แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1443 เรื่องนี้ท ำลำยทัศนคติไปหน่อย

หลังจำกเสี่ยวเชี่ยนใส่หูฟังดวงตำก็เบิกโพลง

มีของขั้นเทพแบบนี้ด้วยเหรอ?!

อุปกรณ์ดูนกสำมำรถขยำยเสียงได้ห้ำสิบเดซิเบล รับเสียง

ใช้ได้ ใช้ดูนกข้ำงนอกไม่มีปัญหำ หรือจะเอำมำแอบฟังคนคุยกัน

ในห้องก็เจ๋งทีเดียว

เวลำนี้เสี่ยวเชี่ยนอยำกกดไลค์ให้เสี่ยวเฉียงหมื่นครั้งที่เขำ

หำของแบบนี้มำได้ในเวลำอันสั้น

เสี่ยวเชี่ยนชื่นชมอวี๋หมิงหลำงในใจหนักๆ แต่ไม่นำนเสียงที่

ดังมำตำมสำยก็ดึงดูดควำมสนใจของเธอ

เนื่องจำกไม่ใช่รุ่นที่เป็นของดีอะไร เสียงที่ได้จึงไม่ค่อยชัด

เท่ำไร เสี่ยวเชี่ยนขยับเท้ำไปสองสำมก้ำวจนไปถึงตรงผนัง ถึงได้

เข้ำใจว่ำส่วนที่อยู่ข้ำงหน้ำเหมือนเป็นตัวรับเสียง ขยับไม่กี่ก้ำว

เสียงก็ชัดขึ้น

“ถอดเสื้อผ้ำ”

หนำนกั่วยังเลียนเสียงเป็นอำข่ำ

1 2 1 7 1

เสี่ยวเชี่ยนสงสัย ถอดเสื้อผ้ำ? มันอะไรกัน? แถมเสียงของ

ผู้ชำยคนนี้ฟังดูแก่ด้วยนะ

“อันที่จริงผมเป็นแค่พนักงำนท ำควำมสะอำด แถมผมยัง

อำยุเยอะแล้วด้วย”

“อย่ำมัวแต่พูดมำก เร็วๆ X ฉัน!”

โวะ!!!!

เสี่ยวเชี่ยนหน้ำแดงทันที

เธอคิดว่ำสะกดรอยตำมมำจะได้เบำะแสอะไรดีๆ ใครจะไปรู้

ว่ำ… !!!

นี่ออกมำเล่นกับผู้ชำยเหรอ?!

แถมยังเลียนแบบน้ำเสียงกับกำรแต่งตัวของอำข่ำ มีอะไร

กับพนักงำนท ำควำมสะอำดที่อำยุเยอะ จิตใจต้องบิดเบี้ยวแค่

ไหนกัน?

อวี๋หมิงหลำงไม่เข้ำใจว่ำท ำไมเสี่ยวเชี่ยนฟังแค่แปบเดียวก็

หน้ำแดง เขำจึงยื่นมือไปรับหูฟังมำใส่แล้วก็ต้องอ้ำปำกค้ำง

1 2 1 7 2

เขำถอดหูฟังออก เสียงจำกห้องข้ำงๆ ที่ไม่เหมำะกับเด็กไม่

ต้องใส่หูฟังนี่ก็ได้ยินอยู่บ้ำง เสี่ยวเชี่ยนอยำกอัดไปให้อำข่ำฟัง

เสียจริง

อำข่ำที่น่ำสงสำร ไปท ำเวรท ำกรรมอะไรไว้นะ ถึงได้ถูกคน

ปลอมตัวมำท ำเรื่องแบบนี้ ร้องเสียงหลงอีกต่ำงหำก

ต่อให้ไม่ใส่หูฟังก็ได้ยินค ำที่ไม่ไพเรำะพวกนั้น ดูเหมือน

ผู้ชำยคนนั้นจะท ำหน้ำที่ได้ดีทีเดียว รู้ว่ำหนำนกั่วชอบฟังค ำ

หยำบๆ เขำก็เลือกแต่ค ำหยำบมำพูด เสี่ยวเชี่ยนฟังแล้วก็หน้ำ

แดง

และสิ่งที่ท ำให้ทนไม่ได้มำกที่สุดก็คือ หนำนกั่วให้ผู้ชำยคน

นั้นเรียกชื่ออำข่ำแล้วพูดจำเหยียดหยำม เสี่ยวเชี่ยนฟังแล้วก็

โมโหมำก

นี่มันรสนิยมพิสดำรอะไรกันเนี่ย!

