แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1472 คุณเคยได้ยินเกมนี้ไหม

ระหว่ำงกินอำหำรมื้อนี้ฉินเซียงเสวี่ยเงียบมำก ต้ำหลงเองก็

กระอักกระอ่วน เสี่ยวเชี่ยนสังเกตฉินเซียงเสวี่ยอยู่นำนก็รู้สึก

แปลกๆ แต่ก็บอกไม่ถูก

จะบอกว่ำช็อคหนักสะเทือนใจ แต่พูดจำก็ยังมีเหตุมีผลดี

แต่ถ้ำมองในมุมของคนปกติก็รู้สึกว่ำพฤติกรรมไม่ปกติ ติด

เหม่อลอยอยู่ตลอด

มีแค่ชีอวี่เซวียนเท่ำนั้นที่คิดหนัก

พอกินเสร็จเสี่ยวเชี่ยนก็ถือโอกำสเดินตำมต้ำหลงออกไป

ตอนไปจ่ำยเงิน

“ต้ำหลง ฉินเซียงเสวี่ยเป็นอะไรกันแน่? ท ำไมฉันรู้สึกว่ำเขำ

ดูแปลกๆ?”

“ผมก็รู้สึก ผมก ำลังจะคุยกับพี่เรื่องนี้พอดี พูดไปเรื่องมัน

ยำว เดี๋ยวกลับไปค่อยคุยกัน”

ต้ำหลงรู้สึกว่ำคุยที่นี่ไม่เหมำะ หลังคิดเงินเสร็จก็ไปส่งฉิน

เซียงเสวี่ยกลับบ้ำน จำกนั้นถึงได้ไปหำเสี่ยวเชี่ยนที่บ้ำน

1 2 4 1 9

เสี่ยวเชี่ยนแยกกับต้ำหลงที่โรงแรม เดิมทีอยำกให้พ่อกลับ

บ้ำนไปกับเธอด้วย แต่ดูเหมือนชีอวี่เซวียนนึกอะไรขึ้นมำได้จึง

แยกตัวไป

เสี่ยวเชี่ยนกลับถึงบ้ำน นั่งคิดบนโซฟำก็ยิ่งรู้สึกว่ำฉินเซียง

เสวี่ยท่ำทำงแปลกๆ เธอเอำฮำร์ดดิสก์ที่พ่อให้ไว้มำเปิดไล่ดูทีละ

ไฟล์ อยำกรู้ว่ำมันคืออำกำรแบบไหนกันแน่

เอกสำรเยอะเกินไป หำไม่เจอในระยะเวลำสั้นๆ สักพักต้ำ

หลงก็มำ

“ตกลงมันเรื่องอะไรกันแน่?”

“วันนี้ผมไปช่วยจับกุมและก็ไปเป็นพยำนมำใช่ไหมล่ะ พอ

เพิ่งเสร็จเรื่องเสี่ยวเสวี่ยก็โทรหำผม อันที่จริงผมตัดสินใจแล้วไม่

ว่ำตอนเจอกันเขำจะอธิบำยกับผมยังไงผมก็จะเลิก”

หลังจำกที่ต้ำหลงคุยเปิดใจกับพี่สำวแล้วพอกลับไปเขำก็

คิดทบทวน ตัดเรื่องในอดีตของฉินเซียงเสวี่ยทิ้ง และก็ไม่ต้องพูด

เรื่องสวมเขำที่ไม่รู้ว่ำจริงหรือเปล่ำ เอำแค่เรื่องควำมรู้สึกของทั้ง

สองคนในตอนนี้ หัวใจไม่ได้อยู่ด้วยกันแล้ว อีกทั้งยังคุยกันคนละ

ภำษำ

1 2 4 2 0

เขำยุ่งอยู่กับกำรสอบเข้ำโรงเรียนทหำร อนำคตยังต้องบำก

บั่นในค่ำยทหำรอีกหลำยปี ให้ควำมสุขกับผู้หญิงคนนี้ไม่ได้ ไม่สู้

จำกกันด้วยดี

ในเมื่ออยำกเลิกก็ไม่ต้องไปต ำหนิเรื่องที่เธอนอกใจ มันไม่มี

ควำมหมำยอะไร

ต้ำหลงพูดถึงตรงนี้เสี่ยวเชี่ยนก็ยังพอใจอยู่

น้องชำยเธอพูดถูก ไม่ว่ำฉินเซียงเสวี่ยจะท ำอะไรลงไป

ผู้ชำยสำมคนนั้นไปท ำอะไรที่บ้ำนเธอกันแน่ ในเมื่อตัดสินใจแยก

ทำงแล้วก็ไม่ต้องไปขุดคุ้ยหำควำมจริงให้ต้องหมำงใจกันเปล่ำๆ

แต่ปัญหำเกิดหลังจำกที่ต้ำหลงได้เจอกับฉินเซียงเสวี่ย เดิม

ทีเขำอยำกบอกเลิกเธอ ปรำกกฎว่ำฉินเซียงเสวี่ยเอำแต่เหม่อ

ลอย สำยตำก็ชวนขนลุก ต้ำหลงค้นหำค ำที่เหมำะๆ ในสมองอยู่

นำน ในที่สุดก็นึกออก

“สำยตำของเขำเหมือนคนตำยตำไม่หลับเลย”

