แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1503 ก่อนไปประธำนเชี่ยนขอมอบของขวัญชิ้นโตให้ตำ
เฒ่ำ
สี่ทุ่มตรง ชำยผมขำวที่เพิ่งเสร็จกิจกับสำวน้อยอำบน้ำ
ออกมำเตรียมเข้ำนอน
เสี่ยวเชี่ยนยืนเคำะอย่ำงเป็นจังหวะที่หน้ำประตู
เธอเห็นเด็กสำวอำยุรำวๆ สิบต้นๆ ออกมำจำกห้องของตำ
เฒ่ำนี่ด้วยสภำพกระเซอะกระเซิง ประธำนเชี่ยนเห็นแล้วก็กัดฟัน
โกรธ
ไอ้เฒ่ำหัวงู…
ดูเหมือนควำมพิกำรทำงร่ำงกำยจะท ำให้มู่กงกงจิตใจวิปริต
แมวหลีฮวำบอกว่ำมู่กงกงชอบเด็กสำวมำตั้งแต่สมัยหนุ่มๆ
หลังจำกที่แม่ของแมวหลีฮวำตำยก็ดูเหมือนรสนิยมวิปริตนี้จะ
ชัดเจนขึ้น
เด็กสำวที่ถูกส่งตัวมำที่นี่แทบไม่มีคนไหนรอดพ้นกรงเล็บ
มัจจุรำชไปได้ อำยุอำนำมของตำเฒ่ำนี่เป็นรุ่นปู่รุ่นตำได้สบำย
แต่กลับท ำเรื่องหน้ำไม่อำยแบบนี้!
1 2 6 9 6
พอนึกถึงตรงนี้ประธำนเชี่ยนก็ยิ่งแน่วแน่ในแผนกำรของ
ตัวเอง ไม่มีควำมลังเลโดยแม้แต่น้อย
“มำท ำอะไร?” ชำยผมขำวนุ่งผ้ำเช็ดตัวเดินออกมำ
เขำนึกไม่ถึงว่ำจะเป็นเสี่ยวเชี่ยน
อยำกเรียกบอดี้กำร์ดมำตำมสัญชำตญำณ เมื่อกลำงวันยัย
ผู้หญิงบ้ำนี่ท ำร้ำยเขำยังไงเขำยังไม่ลืม
ถ้ำไม่ติดว่ำลูกชำยบอกว่ำห้ำมขัดใจ เขำอยำกจับนังนี่มำท ำ
อย่ำงว่ำแล้วค่อยฆ่ำทิ้งซะ ทุเรศสิ้นดี!
เสี่ยวเชี่ยนท ำหน้ำขรึม
“ขอโทษค่ะ! ฉันมำขอโทษค่ะมู่กงกง!”
“ไม่ต้อง!” พอได้ยินค ำเรียกที่น่ำสะอิดสะเอียนนี่มู่เทียนกังก็
เกิดควำมรู้สึกอยำกเขวี้ยงข้ำวของ
เสี่ยวเชี่ยนถีบรถเข็นของเขำไปหนึ่งทีจนเลื่อนเข้ำไปในห้อง
เดิมทีมู่เทียนกังจะล้วงหยิบปืนที่พกติดตัวไว้ตลอด แต่ก็พบว่ำ
เพิ่งอำบน้ำเสร็จลืมเอำมำด้วย…
1 2 6 9 7
“แกคิดจะท ำอะไร?”
“ฉันอยำกมำขอโทษจริงๆ นะคะ ฉันจริงใจ ช่วยมองแววตำ
จริงใจของฉันด้วย!” เสี่ยวเชี่ยนกระพริบตำปริบๆ ให้เขำ
“เมื่อตอนกลำงวันฉันอินกับเกมมำกเกินไป สมองก็เลย
สับสน หลังจำกที่แมวหลีฮวำสะกดจิตให้ฉันแล้ว ฉันก็ได้
ตระหนักถึงควำมผิดของตัวเองว่ำไม่ควรท ำร้ำยมู่กงกง มู่กงกงไม่
เป็นไรใช่ไหมคะ?”
“ขอแค่เธออย่ำเอำอำรมณ์มำลงที่ฉัน ฉันก็ไม่เป็นไรแล้ว!”
