แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1475 ไม่ได้ชอบเธอเสียหน่อย

ชำยผมขำวพยำยำมหำข้ออ้ำง

“ยังไม่ตัดเรื่องที่ว่ำกำรรวมตัวของอนุภำควิญญำณต้องใช้

เวลำระยะหนึ่ง เด็กคนนี้ยังเล็ก สมองยังไม่เติบโตเต็มที่ อนุภำค

วิญญำณยังรวมตัวกันไม่พอ”

เมื่อเทียบกับชำยผมขำวที่ยังไม่ยอมรับ เห็นได้ชัดว่ำชำย

ลึกลับใส่หน้ำกำกใจเย็นกว่ำมำก เขำแสยะยิ้ม

“ผมเคยเจอเด็กที่อำยุเดือนเดียวถูกจับใส่เครื่องจับเท็จก็ยัง

แสดงอำรมณ์ออกมำได้อย่ำงชัดเจน ตอนนี้อำยุไม่ถึงหนึ่งขวบก็

ฟังเข้ำใจเยอะแล้ว ถึงขนำดที่ว่ำมีกระบวนกำรจ ำที่เป็นระบบ

รู้จักตัวอักษรหลำยตัว คุณคิดว่ำเด็กคนนี้ไม่ขัดกับควำมคิดของ

คุณเหรอ?”

เด็กคนนั้นก็คือเสี่ยวเหวย

เด็กอัจฉริยะค่อนข้ำงพบเจอได้ยำก แต่ก็ใช่ว่ำจะไม่มี ตอนนี้

ถึงเสี่ยวเหวยจะพูดได้ไม่กี่ค ำ แต่แสดงอำรมณ์เก่งมำก

แสดงออกได้เยอะกว่ำเด็กในวัยเดียวกันหลำยอย่ำง เช่น เสี่ยว

1 2 4 4 5

เหวยสำมำรถเล่นเกมหำอักษรกับชีอวี่เซวียนได้ จุดนี้อย่ำว่ำแต่

เด็กอำยุไม่ถึงหนึ่งขวบเลย ต่อให้เป็นเด็กอำยุสองสำมขวบก็ท ำ

ได้ยำก

เรียกได้ว่ำได้รับควำมฉลำดจำกพ่อแม่มำเต็มๆ เป็นเด็ก

อัจฉริยะแต่ก ำเนิด แต่ถ้ำใช้ทฤษฎีอนุภำควิญญำณมำอธิบำย

นั่นก็คืออนุภำควิญญำณของเสี่ยวเหวยรวมตัวกันค่อนข้ำงเร็ว

คนอื่นสี่ห้ำขวบอนุภำควิญญำณถึงจะรวมตัวกันเสร็จ ควำม

ทรงจ ำของคนทั่วไปจะเริ่มจ ำได้เมื่อตอนสี่ห้ำขวบ แต่ถ้ำเป็นเด็ก

พิเศษอย่ำงเสี่ยวเหวยอำจย้อนได้ถึงตอนเริ่มหัดเดิน ดังนั้นกำรที่

ลูกพี่ใหญ่พูดว่ำอนุภำควิญญำณของชำฮำรวมตัวกันค่อนข้ำงช้ำ

ทฤษฎีนี้จึงไม่คงอยู่

“ตอนนั้นที่ทดสอบไอคิวของนักเขียนนั่นคุณก็รู้ ไอคิวสูง

ขนำดนั้นต่อให้อนุภำควิญญำณยังรวมตัวกันไม่ครบก็ไม่มีทำง

ต่ำหรอก แต่คุณก็เห็นผลทดสอบไอคิวของชำฮำแล้ว ก็แค่เด็ก

ธรรมดำคนหนึ่ง ยิ่งไปกว่ำนั้น ต่อให้ชำฮำเป็นเด็กที่มีอนุภำค

วิญญำณของนักเขียนจริงๆ แต่เขำไม่มีควำมทรงจ ำในชำติก่อน

เลยแม้แต่น้อย ต่อให้คุณท ำคนตำยฟื้นคืนชีพได้ เธอยังจะเป็น

เธอคนนั้นอยู่อีกหรือ?”

1 2 4 4 6

ประโยคนี้ท ำให้ชำยผมขำวโมโหมำก เขำควักปืนมำจำก

รถเข็นแล้วจ่อไปที่ชำยลึกลับ

“หุบปำก! ฉันจะต้องท ำให้เขำฟื้นคืนชีพได้ ต้องท ำให้ได้!”

“หึ หึ… เหนี่ยวไกสิ ยิงผมให้ตำยเลยก็ดี คุณยิงผมให้ตำย

ตอนนี้เลยจะได้เอำไปทดลองได้พอดี ดูซิว่ำวิญญำณของผมจะ

ย้ำยไปอยู่ร่ำงคนอื่นได้ไหม ดูซิว่ำผมจะให้อภัยคุณได้หรือเปล่ำ!”