ถึงดวงตำจะเปิดอยู่ แต่ดูไร้จิตวิญญำณ

เสี่ยวเชี่ยนเห็นด้วยกับควำมคิดเห็นนี้ เธอเองก็คิดแบบนั้น

1 2 4 2 1

“ผมเองก็ไม่รู้ว่ำเขำเป็นอะไรกันแน่ กลัวเขำจะสะเทือนใจ

ผมเลยพำมำกินข้ำวก่อน ท ำให้ใจเขำสงบลงหน่อย จำกนั้นค่อย

ให้พี่มำช่วยดู”

เรื่องนี้ต้ำหลงท ำได้ดี อำกำรของฉินเซียงเสวี่ยในตอนนี้ถ้ำ

บอกเลิกไปตรงๆ แล้วเกิดเป็นอะไรไป ต้ำหลงคงรู้สึกผิดไป

ตลอดชีวิต

เสี่ยวเชี่ยนยอมรับวิธีแก้ปัญหำของน้องชำยในครั้งนี้ แต่เธอ

กลับมืดแปดด้ำน

ตกลงว่ำมันแปลกๆ ตรงไหนกันนะ…

ถ้ำพ่อเธออยู่คงดี เสี่ยวเชี่ยนรู้สึกว่ำพ่อเธอคงมองอะไรออก

บ้ำง แต่พ่อเธอกลับไม่อยู่ในเวลำแบบนี้

ขณะที่เสี่ยวเชี่ยนก ำลังคิดเรื่องฉินเซียงเสวี่ยอยู่นั้นอวี๋หมิง

หลำงก็กลับมำด้วยสีหน้ำเคร่งเครียด

“ลูกเชี่ยนไปกับผมหน่อย”

“พี่เขยเกิดอะไรขึ้นเหรอ?” ต้ำหลงเห็นสีหน้ำของพี่เขยก็รู้ว่ำ

ผิดปกติ

1 2 4 2 2

“มีเรื่องต้องกำรให้พี่สำวนำยช่วย นำยเองก็กลับค่ำยได้

แล้ว”

“รับทรำบ!”

“ต้องกำรให้ฉันช่วย?” เสี่ยวเชี่ยนหันไปมองลูก “แล้วเสี่ยว

เหวยจะท ำไง?”

“พำไปด้วย มันฉุกละหุก ไม่มีเวลำอธิบำยแล้ว”

เสี่ยวเชี่ยนตำมอวี๋หมิงหลำงเข้ำไปในค่ำยทหำร เคยมำ

ช่วยงำนหลำยครั้งแล้ว ดังนั้นพอเธอมำปรำกฏตัวก็ไม่ได้สร้ำง

ควำมตกใจให้สมำชิกในค่ำยเท่ำไร บำงคนยังมีหยุดทักทำย

เสี่ยวเชี่ยนด้วย

ถ้ำไม่เรียกเธอว่ำพี่สะใภ้ก็เรียกว่ำหมอเฉิน

เนื่องจำกควำมสำมำรถของเสี่ยวเชี่ยนได้เกินฐำนะของ

ภรรยำหัวหน้ำใหญ่ไปแล้ว กำรที่เธอมำปรำกฏตัวในค่ำยทหำร

จะต้องมำในฐำนะผู้ช่วยจำกภำยนอกแน่นอน

อวี๋หมิงหลำงพำเสี่ยวเชี่ยนไปที่ห้องประชุม เสี่ยวเชี่ยนถึงได้

พบว่ำคนที่นั่งอยู่ในนั้นนอกจำกจะมีคนในค่ำยนี้ที่เธอคุ้นเคยดี

1 2 4 2 3

อยู่แล้ว ยังมีทีมต ำรวจอำชญำกรรมอีกหลำยคน ซึ่งต่ำงก็รู้จักกัน

ดี

ทุกคนล้วนเคยร่วมงำนกับเสี่ยวเชี่ยน ไม่ถือเป็นคนแปลก

หน้ำ

มีบุคคลระดับหัวหน้ำใหญ่เป็นประธำนกำรประชุม เอ่ย

ปำกค ำแรกก็ถำมเสี่ยวเชี่ยน

“หมอเฉิน ผลงำนกำรทลำยแก๊งหลอกขำยอำหำรเสริมใน

ครั้งนี้เป็นฝีมือคุณใช่ไหมครับ?”

เสี่ยวเชี่ยนพยักหน้ำ “มีปัญหำอะไรเหรอคะ?”

เวลำนี้เสี่ยวเชี่ยนยังงงอยู่

เธอไปล้ำงแค้นแทนแม่ ท ำไมถึงได้กลำยเป็นเรื่องใหญ่แห่

กันมำขนำดนี้ หรือมันจะยังมีเรื่องไม่ดีอะไรซ่อนอยู่อีก?

