แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1360 ดูเหมือนแปลกๆ ตรงไหนชอบกล

พอเสี่ยวเชี่ยนยิงค ำถำมออกไปตรงๆ ต้ำหลงก็ถึงกับหน้ำ

เสีย อวี๋หมิงหลำงเลิกคิ้วขึ้น

นั่นไง เจอปุ๊บจัดปั๊บ นี่สิถึงจะสมกับเป็นพี่สำมีจอมโหด ไม่สิ

บอสใหญ่จอมเผด็จกำร

“พี่! อย่ำท ำให้เขำกลัวสิ!” ต้ำหลงออกหน้ำแทนสำว

“ฉันถำมเขำ นำยจะเดือดร้อนแทนท ำไม ฉันกินคนได้หรือ

ไง? คุณฉินไม่ต้องเครียดนะคะ ฉันถำมอะไรก็ตอบมำตำมตรงก็

พอค่ะ”

“พี่เรียกฉันว่ำเซียงเสวี่ยก็ได้ค่ะ” ฉินเซียงเสวี่ยไม่ได้โกรธ

เธอหันไปยิ้มให้ต้ำหลงพลำงพูด “ต้ำหลงอย่ำพูดกับพี่สำวแบบ

นั้น เขำก็แค่เป็นห่วงเธอนะ”

จำกนั้นก็ลุกขึ้นรินชำให้เสี่ยวเชี่ยน

“พี่ใจเย็นๆ ก่อนนะคะ ต้ำหลงเป็นคนใจร้อน เขำไม่เข้ำใจ

ว่ำพี่สำวเป็นห่วงเขำ”

เสี่ยวเชี่ยนหันไปสบตำกับอวี๋หมิงหลำงโดยอัตโนมัติ เธอ

1 1 4 6 3

เห็นควำมสงสัยที่เหมือนกับเธอในแววตำของเขำ

นี่ควำมรักบังตำหรือฉินเซียงเสวี่ยพูดน้อยเฉพำะเวลำอยู่

กับต้ำหลง?

เสี่ยวเชี่ยนกับอวี๋หมิงหลำงเคยอ่ำนคนมำนับไม่ถ้วน ต่ำงมี

ประสบกำรณ์ในกำรดูคนตำมแบบฉบับของตัวเอง แค่ดูจำก

ภำยนอกก็รู้ว่ำฉินเซียงเสวี่ยคนนี้ไม่ธรรมดำ แต่เสี่ยวเชี่ยนก็ยังคง

เก็บควำมสงสัยเอำไว้ในใจ

เธอเองก็ไม่ได้มีอคติกับผู้หญิงที่รู้จักเข้ำหำคนเก่ง ทุกคน

ย่อมมีนิสัยต่ำงกัน ถ้ำน้องชำยเธอได้แฟนที่รู้จักเข้ำสังคมก็ไม่ใช่

เรื่องแย่ อย่ำงน้อยๆ ทั้งสองคนก็ยังมีคนที่ฉลำด

แต่กับฉินเซียงเสวี่ยคนนี้ เสี่ยวเชี่ยนยังขอสงวนท่ำที

อย่ำงไรเสียแค่เจอกันครั้งแรกก็จะตัดสินเลยไม่ได้ กำรจะตัดสิน

คนจำกค ำพูดและท่ำทำงว่ำเป็นคนอย่ำงไรนั้นต้องใช้เวลำหน่อย

“พี่คะ ตอนนี้ฉันจะตอบค ำถำมที่พี่ถำมฉันว่ำถูกใจอะไรใน

ตัวต้ำหลงนะคะ ต้ำหลง…” ฉินเซียงเสวี่ยหันไปมองต้ำหลง ทั้ง

สองคนแลกเปลี่ยนควำมรู้สึกผ่ำนทำงสำยตำ ดูจำกสำยตำที่เธอ

มองต้ำหลงแล้วดูเหมือนจะชอบจริง

1 1 4 6 4

“ต้ำหลงเป็นผู้ชำยที่ดีมำก บำงทีในสำยตำของพี่เขำก็แค่

เด็กที่ยังไม่โตเต็มที่ แต่ในสำยตำของฉันเขำเป็นคนดีมำก มี

ควำมจริงใจ มีหัวใจที่บริสุทธิ์”

“ในที่ท ำงำนของเขำผู้ชำยแบบนี้มีถมเถไป กว่ำครึ่งมีหัวใจ

ที่บริสุทธิ์ แล้วท ำไมคุณถึงได้ชอบเขำล่ะ?”