ถูกคนเรียกว่ำกงกงใครมันจะไปสบำยใจได้?
“แต่ว่ำฉันรู้สึกผิดในใจมำกจริงๆ เมื่อกี้หลังจำกที่แมวหลีฮ
วำสะกดจิตรักษำให้ฉันแล้ว ฉันก็นึกเรื่องส ำคัญขึ้นมำได้”
“แกนึกอะไรออก?” ทันใดนั้นมู่เทียนกังก็เครียดขึ้นมำทันที
เขำมองเสี่ยวเชี่ยนด้วยสำยตำที่เต็มไปด้วยควำมหวำดระแวง
“นึกเรื่องควำมลับภำยในของฟำร์มเจ็ดหมู่ขึ้นมำได้ แมว
หลีฮวำบอกฉันว่ำฉันเคยถูกคนของฟำร์มเจ็ดหมู่หลอกไป ฉัน
เลยพอจะนึกข้อมูลอะไรขึ้นได้ลำงๆ ดูเหมือนจะเป็นเรื่องงำนที่
ฟำร์มเจ็ดหมู่ก ำลังวิจัยอยู่ แมวหลีฮวำบอกว่ำถ้ำฉันเอำมำบอกมู่
1 2 6 9 8
กงกง มู่กงกงจะต้องดีใจแน่ ไม่แน่อำจยกโทษเรื่องที่ฉันท ำร้ำย
เมื่อตอนกลำงวันให้ได้”
“รออยู่ตรงนี้ก่อน” มู่เทียนกังสนใจเรื่องที่เสี่ยวเชี่ยนพูด แต่
ก็ยังคงระแวง
เขำเข้ำไปในห้องต่อสำยภำยในถึงแมวหลีฮวำเพื่อยืนยัน
เรื่องนี้ เสี่ยวเชี่ยนจึงฉวยโอกำสมองรอบๆ ห้อง
แมวหลีฮวำบอกว่ำภำยในห้องของมู่เทียนกังมีระบบแจ้ง
เตือนอยู่อันหนึ่ง ถ้ำกดปุ่มนั้นบอดี้กำร์ดก็จะเข้ำมำ ให้เธอไป
จัดกำรพังมันซะตอนที่เขำไปโทรศัพท์ ยังมีอีกที่หนึ่งคือบน
รถเข็น อันนั้นยิ่งจัดกำรง่ำย…
มู่เทียนกังโทรไปยืนยันเรื่องนี้กับมู่ฮวำหลี ซึ่งมู่ฮวำหลีกับ
เสี่ยวเชี่ยนเตี๊ยมกันไว้อยู่ก่อนแล้ว มู่เทียนกังถึงได้วำงใจ
ดูท่ำลูกชำยต้องกำรจะแสดงควำมกตัญญูเลยล้ำงสมองยัย
เด็กนี่ให้
ถึงจะไม่ได้ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับอนุภำควิญญำณที่ตัวเอง
อยำกได้ แต่ถ้ำล้วงข้อมูลงำนวิจัยของชีอวี่เซวียนมำได้บ้ำง ก็ถือ
ว่ำได้ประโยชน์อยู่
1 2 6 9 9
“พูดมำสิว่ำแกนึกอะไรได้”
“ค่ะ ฉันจะเริ่มพูดจำกงำนวิจัยในช่วงนี้ของชีอวี่เซวียน…”
เสี่ยวเชี่ยนเริ่มพูดเรื่องงำนวิจัยในตอนนี้ของฟำร์มเจ็ดหมู่
เธอพูดแค่เริ่มแรกมู่เทียนกังก็พอใจ เรื่องพวกนี้เขำน ำไปใช้
ได้มำกเลยทีเดียว
เวลำค่อยๆ ผ่ำนไป เสี่ยวเชี่ยนแกล้งไอสองทีให้เขำคิดว่ำ
เธอหิวน้ำ มู่เทียนกังชี้ไปบนโต๊ะ เสี่ยวเชี่ยนแสร้งท ำเป็นหยิบน้ำ
มำดื่ม ‘ไม่ทันระวัง’ ท ำน้ำหกไปทำงเขำ ไม่เบี้ยวไม่เอียง หกลง
บนอุปกรณ์ที่ติดอยู่บนรถเต็มๆ
“ว้ำย! ขอโทษค่ะ! ฉันไม่ทันระวัง ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ?” เสี่ยว
เชี่ยนแสร้งท ำเป็นจะเช็ดให้ มู่เทียนกังก ำลังอินกับข้อมูลพวกนั้น
ร้อนใจอยำกฟังต่อจึงโบกมือไม่เป็นไร
“พูดต่อสิ”
แต่ตอนเขำพูดก็ได้ขยับตัวเข้ำหำอุปกรณ์แจ้งเตือนอีก
อันหนึ่งที่อยู่ในห้อง เห็นได้ชัดว่ำคนๆ นี้ขี้ระแวงมำก
ผ่ำนไปอีกครึ่งชั่วโมงกว่ำ เสี่ยวเชี่ยนเห็นมู่เทียนกังดูอินมำก
1 2 7 0 0
จึงเริ่มวำงกับดัก
มู่เทียนกังตั้งใจฟัง แต่ฟังไปสักพักก็รู้สึกแปลกๆ
“ท ำไมฉันรู้สึกว่ำค ำพูดของแกมันเหมือนก ำลังชักจูงอยู่?”
