แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1366 ประธำนเชี่ยนเป่ำปี่

เสี่ยวเชี่ยนที่อยู่ในห้องพอได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกหัวร้อนจน

แทบระเบิด

เธอพุ่งออกมำชี้หน้ำต้ำหลง “ฉันท ำไม พูดให้รู้เรื่องนะ!”

“พี่เคยไปหำเซียงเสวี่ยมำก่อนแล้วใช่ไหม? ไม่อย่ำงนั้น

ท ำไมเขำถึงได้มำขอเลิกกับผม?”

“ฉันเนี่ยนะเคยไปเจอเขำมำก่อน? เขำขอเลิกกับนำย?”

เสี่ยวเชี่ยนนึกไม่ถึงว่ำจะเป็นแบบนี้ ขณะที่ก ำลังจะถำมให้

ละเอียดก็ได้ยินต้ำหลงถำมกลับ

“ถ้ำไม่ใช่พี่ยังจะมีคนอื่นอีกเหรอ? ก่อนหน้ำนี้พวกเรำยังดีๆ

กันอยู่เลย พอพี่คุยกับเขำก็กลำยเป็นแบบนี้ พี่พูดอะไรกับเขำใช่

ไหม?”

เดิมทีเสี่ยวเชี่ยนก ำลังคิดเรื่องที่เซียงเสวี่ยเป็นฝ่ำยขอเลิก

ก่อน แต่พอเจอค ำถำมของต้ำหลงที่สงสัยในตัวเธอ ไฟโกรธก็

ระงับไม่อยู่อีกต่อไป

“เฉินจื่อหลง นำยเห็นฉันเป็นคนยังไง? ฉันเหมือนคนขี้

1 1 5 1 1

ขลำดที่กล้ำท ำไม่กล้ำรับอย่ำงนั้นเหรอ?”

“ถ้ำไม่ใช่พี่งั้นเป็นผมเหรอ? พี่ เซียงเสวี่ยเป็นผู้หญิงที่ดี

จริงๆ เขำเตรียมตัวอยู่นำนมำกเพื่อมำเจอพี่ พี่จะมำรังเกียจ

เพียงเพรำะเขำเป็นลูกก ำพร้ำบ้ำนยำกจนไม่ได้นะ พวกเรำสอง

คนจริงใจต่อกัน…”

“เพียะ!” เสี่ยวเชี่ยนทนไม่ไหวตบไปหนึ่งที แทบอยำกให้

น้องชำยได้สติทันที

“เฉินจื่อหลง นำยรู้จักเขำนำนแค่ไหน นำยรู้จักเขำดีแค่ไหน

กัน นำยเอำแต่พูดว่ำเขำเป็นคนดี เพื่อผู้หญิงคนเดียว นำยถึงกับ

มองพี่ตัวเองเป็นคนร้ำยกำจรังเกียจผู้หญิงยำกจนอย่ำงนั้นเหรอ

นำย นำย… !”

เสี่ยวเชี่ยนพูดพลำงง้ำงมืออีกรอบ ต้ำหลงเห็นพี่โมโหก็ไม่

กล้ำหลบ แต่ครั้งนี้เสี่ยวเชี่ยนยังไม่ทันได้ออกแรง มือค้ำงกลำง

อำกำศแล้วก็วำงลง

“ไปให้พ้นหน้ำ!”

คนเรำพอโมโหก็ขำดสติ เสี่ยวเชี่ยนไม่อยำกให้สมองส่วน

อำรมณ์อยู่เหนือสติ ตัวอย่ำงจำกเรื่องจริงจ ำนวนมำกได้พิสูจน์

1 1 5 1 2

แล้วว่ำเมื่ออำรมณ์อยู่เหนือเหตุผลย่อมต้องมำเสียใจในภำยหลัง

เสี่ยวเชี่ยนอยำกให้เวลำต้ำหลงได้สงบสติอำรมณ์ แต่เด็ก

คนนี้กลับอยำกได้ค ำตอบ เสี่ยวเชี่ยนให้ไปเขำไม่ยอมไป

“ไม่พี่ วันนี้พี่ต้องอธิบำย ท ำไมเซียงเสวี่ยถึงได้ขอเลิกกับ

ผม!”