ค ำตอบของชำยลึกลับท ำให้สีหน้ำของชำยผมขำวหม่นลง

เขำใช้สองมือปิดหน้ำฟุบลงบนขำที่พิกำร

“ฮวำหลี แกเกลียดพ่อขนำดนั้นเลยเหรอ? แกรู้ไหมว่ำพ่อก็

ไม่อยำกเป็นแบบนี้ ตอนพ่อป่วยพ่อควบคุมตัวเองไม่ได้เลย พ่อ

มีแกที่เป็นครอบครัวเพียงคนเดียว…”

ชำยลึกลับ หรือจะเรียกเขำว่ำมู่ฮวำหลีก็ได้ เขำจ้องผู้ชำยที่

นั่งอยู่บนรถเข็น

นี่คือพ่อของเขำ

คนที่เวลำอำกำรป่วยก ำเริบทีก็อยำกลำกคนทั้งโลกฝังรวม

ไปพร้อมกับเขำ คนที่เอำเด็กที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่คนหนึ่งมำเป็น

1 2 4 4 7

เครื่องมือระบำยอำรมณ์ ถึงขนำดที่เคยเป็นคนบ้ำกล้ำโยนลูก

ชำยแท้ๆ ของตัวเองลงไปในฝูงหมำให้หมำกัด

ท ำไมถึงไม่ไปจำกเขำน่ะเหรอ ไม่เกี่ยวกับเรื่องสำยเลือด

หรอก

บำงทีอำจเป็นเพรำะท่ำทำงส ำนึกผิดของเขำตอนที่มีสติอยู่

เขำมักจะพูดว่ำตัวองไม่ได้ตั้งใจตอนที่มีสติครบถ้วนอยู่

อำกำรผิดปกติที่เขำท ำทั้งหมดล้วนเป็นแค่อำกำรป่วย ดูเหมือน

คนป่วยท ำอะไรก็ควรค่ำให้อภัยเสมอ…

หึ หึ

“ฮวำหลี แกจะเกลียดพ่อมันไม่ส ำคัญหรอก แต่แกไม่อยำก

ให้แม่แกฟื้นขึ้นมำเหรอ? แกไม่อยำกเห็นเหรอว่ำแม่แกเป็นคน

ยังไง?”

“ผมเคยเห็นในรูปแล้ว”

“ไม่ นั่นมันซำกศพเย็นชืด ขอแค่มีชีวิตกลับมำ ให้เขำได้

เห็นว่ำแกเป็นคนเก่งแค่ไหน ดังนั้นช่วยพ่ออีกครั้งนะ ไปพำเฉิน

เสี่ยวเชี่ยนมำ พวกเรำท ำกำรทดลองอีกครั้งเป็นไง?”

1 2 4 4 8

“แน่ใจแล้วว่ำเธอไม่ได้เกี่ยวข้องกับอำจำรย์อำ ต้องท ำยังไง

คุณถึงจะตัดใจ?”

“ฉันไม่เชื่อ ถ้ำมันไม่เกี่ยวข้องกับชีอวี่เซวียน แล้วท ำไมชีอวี่

เซวียนต้องปลุกปั้นมันด้วย? ฉันเห็นตอนมันแข่ง ยิ่งดูก็ยิ่งคุ้น

ท่ำทำงตอนได้เปรียบเหนือคนอื่นแบบนั้นเหมือนชีอวี่เซวียนสมัย

หนุ่มๆ ไม่มีผิด แล้วมันจะไม่ใช่เคสที่สลับวิญญำณส ำเร็จได้

ยังไง?”

ชำยผมขำวไม่เชื่อว่ำกำรทดลองอนุภำควิญญำณในตอนนั้น

ล้มเหลว ถึงเขำจะไม่อยำกยอมเก็บชำฮำไว้สังเกตข้ำงตัวหลำยปี

เพื่อดูว่ำเติบโตแล้วเป็นอย่ำงไร แต่ชำยผมขำวก็เข้ำใจ ดูจำก

ท่ำทำงของชำฮำแล้ว มีควำมเป็นไปได้น้อยมำกที่จะเป็น

วิญญำณของนักเขียน

กำรทดลองสลับวิญญำณนั้นมีเงื่อนไขที่รัดกุมมำก คนที่จะ

สอดคล้องกับเงื่อนไขทั้งหมดได้นั้นมีอยู่แค่ไม่กี่คน ตอนนี้ที่ยังมี

ชีวิตอยู่ นอกจำกชำฮำแล้ว คนที่มีควำมเป็นไปได้มำกที่สุดก็คือ

เฉินเสี่ยวเชี่ยน ชำยผมขำวไม่ยอมตัดใจ

“พูดตำมตรงอำจำรย์อำก็บ้ำเหมือนกับคุณนั่นแหละ คุณ

สะเทือนใจเรื่องที่แม่ผมตำย ส่วนอำจำรย์อำก็เพี้ยนเพรำะลูกสำว

1 2 4 4 9

ตำย คนอย่ำงพวกคุณที่เรียนกันจนสุดโต่งกระบวนควำมคิดก็

เลยไม่เหมือนคนปกติ อยำกจะฝืนธรรมชำติเปลี่ยนโชคชะตำ

ขนำดคุณยังบ้ำคลั่งอยู่ทุกวัน อำจำรย์อำก็ไม่ต่ำงกันหรอก

เป็นไปได้ที่เขำจะสะเทือนใจมำกเรื่องลูกสำวตำยก็เลยไม่ยอมรับ

ควำมจริงไปหำเด็กผู้หญิงเก่งๆ มำมโนว่ำเป็นลูกสำวตัวเอง นี่

เป็นตรรกะเดียวที่สมเหตุสมผล”

