แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1554 รักกันแต่เด็ก

“ผมท ำที่ไหน วันนี้ผมท ำงำนหนัก ถ้ำจะท ำก็ต้องเป็นลูก

เชี่ยนที่ท ำ!” อวี๋หมิงหลำงถูกจับได้ยังจะปำกแข็ง แสร้งท ำเป็นขึง

ขังชี้หน้ำเสี่ยวเชี่ยน

ต้ำอีเป็นคนที่ยุติธรรมที่สุดในตระกูลอวี๋ ด้วยนิสัยเรียบร้อย

ถ่อมตัวท ำให้เธอเป็นคนที่ไม่เปิดโปงใคร เมื่อเจอกับค ำโม้ขอ

งอวี๋หมิงหลำงเธอก็แค่ยิ้มๆ ไม่แฉ

ถ้ำตัดเรื่องสถำนะในบ้ำนทิ้งไปไม่ยกมำพูด เอำแค่เรื่องฝีมือ

ท ำอำหำรมหำภัยของประธำนเชี่ยนที่ไร้เทียมทำน ถ้ำให้เธอลง

ครัวจริงๆ ล่ะก็ บ้ำนนี้ทั้งคนแก่และเด็กคงนอนรำบไปกับพื้น

หมดลุกไม่ขึ้นแน่

“ต้ำอี ท ำไมวันนี้มีเวลำมำหำได้ล่ะ?” เสี่ยวเชี่ยนถำม

“พรุ่งนี้พ่ำนพ่ำนหยุด เขำได้ยินว่ำบ้ำนเธอก ำลังจะมีลูกหมำ

เกิดก็อยำกมำดูให้ได้ ฉันห้ำมไม่อยู่… ให้เขำอยู่นี่สักสองวันได้

ไหม?” ต้ำอีแอบเกรงใจ ตอนนี้บ้ำนประธำนเชี่ยนที่ไม่พออยู่แล้ว

ลูกชำยเธอยังมำขอรบกวนอีก

1 3 1 4 2

ปกติพ่ำนพ่ำนเป็นเด็กว่ำนอนสอนง่ำย แทบไม่เคยขออะไร

จำกพ่อแม่ก่อนเลย ครั้งนี้ไม่รู้ท ำไม รบเร้ำจะมำดูลูกหมำให้ได้

ต้ำอีจึงต้องพำมำ

เสี่ยวเชี่ยนหันไปมองพ่ำนพ่ำนก ำลังเล่นเกมกับเสี่ยวเหวย

อยู่บนโซฟำ พ่ำนพ่ำนยังอุ้มเสี่ยวเหวยมำนั่งตักด้วย เสี่ยวเหวย

เองก็เล่นอย่ำงสนุกสนำนไม่ได้รังเกียจเลยแม้แต่น้อย

นี่ตกลงว่ำมำดูหมำหรือตั้งใจมำเล่นกับเสี่ยวเหวยกันแน่?

ประธำนเชี่ยนไม่ได้คิดอะไรมำก ลูกชำยสองคนของพี่ใหญ่

เวลำเห็นเสี่ยวเหวยก็อำกำรประมำณนี้ ที่บ้ำนไม่มีเด็กผู้หญิง

เสี่ยวเหวยวัยเท่ำนี้ก ำลังน่ำเล่นด้วย ห่ำงกับพวกพี่ๆ หลำยปี ใคร

เห็นก็เอ็นดู

“มำอยู่ก็ดีเลย ช่วงหลำยวันมำนี้เสี่ยวเหวยดูอำรมณ์ไม่ค่อย

ดี ไม่ให้ช่วยท ำคลอดลูกหมำ แถมยังไม่พำออกไปไหน พ่ำนพ่ำน

มำจะได้ช่วยพวกเรำดูด้วย”

