แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1517 พูดผิดๆ

ไม่เพียงเท่ำนั้น ทำงด้ำนเสี่ยวเชี่ยนก ำลังคิดวำงแผน ชีอวี่เซ

วียนเองก็ไม่ได้อยู่ว่ำง

ใจตรงกันกับลูกสำว วันต่อมำเขำได้โยนเอกสำรข้อมูลให้

เสี่ยวเชี่ยนฉบับหนึ่ง

“แข่งจิตวิทยำอีกแล้วเหรอ?” เสี่ยวเชี่ยนอุ้มลูกสำวอยู่จึงเอำ

มือข้ำงหนึ่งเอื้อมไปหยิบมำดู

“ถูกต้อง ตั้งชื่อบริษัทของตัวเองซะแล้วไปแข่งในนำมของ

บริษัทตัวเอง” ชีอวี่เซวียนพูดอย่ำงอ่อนโยน

“ดูพ่อร้อนใจจัง หรืองำนแข่งนี่คนของเจอำร์เข้ำร่วมเยอะ?”

เสี่ยวเชี่ยนนึกเหตุผลได้ทันที

ชีอวี่เซวียนพยักหน้ำ “แต่นี่ไม่ใช่เหตุผลส ำคัญ”

ลูกสำวอยำกลูบคมอีกฝ่ำย คนเป็นพ่อย่อมต้องสนับสนุน

แต่นอกจำกนี้แล้วพ่อชีก็ยังมีจุดประสงค์อย่ำงอื่นอีก เขำชี้ไปที่

หน้ำสุดท้ำยที่ระบุเรื่องรำงวัล

เสี่ยวเชี่ยนเปิดไปดูแล้วท ำตำตี่ใส่

1 2 8 2 0

“รำงวัลของทีมที่ชนะ… เรือยอร์ชหรูหรำส ำหรับครอบครัว

หนึ่งล ำ?”

นี่มันของรำงวัลพิสดำรอะไรกัน ประธำนเชี่ยนเจอโลกมำ

เยอะยังไม่เคยเจอของรำงวัลแบบนี้เลย

“ฝีมือพ่อเหรอ? พ่อคงไม่ได้ควักเงินตัวเองหรอกนะ?”

ประธำนเชี่ยนมองชีอวี่เซวียนด้วยควำมสงสัย

เธอจ ำได้ว่ำครำวก่อนเธอปฏิเสธที่พ่อจะซื้อเรือยอร์ชให้

แล้วท ำไมถึงมีรำงวัลพิสดำรนี่โผล่มำ?

“จะเป็นไปได้ไง? เห็นพ่อเป็นคนแบบนั้นเหรอ? ถึงพ่อจะ

รู้อยู่แล้วว่ำถ้ำลูกกับแมวหลีฮวำรวมทีมกันยังไงก็ชนะได้รำงวัล

มำ แต่พ่อคงไม่โง่ออกเงินซื้อรำงวัลเองหรอกนะ”

ยิ่งมองเสี่ยวเชี่ยนก็ยิ่งสงสัย แต่ให้ตำยพ่อเธอก็ไม่ยอมรับ

เธอเองก็ท ำอะไรไม่ได้

พ่อชีไม่มีทำงบอกหรอกว่ำเขำไปเกลี้ยกล่อมฝ่ำยจัดงำนให้

ดึงบริษัทผลิตเรือยอร์ชมำเป็นผู้สนับสนุนกำรแข่ง อีกทั้งยังเกลี้ย

กล่อมให้ทำงนั้นเอำเรือยอร์ชมำเป็นรำงวัล ทำงฝ่ำยผู้สนับสนุน

เคยเป็นคนไข้ของชีอวี่เซวียนพอดี เคยติดค้ำงน้ำใจกันเจอพูด

1 2 8 2 1

แบบนี้เข้ำไปก็ย่อมตกลง

เขำเองก็ไม่ได้โกหกลูกสำวนะ เขำไม่ได้ออกเงินเอง เรื่องดึง

คนเข้ำมำเป็นผู้สนับสนุนใครก็ยุ่งไม่ได้หรือเปล่ำ!

