แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1477 เอำคืนเสี่ยวเฉียงให้สำสม

ขณะที่เสี่ยวเชี่ยนก ำลังกลุ้มใจอยู่นั้นโทรศัพท์ของเธอก็ดัง

ขึ้น

“พ่อ โทรมำหำหนูแต่เช้ำมีอะไรหรือเปล่ำ?”

ชีอวี่เซวียนโทรมำ

“มีโอกำสได้ควำมรู้ เอำไหม?”

“พ่อ ช่วงนี้หนูมีงำนไปเป็นผู้ช่วย อำจไม่ค่อยมีเวลำ”

“อ่อ… งั้นก็น่ำเสียดำยจริงๆ อุตส่ำห์จับสมำชิกของเกมฆ่ำ

ตัวตำยที่ถูกล้ำงสมองมำได้ ในเมื่อลูกไม่อยำกเรียน งั้นเดี๋ยวพ่อ

จัดกำรเอง”

“เดี๋ยวนะ!! พ่อจับใครได้นะ?!”

เสี่ยวเชี่ยนตกใจเบิกตำโพลง อวี๋หมิงหลำงมองเธอด้วย

สำยตำแปลกๆ

“อ่อ ถึงเมื่อวำนตอนกินข้ำวลูกสำวพ่อจะบอกว่ำ ไม่ว่ำเห็น

อะไรที่มันขัดหูขัดตำก็ให้เงียบๆ ไว้ แต่พ่อของลูกเป็นหมอเก่ง

1 2 4 6 2

ระดับโลก หมอเก่งๆ น่ะลูกก็น่ำจะเข้ำใจนะ เวลำที่เห็นอะไรก็

มักจะควบคุมอำกำรบ้ำงำนไม่ได้ จำกนั้นพ่อก็เลยสะกดรอย

ตำม…”

“พ่อ ขอเนื้อๆ บอกหนูมำว่ำฉินเซียงเสวี่ยอยู่กับพ่อใช่

ไหม?!”

พอได้ยินชื่อฉินเซียงเสวี่ย เสี่ยวเฉียงก็เบิกตำโพลง

แบบนี้เรียกอะไร ล ำบำกล ำบนแทบตำยไม่เจอ สุดท้ำยบท

จะได้ก็ได้มำง่ำยๆ?

ตำมหำฉินเซียงเสวี่ยแทบพลิกแผ่นดินไม่พบแม้แต่เส้นขน

ปรำกฏว่ำไปอยู่กับพ่อตำเขำเฉย?

“ก็ใช่น่ะสิ อยู่ที่นี่ ถูกพ่อจับมัดไว้ ไม่มัดไม่ได้หรอกลูกก็

น่ำจะเข้ำใจ คนที่เดินไปถึงด่ำนสุดท้ำยแล้วถ้ำไม่มัดไว้จะท ำเรื่อง

สุดโต่งได้ง่ำยๆ พ่อเห็นดูเหมือนเขำจะส ำคัญกับลูกมำกก็เลย

ช่วยจับมำให้”

โลกของชีอวี่เซวียนแบ่งคนออกเป็นสองประเภท ประเภท

แรกคือมีประโยชน์กับลูกสำวของเขำ อีกประเภทคือไม่ได้

เกี่ยวข้องกับลูกสำวของเขำเท่ำไร ในเมื่อคนที่ต้องกำรหำควำม

1 2 4 6 3

ตำยคนนี้เป็นแบบแรก เมื่อเขำเจอแล้วจะไม่สนก็ไม่ได้

ค ำพูดนี้เหมือนสำยฝนที่มำได้ทันเวลำ เสี่ยวเชี่ยนดีใจสุดๆ

“หนูรักพ่อจังเลย! จุ๊บๆ! เดี๋ยวไปหำน้ำ~”

ชีอวี่เซวียนวำงสำยพร้อมรอยยิ้ม ลูกตัวแสบ ถ้ำไม่ช่วยก็จะ

ไม่จุ๊บๆ งั้นสิ?

