แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1469 ตรรกะขั้นเทพของพ่อชี

“พ่อ… เล่ำอะไรให้เสี่ยวเหวยฟังน่ะ?”

ชีอวี่เซวียนเงยหน้ำพร้อมรอยยิ้ม “เล่ำนิทำนน่ะสิ! นิทำน

ก่อนนอน!”

นิทำนก่อนนอนของชำวบ้ำนต้องเจ้ำหญิงนิทรำอะไรพวก

นั้นนู่น แต่นี่กลับเล่ำเรื่องบุคคลส ำคัญแห่งวงกำรจิตวิทยำ แถม

ยังมีแซะเป็นช่วงๆ ประเด็นคือเสี่ยวเหวยดูฟังอย่ำงมีควำมสุขเสีย

ด้วย

อวี๋หมิงหลำงกุมขมับ เขำแอบกลุ้มใจเล็กๆ ว่ำลูกโตขึ้นจะ

ถูกสอนจนกลำยเป็นแบบไหน จะให้เด็กเรียนรู้อะไรที่ปกติหน่อย

ไม่ได้หรือไง?

“อ๊ำย้ำยำ~” เสี่ยวเหวยกำงแขนออกแรงดิ้นอย่ำงมีควำมสุข

ไม่รู้ว่ำฟังเข้ำใจหรือเปล่ำ แต่ดูชอบมำกทีเดียว

“อนำคตหนูจะท ำงำนอย่ำงตำกับแม่ของหนูหรือเปล่ำไม่

ส ำคัญ แต่ต้องจ ำไว้อยู่ข้อ เอ่ยปำกค ำแรกต้องเล่นใหญ่ ไม่ว่ำท ำ

อะไรล้วนต้องพึ่งกำรแต่งเรื่องมั่วๆ ไปก่อน จริงหรือหลอกไม่

1 2 3 9 4

ส ำคัญ ขอแค่หลอกคนอื่นให้ท ำงำนให้ได้แต่ก็ต้องเป็นประโยชน์

ต่อเขำด้วย แบบนั้นดีๆ ชั่วๆ ก็ยังได้เป็นบอส แน่นอนว่ำ ถ้ำหนู

สำมำรถล้ำงสมองคนถึงขั้นเชื่อว่ำเป็นควำมจริงได้ ถึงขั้นที่เขำ

ร้องไห้ไปฟังหนูไป จำกนั้นหนูถึงค่อยเผยแพร่ควำมคิดของ

ตัวเอง แบบนั้นหนูก็คือขั้นเทพ… ว่ำแต่ขั้นเทพมีใครบ้ำงนะ?”

“อ๊ำย้ำ?!”

“ใช่ ถูกต้อง ถ้ำจะพูดถึงคนในอดีตพวกนั้นก็มี ผู้ชำยแซ่ข่งที่

หย่ำเมีย ยังมีผู้ชำยแซ่หวำงที่จ้องไม้ไผ่อยู่หลำยวันจนร่ำงกำย

ทรุด นอกจำกสองคนนี้แล้วถ้ำเป็นยุคสมัยนี้ก็ตำนี่แหละ อนำคต

อำจจะมีแม่ของหนู อำหนง อำแมวหลีฮวำ สำมคนนี้…”

