แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1351 ใครแพ้เลี้ยง

เสี่ยวเชี่ยนสังเกตเห็นว่ำหยำงกวงดูจะอยำกเอำใจพวก

ผู้ชำยคนอื่นที่ร่วมโต๊ะอำหำรเสียเหลือเกิน แต่กลับมีท่ำทีนิ่งๆ

ไม่สนใจเล่อเล่อ ถ้ำไม่ได้รู้เบื้องลึกเบื้องหลังของคนๆ นี้มำก่อน

คนทั่วไปก็ยำกที่จะดูออกว่ำสองคนนี้ฐำนะแตกต่ำงกันขนำดไหน

และควำมรู้สึกเย็นชำนี้เองที่ได้ท ำให้เล่อเล่อกลำยเป็นคนดูถูก

ตัวเองและหมดควำมมั่นใจ

“เชี่ยนเอ๋อร์ เธอศึกษำเกี่ยวกับแนวจิตวิทยำใช่ไหม?” สุ่ย

เซียนเห็นบรรยำกำศเริ่มตึงเครียดได้ที่จึงพูดขึ้น

“ใช่”

“งั้นเธอเคยศึกษำเกี่ยวกับ กำรเลือกคู่ที่ท ำให้นิสัยเปลี่ยนไป

ไหม?” นี่เป็นแผนที่เสี่ยวเชี่ยนกับสุ่ยเซียนเตี๊ยมกันไว้ก่อนแล้ว

เวลำนี้สมองของเล่อเล่อไม่ได้จดจ่ออยู่กับอำหำรตรงหน้ำ

เธอก ำลังรู้สึกแย่มำก ผู้ชำยก็ยังเป็นคนเดิมแต่เธอกลับรู้สึกไม่

เหมือนเดิม ก่อนหน้ำนี้เวลำมองหยำงกวงจะรู้สึกว่ำเขำเป็นคน

ซื่อๆ มีควำมมุ่งมั่นมำกเป็นพิเศษ เป็นผู้ชำยที่อดทนต่อสู้ แต่

หลังจำกที่ได้ฟังเสี่ยวเชี่ยนพูด ควำมทรงจ ำดีๆ เหล่ำนั้นก็ถูกปก

1 1 3 8 7

คลุมด้วยเงำมืด เธอสับสนรู้สึกเหนื่อยหน่ำยกับทุกสิ่ง มองอะไรก็

ว่ำงเปล่ำไปหมด

ดังนั้นตอนที่สุ่ยเซียนถำมเสี่ยวเชี่ยน สำยตำเหม่อลอยของ

เล่อเล่อจึงเบนไปหำเสี่ยวเชี่ยน

เสี่ยวเชี่ยนยกแก้วน้ำขึ้นมำจิบด้วยท่วงท่ำที่สง่ำงำม อวี๋หมิง

หลำงแค่ดูก็รู้ จิ๊ จิ๊ เมียเขำก ำลังจะประทับทรง?

“ถ้ำฉันบอกว่ำฉันดูโหงวเฮ้งของผู้หญิงได้พวกเธอเชื่อ

ไหม?”

นั่นๆๆ! ว่ำแล้วไหมล่ะ! ประทับทรงแล้ว ใช่ ไหม ล่ะ!

“หืม? โหงวเฮ้ง?” คนที่พูดกลับเป็นหยำงกวง เขำแสร้งท ำ

เป็นถำมด้วยควำมสนใจ

“ไม่ทรำบว่ำคุณดูโหงวเฮ้งให้ผมได้ไหมครับ?”

เสี่ยวเชี่ยนไม่หันไปมองหน้ำเขำเลยสักนิด แต่หันไปมอง

เล่อเล่อ

“ผู้หญิงเมื่อถึงอำยุสำมสิบห้ำ ทุกอย่ำงจะเขียนเอำไว้บน

ใบหน้ำ สำมีดีไหม ฐำนะเป็นไง ชัดเจนหมด”

1 1 3 8 8

ค ำพูดนี้ช่วยดึงสติเล่อเล่อกลับมำได้หน่อย แต่เธอยังคงไม่

เข้ำใจว่ำท ำไมประธำนเชี่ยนถึงพูดกับเธอแบบนี้

“ผู้ชำยที่เก่งไม่ใช่แค่ตั้งอยู่บนพื้นฐำนกำรอยู่เหนือกว่ำ

ผู้หญิง ฉันไม่ปฏิเสธ คนบำงคนใช้วิธีในแบบพิเศษเพื่อท ำให้

ผู้หญิงสูญเสียควำมเป็นตัวของตัวเอง ถึงขนำดที่ดูถูกตัวเอง แต่

แบบนั้นสิ่งที่ได้มำไม่ใช่ควำมรัก มันก็แค่เปลือก”

พอเสี่ยวเชี่ยนพูดจบสีหน้ำหยำงกวงก็เปลี่ยนไป

หรือว่ำผู้หญิงคนนี้จะมองทุกอย่ำงออกหมด?