ลูกสำวเขำชอบออกทะเลไปตกปลำ แต่ก็ไม่ยอมรับ

ของขวัญที่เขำอยำกซื้อให้ แล้วจะไม่ให้เขำคิดหำทำงมอบ

ของขวัญให้เธอได้อย่ำงไร

“เอำเป็นว่ำ ในสถำนกำรณ์ที่ทำงเจอำร์ส่งคนเก่งออกมำถึง

สองในสำม ลูกกับแมวหลีฮวำต้องใช้บริษัทของตัวเองเล่นงำน

พวกเขำ คิดดูก็รู้ว่ำมู่เทียนกังจะสะเทือนใจขนำดไหน”

คนกลุ่มหนึ่งถูกสองคนล้มในเสี้ยววินำที นี่มันน่ำสะเทือนใจ

สักแค่ไหนกันนะ อำรมณ์เหมือนถูกตบหน้ำอย่ำงจัง!

เสี่ยวเชี่ยนก้มหน้ำถำมลูกสำว “เสี่ยวเหวย ชอบนั่งเรือยอร์

ชออกทะเลไปตกปลำไหมจ๊ะ?”

เสี่ยวเหวยพยักหน้ำหงึกๆ ไม่รู้ว่ำฟังเข้ำใจหรือเปล่ำ แต่

อย่ำงไรเสียเด็กน้อยก็พอจับค ำส ำคัญเป็นแล้ว

ยำมที่พ่อแม่ถำมว่ำ ‘ชอบหรือไม่ชอบ’ ขอแค่พยักหน้ำไว้

1 2 8 2 2

ก่อนส่วนใหญ่จะได้รำงวัลเป็นวัตถุดีๆ กลับมำ

“อืม ในเมื่อลูกชอบงั้นหนูจะยอมลงแข่งให้แล้วกัน”

“คิดชื่อบริษัทไว้หรือยัง?”

อวี๋หมิงหลำงเพิ่งเลิกงำนกลับมำได้ยินค ำถำมนี้เข้ำพอดีเขำ

จึงชิงตอบ

“ยอดอำชำทั้งแปด?”

เข้ำกันกับฟำร์มเจ็ดหมู่พอดี เจ๋งเว่อร์

ไอเดียประหลำดแบบนี้ได้รับสำยตำมองเหยียดจำกสองพ่อ

ลูก เสี่ยวเฉียงลูบจมูก ก็ได้ ล้อเล่นน่ำ

“ผ่ำประตูสวรรค์”

พอเสี่ยวเชี่ยนพูดจบบรรยำกำศในห้องก็เข้ำสู่ควำมเงียบ

สงบ

ผ่ำนไปสักพักอวี๋หมิงหลำงถึงถำมขึ้น

“เอ่อเมียจ๋ำ… ล้อเล่นเหรอ?”

1 2 8 2 3

อย่ำงกับชื่อพรรคอ่อนหัดในนิยำยก ำลังภำยใน ท ำไมถึงได้

ไม่ตั้งใจตั้งชื่อเลยล่ะ!

ชีอวี่เซวียนเองก็กุมขมับ “ลูกคิดอะไรสั้นไปหน่อยหรือเปล่ำ

คิดว่ำแค่ล้มมู่เทียนกังก็จบเรื่องแล้วเหรอ?”

ท ำไมถึงได้ไม่มองกำรไกลเลย

เสี่ยวเชี่ยนไม่ยอม “แล้วพ่อคิดว่ำชื่อของตัวเองดีนักเหรอ?”

ฟำร์มเจ็ดหมู่บ้ำบอคอแตก

ไหนจะชีเซียงเฉ่ำเชยสะบัด!

คนอื่นจะบอกว่ำเธอตั้งชื่อไม่ได้เรื่องก็ได้ แต่พ่อเธอไม่มีสิทธิ์

มำว่ำ!

