แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1441 คุณวำงแผนชั่วร้ำยอะไรอีกแล้ว

มีควำมเศร้ำอย่ำงหนึ่งที่เรียกว่ำ หนังที่เธออยำกดูถูกสั่งเก็บ

ไปแล้ว

เมื่อหลำยปีก่อนยังพอดูหนังผีบ้ำนนอกในห้องวิดีทัศน์ได้

บ้ำง แต่ช่วงสองปีนี้หำดูไม่ได้แล้ว หนังอะไรก็แล้วแต่ที่มี

วิญญำณโผล่มำล้วนถูกสั่งเก็บ สุดท้ำยก็มีแต่แบบตำฝำดบ้ำง

คนแกล้งกันบ้ำง

เสี่ยวเชี่ยนกับเสี่ยวเฉียงชอบหนังสยองขวัญมำกทีเดียว แต่

หนังในประเทศที่ถูกเซ็นเซอร์เหล่ำนั้นไม่น่ำดูเท่ำไร กว่ำจะได้มำ

เมืองนอกไม่ใช่ง่ำยๆ แล้วโอกำสแบบนี้จะพลำดได้อย่ำงไร

โรงหนังมีหนังผีของต่ำงประเทศเข้ำพอดี ทั้งสองคนจึงจูง

มือกันไปดู

ตอนหนงเย่ำโทรไป พอได้ยินเสียงหลอนๆ เขำก็แทบ

กระอักเลือด ไม่เคยเจอพ่อแม่ที่ไร้สำระขนำดนี้ ได้ออกมำทั้งที

ไปไหนไม่ไป กลับไปที่แบบนั้น

เสี่ยวเชี่ยนรีบคุยกับเขำจำกนั้นก็กลับไปอินกับหนังต่อ นั่งดู

1 2 1 5 5

กับอวี๋หมิงหลำงจนจบ ทั้งสองคนยังได้วิจำรณ์ตำมมุมมองของ

อำชีพของตัวเอง ถึงจะมีมุมมองต่ำงกัน แต่มีควำมคิดเห็นที่

ตรงกันก็คือ ไม่ได้น่ำกลัวเท่ำไร

ถึงจะถ่ำยท ำได้สมจริงมำก ดนตรีประกอบ กำรจัดแสง ล้วน

เพียงพอที่จะท ำให้คนหวำดกลัว แต่หนังผีเอเชียแบบนี้กลับยำก

ที่จะท ำให้จิตแพทย์จิตแข็งกับทหำรหน่วยรบพิเศษที่ไม่เชื่อเรื่อง

งมงำยรู้สึกสนุกได้

“คิดว่ำจะสนุกมำก แต่ก็งั้นๆ แหละ” เสี่ยวเฉียงพูดขณะเดิน

ออกจำกโรงหนัง

“นั่นสิ ของแบบนี้ค่อนข้ำงเหมำะกับคนที่จิตอ่อน ปกติคนที่

กลัวผีล้วนถูกล้ำงสมองได้ง่ำย”

“แต่มีฉำกหนึ่งที่โอเคอยู่นะ” เสี่ยวเฉียงลูบคำง

“ฉำกไหน?” เสี่ยวเชี่ยนอยำกรู้ว่ำฉำกไหนที่ดึงดูดควำม

สนใจจำกเขำได้ หรือเสี่ยวเฉียงก็มีสิ่งที่กลัวด้วย?

“ก็ท่ำผีสำวขี่คอ ผมว่ำใช้ได้เลยนะ เดี๋ยวกลับไปพวกเรำลอง

ดูบ้ำง ผมนึกภำพลุกขึ้นมำเข้ำห้องน้ำกลำงดึกแล้วเห็นคุณขี่คอ

ผมในกระจก มันคงเป็นอะไรที่น่ำตื่นเต้นมำก”

1 2 1 5 6

“…” เอำหนังผีไปโยงกับเรื่องลำมกได้ แถมยังตื่นเต้นมำก

อีก อัจฉริยะของแท้!

อวี๋หมิงหลำงยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่ำท่ำนั้นไม่เลว ฉำกที่น่ำกลัว

ที่สุดในหนังกลำยเป็นฉำกติดเรทที่ไม่อำจบรรยำยในสมองของ

เขำ

“เทียบกับควำมกลัวของปลอมพวกนั้น ฉันกลัวเรื่องจริง

มำกกว่ำ” เสี่ยวเชี่ยนรู้สึกว่ำควำมคิดของตัวเองไม่เหมือนคน

ปกติ อย่ำงเช่นเรื่องที่อวี๋หมิงหลำงบอกว่ำเมื่อคืนเขำไม่ได้เป็น

คนปรับแอร์ เธอว่ำแบบนั้นมันน่ำกลัวมำก

ยังมีเรื่องที่คนในครอบครัวจำกโลกนี้ไป ประธำนเชี่ยนรู้สึก

ว่ำเรื่องแบบนี้ก็น่ำกลัว แค่คิดก็รับไม่ได้แล้ว

แต่ฉำกสยองอย่ำงผีสำวขี่คอในวันนี้ เธอกลับไม่รู้สึกอะไร

เลย

“ผมก็มีสิ่งที่กลัวนะ” อวี๋หมิงหลำงท ำหน้ำจริงจัง

เสี่ยวเชี่ยนสงสัย เธอยังแอบคิดว่ำหมอนี่ไม่เคยกลัวอะไร

เลยเสียอีก

1 2 1 5 7

“ผมกลัวป้ำใหญ่”

“…” โว้ย!

