แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1556 สะดวกคุยไหม

เสี่ยวเหวยนอนอยู่บนเตียงเด็กของตัวเอง พ่ำนพ่ำนนอนอยู่

บนเตียงใหญ่ แต่กลับไม่มีร่องรอยของชีอวี่เซวียน

ดูอีกฝั่งของเตียงก็ยังสะอำดไม่มีร่องรอยของกำรนอน อวี๋ห

มิงหลำงไปดูที่ห้องน้ำก็ไม่เจอ

เขำเปิดตู้เสื้อผ้ำดู สัมภำระของชีอวี่เซวียนก็ยังอยู่ แล้วเขำ

หำยไปตั้งแต่เมื่อไรกัน?

“อำหำอะไรอยู่เหรอฮะ?” พ่ำนพ่ำนขยี้ตำพลำงถำม

“คุณตำชีล่ะ?” อวี๋หมิงหลำงถำม

“ก่อนผมนอนเขำยังอยู่เลยนะฮะ”

พวกเด็กๆ นอนกันเร็ว อวี๋หมิงหลำงลองค ำนวณเวลำ ชีอวี่

เซวียนน่ำจะฉวยโอกำสออกไปหลังจำกที่เขำกล่อมเสี่ยวเชี่ยน

นอนแล้ว

อวี๋หมิงหลำงลองโทรหำชีอวี่เซวียน ปิดเครื่อง

เขำโทรหำหนงเย่ำ เวลำนี้หนงเย่ำอยู่ที่สนำมบิน เขำเพิ่งท ำ

1 3 1 5 9

ธุระที่เมืองนอกเสร็จยังไม่กลับมำ พอได้ฟังอวี๋หมิงหลำงถำมก็งง

ไปหมด

ตำลุงไม่ได้ติดต่อเขำเลยนะ

พอโทรหำแมวหลีฮวำค ำตอบที่ได้ก็เหมือนกัน

คนตัวเป็นๆ ทั้งคนหำยไปในอำกำศทั้งแบบนี้

อวี๋หมิงหลำงดูทั่วบ้ำนอย่ำงละเอียดก็ไม่พบร่องรอยว่ำมีคน

บุกเข้ำมำ เขำอยู่บ้ำนตลอดเป็นไปไม่ได้ที่จะมีคนมำพำตัวชีอวี่เซ

วียนไปอย่ำงเงียบๆ โดยที่เขำไม่รู้ ไม่งั้นตำชีก็ต้องออกไปเอง

ประเด็นคือออกไปดึกๆ ดื่นๆ โดยไม่บอกกันสักค ำ คิดจะ

ไปไหน?

อวี๋หมิงหลำงนั่งก ำโทรศัพท์มือถืออยู่บนโถส้วมพลำงคิดว่ำ

ขั้นต่อไปจะให้ใครช่วยสืบดี และก็กลุ้มว่ำจะอธิบำยกับเสี่ยวเชี่ยน

อย่ำงไร ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงดีใจของเสี่ยวเชี่ยน

“อุ๊ย~ลูกหมำน้อย!”

เธอตื่นแล้ว!

1 3 1 6 0

“ที่รัก! นำยมำดูเร็ว! คนสวยคลอดแล้ว! มหัศจรรย์มำกเลย

คลอดตั้งแต่เมื่อไรเนี่ย?” เสี่ยวเชี่ยนวิ่งมำเคำะประตูห้องน้ำด้วย

ควำมดีใจ

เธอเดินไปดูที่ระเบียงตำมควำมเคยชิน แล้วก็เห็นมีลูกหมำ

เพิ่มเข้ำมำ คนสวยก ำลังนอนให้นมอยู่ เสี่ยวเชี่ยนจึงไม่กล้ำ

รบกวนมัน มองผ่ำนกระจกอยู่สักพักจำกนั้นก็รีบวิ่งไปบอกอวี๋ห

มิงหลำงด้วยควำมดีใจ

อวี๋หมิงหลำงเปิดประตูห้องน้ำก็เห็นเสี่ยวเชี่ยนเคำะประตู

ห้องน้ำเสร็จวิ่งไปเคำะประตูห้องลูกต่อ

“พ่อ! รีบออกมำดูลูกหมำเร็ว! น่ำรักมำกเลย ตัวเล็กมำก!”

ประธำนเชี่ยนพอเห็นลูกหมำก็ลืมวำงมำดไปเสียสนิท อยำก

แบ่งปันควำมสุขให้กับทุกคน

อวี๋หมิงหลำงเดินไปจับมือเธอไว้ “พ่อออกไปท ำธุระแล้ว”

“ท ำธุระ? ธุระอะไร?” เสี่ยวเชี่ยนคิ้วขมวด ท ำไม่พอเธอตื่น

มำก็มีเรื่องเกิดขึ้นเยอะแยะไปหมด?