“งั้นก็รบกวนหน่อยนะ” ต้ำอีคุยกับเสี่ยวเชี่ยนสักพักพี่รองก็

มำรับเธอไป ก่อนไปได้บอกลำพ่ำนพ่ำน แต่พ่ำนพ่ำนไม่เงยหน้ำ

มำมองเลยสักนิด ก็เขำก ำลังเล่ำนิทำนให้น้องเสี่ยวเหวยฟังอยู่นี่

1 3 1 4 3

นำ

“มีเด็กๆ อยู่เยอะหน่อยเป็นเรื่องดี จะได้มีเพื่อนเล่น รอลูก

ในท้องลูกเชี่ยนคลอดเมื่อไรยิ่งครึกครื้นกว่ำเดิม” อวี๋หมิงหลำง

เห็นเด็กๆ เล่นกันอย่ำงสนุกสนำนก็นึกถึงตัวเองสมัยเด็กๆ

ตระกูลอวี๋ก็ถือว่ำลูกหลำนเต็มบ้ำน อวี๋หมิงหลำงเห็นเด็กๆ

เล่นกันอย่ำงมีควำมสุขเขำก็ดีใจ

“นำยแน่ใจนะว่ำ… พวกเขำเหมือนนำยตอนเด็กๆ?” ชีอวี่เซ

วียนนั่งสังเกตอยู่ข้ำงๆ นำนแล้ว อดที่จะขัดจังหวะกำร

จินตนำกำรของสหำยเสี่ยวเฉียงไม่ได้

“จะไม่เหมือนได้ยังไง?” อวี๋หมิงหลำงงง

ชีอวี่เซวียนมองพ่ำนพ่ำนแล้วส่ำยหน้ำ จำกนั้นก็หันไปถำม

เสี่ยวเชี่ยน

“เด็กคนนี้ก็คือ?”

เสี่ยวเชี่ยนพยักหน้ำ ใช่

พอได้ยินผู้ใหญ่พูดถึงตัวเองพ่ำนพ่ำนก็หันไปมองชีอวี่เซ

วียน หลังจำกที่ใช้เซนส์ของตัวเองประเมินคนๆ นี้ว่ำไม่ได้มี

1 3 1 4 4

เจตนำร้ำยกับเขำแล้ว จึงก้มหน้ำเล่นกับเสี่ยวเหวยต่อ

“อำฮะ พรุ่งนี้ผมพำน้องเสี่ยวเหวยไปเล่นข้ำงล่ำงได้ไหม

ฮะ?” พ่ำนพ่ำนถำม

“ได้สิ แต่ต้องคอยระวังเจ้ำอ้วนที่อยู่ชั้นบนให้ดีนะ เมื่อวำน

อำเห็นเจ้ำนั่นคิดจะมำหอมแก้มต้ำเหวย” อวี๋หมิงหลำงเก็บเรื่อง

นี้มำใส่ใจ เมื่อวำนพอเขำเห็นเลยจัดกำรไปลงที่พ่อเจ้ำอ้วนซะ

ตอนท ำงำน

“อัดมัน” พ่ำนพ่ำนเองก็จ ำเจ้ำอ้วนนั่นได้ ครำวก่อนที่เขำมำ

เขำเห็นหมอนั่นคิดจะเอำคุกกี้ที่กัดแล้วครึ่งหนึ่งแถมยังมีน้ำลำย

ติดยัดใส่ปำกเสี่ยวเหวย

“ใช้ได้” เสี่ยวเฉียงพอใจแล้ว

หลังจำกที่พ่ำนพ่ำนได้รับอนุญำตก็ดีใจมำกอุ้มเสี่ยวเหวย

ไปเล่นในห้องนอน อยู่ในสำยตำผู้ใหญ่รู้สึกเกร็งๆ ชอบกล พอ

เด็กทั้งสองคนเข้ำห้องปิดประตูไปแล้วเสี่ยวเชี่ยนจึงบ่นใส่อวี๋หมิง

หลำง

“นำยอย่ำเอำควำมคิดผู้ใหญ่ไปตัดสินเด็กได้มะ แล้วก็อย่ำ

เรียกเด็กว่ำเจ้ำอ้วนบ่อยๆ”