พอหนงเย่ำเห็นสีหน้ำของชีอวี่เซวียนก็รู้ได้เลยว่ำก ำลัง

อำรมณ์ดี ภำยในห้องที่อยู่ด้ำนหลังพวกเขำมีเสียงร้องให้ปล่อย

ของฉินเซียงเสวี่ยดังลอดออกมำ แต่ทั้งสองคนก็ท ำเหมือนไม่ได้

ยิน

“นี่ลุง เดี๋ยวนี้ท ำตัวชอบยุ่งเรื่องชำวบ้ำนเข้ำทุกวันแล้วนะ

เรื่องไร้สำระแบบนี้ยังจะให้ผมกลับมำ นี่ถ้ำลุงไม่โทรตื๊อผมทั้งคืน

งำนหลักล้ำนก็มำอยู่ในมือผมแล้ว เรื่องแค่นี้สอนศิษย์น้องด้วย

ตัวเองก็ได้แล้วไม่ใช่เหรอ?”

ชีอวี่เซวียนหยิบยำในกระเป๋ำออกมำใส่ปำก “ถ้ำฉันเอำอยู่ก็

ไม่ต้องเรียกนำยมำหรอก”

เห็นชีอวี่เซวียนกินยำจ ำนวนมำกหนงเย่ำก็หน้ำเครียดขึ้นมำ

1 2 4 6 4

ทันที

“ท ำไมกินเยอะแบบนั้น?”

อำกำรแย่ลงเหรอเนี่ย มิน่ำเคสเล็กๆ แบบนี้ยังต้องเรียกเขำ

กลับมำ ดูท่ำตำแก่นี่ใกล้จะไม่ไหวแล้ว

“ไม่เป็นไร แค่ไม่กี่วันนี้แหละ พักผ่อนหน่อยเดี๋ยวก็ดีขึ้น”

ชีอวี่เซวียนกลืนยำลงไป รอสักพักก็รู้สึกดีขึ้น พอเห็นหนงเย่ำมีสี

หน้ำกังวลเขำจึงยิ้มพร้อมพูด “ท ำไมท ำหน้ำอย่ำงกับจะจำกกัน

แบบนั้น?”

“นี่! อย่ำพูดอะไรที่จะท ำให้ผมอกแตกตำยได้ไหม!”

“เอำล่ะๆ ไม่เป็นไรน่ำ เบบี๋เชี่ยนยังไม่เติบโตอำจำรย์จะทิ้ง

ไปได้ยังไง อำจำรย์รู้สุขภำพตัวเองดี อยู่อีกปีสองปีได้สบำย

สำเหตุที่ให้นำยกลับมำสอนศิษย์น้องก็เพรำะอำจำรย์กลัวว่ำ

ตัวเองจะเหนื่อยเกินไป เพรำะตอนนี้อำจำรย์รักชีวิตตัวเองม้ำก

มำก”

มีลูกสำวที่ดีที่สุดแถมยังมีหลำนสำวสุดน่ำรัก เขำยังรู้สึก

เสียดำยถ้ำจะมำตำยไปแบบนี้ เรื่องไหนที่ออมแรงได้ก็ต้องออม

แรงไว้ก่อน

1 2 4 6 5

กำรจัดกำรคนที่ถูกล้ำงสมองอย่ำงฉินเซียงเสวี่ยจ ำเป็นต้อง

ใช้เวลำค่อนข้ำงนำนในกำรปรับสภำพจิตใจ ถ้ำให้เขำเป็นคน

สอนเสี่ยวเชี่ยนเอง ใช้เรี่ยวแรงเต็มที่ จะเกิดอันตรำยได้ง่ำยๆ

เขำถึงได้ให้ลูกศิษย์กลับมำ

“ก็ขอให้เป็นแบบนั้นจะเป็นกำรดีที่สุด ศิษย์น้องท ำอะไรให้

บ้ำงลุงก็น่ำจะเห็นแล้วนะ ถ้ำเกิดลุงเป็นอะไรไปศิษย์น้องได้เป็น

บ้ำแน่ ไม่แน่อำจกินกระสุนตำยไปพร้อมกันเลยก็เป็นได้ ผมเชื่อ

ว่ำเขำท ำได้แน่ๆ อย่ำงไม่ต้องสงสัย”