เสี่ยวเชี่ยนไม่ได้จ้องจะจับผิด เธอพูดควำมจริง

ค่ำยทหำรไม่เคยขำดแคลนชำยหนุ่มเลือดร้อนที่มีควำม

มุ่งมั่น โดยเฉพำะทหำรหน่วยรบพิเศษ คนที่ไม่มีควำมมุ่งมั่นและ

ควำมศรัทธำไม่มีทำงยอมอยู่ทนควำมล ำบำกที่นี่

“ดูพี่พูดเข้ำสิคะ ท ำอย่ำงกับไม่รู้จักน้องชำยตัวเอง ต่อให้คน

อื่นจะดีกว่ำนี้ก็ไม่ใช่เขำ ในสำยตำคนภำยนอกพวกเขำดู

เหมือนๆ กันหมด แต่ในใจของฉันเขำมีดีในแบบของเขำ เอำแค่

ตอนที่เรำรู้จักกันฉันคิดว่ำมันเป็นโอกำสที่สวรรค์น ำพำให้เรำมำ

รู้จักกัน เขำช่วยน้องสำวฉันไว้และยังได้ช่วยฉัน ฉันรู้สึกว่ำเขำเท่

มำกจริงๆ ค่ะ”

ต้ำหลงพอถูกชมก็หูแดงหน้ำแดง เกำหัวด้วยควำมเขิน

“นั่นเป็นสิ่งที่ผมควรท ำอยู่แล้ว อันที่จริงผมก็ไม่ได้ดีขนำด

1 1 4 6 5

นั้น”

ประวัติควำมเป็นมำที่ท ำให้ทั้งสองคนได้รู้จักกันเสี่ยวเชี่ยน

เคยได้ฟังจำกต้ำหลงแล้ว

จะว่ำไปมันก็เป็นเรื่องบังเอิญ

ก่อนหน้ำนี้ต้ำหลงได้ช่วยเด็กคนหนึ่งไว้จนตัวเองได้รับ

บำดเจ็บที่ขำต้องไปรักษำตัวอยู่ที่บ้ำนระยะหนึ่ง ซึ่งเด็กคนนั้นก็

คือน้องสำวของฉินเซียงเสวี่ย

ตอนนั้นฉินเซียงเสวี่ยอยำกตำมหำผู้มีพระคุณที่ช่วย

น้องสำวตัวเองไว้ แต่ต้ำหลงท ำควำมดีไม่ประสงค์ออกนำม เธอ

ตำมหำไม่พบก็เลยปล่อยเลยตำมเลย

ต่อมำมีอยู่วันหนึ่งเป็นวันหยุดของต้ำหลง เขำออกไปกิน

ข้ำวกับเพื่อนๆ พอกินเสร็จคนอื่นๆ ก็พำกันกลับค่ำยทหำร มี

แค่ต้ำหลงที่นึกได้ว่ำตลำดกลำงคืนแถวนั้นมีร้ำนคอเป็ดเจ้ำ

อร่อย เขำก็เลยไปซื้อคนเดียว โดยเดินไปตำมทำงลัดแคบๆ ไม่

คิดว่ำจะเจอคนร้ำยสองคนก ำลังรังแกผู้หญิง เขำจึงช่วยไล่ไปให้

เขำเห็นผู้หญิงคนนี้ดูเหมือนจะขวัญเสียมำกก็เลยไม่ซื้อแล้วคอ

เป็ด ท ำตัวเป็นองครักษ์พิทักษ์สำวงำมพำผู้หญิงคนนี้ไปส่งบ้ำน

1 1 4 6 6

เมื่อไปถึงหน้ำตึกที่พักอำศัย น้องสำวของผู้หญิงคนนี้ก็ลงมำ

หำพี่สำว พอเห็นปุ๊บก็จ ำได้ นี่มันผู้มีพระคุณที่เคยช่วยเธอไว้

ครำวก่อนไม่ใช่เหรอ?

