แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1489 เรื่องบำงอย่ำงต้องพูดแล้ว

ตอนออกมำจำกห้องของชำยผมขำว ในมือของมู่ฮวำหลีได้

มียำหลอดหนึ่ง

มู่กงกงให้เขำมำโดยบอกว่ำขอแค่ให้เสี่ยวเชี่ยนกินเธอก็

จะ… ท ำอย่ำงว่ำกับเขำ

ถูกต้อง นี่ก็คือยำเสียสำวในต ำนำน

ตัวเขำเกลียดกำรใช้วิธีต่ำช้ำพวกนี้มำก แต่ค ำพูดชักจูง

จิตใจของมู่กงกงกลับวนเวียนอยู่ในหัวเขำ

ได้ร่ำงกำยก็เท่ำกับได้ครอบครัวทั้งตัว ขอแค่เอำยำให้เธอ

กินเขำก็จะได้ผู้หญิงที่จะท ำให้เขำสนุกจนลืมกำรเผำไม้…

มู่ฮวำหลีลังเลมำตลอดทำง สุดท้ำยเขำก็ก ำยำหลอดนั้นไป

หำเสี่ยวเชี่ยน

“มองอะไรอยู่?” มู่ฮวำหลีถำมเสี่ยวเชี่ยนที่นั่งอยู่ตรงระเบียง

“วิวทะเลที่นี่สวยมำก ทิวทัศน์ที่ไม่ขี้เหร่ไปตำมนิสัยคนที่อยู่

ที่นี่ หลักกำรเดียวกัน เอำคนดีไปโยนใส่ดงโจรย่อมไม่เลวตำม

นำยว่ำใช่ไหม?” เสี่ยวเชี่ยนละสำยตำจำกทะเลหันไปพูดกับมู่ฮ

1 2 5 6 6

วำหลี

คนดี…

มู่ฮวำหลีฉุกคิดได้เพรำะสองค ำนี้

ท ำไมรู้สึกเหมือนเธอจงใจพูดแฝงควำมนัยกับเขำ?

อำกำรของเธอมันผิดปกติมำก มู่ฮวำหลีอยำกถำมมำกว่ำ

ท ำไมต้องท ำแบบทดสอบมั่วๆ ให้มู่เทียนกัง แล้วเลี่ยงเครื่องจับ

เท็จได้ยังไง? เธอสูญเสียควำมทรงจ ำจริงหรือเปล่ำ?

แต่พอเห็นเธอท ำตัวนิ่งๆ เฉยๆ เขำก็รู้สึกถำมไม่ได้

รำวกับว่ำถ้ำถำมไปบำงสิ่งบำงอย่ำงก็จะพังทลำยลง

ในสมองรำวกับมีปีศำจก ำลังพูดว่ำ เอำยำเทลงไปในอำหำร

ของเธอสิ แล้วเธอก็จะเป็นของนำย

แต่ก็ยังมีเทวดำพูดว่ำ พลั้งพลำดไปก็กลับไปเป็นเหมือน

ก่อนไม่ได้แล้วนะ เธอบอกว่ำนำยเป็นคนดี คนดีเลยนะ~

โต้เถียงกันอยู่อย่ำงนั้น สุดท้ำยมู่ฮวำหลีก็ท ำไม่ลง

ช่ำงเถอะ ลองคุยดูก่อน บำงทีไม่ต้องใช้ของแบบนี้เธอก็

1 2 5 6 7

อำจจะชอบเขำเอง

“ผม… คุณอยำกอ่ำนหนังสือที่ผมเขียนไหม?” ในที่สุดมู่ฮวำ

หลีก็หำเรื่องชวนคุยที่สมบูรณ์แบบได้

“หืม?” เสี่ยวเชี่ยนหันไปมองเขำ “นำยเขียนเหรอ?”