“สำยของเรำรำยงำนว่ำ หัวหน้ำใหญ่ของแก๊งหลอกขำย

อำหำรเสริมได้ฆ่ำตัวตำยเมื่อเช้ำมืดของวันนี้”

“แล้วเกี่ยวอะไรกับฉันเหรอคะ?” เสี่ยวเชี่ยนหน้ำนิ่ว

1 2 4 2 4

“อย่ำเข้ำใจผิดนะ พวกเรำไม่ได้สงสัยคุณ แค่อยำกเชิญคุณ

มำช่วยเรำวิเครำะห์ทำงเทคนิคหน่อย”

คิ้วขมวดของเสี่ยวเชี่ยนถึงได้คลำยออก เธอไม่อยำกเข้ำไป

พัวพันกับเรื่องไม่เป็นเรื่องหรอกนะ

ไม่ใช่ว่ำเธอเลือดเย็น แต่เพรำะทุกปีมีคนฆ่ำตัวตำยเพรำะ

ควำมเครียดมำกมำย คนที่เป็นถึงหัวหน้ำแก๊งหลอกขำยอำหำร

เสริมคิดดูก็รู้ว่ำคงไม่ใช่คนดีอะไร ไม่แน่อำจรู้สึกผิดที่ท ำเรื่องเลว

ไว้เยอะเลยฆ่ำตัวตำยก็เป็นได้

หัวหน้ำใหญ่คนนี้ยื่นรูปถ่ำยหลำยใบให้เสี่ยวเชี่ยนดู เสี่ยว

เชี่ยนเห็นแล้วก็รู้สึกท้องไส้ปั่นป่วน

เธอพยำยำมฝืนควำมรู้สึกอยำกอ้วกเอำไว้ คนอื่นๆ ตอนดู

รูปพวกนี้ก็มีสีหน้ำแบบเดียวกัน

รู้สึกสะอิดสะเอียนไม่ต่ำงกัน

วิธีฆ่ำตัวตำยมีตั้งเยอะแยะ นี่มันช่ำง… ร่ำงกำยส่วนบน

ส่วนล่ำงเหวอะหวะไปหมด เนื่องจำกมันเละเกินจะบรรยำยจึงให้

ดูเอำเอง

1 2 4 2 5

จำกนั้นบอสใหญ่ก็พูดต่อ

“แพทย์นิติเวชของเรำเองก็ตกใจ ไม่อยำกเชื่อว่ำจะมีคนที่

กรีดตัวเองเยอะขนำดนี้ ถ้ำผลชันสูตรไม่ได้ออกมำว่ำฆ่ำตัวตำย

พวกเรำคงคิดว่ำถูกคนอื่นฆ่ำตำย”

นี่ต้องรังเกียจตัวเองขนำดไหนกันถึงได้ท ำขนำดนี้?

“พวกเรำพบรูปนี้ในที่เกิดเหตุ”

บอสใหญ่ยื่นรูปอีกใบให้ดู ในนั้นมีรูปงูเหลือมขนำดใหญ่

วำดโดยใช้สีน้ำมัน

“ไม่เพียงเท่ำนี้ บนแขนของผู้ตำยยังมีรอยสักรูปงูเหลือม

ด้วย”

ทุกคนต่ำงรอบอสใหญ่พูดต่อ อวี๋หมิงหลำงเองก็ไม่รู้

รำยละเอียดมำก่อน เขำฟังไปคิดไป

ถ้ำเป็นแค่กำรฆ่ำตัวตำยทั่วไปก็ไม่จ ำเป็นต้องสร้ำงควำม

ตกใจให้คนอื่นมำกมำยขนำดนี้ และก็ไม่จ ำเป็นต้องให้เขำเรียก

ลูกเชี่ยนมำ หรือว่ำ

“สำเหตุที่เรียกทุกคนมำร่วมปฏิบัติกำรในครั้งนี้ก็เพรำะพวก

1 2 4 2 6

เรำสงสัยว่ำคนพวกนี้ได้รับกำรล้ำงสมองจำกคนนอกที่เข้ำมำ

เล่นเกมฆ่ำตัวตำยที่เรียกว่ำเกมตำยโหง”

เกมฆ่ำตัวตำย?!

เสี่ยวเชี่ยนตกใจ เธอเคยได้ยินเรื่องนี้เมื่อชำติก่อน เมือง

นอกมีคนที่ชอบเกมแบบนี้มำก แต่เมื่อชำติก่อนเธอไม่เคยได้ยิน

ว่ำมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นในประเทศเลยนะ?

“หมอเฉิน ในฐำนะที่คุณเป็นผู้เชี่ยวชำญด้ำนจิตวิทยำที่เพิ่ง

ชนะรำงวัลระดับนำนำชำติ คุณเคยได้ยินเกมฆ่ำตัวตำยแบบนี้

บ้ำงไหม?”

1 2 4 2 7