เสี่ยวเชี่ยนโมโหจนอยำกถีบน้องชำย “เขำขอเลิกกับนำย

ไม่ใช่ฉันขอเลิกกับนำย นำยมำถำมฉันแล้วฉันจะถำมใคร?”

“งั้นตกลงพี่เคยเจอเซียงเสวี่ยมำก่อนหรือเปล่ำ?”

พอได้ยินน้องชำยสงสัยในตัวเธออีกครั้งเสี่ยวเชี่ยนก็หมด

ควำมอดทน ชี้ไปที่ประตู “ไป รีบไสหัวออกไป!”

“พี่ ถ้ำพี่ไม่ได้ไปหำเซียงเสวี่ยงั้นผมก็ขอโทษ แล้วพี่รู้ไหมว่ำ

เพรำะอะไร”

“ไปๆๆๆๆ!” ตอนนี้เสี่ยวเชี่ยนมีแม้แต่ควำมคิดที่อยำกเอำ

มีดไล่ฟันน้องชำย

อวี๋หมิงหลำงรีบดันตัวต้ำหลงออกไป “นำยกลับค่ำยไปก่อน

พรุ่งนี้มีหน้ำที่ฝึกก็ฝึกไป อย่ำมำยั่วโมโหพี่สำวนำยอีก”

1 1 5 1 3

“แต่ว่ำ”

“แต่บ้ำบออะไร! ถ้ำยังไม่เลิกเวิ่นเว้ออีกก็เสียแรงที่พี่เขำรัก

นำย ไปได้แล้ว!” อวี๋หมิงหลำงถีบต้ำหลงออกจำกบ้ำน

ต้ำหลงมองท่ำทำงของเสี่ยวเชี่ยนก็รู้ว่ำไม่ใช่เสี่ยวเชี่ยนท ำ

แอบเสียใจที่เมื่อกี้สงสัยในตัวพี่สำว ครั้นแล้วเขำจึงยืนตะโกนอยู่

หน้ำบ้ำน

“พี่! ผมขอโทษ! พี่ ผมขอโทษนะ!”

“โมโหโว้ย ไสหัวไป!” เสี่ยวเชี่ยนโกรธจนไม่สนภำพลักษณ์

ตัวเอง

พอประตูปิดลงเธอก็นั่งลงบนโซฟำด้วยควำมโกรธ อวี๋หมิง

หลำงเห็นสีหน้ำเธอที่พร้อมระเบิดทุกเมื่อก็ไม่กล้ำยุ่ง แอบเข้ำไป

ในห้องลูก เห็นลูกสำวก ำลังนอนหลับปุ๋ยก็ไม่สนว่ำจะรบกวนกำร

นอน เขำอุ้มลูกขึ้นมำ เสี่ยวเหวยท ำเสียงจั๊บๆ จำกนั้นก็ซุกตัว

นอนต่อในอกพ่อ

เสี่ยวเฉียงอุ้มลูกมำที่โซฟำในห้องรับแขก เสี่ยวเชี่ยนเห็น

เขำอุ้มลูกออกมำก็พูดเสียงเบำโดยอัตโนมัติ

1 1 5 1 4

“นำยไปกวนลูกท ำไม! ยังไม่รีบเอำกลับไปให้ลูกนอนต่อ

อีก!”