หมดกัน ทัศนคติของลูกกระผม

เสี่ยวเฉียงมองดูลูกสำวที่ดวงตำเป็นประกำยหลังถูกพ่อตำ

เขำล้ำงสมอง อดไม่ได้ที่จะคิดอย่ำงจริงจัง หรือเขำจะลำงำน

กลับมำเลี้ยงลูกดีนะ

เมียเขำไปล้ำงสมองคนอื่นเพื่อช่วยคนแก่ที่ถูกหลอก แต่ลูก

สำวของเขำกลับถูกตำล้ำงสมองจนทัศนคติผิดเพี้ยน…

“ผลงำนของคนเรำมักปกปิดสิ่งผิดพลำดได้เสมอ ทุกคน

1 2 3 9 5

ต่ำงเห็นแต่ด้ำนที่ดีของบุคคลขั้นเทพเหล่ำนั้น ไม่มีทำงเห็นมุมที่

เขำเคยหย่ำ ลูกชำยของเขำก็เคยหย่ำ หลำนของเขำก็เคยหย่ำ

แต่ถึงจะเห็นก็คิดว่ำเป็นควำมผิดของผู้หญิง สมน้ำหน้ำแล้วที่ถูก

เตะออกไป แสงอันเจิดจ้ำจะบดบังควำมจริงที่ทุกคนเห็น บดบัง

ไม่ได้ก็แสดงว่ำแสงนั้นยังไม่มำกพอ ดังนั้นอีกหน่อยเสี่ยวเหวย

ถ้ำไม่เป็นบุคคลขั้นเทพที่ไม่เคยท ำควำมผิดเลยก็จงเป็นล ำแสง

อันเจิดจ้ำที่ท ำคนตำบอดได้ไปเลยนะ เป็นอะไรก็ดีหมด สิ่ง

ส ำคัญคือหนูมีควำมสุขก็พอ”

ชีอวี่เซวียนเอำแผ่นกระดำษแข็งหลำยใบวำงบนพื้น จำกนั้น

ก็ให้เสี่ยวเหวยคลำน

“ไปหำค ำสอนของคนที่หย่ำร้ำงแถมยังสอนให้ลูกหลำนหย่ำ

ด้วยคนนั้นออกมำ”

เสี่ยวเหวยคลำนไปทำงบัตรข้อควำมที่มีประโยคว่ำ รู้ก็บอก

ว่ำรู้ ไม่รู้ก็บอกไม่รู้

อวี๋หมิงหลำงไม่รู้ว่ำลูกสำวเขำรู้จักอักษรพวกนั้นจริงหรือ

เปล่ำ แต่ต่อให้ไม่รู้ทั้งหมดก็น่ำจะมีถูกจัดเก็บอยู่ในระบบ

ควำมคิดอยู่บ้ำง ลูกสำวของเขำเลือกถูก บนพื้นมีบัตรข้อควำมที่

ควำมยำวแต่ละประโยคก็พอๆ กันหลำยใบ แต่ลูกสำวของเขำก็

1 2 3 9 6

ยังเลือกออกมำได้ นี่พ่อตำเขำท ำได้ยังไงกัน?

“ใครเอำแต่จ้องไม้ไผ่ ประสบควำมส ำเร็จในอภิปรัชญำเรื่อง

ของจิต?”

ครั้งนี้เสี่ยวเหวยคลำนไปหำบัตรข้อควำม ‘รู้ท ำเป็นหนึ่ง

เดียว’

“ค ำว่ำรู้เขียนยังไง?”

เสี่ยวเหวยชี้ไปยังค ำว่ำรู้

ครั้งนี้แน่ใจแล้ว ชีอวี่เซวียนมีวิธีสอนเด็กจดจ ำอักษรด้วยวิธี

แบบพิเศษ อวี๋หมิงหลำงรู้สึกมหัศจรรย์มำกที่ลูกสำวของเขำอำยุ

ไม่กี่เดือนก็เรียนรู้เรื่องแล้ว…

ชีอวี่เซวียนเงยหน้ำมองเสี่ยวเฉียงด้วยควำมภูมิใจ “อันที่

จริงฉันก็แค่สอนให้เขำรู้อักษรก็เท่ำนั้น”

“…” สรุปคือที่เล่ำเรื่องเพี้ยนๆ กรอกหูเด็กก็เพื่อสอนให้รู้จัก

อักษร?

วิธีพิสดำรก็มีตรรกะได้เว้ยเห้ย! ฟังดูมีหลักกำรเป็นบ้ำ!