1 3 1 4 5

“สำมขวบเห็นถึงยันแก่ คุณดูเด็กนั่นสิ อ้วนจนแทบจะเงย

หน้ำไม่ขึ้นแล้ว ยังไม่ลืมยิ้มน้ำลำยยืดให้ลูกเรำด้วยนะ ยังจะ

ไม่ให้ว่ำอีกเหรอ?” อวี๋หมิงหลำงรู้สึกว่ำพ่ำนพ่ำนมำก็ดีเลย ให้

เด็กๆ ไปจัดกำรกันผู้ใหญ่จะได้ไม่มีปัญหำ

นับตั้งแต่มีลูกสำว เวลำอวี๋หมิงหลำงเห็นเด็กผู้ชำยคนไหนก็

รู้สึกว่ำน่ำสงสัยไปหมด รำวกับคิดจะมำแย่งชิงไข่มุกในมือของ

เขำไป

ดังนั้นเวลำนี้เขำจึงเกิดควำมขัดแย้งในใจ

ใจหนึ่งเขำก็เฝ้ำรออยำกมีลูกสำวที่น่ำรักแบบต้ำเหวยอีกสัก

คน แต่อีกใจก็รู้สึกว่ำมีลูกสำวมันก็แอบทรมำนใจ กลัวคนอื่นจะ

มำพรำกลูกไป มีอยู่วันหนึ่งเสี่ยวเชี่ยนลุกขึ้นมำเข้ำห้องน้ำ

กลำงดึก เห็นเงำตะคุ่มๆ ยืนอยู่ตรงหน้ำต่ำง เล่นเอำเธอสะดุ้ง

โหยง

เธอจึงเข้ำไปถำมเขำว่ำดึกดื่นป่ำนนี้ท ำไมยังไม่นอนมำยืนด

รำม่ำอะไรตรงนี้ เสี่ยวเฉียงเล่ำด้วยน้ำเสียงเนือยๆ ว่ำเขำฝันร้ำย

ฝันเห็นเธอมีลูกสำวอีกคน

ประธำนเชี่ยนได้ฟังก็รู้สึกแปลกใจ ถ้ำเป็นคนอื่นพูดก็ยังพอ

1 3 1 4 6

เข้ำใจได้ว่ำเป็นเพรำะรักลูกชำยมำกกว่ำลูกสำว แต่คนตระกูลอวี๋

แต่ไหนแต่ไรมำรักลูกสำวมำกกว่ำลูกชำย โดยเฉพำะอวี๋หมิง

หลำงที่ปกป้องผู้หญิงอย่ำงกับอะไรดี ไม่มีเหตุผลที่เขำจะพูด

แบบนี้

จำกนั้นเสี่ยวเฉียงก็พูดต่อ

เขำฝันเห็นลูกสำวสองคนออกเรือน ถูกไอ้ผู้ชำยหน้ำด้ำน

เอำตัวไปแล้ว…

พอตื่นมำก็รู้สึกหำยใจไม่สะดวก รำวกับเป็นเรื่องจริง อึดอัด

เสียจนเสี่ยวเฉียงได้แต่มองไปที่ไกลๆ เพื่อก ำจัดควำมกลุ้ม แต่

ถูกประธำนเชี่ยนถีบกลับขึ้นไปนอน ลูกยังอยู่ในท้องอยู่เลยนี่ก็มำ

กลุ้มเรื่องในอีกยี่สิบปีให้หลังแล้ว? แถมยังคิดเองโมโหเอง เทพ!