นี่อำข่ำไปแย่งบ้ำนแย่งผู้ชำยของหล่อนมำหรือไง ถึงกับต้อง

เกลียดอำข่ำขนำดนี้ ใช้วิธีแบบนี้มำท ำลำยอำข่ำ?

เสี่ยวเชี่ยนนั่งลงบนเตียงด้วยควำมรู้สึกสะอิดสะเอียน อวี๋ห

มิงหลำงเองก็ทนฟังต่อไปไม่ไหวแล้ว

1 2 1 7 3

นี่มันทุเรศยิ่งกว่ำหนังอย่ำงว่ำอีก ละครฉำกเล็กแบบนี้เล่น

กันบำงครั้งบำงครำวก็ไม่ได้น่ำเกลียดอะไร แต่ถ้ำใช้ตัวตนคนอื่น

มำตะโกนค ำจ ำพวกแม่สุนัข มันดีแล้วเหรอ?

เพื่อเป็นกำรปกป้องหัวใจอันบริสุทธิ์ของเมียเขำไม่ให้

สกปรกด้วยเรื่องแบบนี้ เสี่ยวเฉียงตัดสินใจพำเสี่ยวเชี่ยนออกไป

จำกที่นี่

แต่เสี่ยวเชี่ยนกลับส่ำยหน้ำ เธอเอียงหูฟังคล้ำยกับก ำลังคิด

อะไรอยู่ เสี่ยวเฉียงเห็นสีหน้ำเธอก็แทบหยุดหำยใจ แย่ละ หรือ

เมียเขำจะสนใจรสนิยมแบบนี้บ้ำง?