1 2 3 9 7

อวี๋หมิงหลำงมองดูลูกสำวที่ก ำลังสนุก เขำรู้สึกกลุ้ม

“ต่อไปฉันวำงแผนไว้ว่ำจะสอนให้เสี่ยวเหวยรู้จักอักษรวันละ

ตัว เล่ำประกอบด้วยเรื่องรำวที่แตกต่ำงกัน ตั้งแต่อดีตจนถึง

ปัจจุบัน เล่ำประวัติศำสตร์คนดังเพื่อให้เขำได้รับรู้แนวคิดใหม่ๆ

กับสร้ำงกระบวนกำรเรียนรู้”

“ผมว่ำคุณพ่อตำกลับไปกอดกระบอกเก็บควำมร้อนกับดื่ม

น้ำเก๋ำกี้เหมือนเดิมดีกว่ำนะ” วันละตัววันละเรื่องรำว นี่จะพำ

ตรรกะเพี้ยนไปได้เท่ำไรกันเนี่ย?!

เสี่ยวเฉียงไม่กล้ำคิดเลยว่ำลูกสำวเขำที่ถูกพ่อตำปลุกปั้นจะ

โตไปเป็นแบบไหน

“ฉันเสียดำยมำกที่ไม่ได้เลี้ยงเบบี๋เชี่ยนตอนเด็กๆ อันที่จริง

เสี่ยวเหวยก็น่ำรักเหมือนกัน ถึงจะน่ำเสียดำยไปหน่อยที่หน้ำตำ

เหมือนนำย”

“เหมือนผมแล้วน่ำเสียดำยตรงไหนมิทรำบ!!!” หน้ำตำสุด

แสนเพอร์เฟกต์แบบเขำมันไปหนักหัวใครหำ?!

“แต่เท่ำที่ฉันท ำกำรทดลองมำหลำยครั้ง ถึงจะน่ำสงสัยว่ำ

เสี่ยวเหวยได้ควำมฉลำดมำจำกนำย แต่นิสัยก็ยังได้แม่ ดังนั้นถ้ำ

1 2 3 9 8

ฉันเป็นคนเลี้ยงเสี่ยวเหวยก็พอจะชดเชยควำมน่ำเสียดำยนี้ได้”

“เดี๋ยวนะ ทดลองเหรอ? นี่พ่อท ำอะไรกับลูกสำวผมเนี่ย?!”

ทันใดนั้นอวี๋หมิงหลำงก็สังหรณ์ใจไม่ดี พ่อตำมำเลี้ยงลูกเขำได้

สองวันแล้ว ท ำอะไรกับลูกสำวเขำไปบ้ำงเนี่ย?

“นั่นเป็นควำมลับของฉันกับเสี่ยวเหวย~มำ เสี่ยวเหวย บอก

ตำซิว่ำใครหล่อสุด?” ชีอวี่เซวียนเริ่มวำงกับดักล่อเสี่ยวเหวย

เท่ำที่ฝึกมำ เสี่ยวเหวยควรโผเข้ำมำหำตำ~

เสี่ยวเหวยมองคุณตำ แล้วก็หันไปมองพ่อที่ท ำหน้ำบึ้ง

จำกนั้นก็คลำนไปหำพ่ออย่ำงไม่ลังเล

พ่อ พวกเขำไม่ชอบหน้ำหล่อๆ ของพ่อ แต่เสี่ยวเหวยชอบ

น้ำ~

อวี๋หมิงหลำงอุ้มลูกขึ้นมำหอม ชีอวี่เซวียนสะเทือนใจ

“อ๊ำ ล้ำงสมองล้มเหลวเหรอเนี่ย…”

“อะไรล้มเหลว?” เสี่ยวเชี่ยนเลิกงำนแล้ว พอเข้ำมำก็เห็น

สำมีตัวเองท ำหน้ำภูมิใจยกใหญ่ ส่วนพ่อก้มหน้ำคอตก

“เปล่ำ พ่อสอนวิชำแยกแยะคนหน้ำตำดีให้ลูกสำวเรำตลอด

1 2 3 9 9

ช่วงบ่ำยน่ะ ต้ำเหวยท ำผลงำนได้โดดเด่นมำก” อวี๋หมิงหลำงพูด

อย่ำงหน้ำไม่อำย

ครั้งนี้กลำยเป็นชีอวี่เซวียนเบ้ปำก ไอ้ทหำรป่ำเถื่อนนี่เมื่อกี้

ยังหำว่ำเขำเพี้ยน มันนี่แหละเพี้ยนที่สุด!