“อืม คนอื่นไม่รู้หรอกว่ำผมเขียน ผมใช้นำมแฝง”

มู่ฮวำหลีหันเดินออกไป สักพักก็กลับมำพร้อมหนังสือหลำย

เล่ม ล้วนเป็นหนังสือที่เกี่ยวกับจิตวิทยำ

เสี่ยวเชี่ยนรับมำเปิดๆ ดู ควำมรู้สึกคลับคล้ำยคลับคลำ

ทะลักเข้ำมำในสมอง

“ดูเหมือนฉัน… จะเคยอ่ำนหนังสือนำยมำก่อน”

“แน่ใจเหรอ?” มู่ฮวำหลีตกใจ

“อืม คลับคล้ำยคลับคลำ น่ำจะอยู่ในควำมทรงจ ำของฉันที่

หำยไป”

แต่ว่ำ… ในควำมทรงจ ำของเธอที่หำยไปไม่ควรมีอะไรที่

เกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้เลยนะ

1 2 5 6 8

เขำเพิ่งเขียนหนังสือเล่มนี้เสร็จ เล่มที่ทำงส ำนักพิมพ์ส่งมำ

ให้ก็เป็นแค่เล่มตัวอย่ำง ยังไม่มีกำรตีพิมพ์อย่ำงเป็นทำงกำร ยัง

ไม่เคยมีใครเห็นแน่นอกจำกเขำ แล้วท ำไมเสี่ยวเชี่ยนถึงได้พูดว่ำ

คลับคล้ำยคลับคลำ?

“คุณจ ำผมได้หรือไม่ได้กันแน่?” มู่ฮวำหลีลังเล แต่สุดท้ำยก็

ถำมออกไป

เสี่ยวเชี่ยนกระพริบตำปริบๆ”บำงทีฉันอำจลืมนำยเมื่อชำติ

ก่อนไปแล้ว แต่ฉันจ ำชำตินี้ได้ ดังนั้นฉันทั้งจ ำนำยได้และจ ำนำย

ไม่ได้”

พูดแบบนี้มันต่ำงอะไรกับไม่พูด? มู่ฮวำหลีงงกับค ำพูด

อ้อมๆ ของเธอ

เขำคิดว่ำชำติก่อนชำตินี้ที่เธอพูดถึงเป็นกำรเปรียบเปรย

หรือเธอต้องกำรจะสื่อว่ำเธอจ ำได้ส่วนหนึ่งและลืมไปส่วนหนึ่ง?

แต่ว่ำ… ควำมจ ำส่วนไหนของเธอที่หำยไปกันแน่นะ?

นี่คือปริศนำ

เสี่ยวเชี่ยนมองเขำอยู่สักพัก จำกนั้นก็ส่ำยหน้ำพลำงพูด

1 2 5 6 9

“ถึงฉันจะลืมไปบ้ำง แต่ฉันเชื่อว่ำนำยไม่เหมือนกับคนที่นี่ ก็

เหมือนกับทะเลผืนนี้ที่ท ำให้คนหลงใหล ถึงจะถูกปีศำจร้ำยเข้ำ

ครอบครอง แต่ก็ยังคงสวยงำม ก็แค่ไม่มีทำงเลือกอื่น แมวหลีฮ

วำ ฉันเห็นนำยเป็นเพื่อนนะ ถึงฉันจะหลงลืมอะไรไป แต่ฉันเชื่อ

ว่ำทั้งชำติก่อนและชำตินี้นำยไม่มีทำงหักหลังฉัน นำยจะท ำลำย

ควำมเชื่อใจที่ฉันมีให้นำยหรือเปล่ำ?”

“ถ้ำผมท ำลำย… คุณจะท ำไงเหรอ?” มู่ฮวำหลีเอำมือ

ล้วงกระเป๋ำ ก ำขวดยำเล็กๆ ในมือแน่น

เสี่ยวเชี่ยนหันไปมองนอกหน้ำต่ำงอย่ำงใจเย็น

“งั้นนำยก็จะไม่ใช่เพื่อนของฉันอีกแล้ว ฉันจะปล่อยหมำมำขู่

นำย แล้วก็จะตำมฆ่ำนำยตรำบเท่ำที่ฉันยังมีลมหำยใจ”