เสี่ยวเฉียงเริ่มใจคอไม่ดี ถ้ำเมียเขำฟังแล้วติดจะท ำไง? ถ้ำ

เธออยำกให้เขำท ำ คุณพระช่วย รสนิยมหนักหน่วงแบบนี้เขำท ำ

ไม่ได้หรอกนะ เขำไม่กล้ำท ำแบบนั้นกับสุดที่รักของเขำหรอก

จิตใจส่วนดีของเขำก ำลังล ำบำกใจ

ถ้ำเสี่ยวเชี่ยนรู้ว่ำสมองของเสี่ยวเฉียงก ำลังคิดอะไรบ้ำบอ

แบบนี้อยู่จะต้องอำละวำดแน่นอน ในควำมเป็นจริงตอนนี้เธอ

ก ำลังวิเครำะห์ตำมควำมรู้ของเธอ เธอก ำลังคิดว่ำอะไรที่ท ำให้

น้องสำวฝำแฝดต้องแสดงเป็นพี่สำวตัวเองแล้วมำท ำพฤติกรรมที่

คนอื่นรับไม่ได้แบบนี้ คนปกติคงไม่ท ำกัน จิตใจจะต้องบิดเบี้ยว

1 2 1 7 4

ขั้นรุนแรงจนถึงขั้นป่วยแล้วแน่นอน

บวกกับพฤติกรรมผิดปกติก่อนหน้ำนี้ที่หนำนกั่วท ำกับอำข่ำ

ทันใดนั้นเสี่ยวเชี่ยนก็กล้ำสรุปออกมำ

ไม่ว่ำใครที่มีรสนิยมพิเศษแบบนี้ ถ้ำไม่ได้เป็นมำแต่ก ำเนิด

มำเป็นตอนหลังก็แสดงว่ำต้องมีเรื่องสะเทือนใจอย่ำงรุนแรง

แน่นอน และเรื่องนั้นจะต้องเกี่ยวข้องกับเรื่องเพศ หนำนกั่วถึงได้

อิจฉำริษยำอำข่ำขนำดนี้ ไม่แน่อำจเคยถูกท ำร้ำยมำก่อนก็

เป็นได้

ยำมที่คนนิสัยอ่อนแอถูกท ำร้ำย สิ่งแรกที่คิดได้ไม่ใช่ไปแก้

แค้นคนที่ท ำ แต่เอำควำมโกรธเกลียดนี้ไปลงกับคนที่ใกล้ชิด

ที่สุด เหตุผลก็เพรำะคิดว่ำคนที่ควรรับเครำะห์ควรเป็นคนๆ นั้น

มำกกว่ำ

ถ้ำเป็นไปตำมข้อสันนิษฐำนนี้ ทุกอย่ำงก็ลงล็อค

มีแค่แบบนี้เท่ำนั้นถึงจะอธิบำยได้ว่ำท ำไมหนำนกั่วถึงได้

ตำมอิจฉำอำข่ำไม่เลิก แย่งทุกสิ่งทุกอย่ำงไป ถึงขนำดที่ว่ำยอม

ใช้เทคนิคอย่ำงมีชั้นเชิงบีบให้อำข่ำเป็นโรคหวำดกลัว เห็นอำข่ำ

ทรมำนเธอกลับมีควำมสุข และก็มีแค่แบบนี้เท่ำนั้นถึงจะตอบได้

1 2 1 7 5

ว่ำท ำไมท ำไมหนำนกั่วถึงต้องใช้ตัวตนของอำข่ำมำท ำเรื่องต่ำ

ตมแบบนี้ ให้ผู้ชำยคนนั้นด่ำเธอ หรือแม้แต่ตอนด่ำก็ยังเรียกชื่อ

อำข่ำ

ควำมแค้นที่มีอคติแบบนี้ถึงจะท ำให้จิตใจผิดเพี้ยน

เสี่ยวเชี่ยนครุ่นคิดอยู่สักพัก รู้สึกว่ำสิ่งที่ตัวเองคิด

สมเหตุสมผล แต่ในทำงกำรแพทย์เน้นเรื่องควำมละเอียด

รอบคอบ จะอำศัยแค่กำรสันนิษฐำนวินิจฉันอำกำรคนอื่นไม่ได้

เธอต้องกำรตัวกำรันตี

และตัวกำรันตีนี้…

เสี่ยวเชี่ยนมองไปทำงเสี่ยวเฉียงอย่ำงคนคิดไม่ซื่อ

เสี่ยวเฉียงไม่รู้ควำมคิดของเสี่ยวเชี่ยนในเวลำนี้ เขำก ำลัง

กลุ้มใจอย่ำงหนัก ถ้ำเมียเขำชอบอะไรแบบนั้นจริงๆ เขำควรท ำ

ไงดี เขำด่ำเธอไม่ลงหรอก ท ำไงดี?

“ที่รัก ฉันมีเรื่องอยำกขอร้อง” ขณะที่เสี่ยวเชี่ยนก ำลังจะ

บอกถึงกำรตัดสินใจของเธอ อวี๋หมิงหลำงกลับท ำท่ำปฏิเสธ

อย่ำงแน่วแน่

1 2 1 7 6

“เมียจ๋ำ เรื่องนี้ผมให้ไม่ได้จริงๆ ถึงปกติสำมีคุณจะตลก

โปกฮำไปเรื่อย แต่คนเรำก็ต้องมีขอบเขต” เขำไม่มีทำงเรียกเมีย

ตัวเองว่ำแม่สุนัขอะไรพวกนั้นหรอก น่ำขยะแขยงเกินไป

เสี่ยวเชี่ยนเข้ำใจผิด สองคนคุยกันไปคนละเรื่อง

“เพื่อกำรแข่งในวันมะรืนของฉัน ฉันคิดว่ำพวกเรำต้องลองดู

สักหน่อย”

“ไม่ได้เด็ดขำด!” ให้เขำด่ำเมีย ให้เขำพูดจำดูหมิ่นเมีย เขำ

ท ำไม่ได้!