“เอำพวกเรำเป็นตัวอย่ำงก็แล้วกัน เล่อเล่อตอนนี้เธอเอำ

โทรศัพท์ออกมำถ่ำยพวกเรำไว้ก็ได้ รออีกสิบกว่ำปีเธอค่อยเอำ

มำดูอีก ถึงกำลเวลำจะท ำผิวพรรณของพวกเรำเปลี่ยนแปลงไป

ท ำให้พวกเรำไม่อ่อนเยำว์อีกต่อไป แต่ควำมสุขที่มีไม่มีทำง

เปลี่ยน และฉันกล้ำพูดได้อย่ำงเต็มปำกเต็มค ำเลยว่ำ ต่อให้ใช้

ผลิตภัณฑ์บ ำรุงผิวแบบเดียวกัน ถึงตอนนั้นพวกเรำก็อำจจะยังดู

เด็กกว่ำเธอด้วยซ้ำ”

คนที่จิตใจแจ่มใส ใช้ชีวิตอย่ำงสบำยๆ จะแก่ช้ำ ตรงกัน

ข้ำม ถ้ำวันๆ มีแต่เรื่องให้คิด ใช้ชีวิตเคร่งเครียดทุกวัน แบบนั้น

1 1 3 8 9

ก็จะแก่ไว มำร์คหน้ำบ่อยแค่ไหนก็ไม่ช่วย

ถึงได้พูดว่ำเมื่ออำยุเท่ำนี้ประสบกำรณ์ก็จะฟ้องบนใบหน้ำ

เล่อเล่ออดนึกถึงตัวเองในอีกสิบกว่ำปีให้หลังไม่ได้

มองดูผู้ชำยที่นั่งกันอยู่ในนี้ ถึงจะไม่รู้ว่ำเจิ้งซวี่กับอวี๋หมิง

หลำงท ำงำนอะไร แต่ดูจำกค ำพูดและบุคลิกก็รู้ว่ำไม่ธรรมดำ

เล่อเล่อไม่รู้ว่ำผู้ชำยพวกนี้เวลำอยู่บ้ำนปฏิบัติกับผู้หญิงของ

ตัวเองอย่ำงไร แต่ดูจำกสถำนกำรณ์ที่เป็นอยู่ตอนนี้ พวกเขำดู

เคำรพและให้เกียรติแฟนตัวเองมำก

รำวกับว่ำหลังจำกที่ได้คุยกับเสี่ยวเชี่ยนก็ได้มองคนเป็นมำก

ขึ้น มองเห็นปัญหำมำกขึ้นกว่ำแต่ก่อนโดยกำรอ่ำนจำกแววตำ

“ควำมไม่ได้ดั่งใจก็ถูกเขียนอยู่บนใบหน้ำด้วยเหรอ…” เล่อ

เล่อพึมพ ำ

เวลำนี้อวี๋หมิงหลำงแบ่งสมำธิท ำสองอย่ำง เขำดูแลลูกสำวที่

นั่งน้ำลำยยืดอยู่บนรถเข็นไปพลำงแกะกุ้งให้เสี่ยวเชี่ยน พอได้ยิน

เล่อเล่อถำมแบบนี้เขำจึงตอบไป

“อ่อ เรื่องนี้ต้องถำมหยำงกวง นำยน่ำจะเคยเจอผู้หญิงวัย

1 1 3 9 0

กลำงคนที่ชีวิตไม่เป็นดั่งใจเยอะเลยใช่ไหม?”

หยำงกวงได้ยินแบบนั้นก็สีหน้ำเปลี่ยน เขำรีบหันไปมองเล่อ

เล่อ

ปกติถ้ำมีเหตุกำรณ์แบบนี้เกิดขึ้น เล่อเล่อจะต้องรีบออก

หน้ำแทนเขำแน่นอน ช่วยเขำตอบโต้คนพวกนี้

แต่เวลำนี้เล่อเล่อกลับนั่งอยู่ที่เดิม ก้มหน้ำไม่รู้ว่ำคิดอะไร

อยู่

หยำงกวงจ้องอยู่สักพักไม่เห็นเธอตอบสนองอะไรเขำก็เริ่ม

ไม่พอใจ อยำกจะพูดแก้ตัวเพื่อกู้หน้ำตัวเองกลับมำ แต่กลับเห็น

อวี๋หมิงหลำงหยิบตะเกียบขึ้นมำข้ำงหนึ่งด้วยมือข้ำงเดียวพร้อม

หันไปพูดกับเสี่ยวเหวยด้วยใบหน้ำยิ้มแย้ม

“ต้ำเหวยอยำกดูพ่อเล่นมำยำกลไหม? ดูนะ ตะเกียบหนึ่งอัน

พ่อออกแรงนิดหน่อย”

เป๊ำะ!

“ฮ่ำ ฮ่ำ กลำยเป็นตะเกียบหนึ่งคู่แล้ว”

เสี่ยวเหวยหัวเรำะคิกคัก แต่หยำงกวงยิ้มไม่ออก หัก

1 1 3 9 1

ตะเกียบน่ะไม่ยำก แต่ใช้มือข้ำงเดียวหักได้นี่มือต้องมีแรงเยอะ

ขนำดไหนกัน?