ค ำพูดของหนงเย่ำท ำให้ชีอวี่เซวียนอดข ำไม่ได้ เบบี๋เชี่ยน

ของเขำก็เป็นคนแบบนั้นจริงๆ

ก ำแพงในใจสูง ไม่ไว้ใจใครง่ำยๆ แต่ถ้ำให้ใจใครไปแล้วก็

ทุ่มหมดใจ เป็นเด็กที่น่ำรักจริงๆ

เสี่ยวเชี่ยนกับอวี๋หมิงหลำงไปถึงหลังจำกนั้นสิบนำที คนที่

ถูกหอบหิ้วมำด้วยก็คือเสี่ยวเหวยที่ยังไม่ตื่นดี

เดิมทีเด็กน้อยก ำลังหลับอย่ำงสบำย อยู่ๆ ก็ถูกแม่จับขึ้นมำ

แต่งตัวแล้วอุ้มออกมำ เด็กน้อยที่ถูกขัดจังหวะกำรหลับฝันหวำน

ก ำลังท ำหน้ำมุ่ย พร้อมจะมีเรื่องกับทุกคน

1 2 4 6 6

ชีอวี่เซวียนเห็นเสี่ยวเหวยก็ข ำ ยื่นมือไปอุ้มหลำนมำ

“เสี่ยวเหวยที่น่ำสงสำร กลับเข้ำห้องกับตำดีกว่ำ ตำจะเล่ำ

นิทำนก่อนนอนให้ฟัง วันนี้เรำมำฟังเรื่องประวัติควำมเพี้ยนของ

ตำเฒ่ำซิกมันด์ ฟรอยด์กันดีไหม? ใช่ ก็คนที่เห็นภูเขำเหมือน

หว่ำงขำของผู้ชำยนั่นแหละ เรื่องนี้สะกดจิตได้เลยนะ…”

เสี่ยวเชี่ยนท ำตำตี่ใส่ “พ่อ อย่ำท ำร้ำยเด็กแบบนั้นจะได้

ไหม?”

“พ่อว่ำพ่อสั่งสอนเด็กรุ่นต่อไปรู้สึกประสบควำมส ำเร็จ

มำกกว่ำ ส่วนเด็กโข่งอย่ำงลูกยกให้ศิษย์พี่ใหญ่สอนแล้วกัน”

ถูกเขี่ยทิ้งเฉยเลย! เสี่ยวเชี่ยนสะเทือนใจเล็กน้อย หนงเย่ำ

ลำกเธอออกมำ “ไปเถอะๆ ยกลูกให้ตำลุงนั่นเลี้ยงไปเถอะ อย่ำง

มำกก็แค่เล่ำเรื่องตำเฒ่ำซิกมันด์ ฟรอยด์ให้ฟัง ยังไม่ถึงกับเล่ำ

ให้เสี่ยวเหวยฟังเรื่องสกินเนอร์ตำเฒ่ำวิปริตที่ทรมำนหนูทรมำน

นกพิรำบหรอก ตำลุงก็ยังแยกแยะเป็นอยู่นะ”

อวี๋หมิงหลำงฟังแล้วก็มุมปำกกระตุกไม่หยุด แยกแยะเป็น…

นี่เป็นเรื่องตลกที่สุดแห่งปีเชียวล่ะ ไม่มีหนึ่งใน!