“ทุกครั้งที่เขำมำเยือน เมียผมจะอำรมณ์ฉุนเฉียวหำเรื่องไป

ทั่ว รู้สึกว่ำโลกนี้ไม่ดีไปหมดทุกอย่ำง”

เห็นแก่ที่หมอนี่ลงทุนลงแรงให้เธอกับเขำได้ใช้เวลำร่วมกัน

สองคน เธอตัดสินใจจะทนต่อควำมหน้ำไม่อำยของเขำชั่วครำว

หลังดูหนังเสร็จทั้งสองคนก็ตัดสินใจไปหำอะไรกิน เดิน

เที่ยวเล่นสัมผัสบรรยำกำศต่ำงบ้ำนต่ำงเมือง แต่กลับรู้สึกว่ำ

อำหำรของประเทศตัวเองถูกกับกระเพำะของพวกเขำมำกกว่ำ

ลองชิมอะไรใหม่ๆ ก็พอไหว แต่ถ้ำให้กินแบบนี้ไปนำนๆ

คงทนไม่ไหว อวี๋หมิงหลำงยังไม่เท่ำไร เขำไม่อะไรมำกเรื่องกิน

แต่เสี่ยวเชี่ยนดูทรมำนมำก หลังดูหนังพวกเขำก็ไปยังร้ำนอำหำร

ชื่อดังของท้องถิ่น สั่งเมนูดังๆ มำมำกมำย เสี่ยวเชี่ยนกินได้สอง

ค ำก็กินไม่ลงแล้ว

อวี๋หมิงหลำงเห็นเธอท ำหน้ำทุกข์ทรมำนก็ไม่อยำกให้เธอ

ฝืนกินต่อ เขำอยำกหำร้ำนอำหำรจีนให้ แต่เสี่ยวเชี่ยนขี้เกียจ

ยุ่งยำกจึงตัดสินใจทนๆ ฝืนกินเข้ำไป

1 2 1 5 8

“ทุกครั้งที่เป็นแบบนี้ฉันรู้สึกนับถืออำข่ำมำก กระเพำะของ

เขำระดับเทพ แข็งแรงทนทำน อำหำรประเทศไหนก็กินได้หมด

แถมยังกินอย่ำงเอร็ดอร่อยด้วย ไม่ให้นับถือได้ยังไง” เสี่ยวเชี่ยน

เอำส้อมแทงอำหำรที่อยู่ตรงหน้ำด้วยสีหน้ำเป็นทุกข์ เธอกินไม่

ลงจริงๆ

“นั่นสิ ผมเองก็นับถือที่เขำมีพรสวรรค์เรื่องกินจริงๆ เป็น

ชำวต่ำงชำติคนแรกที่ผมเห็นกินเต้ำหู้เหม็นได้อย่ำงมีควำมสุข

ขนำดนั้น”

พูดถึงอำข่ำ เสี่ยวเชี่ยนก็อดนึกถึงกำรแข่งขันรอบสุดท้ำยใน

วันมะรืนไม่ได้ เธอกะจัดกำรโรคกลัวอคำเทอหนำนกั่วของอำข่ำ

ให้สิ้นซำกในครั้งเดียว เธอจึงเล่ำเรื่องนี้ให้อวี๋หมิงหลำงฟัง เสี่ยว

เฉียงฟังแล้วก็หน้ำนิ่ว

“ให้คนเรียนไม่เก่งสู้กับคนเก่งเหรอ?”

ควำมคิดสร้ำงสรรค์แบบนี้เมียเขำไปได้แรงบันดำลใจมำ

จำกไหนกัน?

“ตอนท ำมันก็ดูแอบยำกนิดหน่อย” พอโดนเขำจ้องหนักๆ

เข้ำเสี่ยวเชี่ยนจึงแกล้งกระแอม “ก็ได้ มันยำกพอตัว”

1 2 1 5 9

แต่หนทำงที่จะท ำให้อำข่ำอำกำรดีขึ้นได้ไวที่สุดก็คือไปสู้กัน

ซึ่งๆ หน้ำเลย

อวี๋หมิงหลำงมองสำยตำที่เสี่ยวเชี่ยนจ้องเขำ ทันใดนั้นเขำก็

สังหรณ์ใจไม่ดี

“เมียจ๋ำ คุณมีควำมคิดชั่วร้ำยอะไรอีก?”