“น่ำเบื่อ เดี๋ยวกลับไปโชว์เอำมือฟันอิฐให้ลูกดูสิ ฝ่ำมือเดียว

ไม่หักสี่ก้อนนำยก็ไปนอนโซฟำเลยนะคืนนี้” ค ำพูดเสริมของ

เสี่ยวเชี่ยนรำวกับตอบข้อสงสัยในใจของหยำงกวง

อำข่ำคำบตะเกียบนั่งมองด้วยดวงตำเป็นประกำย ถึงเธอจะ

ไม่เข้ำใจว่ำท ำไมประธำนเชี่ยนต้องเล่นงำนชำยหนุ่มหน้ำละอ่อน

คนนี้ด้วย แต่เห็นท่ำทำงที่เป็นธรรมชำติและเต็มไปด้วยควำม

มั่นใจแล้ว มันเท่มำก!

เจิ้งซวี่ที่นั่งอยู่ข้ำงๆ ไม่สบอำรมณ์เท่ำไร นี่อำข่ำก ำลังคบ

กับเขำอยู่หรือคบกับเสี่ยวเชี่ยนกันแน่?

ไม่พอใจที่ตัวเองถูกแย่งควำมสนใจ เจิ้งซวี่จึงขอพูดบ้ำง

“งั้นเอำงี้ไหมกินข้ำวเสร็จไปหำที่ประลองกัน ผู้ชำยที่นั่งอยู่

ในนี้จับคู่กันตัวต่อตัว ใครแพ้เลี้ยงข้ำวมื้อนี้?”

“ขอโทษครับ ผมรู้สึกไม่ค่อยสบำยอยำกกลับก่อน เล่อเล่อ

ไปด้วยกันไหม?”

1 1 3 9 2

พูดมำถึงขั้นนี้แล้วถ้ำยังฟังไม่เข้ำใจอีกว่ำพุ่งเป้ำไปที่ใครก็

แสดงว่ำสมองมีปัญหำแล้ว

หยำงกวงเห็นเสี่ยวเชี่ยนพูดจำแต่ละค ำเสียดแทงจิตใจ อวี๋ห

มิงหลำงก็ช่วยเสริมกันเข้ำไปอีก แถมเจิ้งซวี่ยังจะท้ำแข่งเรื่อง

ก ำลัง ไม่ว่ำจะเรื่องฝีปำกหรือก ำลัง เห็นๆ อยู่ว่ำเขำต้อง

เสียเปรียบแน่นอน อำหำรมื้อนี้กินต่อไปไม่ได้แล้ว

เขำหน้ำบึ้งเรียกเล่อเล่อด้วยน้ำเสียงที่แสดงออกว่ำไม่พอใจ

อย่ำงเห็นได้ชัด วันนี้เขำผิดหวังท่ำทีที่เล่อเล่อแสดงออกมำ จึง

เตรียมกลับไปล้ำงสมองเธออีก

แต่กลับเห็นเล่อเล่อไม่ขยับ หยำงกวงจึงถำมอีกครั้ง

“เล่อเล่อไปได้แล้ว!”

“วันนี้เขำไม่ไปกับนำยแล้ว วันนี้ตอนเย็นสำวๆ อย่ำงพวก

เรำจะเล่นไพ่กัน แน่นอนว่ำ ถ้ำนำยอยำกอยู่ด้วยก็ได้ พวกผู้ชำย

จะได้ไปวัดฝีมือกัน นำยวำงใจได้ ฉันจะบอกพวกเขำให้ออมๆ

มือหน่อย” เสี่ยวเชี่ยนยิ้มตำมมำรยำท

“อืมๆ เมียจ๋ำคุณวำงใจได้ ผมจะออมมือไม่เอำถึงตำย

แน่นอน ต่อให้มีคนกระดูกหักขึ้นมำพวกเรำก็จะชดใช้ค่ำยำให้

1 1 3 9 3

แบบนี้โอเคใช่ไหม?”

โอเคกับผีสิ!

อยู่ที่นี่ต่อไปไม่ได้แล้ว หยำงกวงเห็นเล่อเล่อไม่ขยับ คน

พวกนี้ก็เล่นงำนเขำไม่หยุด อำหำรหรูมื้อนี้ทนกินต่อไปไม่ได้แล้ว

หำข้ออ้ำงแล้วรีบไปดีกว่ำ กลัวว่ำถ้ำช้ำจะถูกลำกไป ‘วัด

ฝีมือ’

เสี่ยวเชี่ยนเห็นหยำงกวงออกไปแล้วจึงหันไปยิ้มให้อวี๋หมิง

หลำง เขำยืนขึ้นแล้วถอนหำยใจ จำกนั้นก็ผำยมือออกแล้วพูดกับ

ทุกคน

“ก็ได้ ต้องไปสืบรำชกำรลับให้เมียอีกแล้ว ควำมสำมำรถ

ของตัวเองต้องเอำมำใช้ในเรื่องแบบนี้ซะแล้ว”

1 1 3 9 4