ลูกสำวเขำยังเป็นเด็กอยู่เลยนะ ยังเด็กอยู่! มีใครคิดบ้ำง

1 2 4 6 7

ไหมว่ำเด็กตัวแค่นี้อะไรฟังได้ อะไรไม่ควรฟัง เล่ำเรื่องพวกนั้นให้

ฟังมันดีแล้วจริงๆ เหรอ!

แต่เสี่ยวเหวยกลับไม่ได้คิดไปทำงเดียวกับพ่อของตัวเอง

เด็กน้อยพอเห็นตำก็ดีใจมำก ฉีกยิ้มกว้ำงจนเห็นฟันที่เพิ่งขึ้นไม่กี่

ซี่ แถมยังส่งจูบให้พ่อแม่ยกใหญ่ บ๊ำยบำยน้ำ~

เมื่ออยู่ต่อหน้ำคุณตำที่เสน่ห์เหลือล้น พ่อกับแม่ต้องชิดข้ำง

ไปเลย!

ครั้นแล้วเสี่ยวเชี่ยนกับเสี่ยวเฉียงจึงท ำได้แค่มองลูกสำวถูก

พำตัวไปด้วยควำมเจ็บปวดใจ ศิษย์พี่ใหญ่กวักมือเรียกเสี่ยว

เชี่ยนกับอวี๋หมิงหลำง พำพวกเขำไปยังห้องที่ประตูปิดสนิท

ห้องนี้ถูกปิดแน่น ที่บำนประตูมีช่องหน้ำต่ำงซี่กรง สำมำรถ

มองเห็นเหตุกำรณ์ข้ำงในได้

ฉินเซียงเสวี่ยสยำยผม ก ำลังคุ้ยของอย่ำงบ้ำคลั่ง ส่งเสียง

กรีดร้องบ้ำงเป็นครั้งครำว

“บ้ำไปแล้ว?” อวี๋หมิงหลำงมองแล้วรู้สึกเหมือนคนบ้ำ

หนงเย่ำส่ำยหน้ำ “ยังหรอก ยังมีควำมคิดอยู่”

1 2 4 6 8

“อำกำรแบบนี้… คล้ำยๆ กับคนที่อยำกยำ ใบหน้ำที่บิด

เบี้ยวนั่นก็แอบคล้ำยตอนที่ฉันไม่ให้แม่ไปฟังคนขำยอำหำรเสริม

เพื่อแลกเอำไข่ไก่”

เสี่ยวเชี่ยนวิจำรณ์ อวี๋หมิงหลำงเหลือบมองเธอ บรรยำยถึง

แม่ตัวเองแบบนี้แม่คุณรู้ไหมเนี่ย!

“ประมำณนั้น ทุกอย่ำงที่ท ำให้คนติดได้แล้วอยู่ๆ ก็หักดิบ

ให้เลิกเลยก็จะมีช่วงเวลำที่ควบคุมอำรมณ์ไม่ได้” ขณะที่ศิษย์พี่

ใหญ่ก ำลังจะอธิบำยให้เสี่ยวเชี่ยนฟังว่ำอำกำรแบบนี้ควรจัดกำร

อย่ำงไร ทันใดนั้นสำยตำเขำก็เหลือบไปเห็นอวี๋หมิงหลำง แล้ว

ควำมคิดชั่วร้ำยก็บังเกิด

หึ หึ เขำยังไม่ลืมนะว่ำอวี๋เสี่ยวเฉียงท ำอะไรกับเขำไว้ตอน

เจอกันครั้งแรก!

ใช่ หมอนี่อัดเขำ อัดแบบไม่มีอะไรมำกั้น ทั้งๆ ที่ไม่ได้รู้จัก

กันเลย ถึงเวลำที่ต้องเอำคืนบ้ำงแล้ว

ครั้นแล้วศิษย์พี่ใหญ่ก็ยิ้มเจ้ำเล่ห์ออกมำแล้วพูดกับอวี๋หมิง

หลำง

“สหำยอวี๋หมิงหลำง อยำกเข้ำไปคุยกับเขำไหม?”

1 2 4 6 9