“ไม่เป็นไร ผมแค่พำลูกออกมำเดินสองรอบ เห้อ ลูกสำวผม

ก็ล ำบำกเหมือนกันนะ กว่ำจะมีนมแม่กินเพียงพอไม่ใช่ง่ำยๆ นี่

ยังมำเจอเรื่องแบบนี้อีก เดี๋ยวผมต้องตำมไปกระทืบน้ำชำยตัวดี

หน่อยแล้ว กล้ำมำท ำเมียผมโกรธ เล่นเอำลูกผมต้องกินนมที่

กลั่นด้วยไฟโกรธ…”

ไม่ว่ำเรื่องอะไรแค่เอำลูกออกมำก็มักจะเรียกสติของเสี่ยว

เชี่ยนกลับมำได้ เสี่ยวเชี่ยนเห็นลูกก ำลังนอนฝันหวำน จึง

พยำยำมระงับควำมโกรธ เด็กต้องกินนมแม่ แม่ต้องถนอมตัวเอง

ต้องคิดเผื่อลูกเสมอ เรื่องใหญ่แค่ไหนก็ต้องอดทนไว้

ถึงแม้ในใจจะยอมถอยหนึ่งก้ำวแล้ว แต่ก็ยังท ำปำกเก่ง

“ในสำยตำนำยเห็นฉันเป็นแค่เครื่องมือป้อนนมลูกใช่ไหม?

ไม่ต้องเอำลูกมำขู่ฉัน ถ้ำฉันโมโหมำกๆ พรุ่งนี้ก็ให้ลูกหย่ำนม

เลย!”

อวี๋หมิงหลำงรู้ว่ำเสี่ยวเชี่ยนเป็นคนปำกแข็งใจอ่อน เธอก็แค่

บ่น จริงๆ แล้วรักลูกยิ่งกว่ำใคร ไม่มีทำงยอมให้ลูกหย่ำนมเร็ว

1 1 5 1 5

เกินไปแน่นอน

โดยทั่วไปแม่ที่ท ำงำนไปด้วยมักจะให้นมลูกแค่หกเดือนก็

ให้ลูกหย่ำนมแล้ว งำนของเสี่ยวเชี่ยนก็เยอะ ถ้ำเธอจะให้ลูกหย่ำ

นมแม่ก็ย่อมไม่มีปัญหำอะไร แต่เปล่ำเลย เสี่ยวเชี่ยนคิดว่ำในนม

แม่อุดมไปด้วยสำรอำหำรที่ดีต่อร่ำงกำยลูกแตกต่ำงจำกนมผง

ถึงแม้นมผงสมัยนี้จะท ำออกมำได้ดีมำกแล้วก็ตำม แต่เธอก็ยังยืน

หยัดจะให้ลูกกินนมแม่จนถึงสองขวบ คนแก่ๆ บอกว่ำนมแม่พอ

ถึงหกเดือนก็ไม่มีสำรอำหำรแล้ว เรื่องนี้ไม่สอดคล้องตำมหลัก

วิทยำศำสตร์

ดังนั้นอวี๋หมิงหลำงได้ยินเธอพูดแบบนั้นก็ไม่คิดจริง

ตอนนี้เมียเขำก ำลังเดือดได้ที่ เขำคงไม่โง่ท ำตัวแหย่รังแตน

หรอก เขำก็แค่สงสำรเมียที่ต้องโมโหเพรำะเด็กโง่ต้ำหลง

อวี๋หมิงหลำงอุ้มลูกไปนั่งข้ำงๆ เสี่ยวเชี่ยน มองใบหน้ำ

น้อยๆ ที่ก ำลังหลับสนิท อำรมณ์ของเสี่ยวเชี่ยนค่อยๆ สงบลงที

ละนิด อวี๋หมิงหลำงรอสักพักเห็นเธออำรมณ์เย็นลงแล้วถึงอุ้มลูก

กลับห้อง พอออกมำก็เห็นเสี่ยวเชี่ยนเข้ำห้องนอนไปแล้ว ยืนอยู่

ริมหน้ำต่ำงสำยตำทอดยำวไปไกล

1 1 5 1 6

เขำเดินเข้ำไป เดิมทีอยำกถำมว่ำเธอมองอะไรอยู่ แต่ก็รู้สึก

ผิดปกติ อยำกให้เธอหันมำ แต่ถูกเสี่ยวเชี่ยนตีมือเสียก่อน

แย่ละ

อวี๋หมิงหลำงรีบจับเธอหันมำ แล้วก็เห็นน้ำตำไหลอำบแก้ม

“เห้อ ท ำไมเป่ำปี่ล่ะ อย่ำร้องเลยนะ สำมีใจจะขำด ถ้ำคุณ

โกรธน้องชำยตัวดีมำกนัก เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมไปจัดหนักให้”

