนผู้ชำยคุยกัน

“เมียจ๋ำ คุณพูดแบบนั้นกับไอ้แตงกวำด ำหมำยควำมว่ำไง?”

“อวี๋เสี่ยวเฉียง ฉันขอเตือนนำยว่ำอย่ำพูดค ำไม่ดีต่อหน้ำลูก

อีก ถ้ำลูกหัดพูดค ำไม่ดีอย่ำงแตงอะไรด ำๆ นั่น ฉันจะสับนำยให้

เหมือนสับแตงกวำเลยคอยดู!”

ก็ได้ เสี่ยวเฉียงที่คิดว่ำตัวเองฉลำด แผนตีเนียนล้มเหลวไม่

เป็นท่ำ

เสี่ยวเชี่ยนวำงโทรศัพท์ คิดแล้วคิดอีก เธอลบข้อควำมที่

เมื่อกี้ก ำลังพิมพ์ตอบอำข่ำแล้วพิมพ์ใหม่ส่งไป

พอเสร็จก็หันไปมองเสี่ยวเฉียง เขำก ำลังท ำหน้ำทะเล้นให้

ลูกหัวเรำะ ท่ำทำงปัญญำอ่อนมำก

หลังจำกเสี่ยวเหวยหลับแล้ว คนสวยก็ไปนอนตรงที่นอน

ของตัวเองในห้องรับแขก เสี่ยวเชี่ยนเห็นผู้ชำยเพียงคนเดียวใน

ห้องใส่แค่กำงเกงนอนตัวเดียวเดินไปเดินมำ

เสี่ยวเชี่ยนเอนตัวอ่ำนนิตยสำรบนโซฟำ เขำแสร้งท ำเป็นมำ

1 1 2 6 4

เทกำแฟพร้อมหยิบนิตยสำร พอเห็นเสี่ยวเชี่ยนไม่สนใจตัวเองจึง

ไปยืนริมหน้ำต่ำงทั้งๆ ที่ไม่ได้ใส่เสื้อ แสร้งท ำเป็นชมวิวยำมค่ำ

คืน

เสี่ยวเชี่ยนมองเขำพลำงแอบหัวเรำะ

อวี๋หมิงหลำงยืนชมวิวอยู่สักพัก เห็นเสี่ยวเชี่ยนก็ยังไม่สนใจ

ในใจเริ่มถูกไฟเผำขึ้นมำทีละนิด

เขำทั้งรักทั้งหมั่นเขี้ยวเธอ

“สวยไหม?” ในที่สุดเสี่ยวเชี่ยนก็วำงนิตยสำรแล้วถำมเขำ

อวี๋หมิงหลำงแอบดีใจ แต่ใบหน้ำไม่แสดงออก ยังคง

วำงมำด

“ก็ดี”

“งั้นนำยดูต่อไปนะ ฉันไปนอนละ” เสี่ยวเชี่ยนลุกขึ้น ในที่สุด

คนบำงคนก็ทนไม่ไหว กระโจนเข้ำไปกดเธอลงบนโซฟำ

เธอถูกเขำกดลงบนโซฟำอันอ่อนนุ่ม เขำอยู่บน เธออยู่ล่ำง

ใบหน้ำเขำขึงขัง เสี่ยวเชี่ยนยิ้มใส่

1 1 2 6 5

“คนสวย ยั่วผมเหรอ!”

“ไหน ฉันท ำอะไร?” เสี่ยวเชี่ยนท ำหน้ำแบ๊วใส่

พอเห็นเธอแสร้งท ำเป็นไร้เดียงสำ อวี๋หมิงหลำงไม่ได้แค่กัด

ฟันหมั่นเขี้ยว ในใจเขำหมั่นเขี้ยวยิ่งกว่ำ แบบนี้มันต้องโดน

ครั้นแล้วเขำจึงจัดให้

ก้มลง จูบ!

จูบจนปำกเล็กๆ ของเธอเจ่อเขำถึงจะยอมปล่อย แววตำเอำ

เรื่อง ขำดแค่พูดออกมำว่ำ ‘คุณรังแกผม!’

เสี่ยวเชี่ยนเตือนตัวเองในใจ อย่ำหลงกลมำรยำชำยของ

หมอนี่เป็นอันขำด และก็ห้ำมเคลิ้มไปกับจูบของเขำด้วย

เธอพยำยำมข่มใจที่ว้ำวุ่น แสร้งท ำเป็นใจเย็น

“มองฉันแบบนั้นท ำไม? นำยรังแกฉันแล้วยังจะมำท ำหน้ำ

เหมือนฉันผิด?”

“ใครรังแกใครกันแน่! พูดให้มันถูกๆ นะ!”

“ก็ต้องเป็นนำยรังแกฉันสิ เมื่อกี้ไม่ใช่นำยท ำตัวป่ำเถื่อน

1 1 2 6 6

ก่อนหรือไง? ฉันเรียกนำยแล้วนำยก็ไม่สนใจฉัน!”

ไม่มีใครท ำเรื่องกลับด ำเป็นขำวได้เก่งเท่ำประธำนเชี่ยนอีก

แล้ว อวี๋หมิงหลำงโมโห!