ครั้นแล้วต้ำหลงก็ถูกสองพี่น้องรั้งตัวไว้ดึงเข้ำบ้ำน ทั้งสอง

คนแสดงควำมขอบคุณเป็นอย่ำงดี ผู้หญิงคนนี้ตื๊อขอวิธีติดต่อต้ำ

หลงให้ได้ ไปๆ มำๆ ทั้งสองคนก็สนิทกัน

เจอผู้หญิงที่สวยขนำดนี้ผู้ชำยย่อมใจอ่อนได้ง่ำย แล้ว

นับประสำอะไรกับต้ำหลงที่อยู่ในวัยแตกเนื้อหนุ่ม ช่วงวัยที่ควำม

รักก ำลังผลิบำน หลังจำกที่เขียนจดหมำยโต้ตอบกันไปหลำย

ครั้งก็เกิดควำมรู้สึกดีๆ เมื่อหนึ่งเดือนก่อนเป็นวันเกิดของฝ่ำย

หญิงพอดี ทั้งสองคนออกไปกินข้ำวด้วยกัน ระหว่ำงอำหำรมื้อ

นั้นฝ่ำยหญิงก็บอกชอบต้ำหลง อยำกคบเป็นแฟนด้วย

ต้ำหลงก็คิดแบบนั้นพอดี เขำจึงตอบตกลงทันที

ผู้หญิงคนนี้ก็คือเซียงเสวี่ย ทั้งสองคนคบกันมำหนึ่งเดือน

แล้ว ถึงต้ำหลงจะงำนยุ่งเพิ่งเดทกันไปแค่ครั้งเดียว แต่ทั้งสองคน

ก็ติดต่อผ่ำนทำงโทรศัพท์หรือไม่ก็จดหมำย ควำมรู้สึกดีๆ

เพิ่มพูนขึ้น ทุกวันต้ำหลงรู้สึกเหมือนมีชีวิตอยู่ท่ำมกลำงหัวใจสี

ชมพู แฟนคนสวยท ำให้หัวใจของเขำหวั่นไหว

1 1 4 6 7

แต่เด็กคนนี้ก็ยังรู้จักกำลเทศะ มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นเขำไม่

กล้ำปิดบังเสี่ยวเชี่ยน อีกอย่ำงพี่เขยก็เป็นบอสของเขำ เรื่องนี้

ปิดบังอวี๋หมิงหลำงได้แค่ชั่วครำว ปิดบังไปไม่ได้ตลอดชีวิต ไม่สู้

เขำชิงลงมือบอกก่อน

เรื่องรำวควำมเป็นมำก็ประมำณนี้ ฟังๆ ดูก็เหมือนฮีโร่ช่วย

สำวงำมเลยพลอยได้หัวใจนำงไปด้วย ซึ่งไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