เสี่ยวเชี่ยนส่งจูบให้เขำ พ่อหนุ่ม ฉลำดจริงนะเรำน่ะ

มีซุปเปอร์สำมีซะอย่ำง อุปสรรคทั้งหลำยไม่ใช่ปัญหำ!

เสี่ยวเชี่ยนกระซิบบอกเขำ อย่ำงนั้นอย่ำงนี้ เสี่ยวเฉียงฟัง

แล้วก็ท ำตำตี่ใส่

“เมียจ๋ำ คุณจะให้ชำยชำติทหำรอย่ำงผมไปท ำเรื่องไม่ดี

แบบนั้นเหรอ?”

“นำยอยู่เมืองนอกแล้ว ใครจะไปรู้จักนำย? อีกอย่ำง นำย

อย่ำไปคิดว่ำมันเป็นเรื่องไม่ดีสิ ให้เรียกว่ำทวงคืนควำมยุติธรรม

ช่วยอำข่ำรักษำโรคหวำดกลัว แบบั้นไม่ดีกว่ำเหรอ?”

พอเสี่ยวเชี่ยนพูดแบบนั้นอวี๋หมิงหลำงก็นิ่งเงียบไป เหมือน

ก ำลังใช้ควำมคิด

1 2 1 6 0

เสี่ยวเชี่ยนกลอกตำไปมำ ขำเรียวเล็กของเธอเริ่มซุกซนอยู่

ใต้โต๊ะ เสียดสีกับขำเรียวยำวของเขำ ส่วนดวงตำก็ส่งประกำย

หยำดเยิ้มให้เสี่ยวเฉียง

ใบหน้ำเหมือนเขียนเอำไว้ว่ำ ‘พี่จ๋ำ ช่วยหนูหน่อยนะ~’

อวี๋หมิงหลำงคิดเอำเองว่ำเขำไม่มีทำงหลงกลมำรยำหญิง

แบบนี้แน่นอน คนเรำต้องมีหลักกำร!

“ถ้ำนำยยอมอุทิศตัวเพื่อช่วยในกำรรักษำของฉัน ฉันก็จะ

ยอมร่วมวิจัยบทกวีโบรำณกับนำยอีกเยอะๆ บนเตียง”

อวี๋หมิงหลำงก ำลังยกแก้วดื่มน้ำ พอได้ยินแบบนั้นก็เกือบ

ส ำลัก

เขำหันไปมองผู้หญิงที่อยู่ตรงข้ำมเขำอีกครั้ง เธอก ำลังท ำ

หน้ำใสซื่อบริสุทธิ์พูดในสิ่งที่ท ำให้เลือดในกำยพลุ่งพล่ำน เสี่ยว

เฉียงฟังแล้วก็หูแดง เธอยังกระพริบตำปริบๆ ท ำหน้ำแบ๊วถำม

จริงจังอีก

“เป็นไง อยำกร่วมศึกษำบทกวีโบรำณไปกับฉันไหม?”

อวี๋หมิงหลำงไอแห้งๆ ออกมำสองที “ในฐำนะที่เป็น

1 2 1 6 1

ลูกผู้ชำยตัวจริง กำรให้ควำมร่วมมือในกำรช่วยรักษำคนใช่ว่ำจะ

เป็นไปไม่ได้”

เสี่ยวเชี่ยนท ำท่ำดีใจในใจ เพอร์เฟกต์~

เกลี้ยกล่อมซุปเปอร์เฉียงได้แล้ว เสี่ยวเชี่ยนก็ไม่ต้องกังวล

เรื่องที่เหลือแล้ว หลังกินอำหำรที่ไม่อร่อยเสร็จ ทั้งสองคนก็ไป

เดินเล่นกันต่ออีกสักพัก เสี่ยวเชี่ยนเห็นร้ำนขำยของงำนฝีมือจึง

ลำกเสี่ยวเฉียงเข้ำไปดู อยำกซื้อตุ๊กตำท ำมือของทำงนี้ให้ลูกสำว

ขณะที่ทั้งสองคนก ำลังเลือกสินค้ำอยู่นั้น ก็ได้ยินเสียงคนพูด

ภำษำอังกฤษอยู่ด้ำนนอก น้ำเสียงฟังดูคุ้นๆ

“อำข่ำ?” เสี่ยวเชี่ยนฟังเป็นเสียงอำข่ำ เธอวำงตุ๊กตำในมือ

ลงแล้วแหวกม่ำนมองไปด้ำนนอก เห็นอำข่ำก ำลังซื้อของกินเล่น

อยู่ข้ำงทำง ขณะที่เสี่ยวเชี่ยนก ำลังงงว่ำท ำไมไม่มีเจิ้งซวี่ตำมมำ

ด้วย อวี๋หมิงหลำงก็ดึงเธอไว้

“นั่นไม่ใช่อำข่ำ”

1 2 1 6 2