เสี่ยวเชี่ยนท ำตำแป๋ว “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันนะ อะไรที่ฉันนึก
ได้ก็เล่ำไปหมดแล้ว กำรทดลองก็มีพวกนี้นี่แหละ”
แต่ก็จริง มันก็สอดคล้องกับที่เล่ำมำตอนแรก กำรสะกดจิต
โดยกำรพูดชักจูงของเสี่ยวเชี่ยนท ำได้ไร้ที่ติ ถึงมู่เทียนกังจะรู้สึก
ว่ำสิ่งที่เสี่ยวเชี่ยนพูดมำเหมือนล่อเขำไปติดกับ แต่อีกใจก็รู้สึกว่ำ
ผู้หญิงคนนี้ไม่น่ำจะเก่งอะไรขนำดนั้น ไม่มีทำงรู้จักเขำดี จึงนั่ง
ฟังต่อไป
เสี่ยวเชี่ยนไม่รู้จักเขำดี แต่แมวหลีฮวำรู้จักเขำดี ทั้งสองคน
ร่วมมือกันวิเครำะห์ควำมหวำดระแวงในใจมู่เทียนกังจนได้บท
พูดที่เป็นกับดักนี้ออกมำ
มู่เทียนกังเป็นคนขี้ระแวง ท ำอย่ำงไรถึงจะวำงกับดักชั้นดีล่อ
เขำมำติดได้โดยที่ไม่ถูกสงสัย เสี่ยวเชี่ยนกับแมวหลีฮวำแทบจะ
ใช้ควำมรู้ทั้งหมดที่เรียนมำ ดังนั้นดูผิวเผินเหมือนเสี่ยวเชี่ยนสู้
อยู่คนเดียว แท้จริงแล้วสองคนช่วยกันต่อสู้อยู่
1 2 7 0 1
ด้วยเหตุนี้มู่เทียนกังจึงถูกเสี่ยวเชี่ยนชักจูง แล้วเวลำก็ผ่ำน
ไปอีกครึ่งชั่วโมง
เสี่ยวเชี่ยนดูเวลำ ใกล้ถึงเวลำที่นัดกับแมวหลีฮวำแล้ว
เธอยืนขึ้นท ำท่ำจะเดินออก
“ดึกแล้วพรุ่งนี้ค่อยคุยต่อ”
“ไม่ได้ พูดให้จบแล้วค่อยไป”
มู่เทียนกังยื่นมือไปจับเสี่ยวเชี่ยนไว้ แต่กลับเห็นเสี่ยวเชี่ยน
ยิ้มพิลึกออกมำ
“ได้ค่ะ งั้นก็คุยต่อ…” มียำเม็ดอยู่ในมือเสี่ยวเชี่ยน เธอออก
แรงบดเล็กน้อยพร้อมกลั้นหำยใจ มู่เทียนกังรู้สึกสมองหยุดชะงัก
ไปชั่วขณะ กว่ำจะรู้ตัวว่ำถูกหลอกก็สำยไปเสียแล้ว
เสี่ยวเชี่ยนใช้ยำที่พี่สำมท ำขึ้นมำพิเศษกับมู่เทียนกัง หลังใช้
จะสำมำรถสะกดจิตได้ในระยะเวลำสั้นๆ ก่อนหน้ำนี้ยำนี้อยู่ใน
สร้อยคอของเธอ ชีอวี่เซวียนให้เธอมำไว้ป้องกันตัว