ดูเหมือนจะจริงนะ… ชีอวี่เซวียนลูบจมูกยอมจ ำนน

“ชื่อหลวนเฟิ่งแล้วกัน บริษัทนี้หนูกับแมวหลีฮวำร่วมกันท ำ

หลวนเฟิ่งก็คือนกหลวนกับหงส์ หมำยถึงผู้ปรำดเปรื่อง หรือจะ

เปรียบเป็นพระรำชำก็ได้ บำรมีเกริกก้องไปทั่วหล้ำ” เสี่ยวเชี่ยน

คิดอยู่สักพักก็รู้สึกว่ำชื่อนี้ดี

1 2 8 2 4

ชีอวี่เซวียนพยักหน้ำให้ผ่ำน มันก็ดีกว่ำผ่ำๆ อะไรนั่นที่อย่ำง

กับชื่อนิยำยก ำลังภำยใน

มีแค่อวี๋หมิงหลำงที่ส่ำยหน้ำรัวๆ เป็นป๋องแป๋ง เสี่ยวเหวย

เห็นพ่อส่ำยหน้ำก็เลียนแบบบ้ำง ถึงจะไม่รู้ว่ำหมำยควำมว่ำอะไร

แต่ก็สนุกดี

“ควำมหมำยของหลวนเฟิ่งนอกจำกที่คุณพูดมำแล้วมันยัง

หมำยถึงคู่สำมีภรรยำด้วย ไม่เป็นมงคลเลย!”

ในฐำนะที่เป็นสำมีอย่ำงถูกต้องตำมกฎหมำย เขำไม่มีทำง

เห็นด้วย

เสี่ยวเชี่ยนไม่ได้คิดไปในทำงนั้นเลย ที่แท้มันก็หมำยถึงสำมี

ภรรยำได้ด้วย…

เธอนึกถึงแค่หลวนเฟิ่งโลดแล่นบนนภำย่อมต้องอำศัยปีก

แต่ลืมหลวนเฟิ่งครองคู่รักกันไปเลย…

เวลำกระชั้นชิดเธอคิดชื่อที่ดีกว่ำนี้ไม่ออก

“เรื่องนี้ง่ำยมำก เติมค ำว่ำพี่น้องเข้ำไปก็จบเรื่อง”

ชีอวี่เซวียนช่วยเสนอควำมคิด เสี่ยวเชี่ยนคิดๆ แล้วก็รู้สึกว่ำ

1 2 8 2 5

ไม่เลว

หลังเติมค ำว่ำพี่น้องเข้ำไปเธอก็สำมำรถหงำยกำร์ด

ควำมสัมพันธ์ได้อย่ำงโจ่งแจ้ง แบบนี้ไปทำบทำมคนเก่งๆ มำก็

ยิ่งรำบรื่น

รำชำจอมหึงอย่ำงอวี๋หมิงหลำงเองก็เห็นด้วย แบบนี้ยอมได้

เสี่ยวเชี่ยนโทรศัพท์ไปบอกแมวหลีฮวำ แจ้งเขำเรื่องกำร

แข่งขัน

นับตั้งแต่แมวหลีฮวำกลับมำก็เอำแต่หมกตัวอยู่ในห้องไม่

ยอมออกมำ ปฏิเสธกำรคุยเล่น มีกำรนัดกินข้ำวร่วมกันเขำก็ไม่

มำ ชีอวี่เซวียนจะมำหำเสี่ยวเชี่ยนเขำก็ปฏิเสธโดยอ้ำงว่ำเกลียด

หมำทหำรที่ไม่น่ำรักของบ้ำนเสี่ยวเชี่ยน

ส่วนเรื่องที่ว่ำเกลียดตัวไหนนั้น นี่ก็ถือเป็นเรื่องที่น่ำคิดต่อ

ตอนนี้พอได้ฟังเสี่ยวเชี่ยนบอกเรื่องกำรแข่งขัน เขำไม่ได้

แสดงท่ำทีปฏิเสธ แค่ตอบอืมเป็นกำรตกลง

เสี่ยวเชี่ยนรู้ว่ำกำรที่เขำท ำตัวสงบเสงี่ยมแบบนี้ถือเป็นเรื่อง

ปกติหลังจำกที่ชีวิตได้ผ่ำนกำรเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ส ำหรับ