เทิดทูนเมียเหนือหัว!

ไม่มีทำงท ำเรื่องต่ำๆ แบบนั้น ไม่เอำ!

“นำยก็หยวนๆ หน่อยน่ำ คิดเสียว่ำท ำเพื่ออำข่ำ ฉันต้อง

จัดกำรหนำนกั่วให้ได้ถึงจะแก้ปมในใจของอำข่ำได้”

“ยังไงผมก็ไม่มีทำงเรียกคุณว่ำแม่ อะไรนะ?” อวี๋หมิงหลำง

ชะงัก “ช่วยอำข่ำแก้ปมในใจ?”

“ก็ใช่น่ะสิ ฉันกะจะให้นำยร่วมมือกับฉัน ก่อนหน้ำนี้พวกเรำ

คุยกันแล้วไม่ใช่เหรอว่ำนี่เป็นโอกำส!”

1 2 1 7 7

หำ ที่แท้ก็เรื่องที่คุยกันไว้ก่อนหน้ำนี้ อวี๋หมิงหลำงโล่งอก

“แบบนั้นได้ เรื่องที่รับปำกคุณไว้ผมต้องท ำให้ได้แน่นอน”

เสี่ยวเชี่ยนสงสัย “แล้วเมื่อกี้นำยเรียกฉันว่ำอะไร แม่อะไร?”

หรือว่ำตั้งแต่ต้นจนจบเข้ำใจกันคนละเรื่อง?

เสี่ยวเฉียงแกล้งกระแอมแก้เขิน กลบเกลื่อนที่ตัวเองคิด

เรื่องโสมมไม่อำจพูดออกไปได้

“เปล่ำ ผมหมำยถึง คุณจะให้ผมท ำอะไรบ้ำง?”

“รอหนำนกั่วเสร็จเรื่องพวกเรำก็สะกดรอยตำมไป ฉันจะล่อ

นำงไปยังที่ที่ไม่มีคน จำกนั้นนำยก็ท ำแบบนี้…” เสี่ยวเชี่ยน

กระซิบข้ำงหูเขำ ทั้งสองคนเตี๊ยมกันอย่ำงดี

ระยะเวลำที่รอค่อนข้ำงนำน เสียงจำกห้องข้ำงๆ ก็บำดหู

เหลือเกิน อวี๋หมิงหลำงกับเสี่ยวเชี่ยนตัดสินใจออกไปรอข้ำงนอก

ทั้งสองกลับไปเอำของที่เสี่ยวเชี่ยนจ ำเป็นต้องใช้ที่โรงแรมก่อน

จำกนั้นก็ไปซื้อของกินเล่นมำกินรอตรงมุมที่ไม่ค่อยเป็นจุดสนใจ

ตรงแถวหน้ำโรงแรม ตอนกินใกล้เสร็จก็เห็นหนำนกั่วออกมำ

จำกโรงแรมท่ำทำงอำรมณ์ดี เปลี่ยนชุดเรียบร้อย สไตล์อำข่ำ

ก่อนหน้ำนี้ไม่เหลือเค้ำเลยสักนิด กลำยเป็นกระโปรงสั้นแบบสำว

1 2 1 7 8

เปรี้ยวที่เหมำะกับเธอ สีหน้ำแบบอำข่ำก็ไม่ปรำกฏให้เห็นอีก

เป็นไปตำมที่คิด เธอใช้ตัวตนของอำข่ำมำท ำแบบนี้เพื่อ

คลำยเครียด เสี่ยวเชี่ยนเห็นแบบนั้นก็ยิ่งมั่นใจในข้อสันนิษฐำน

ของตัวเอง หันไปส่งสำยตำรู้กันกับเสี่ยวเฉียง

ต่อไปก็พึ่งกำรแสดงของเสี่ยวเฉียงแล้ว

1 2 1 7 9