หลังจำกที่เธอถูกลักพำตัวมำก็ถูกยึดสร้อยคอไป เดิมควรจะ
ถูกท ำลำยทิ้ง แต่แมวหลีฮวำเอำยำมำซ่อนไว้ เวลำนี้ได้ใช้
1 2 7 0 2
ประโยชน์พอดี
ถ้ำไม่ใช่เพรำะมู่เทียนกังเจ้ำเล่ห์เหลี่ยมจัดเข้มงวดทุกอย่ำง
เธอกับมู่ฮวำหลีใช้ยำสลบนิดหน่อยจะสะดวกกว่ำนี้ แต่มียำนี้ก็
ดีกว่ำไม่มี
พอเห็นมู่เทียนกังสำยตำมองตรงไม่ไหวติง เสี่ยวเชี่ยนจึงก้ม
ลงไปพูดกับเขำ
“คุณรู้สึกเหนื่อยมำก หลับตำลง ไม่รับรู้อะไรทั้งนั้น…”
มู่เทียนกังหลับตำลงจริงๆ เขำรู้สึกง่วงมำก
เสี่ยวเชี่ยนเห็นเขำหลับไปแล้วจึงรีบเปิดประตูให้แมวหลีฮ
วำเข้ำมำ
ทั้งสองคนไม่ได้พูดอะไรกัน ลงมือปฏิบัติกำรทันที แมวหลีฮ
วำเอำเชือกที่พกมำจับมู่เทียนกังมัดไว้แน่น เสี่ยวเชี่ยนเอำผ้ำยัด
ใส่ปำกมู่เทียนกัง ยำชนิดนี้ออกฤทธิ์ในระยะเวลำสั้นๆ แถมมู่
เทียนกังยังเป็นประเภทที่สะกดจิตได้ยำก แต่พอเขำตื่นมำก็จะ
พบว่ำสำยไปเสียแล้ว
เขำถูกเสี่ยวเชี่ยนจับมัดแน่นแถมยังเอำผ้ำยัดปำก
1 2 7 0 3
เขำเห็นแมวหลีฮวำกับเสี่ยวเชี่ยนยืนยิ้มให้เขำอยู่ปลำยเตียง
มู่เทียนกังโมโหแทบบ้ำ
นึกไม่ถึงเลยจริงๆ ว่ำครั้งนี้จะตกหลุมพรำงได้!
เสี่ยวเชี่ยนยกกระโปรงสไตล์เจ้ำหญิงของตัวเองด้วยท่ำทำง
งำมสง่ำพลำงพูด
“ขอแนะน ำตัวอย่ำงเป็นทำงกำรนะคะ ดิฉันจิตแพทย์เฉิน
เสี่ยวเชี่ยน หัวหน้ำคณะน้อยของฟำร์มเจ็ดหมู่ ชีอวี่เซวียนเป็น
พ่อของฉัน ถ้ำตำมล ำดับอำวุโสฉันควรเรียกคุณว่ำอำเขย สวัสดี
ค่ะอำเขย”
โว้ย! นังนี่มันไม่ได้สูญเสียควำมทรงจ ำ!
มู่เทียนกังมองเสี่ยวเชี่ยนยั่วโมโห ท ำเสียงอู้อี้พูดก็ไม่ได้ เขำ
เห็นเสี่ยวเชี่ยนหยิบมีดออกมำ เดินมำทำงเขำด้วยสีหน้ำเจ้ำเล่ห์
สำยตำมองไปที่หว่ำงขำของเขำเหมือนก ำลังคิดอะไรแผลงๆ
อยู่…
นังนี่มันคิดจะท ำอะไร! มู่เทียนกังสังหรณ์ใจไม่ค่อยดี…
1 2 7 0 4