“ดูท่ำให้ตำยแกก็จะไม่ยอมช่วยฉัน แกชอบผู้หญิงคนนั้น

เหรอ? งั้นแกไปพำตัวมันมำ เรำจะกักขังไว้แล้วแกจะท ำยังไงกับ

มันก็ได้ ขอแค่มันยอมให้เรำทดลอง เพื่อให้ฉันแน่ใจว่ำ”

“หึ หึ ผมขอเตือนไว้ก่อนนะ นอกจำกเธอจะเป็นคนที่ชีอวี่เซ

วียนปกป้องด้วยชีวิต พ่อสำมียังเป็นทหำรระดับสูงของประเทศ

นั้น สำมีของเธอเป็นหัวหน้ำใหญ่ทหำรบกหน่วยรบพิเศษที่เก่ง

ที่สุด คุณคิดจะพำตัวเธอออกมำโดยไม่ให้ใครรู้ก็เท่ำกับท ำเรื่อง

เหลือเชื่อ ต่อให้เธอออกไปแข่งขันนอกประเทศคุณคิดว่ำจะจับ

ตัวเธอได้ง่ำยๆ เหรอ? สำมีของเธอตำมติดทุกฝีก้ำว หนงเย่ำกับ

อำข่ำก็อยู่ นี่แค่ที่มองเห็นนะ แล้วที่มองไม่เห็นล่ะ ชีอวี่เซวียนวำง

คนคอยอำรักขำเธออย่ำงเงียบๆ เท่ำไร คุณรู้หรือเปล่ำ?”

ชำยผมขำวมองมู่ฮวำหลีสักพัก จำกนั้นก็ผุดรอยยิ้มพิลึก

1 2 4 5 0

ออกมำ

“แกชอบมันจริงๆ ด้วยสินะ”

“เปล่ำ”

“ไม่ยอมรับก็ไม่เป็นไร ฉันมีวิธีท ำให้แกยอมรับ”

เมื่อได้ยินแบบนั้นมู่ฮวำหลีก็ก ำสองหมัดแน่น “คิดจะท ำ

อะไรกับเธอ?!”

“เปล่ำ ไม่ต้องเครียด” หลังจำกได้ค ำตอบที่ต้องกำรแล้ว

ชำยผมขำวก็ไม่คุยเรื่องนี้อีก เปลี่ยนไปคุยเรื่องอำข่ำ

“พูดถึงอคำเทอริส ผู้หญิงคนนี้สวยจริงๆ สวยกว่ำหนำนกั่ว

อีก น่ำเสียดำยที่ไอ้แก่หนังเหนียวอย่ำงชีอวี่เซวียนแย่งไปได้

ไม่อย่ำงนั้นได้ทั้งพี่ทั้งน้องคงดีไม่น้อย”

เห็นพ่อใช้ท่ำทำงสุภำพพูดจำหน้ำไม่อำยแบบนี้ออกมำมู่ฮ

วำหลีก็แสยะยิ้ม

“แบบนี้ยังอยำกจะคืนชีพแม่ผมอีก? ถ้ำแม่ผมมำเห็นท่ำทำง

ทุเรศแบบนี้ของคุณ ต่อให้ฟื้นขึ้นมำได้ก็คงอกแตกตำยไปอีก

รอบ!”

1 2 4 5 1

“เพ้อเจ้อ! แม่แกรักฉันที่สุด เขำตำยเพรำะช่วยฉัน เขำเป็น

คนที่เข้ำใจฉันที่สุดในโลกนี้ ทุกอย่ำงที่ฉันเป็นตอนนี้ก็เพรำะ

ป่วย…”

“หึ หึ”

หลังจำกมู่ฮวำหลีไปแล้วชำยผมขำวก็หยิบรูปถ่ำยออกมำ

ลูบผู้หญิงที่อยู่ในรูปพลำงพึมพ ำ

“ผมจะต้องเอำคุณกลับมำให้ได้ และกุญแจส ำคัญที่จะท ำให้

คุณกลับมำได้อยู่ที่ตัวเฉินเสี่ยวเชี่ยน มู่ฮวำหลีไม่ยอมรับว่ำ

ผู้หญิงคนนั้นเป็นเคสที่ประสบควำมส ำเร็จในกำรสับเปลี่ยน

วิญญำณ ไม่เป็นไร ผมมีวิธีอื่นพิสูจน์ควำมจริง ต้ำเค อีกไม่นำน

คุณก็จะได้กลับมำแล้ว หึ หึ หึ หึ…”

1 2 4 5 2