“ฉันไม่ได้โกรธต้ำหลง ฉันแค่ก ำลังคิดว่ำ…” เสี่ยวเชี่ยน

สะอื้น พยำยำมกลั้นน้ำตำไม่ให้ทะลักออกมำมำกเกินไป รับ

กระดำษที่เขำส่งมำให้ซับที่หำงตำ

“ฉันก ำลังทบทวนค ำพูดที่นำยพูดกับฉัน ฉันไม่อยำกมัดต้ำ

หลงไว้ในเซฟโซน แต่ฉันกลับท ำแบบนั้นมำตลอด”

“โอ๊ยเมียจ๋ำ ผมก็แนะน ำใครไม่เป็นหรอก ถ้ำค ำพูดผมท ำ

ให้คุณไม่พอใจ คุณก็คิดเสียว่ำผมตด อย่ำร้องไห้เลยนะ” แค่เห็น

เธอร้องไห้เขำก็ทนไม่ได้

“ฉันไม่ได้ไม่พอใจ ฉันก็แค่เกลียดควำมรู้สึกอึดอัดแบบนี้

เมื่อกี้เห็นหน้ำลูก ควำมรู้สึกนี้มันก็ยิ่งรุนแรงขึ้น พวกเรำพำลูกมำ

1 1 5 1 7

เกิดบนโลกนี้ แต่ก็อยู่กับเขำได้แค่ไม่กี่สิบปี ต่อไปคนที่จะอยู่

เคียงข้ำงเขำก็คือผู้ชำยคนอื่น ต้ำหลงเองก็เหมือนกัน ฉันรู้ว่ำน้อง

ฉันไม่ค่อยฉลำด ฉันพยำยำมสร้ำงสภำพแวดล้อมให้เขำเติบโต

แต่ก็คิดไม่ทันฟ้ำก ำหนด…”

เสี่ยวเชี่ยนถนัดในกำรคิดทบทวน เธอก ำลังนึกถึงพฤติกรรม

ของตัวเองที่พยำยำมดัดนิสัยน้องชำยในช่วงหลำยปีมำนี้

“ฉันช่วยให้น้องเลิกติดเกมได้ ฉันช่วยปรับทัศนคติให้เขำได้

ฉันท ำให้เขำได้รู้สึกถึงควำมล ำบำกของแม่ ท ำให้เขำเลิกคิดว่ำ

ทุกคนจะต้องท ำดีกับเขำไปเสียหมด เขำไม่เอำไหนฉันก็ช่วยหำ

สภำพแวดล้อมที่เหมำะสมให้ บังคับให้เขำเติบโต ในที่สุด

น้องชำยของฉันก็โตเป็นหนุ่ม เป็นเด็กหนุ่มที่รักครอบครัว

พยำยำมท ำเพื่อควำมก้ำวหน้ำ แต่เด็กหนุ่มที่ฉันบ่มเพำะมำกับ

มือกลับมำถูกผู้หญิงที่ไม่บริสุทธิ์ล่อลวงไป หรือควำมพยำยำม

ของฉันในช่วงหลำยปีมำนี้ก็เพื่อสอนให้น้องชำยเป็นคนซื่อๆ ที่

หลอกง่ำย กลำยเป็นคนที่กินของเหลือต้องอยู่กินกับผู้หญิงไม่ดี

ไปจนแก่งั้นเหรอ?!”

1 1 5 1 8