“คุณเรียกผมตั้งแต่เมื่อไร?”

“ฉันใช้สำยตำ ใช้หัวใจเรียกนำย!”

สกิลใหม่ Get!

“ผมไม่ได้มีตำงอกข้ำงหลังเสียหน่อย!” เขำหันหลังให้เธอ

ตลอด แล้วจะเห็น ‘สำยตำที่เธอเรียก’ ได้ไง?

“แบบนั้นยิ่งแล้วใหญ่ เมียแสนสวยแบบฉันนั่งอยู่นี่ นำยก

ลับหันหลังให้ฉัน แบบนี้ไม่เท่ำกับไม่พอใจในตัวฉัน? นำยคงคิด

ว่ำพอฉันคลอดลูกแล้วก็ดูโทรมเป็นยัยเพิ้ง ดูโทรมไปหมด เลย

ไม่อยำกมองฉันแล้วใช่มะ?”

เสี่ยวเฉียงโมโหค ำพูดที่ไร้เหตุผลของเสี่ยวเชี่ยนจนเอำหัว

ปักลงบนโซฟำ

เรื่องแบบนี้ให้เธอพูด ขี้หมูขี้หมำก็เอำมำเป็นเหตุผลได้

หมด! อย่ำได้คิดเถียงผู้หญิงเป็นอันขำด หำกผู้หญิงคนนี้ยังเป็น

1 1 2 6 7

จิตแพทย์อยู่ ก็อย่ำได้ต่อปำกต่อค ำด้วยเป็นอันขำด มีแต่เหตุผล

บ้ำบอ เป็นเหตุผลงี่เง่ำที่สร้ำงตรรกะได้อย่ำงสมบูรณ์!

รำวกับได้ยินเสียงโวยวำยแทบอยำกจะบ้ำในใจของเสี่ยว

เฉียง เสี่ยวเชี่ยนยิ้มหวำนเข้ำไปหำเขำแล้วจับกดลงบนโซฟำ

จำกนั้นก็นั่งบนตักเขำ

“กับข้ำวเมื่อตอนเย็นอร่อยไหม?”

“ไม่อร่อย!” เขำกัดฟันพูดจนจะปวดฟันแล้ว

“ฉันเห็นนำยกินดูอร่อยดีนะ ยังคิดอยู่ว่ำนับจำกนี้ไปหนึ่ง

อำทิตย์จะสั่งแบบนั้นให้นำยกินทุกวัน เห้อ มีสำมีที่ชอบกิน

เปรี้ยวมันก็น่ำปวดหัวเหมือนกัน ฉันว่ำฉันไปปรึกษำพ่อดีกว่ำ

บทควำมครำวหน้ำวิจัยเรื่องมีสำมีที่ชอบกินเปรี้ยวส่งผลต่อ

สุขภำพมำกแค่ไหน?”

เสี่ยวเฉียงสั่งแต่อำหำรรสเปรี้ยวมำเต็มโต๊ะก็เพื่อบอกเธอ

ทำงอ้อมว่ำเขำหึง ให้หันมำสนใจสำมีคนนี้หน่อย พอถูกเธอแฉ

แบบนี้เขำก็รู้สึกเสียหน้ำ

“ผมกินเปรี้ยวก็เพื่อไล่ควำมร้อนในตับ แพทย์แผนจีนให้

ควำมส ำคัญเรื่องกรดเข้ำสู่ตับ ผมบ ำรุงตัวเองไม่ได้หรือไง?

1 1 2 6 8

ท ำไม คุณยังคิดจะปิดทองบนหน้ำตัวเอง คิดว่ำผมเป็นผู้ชำยที่

หึงเพรำะเรื่องแค่นั้นเหรอ?”

จิ๊ จิ๊ จิ๊ เสี่ยวเชี่ยนอยำกกระทืบไลค์ให้สิบแปดที พูดถึงเรื่อง

ควำมแถ เธอยอมให้แค่พี่หลำง!

แต่เสี่ยวเชี่ยนก็ไม่ได้กินหญ้ำเป็นอำหำร เห็นเขำแถแบบนี้

เธอก็รีบงัดไม้เด็ดสู่ต่อทันที

“ได้ นำยไม่ได้หึง ฉันมันคิดไปเองว่ำตัวเองเสน่ห์แรง หำ

เรื่องใส่ตัวท ำให้สำมีฉันต้องมีควำมรู้สึกด้ำนลบ เดิมทีอยำกจะ

มำปรับควำมเข้ำใจกับนำย แล้วเล่ำเรื่องอำข่ำกับหลีให้ฟัง แต่ใน

เมื่อนำยปล่อยวำงได้ขนำดนี้ งั้นฉันไม่บอกนำยเรื่องนี้แล้ว ไป

มำร์คหน้ำดีกว่ำ~”

อวี๋หมิงหลำงดึงเธอกลับมำแล้วกอดไว้แน่น “กล้ำหนีเหรอ!”

ผู้หญิงคนนี้ชักจะเอำใหญ่แล้ว!

“รีบพูดมำ อย่ำให้ต้องโมโห!”

1 1 2 6 9