มู่ฮวำหลีเกลียดหมำ แต่เขำพบว่ำค ำพูดประโยคแรกของ

เสี่ยวเชี่ยนท ำเขำเกลียดยิ่งกว่ำ

ไม่มองเขำเป็นเพื่อนอีกแล้ว…

ช่ำงเถอะ ไม่ใช้ยำนี่แล้ว ค่อยเป็นค่อยไปแล้วกัน อย่ำงไร

เสียเธอก็อยู่ที่นี่

1 2 5 7 0

ขณะที่มู่ฮวำหลีก ำลังสับสนว่ำจะเข้ำหำเสี่ยวเชี่ยนอย่ำงไรดี

ทำงด้ำนอวี๋หมิงหลำงก็มีควำมคืบหน้ำแล้ว

ก่อนอื่นเขำได้ล็อคเป้ำผู้ต้องสงสัยได้จำกกำรดูกล้องวงจร

ปิดของวันนั้น แน่ใจแล้วว่ำเป็นชำวต่ำงชำติ บันทึกกำรออกนอก

ประเทศก็ได้มำหมดแล้ว

ไม่มีกำรบันทึกว่ำเสี่ยวเชี่ยนออกนอกประเทศ ถ้ำไม่ได้ถูก

ซ่อนไว้ในประเทศก็คงมีคนสร้ำงตัวตนปลอมให้เธอ อวี๋หมิง

หลำงยังอยู่ในขั้นตอนตำมสืบอยู่ แม้แต่บันทึกกำรเข้ำออกของ

เครื่องบินส่วนตัวเขำก็ไม่ปล่อยไป นอกจำกเครื่องบินแล้วเขำก็

ยังตำมสืบจำกยำนพำหนะอื่นๆ ด้วย

สืบจนถึงสุดท้ำยเขำก็แน่ใจแล้วว่ำเสี่ยวเชี่ยนถูกเปลี่ยนชื่อ

ท ำพำสปอร์ตปลอมแล้วพำเธอออกไป จุดหมำยปลำงทำงคือ

ประเทศหมี่กั๋ว แต่ไปหมี่กั๋วแล้วจะต้องเปลี่ยนไปที่อื่นอีกแน่นอน

ส่วนจะไปที่ไหนนั้นยังไม่รู้

ทำงด้ำนนี้เบำะแสถึงทำงตัน ท ำได้แค่ฝำกควำมหวังไว้ที่

ทำงด้ำนชีอวี่เซวียน ชีอวี่เซวียนสะกดจิตระดับลึกให้ชำฮำ กำร

สะกดจิตเด็กคนนี้ยำกทีเดียว แต่เขำก็หำทำงจนได้

1 2 5 7 1

เสี่ยวเชี่ยนหำยตัวไปสองวันแล้ว อวี๋หมิงหลำงแทบไม่ได้

นอนเลย เขำยังมีพลังเต็มเปี่ยม เขำนั่งรถเข็นเอำข้อมูลที่สรุป

ออกมำได้มำให้ชีอวี่เซวียน อยำกมำปรึกษำด้วย

แต่เขำกลับเจอคนที่คำดไม่ถึงที่หน้ำบ้ำนของชีอวี่เซวียน

เหมียวหลุน คนรักของปำหลำง แม่ของชำฮำ!

อวี๋หมิงหลำงตำมหำเหมียวหลุนมำตลอดแต่ไม่เจอ สืบยังไง

ก็ไม่รู้ว่ำชำฮำถูกใครลักพำตัวไป ดูจำกสถำนกำรณ์ในตอนนี้คน

ที่พำชำฮำไปมีควำมเป็นไปได้สูงว่ำจะเป็นคนร้ำยที่ลักพำตัว

เสี่ยวเชี่ยน!