“หืม? สอนอะไรไป?” เสี่ยวเชี่ยนถำมด้วยควำมอยำกรู้

พ่อชีเบ้ปำก เขำไม่มีทำงพูดเรื่องโง่เขลำของตัวเอง

พยำยำมสอนหลำนมำตลอดช่วงบ่ำย สุดท้ำยถูกอวี๋เสี่ยวเฉียง

เด็ดผลท้อไปกินหรอก

เห็นๆ อยู่ว่ำตำหล่อที่สุด! เสียแรงที่เขำอุตส่ำห์เล่ำนิทำนทั้ง

ในและต่ำงประเทศให้ฟัง ล้ำงสมองมำตั้งนำนก็ยังสู้หมำทหำรนี่

ไม่ได้!

“ไม่มีอะไรหรอก พ่อก็แค่สอนหลำนว่ำอวี๋หมิงหลำงเป็น

ผู้ชำยที่หล่อที่สุดในโลกก็แค่นั้น” เสี่ยวเฉียงพูดอย่ำงอำรมณ์ดี

“อ่อ งั้นพรุ่งนี้อย่ำสอนเลยนะ สอนหลำนแบบนี้กระบวน

ควำมคิดจะผิดเพี้ยน นำยเนี่ยนะเบอร์หนึ่งในโลก?”

เปรี้ยง!

1 2 4 0 0

อวี๋หมิงหลำงยิ้มค้ำง ไม่อยำกจะเชื่อเลยว่ำค ำพูดบำดใจนี่จะ

ออกมำจำกปำกเมียเขำ!

พ่อชีพอใจแล้ว หันไปมองอวี๋หมิงหลำงอย่ำงได้ใจ หึ ลูก

สำวนำยเอำใจนำยที่สุด ลูกสำวฉันก็ต้องอยู่ข้ำงฉันโว้ย!

“เมียจ๋ำ วันนี้เป็นไงบ้ำง? แล้วก็ อำหำรเสริมที่คุณให้ผมเอำ

ไปตรวจ ผลออกมำแล้วนะ ในนั้นนอกจำกจะมีส่วนประกอบ

ธรรมดำๆ ที่ช่วยบ ำรุงร่ำงกำยแล้ว ยังมีฮอร์โมนอยู่นิดหน่อย

ด้วย บำงคนกินเข้ำไปก็อำจส่งผลร้ำยได้”

“ทุกอย่ำงอยู่ในควำมควบคุม” เสี่ยวเชี่ยนเล่ำเรื่องในวันนี้ให้

ฟังคร่ำวๆ

“ถ้ำพระเจ้ำต้องกำรให้คนบ้ำคลั่งก็ต้องท ำให้คนหวำดกลัว

ก่อน คนพวกนั้นเล่นกับควำมกลัวตำยของคนแก่ ฉันแสร้งท ำ

เป็นตำมน้ำให้เป็นที่ไว้ใจก่อน รอพรุ่งนี้มะรืนนี้ฉันก็จะเริ่มเล่นกับ

ควำมกลัวของคนพวกนั้น ล้ำงสมองพนักงำนขำยให้หมด”

“คุณอยำกให้คนพวกนั้นรู้ว่ำตัวเองผิดแล้วยอมมอบตัวเอง

เหรอ?” อวี๋หมิงหลำงถำม

ชีอวี่เซวียนคิดแล้วก็ส่ำยหน้ำ “ไม่ เบบี๋เชี่ยนน่ำจะสองทำง

1 2 4 0 1

พร้อมกัน ลงมือทั้งนอกและใน”

แบบนี้ถึงจะใช่นิสัยของลูกสำวเขำ

เสี่ยวเชี่ยนพยักหน้ำ “พ่อนี่รู้ใจจริงๆ ในบริษัทฉันจะล้ำง

สมองคนที่หวังรวยเร็วพวกนั้น ส่วนข้ำงนอกฉันจะล้ำงสมองพวก

ป้ำๆ ลุงๆ ทั้งหลำย ถึงตอนนั้นทั้งในและนอกได้บันเทิงแน่ ฉัน

จะท ำให้คนพวกนั้นไปไหนไม่รอด!”

1 2 4 0 2