ตรรกะนี้ก็พอไปได้อยู่

แต่เสี่ยวเชี่ยนกลับรู้สึกแปลกๆ ชอบกลซึ่งเธอก็บอกไม่ถูก

ถึงผู้หญิงคนนี้จะพูดจำมีเหตุมีผล ไม่มำกไม่น้อย เรียกได้ว่ำถูก

สอนทักษะกำรเข้ำสังคมมำดีทีเดียว ท ำให้จับผิดในค ำพูดไม่ได้

เลย

แต่ก็เพรำะ ‘จับผิดในค ำพูดไม่ได้เลย’ นี่แหละถึงรู้สึกว่ำมัน

แปลกมำกที่สุด

เสี่ยวเชี่ยนถำมฉินเซียงเสวี่ยอีกหลำยค ำถำม ซึ่งอีกฝ่ำยก็

ตอบปกติ เรียกได้ว่ำรู้จักเข้ำหำผู้ใหญ่มำกทีเดียว ไม่เพียงแต่จะ

แสดงควำมรู้สึกดีๆ และควำมชื่นชมที่มีในตัวต้ำหลง ค ำพูดยังได้

ส่งสัญญำณเอำใจเสี่ยวเชี่ยนอีกด้วย ดูก็รู้ว่ำชอบต้ำหลงจริงๆ

1 1 4 6 8

เสี่ยวเชี่ยนคุยกับฉินเซียงเสวี่ยสักพัก ฉินเซียงเสวี่ยก็ขอตัว

ไปห้องน้ำ ต้ำหลงเดินตำมออกไปติดๆ ภำยในห้องจึงเหลือแค่

ผู้ใหญ่อย่ำงเสี่ยวเชี่ยนกับอวี๋หมิงหลำง

“นำยว่ำ… มันแปลกตรงไหน?” เสี่ยวเชี่ยนถำมอวี๋หมิงหลำง

“ผู้หญิงคนนี้วำทศิลป์เป็นเลิศ บอกว่ำอำยุยี่สิบผมยังไม่เชื่อ

ถ้ำบอกว่ำสี่สิบน่ะผมเชื่อ”

อวี๋หมิงหลำงพูดกึ่งเล่นกึ่งจริง

เสี่ยวเชี่ยนพยักหน้ำ เธอเองก็คิดแบบนั้น

ฟังจำกที่ต้ำหลงเล่ำ ผู้หญิงคนนี้สูญเสียแม่ตั้งแต่เด็ก พ่อก็

หนีไปไม่กลับมำอีกเลย อำศัยญำติเรียนจนจบอนุปริญญำ

จำกนั้นก็ได้งำนเป็นพนักงำนธุรกำรในบริษัทใหญ่ที่ค่อนข้ำง

ใช้ได้แห่งหนึ่ง ถ้ำจะบอกว่ำประสบกำรณ์ชีวิตหล่อหลอมคนอันนี้

เสี่ยวเชี่ยนเชื่อ แต่ก็ยังรู้สึกว่ำมันแปลกๆ ตรงไหนอยู่ดี

“จะว่ำไงดีล่ะ เลขำเก่งๆ ของพี่ใหญ่หลำยคนก็พูดจำได้

ระดับนี้ แต่คนพวกนั้นอำยุเกินสำมสิบกันหมดแล้วไม่ใช่เหรอ? นี่

เพิ่งออกมำใช้ชีวิตในสังคมก็รู้จักพูดจำขนำดนี้แล้ว กลัวว่ำจะไม่

ธรรมดำอย่ำงที่ว่ำไว้น่ะสิ”

1 1 4 6 9

“ไว้ผมกลับไปสืบ แต่คุณก็อย่ำวิตกเกินไป บำงทีอำจเป็น

เพรำะชีวิตบีบบังคับให้เขำต้องโตเกินตัวก็เลยรู้จักโลกมำกกว่ำ

คนอื่นก็ได้”

อวี๋หมิงหลำงเห็นต้ำหลงดูกระตือรือร้นมำก จึงอดทนไว้ไม่

คิดอะไรมำก ท ำได้แค่พูดกล่อมเสี่ยวเชี่ยน

เสี่ยวเชี่ยนพยักหน้ำ “ฉันรู้ว่ำมันเป็นเพรำะอำชีพของฉัน

มองใครก็ดูป่วยไปหมด… เห้อ แต่นำยก็เห็นท่ำทำงซื่อๆ ของ

น้องเรำแล้ว ไม่น่ำวำงใจเลย”

ตอนนี้เห็นได้ชัดว่ำต้ำหลงตกอยู่ในห้วงควำมรักไปเต็มๆ

แล้ว ในสำยตำมีแต่ฉินเซียงเสวี่ย ในฐำนะที่เสี่ยวเชี่ยนเป็นพี่สำว

เห็นน้องชำยเป็นแบบนี้ก็อดเป็นห่วงไม่ได้ แต่สิ่งที่ท ำให้เสี่ยว

เชี่ยนกับอวี๋หมิงหลำงคิดไม่ถึงก็คือ เรื่องที่น่ำห่วงกว่ำก ำลังจะ

เกิดขึ้นแล้ว

1 1 4 7 0