1 2 8 2 6

พวกเธอแล้วแมวหลีฮวำก็แค่ช่วยเหลือเสี่ยวเชี่ยน ท ำในสิ่งที่

ถูกต้อง แต่ส ำหรับตัวแมวหลีฮวำเอง เขำกลับต้องพลิกวิถีชีวิตใน

อดีตครั้งใหญ่เลยทีเดียว

ต่อให้ต้องพยำยำมปรับก็ต้องใช้เวลำกว่ำจะเดินออกมำได้

ดังนั้นเสี่ยวเชี่ยนกับชีอวี่เซวียนถึงไม่ได้รุกเข้ำไปหำแมว

หลีฮวำ ไม่อยำกบีบบังคับเขำมำกเกินไป ให้เวลำเขำได้ฟื้นฟู

จิตใจ ตอนนี้มีโอกำสให้ทั้งสองคนได้ลงแข่งร่วมกัน ถือเป็นกำร

ช่วยแมวหลีฮวำฟื้นฟูจิตใจได้ดี

“เดี๋ยวฉันจะลงทะเบียนเปิดบริษัทในประเทศ” เสี่ยวเชี่ยน

ตัดสินใจตั้งส ำนักงำนใหญ่ไว้ในประเทศ ถึงเรื่องกำรจ่ำยภำษีจะ

ค่อนข้ำงยุ่งยำก แต่เธอไม่อยำกไปจดทะเบียนบริษัทที่

ต่ำงประเทศ

“แล้วแต่คุณเลย” ตอนนี้แมวหลีฮวำมีท่ำทีแบบนี้กับทุกเรื่อง

เนือยๆ ขี้เกียจ ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น

“ไม่ถำมชื่อหน่อยเหรอ?”

“อะไรล่ะ?”

1 2 8 2 7

“บริษัทพี่น้อง… หลวนเฟิ่งรับปรึกษำปัญหำสุขภำพจิต”

ค ำว่ำหลวนเฟิ่งก็ท ำให้แมวหลีฮวำหัวใจเต้นแรงอยู่หรอก

แต่ค ำว่ำพี่น้องมันช่ำงเสียดแทงใจเหลือเกิน เขำไม่พูดอะไรรีบ

วำงสำยทันที

เสี่ยวเชี่ยนยักไหล่ “ดูท่ำก็พอใจพอสมควร”

“…”

ชีอวี่เซวียนกับอวี๋หมิงหลำงพำกันเงียบพร้อมกัน

นี่มองไม่ออกเหรอว่ำหมอนั่นงอนน่ะ?

แม้แต่อวี๋หมิงหลำงยังรู้สึกสงสำรแมวหลีฮวำเลย นี่ถูกเสี่ยว

เชี่ยนบังคับแปะป้ำยพี่ชำยใส่เต็ม เห็นๆ อยู่ว่ำน่ำโมโหแต่ก็ยัง

ต้องยิ้มไว้

แต่ทุกคนก็เข้ำใจ สำเหตุที่เสี่ยวเชี่ยนใช้ควำมสัมพันธ์นี้ผูก

เอำไว้ไม่ใช่เพรำะอยำกใช้ประโยชน์จำกแมวหลีฮวำ แต่เป็น

เพรำะเธอรู้ว่ำตอนนี้ถ้ำไม่มีอะไรยึดเหนี่ยวเขำไว้ แมวหลีฮวำคง

ไม่เหลือแม้แต่พลังที่จะมีชีวิตอยู่ต่อแล้ว

พอชีอวี่เซวียนกลับไปแล้วอวี๋หมิงหลำงถึงได้ถำมเสี่ยวเชี่ยน

1 2 8 2 8

“คุณคิดจะผูกมัดเขำไว้ถึงเมื่อไร?”

“จนกว่ำ… เขำจะหำเหตุผลของกำรมีชีวิตอยู่ต่อได้ หรือไม่ก็

จนกว่ำบุรุษรูปงำมที่สำมำรถท ำลำยก ำแพงในใจของเขำได้จะ

โผล่มำ ถึงตอนนั้นน้องสำวบ้ำนนำอย่ำงฉันก็ถอยลงจำกเวทีได้

แล้วล่ะ”

“บุ… รุษ?!”

“เอ่อ พูดผิดๆ ต้องเป็นสตรีสิ!”

1 2 8 2 9