และเวลำนี้เหมียวหลุนออกมำจำกบ้ำนพ่อตำ หรือว่ำ…

สมองของอวี๋หมิงหลำงรำวกับมีบำงอย่ำงแวบเข้ำมำ แต่

กลับจับประเด็นไม่ได้

เหมียวหลุนเดินมำแล้ว อวี๋หมิงหลำงก้มหน้ำเอำหมวกปิด

หน้ำ เหมียวหลุนเองก็ไม่ได้สนใจผู้ชำยที่นั่งอยู่บนรถเข็นคนนี้

เธอหันเดินไปขึ้นรถ

ดูท่ำพ่อตำจะมีเรื่องอะไรที่ปิดบังเขำอยู่ อวี๋หมิงหลำง

ตัดสินใจไปถำมพ่อตำตรงๆ ว่ำท ำไมเหมียวหลุนถึงได้มำอยู่ที่นี่

1 2 5 7 2

นึกถึงตรงนี้เขำก็เข็นรถตัวเองเข้ำไปในบ้ำน ชีอวี่เซวียนเห็น

เขำมำแล้วก็รีบกวักมือเรียก

“มำได้เวลำพอดีเลย! ฉันมีข่ำวดี และก็ข่ำวร้ำย อยำกฟังอัน

ไหนก่อน?”

“ขอข่ำวดีก่อน” อวี๋หมิงหลำงถูกเรื่องที่เสี่ยวเชี่ยนหำยตัวไป

ทรมำนมำสองวันแล้ว ตอนนี้เขำไม่อยำกได้ยินข่ำวร้ำยแม้แต่นิด

เดียว

“ฉันรู้แล้วว่ำใครลักพำตัวเบบี๋เชี่ยนไป! ตอนนี้เบบี๋เชี่ยน

ปลอดภัยดีอยู่แน่นอน” แต่จะถูกแมวกินหรือเปล่ำอันนี้ก็ไม่ขอรับ

ประกัน…

“ใคร?!” อวี๋หมิงหลำงตื่นเต้นจนลุกจำกเก้ำอี้รถเข็น นี่เป็น

ข่ำวดีเหลือเกิน ดีจนท ำให้เขำมองข้ำมควำมเจ็บปวดจำกตุ่มพอง

ที่ถูกไฟลวก

“คนของเจอำร์ คนพวกนั้นลักพำตัวเสี่ยวเชี่ยนไปด้วย

สำเหตุที่ไม่ยอมบอก ฉันสันนิษฐำนจำกค ำพูดของชำฮำ”

“แล้วตอนนี้เธออยู่ที่ไหน?!”

1 2 5 7 3

“นี่ก็คือข่ำวร้ำยที่ฉันจะบอก… เจอำร์มีรังอยู่ทุกที่บนโลกนี้

ฉันเองก็ไม่รู้ว่ำพวกเขำพำเบบี๋เชี่ยนไปที่ไหน ถ้ำแหวกหญ้ำให้งู

ตื่น เกรงว่ำจะไม่เป็นประโยชน์ต่อเบบี๋เชี่ยน”

อวี๋หมิงหลำงตกจำกสวรรค์ไปสู่นรกทันที เขำทรุดตัวลงบน

รถเข็น ตีเก้ำอี้ด้วยควำมโมโห

“ไอ้พวกคนเลวเจอำร์มันคิดจะท ำอะไรกันแน่? ว่ำงมำกนัก

เหรอมำลักพำตัวเมียผมไปท ำไม!”

“พูดไปมันก็เป็นปัญหำเมื่อนำนมำแล้ว ฉันเองก็ไม่คิดว่ำ

พวกเขำจะดื้อดึงกับกำรทดลองในตอนนั้นขนำดนี้… ช่ำงเถอะ

นำยไม่จ ำเป็นต้องรู้เรื่องนี้หรอก นำยก็แค่ท ำตำมที่ฉันบอกไปไล่

ตำมสืบแล้วกัน”

“กำรทดลอง… พ่อหมำยถึงอนุภำควิญญำณ?” ดูเหมือน

อวี๋หมิงหลำงจะจับประเด็นได้แล้ว

ชีอวี่เซวียนหันมำ สีหน้ำตกใจของเขำรำวกับก ำลังถำมว่ำ

นำยรู้ได้ยังไง

เพื่อที่จะตำมหำเมียให้เจอ อวี๋หมิงหลำงจึงไม่คิดจะปิดบัง

แล้ว เขำตัดสินใจเปิดไพ่กับชีอวี่เซวียน เรื่องบำงอย่ำงมันถึงเวลำ

1 2 5 7 4

ที่ต้องพูดแล้ว

1 2 5 7 5