เอำเป็นว่ำอวี๋หมิงหลำงก็แค่รู้สึกว่ำใครก็ตำมที่คิดจะมำแย่ง

ไข่มุกในมือเขำไปล้วนเป็นคนเลว ต่อให้เป็นเด็กตัวกะเปี๊ยกที่ยัง

ใส่ผ้ำอ้อมส ำเร็จรูปอยู่ก็ตำม ไม่ได้เหมือนกัน

ชีอวี่เซวียนเห็นเขำท ำท่ำมั่นอกมั่นใจแบบนั้นก็หันไปมอง

ประตูห้องที่เด็กทั้งสองคนอยู่ จำกนั้นก็ถอนหำยใจ

“กันคนนอกอย่ำงดีแต่โจรในบ้ำนยำกจะกัน…”

1 3 1 4 7

“ว่ำอะไรนะ” อวี๋หมิงหลำงได้ยินไม่ชัด

“ฉันบอกว่ำ สักวันหนึ่งนำยจะเข้ำใจควำมรู้สึกของฉัน” ชีอวี่

เซวียนตัดสินใจไม่พูดดีกว่ำ ควรให้อวี๋หมิงหลำงได้สัมผัสรสชำติ

ของกำรเลี้ยงลูกสำว

เขำตำมหำเบบี๋เชี่ยนมำตั้งหลำยปี พอตำมเจอกลับพบว่ำ

ถูกหมำทหำรคำบกลับรังไปแล้ว จะแยกก็แยกไม่ออก

“ผมเอำแว่นตำด ำให้ดีกว่ำ จำกนั้นก็ให้ลูกเชี่ยนพำพ่อไปที่

สะพำนลอย พวกคุณสองพ่อลูกแกล้งเป็นหมอดูตำบอดคงรุ่ง นั่ง

ดูดวงเช้ำยันเย็น…”

“พ่อ?” เสี่ยวเหวยที่อยู่ในห้องนอนดูเหมือนจะได้ยินเสียง

ร้องโอดโอยของพ่อ จึงชี้ไปที่ประตูด้วยควำมสงสัย

พ่ำนพ่ำนเอำมือน้องวำงลงเบำๆ จำกนั้นก็หยิบตัวต่อไม้ที่

ยังไม่ได้แกะห่อออกมำจำกกระเป๋ำหนังสือ

“พี่เก็บเงินค่ำขนมซื้อมำ เสี่ยวเหวยอยำกเล่นไหม?”

ต้ำอีจ ำกัดเงินค่ำขนมของลูกชำย พ่ำนพ่ำนเก็บเงินอยู่นำน

เพื่อซื้อของเล่นให้น้องสำว ขนำดไอศกรีมก็ยังไม่ซื้อกิน

1 3 1 4 8

“อือ…” เสี่ยวเหวยเห็นรูปเทเลทับบี้บนนั้นก็ท ำหน้ำลังเล แต่

แล้วก็ฉีกยิ้มกว้ำงให้พี่ชำย

พ่ำนพ่ำนเหมือนได้ก ำลังใจ สีหน้ำที่ไม่ค่อยแสดงควำมรู้สึก

มีรอยยิ้มปรำกฏบำงๆ ถ้ำน้องสำวเขำชอบ เดี๋ยวครำวหน้ำเขำจะ

เก็บเงินซื้อที่ใหญ่กว่ำนี้…

ตุ๊กตำเทเลทับบี้!

ถึงจะแอบแพงไปหน่อย อำจต้องใช้เวลำเก็บเงินนำน แต่

พ่ำนพ่ำนคิดว่ำเขำพอจะเอำพวกขวดเบียร์หรือเศษกระดำษใน

บ้ำนไปขำยได้ ขยันๆ หน่อยก็พอมีควำมหวัง

พ่ำนพ่ำนที่ในใจมีเป้ำหมำยอย่ำงแรงกล้ำดวงตำเป็น

ประกำย เสี่ยวเหวยเห็นสีหน้ำพี่ชำยก็ลอบถอนหำยใจ

เห้อ… เมื่อไรหนูถึงจะพูดได้กันเนี่ย ท ำไมไม่มีใครดูออกเลย

ว่ำหนูไม่ชอบเทเลทับบี้จริงๆ นะ!

1 3 1 4 9