“ตอนผมตื่นเขำก็” อวี๋หมิงหลำงคิด จะบอกควำมจริงกับ

เสี่ยวเชี่ยนไม่ได้ ตอนนี้เธอตั้งท้องไม่ควรท ำให้เธอคิดมำก ครั้น

1 3 1 6 1

แล้วเขำจึงสร้ำงเรื่องโกหกด้วยควำมหวังดี

“พ่อบอกว่ำมีเพื่อนเก่ำมำหำก็เลยไปอยู่ด้วยสักสองวัน”

“ไม่ได้! ล้อเล่นอะไรน่ะ! สุขภำพเขำเพิ่งจะดีขึ้นมำหน่อยจะ

ให้ออกไปนำนขนำดนั้นได้ยังไง? ฉันจะโทรเรียกเขำกลับมำ จะ

ไปหำเพื่อนก็ได้ ฉันไปด้วย หรือไม่ก็ให้เพื่อนมำหำที่บ้ำนเรำ!”

พอเสี่ยวเชี่ยนได้ฟังก็ร้อนใจ

ตอนนี้เธอพยำยำมท ำทุกอย่ำงเพื่อยื้อเวลำของพ่อ กว่ำจะ

เห็นควำมหวังขึ้นมำไม่ใช่ง่ำยๆ แล้วจะปล่อยให้เขำหนีไปได้

ยังไง?

“เมื่อกี้ผมโทรแล้ว ปิดเครื่องไปแล้ว แต่ลูกเชี่ยนคุณอย่ำเพิ่ง

ร้อนใจไป เรำต้องเข้ำใจพ่อคุณนะ ยังไงซะเขำก็เป็นถึงคนดัง

ระดับโลก มีแวดวงสังคมของตัวเอง บำงทีเพื่อนคนนั้นอำจจะ

เป็นผู้หญิง คุณเป็นลูกสำวตำมไปคงไม่เหมำะ”

“ฉันไม่สนหรอกว่ำจะเหมำะหรือไม่เหมำะ! จะมีผู้หญิงหน้ำ

ไหนส ำคัญกว่ำฉันอีก? สืบ รีบไปสืบให้ฉันเดี๋ยวนี้ว่ำเขำไปไหน!”

ขนำดอวี๋หมิงหลำงไม่พูดควำมจริงเธอยังร้อนใจขนำดนี้ นี่

1 3 1 6 2

ถ้ำบอกควำมจริงไปคงยิ่งเครียดกว่ำนี้แน่ เวลำนี้อวี๋หมิงหลำงจึง

ท ำได้แค่ปลอบเสี่ยวเชี่ยนก่อน ไม่ให้เธอคิดมำก ขณะเดียวกัน

เขำก็คิดหำทำงตำมหำชีอวี่เซวียนไปด้วย

ทำงด้ำนเขำก ำลังตำมสืบ เสี่ยวเชี่ยนอยู่บ้ำนก็นั่งไม่ติด เธอ

รู้สึกเหมือนมีเรื่องบำงอย่ำงก ำลังจะเกิดขึ้น ร้อนใจเป็นอย่ำงมำก

เด็กทั้งสองคนตื่นแล้ว เสี่ยวเหวยค้นพบเจ้ำตัวน้อยที่เพิ่ม

ขึ้นมำด้วยควำมประหลำดใจ มองลูกหมำผ่ำนกระจกพลำงชี้ไม่

หยุดด้วยสีหน้ำตื่นตกใจ พ่ำนพ่ำนปลอบน้องอย่ำงรู้งำน บอก

น้องว่ำตอนนี้ยังลูบไม่ได้ ปลอบอยู่นำนกว่ำเสี่ยวเหวยจะออก

จำกตรงนั้น

เขำเคยอ่ำนหนังสือสำรำนุกรม ห้ำมแตะลูกหมำที่เพิ่งคลอด

ต้องรอผ่ำนไปสองสำมวันก่อนถึงไปส ำรวจได้

พ่ำนพ่ำนมำได้จังหวะพอดี ถ้ำไม่มีพ่ำนพ่ำน เสี่ยวเชี่ยนกับ

อวี๋หมิงหลำงคงยำกที่จะแบ่งใจไปดูแลควำมรู้สึกของลูกสำว

ตอนนี้สมองคิดแต่เรื่องชีอวี่เซวียน

โชคดีที่มีพ่ำนพ่ำนอยู่ด้วย ป้อนอำหำรเช้ำให้เสี่ยวเหวย

เสร็จน้ำแม่บ้ำนก็มำพอดี จึงพำเด็กสองคนลงไปเล่นข้ำงล่ำง

1 3 1 6 3

เสี่ยวเชี่ยนกินอำหำรเช้ำไม่ลง นึกถึงตอนชีอวี่เซวียนอยู่กิน

ข้ำวกันอย่ำงพร้อมหน้ำทั้งครอบครัว คิดแล้วก็จุกที่อก

อวี๋หมิงหลำงติดต่อคนไปทั่ว พอกลับมำเห็นเสี่ยวเชี่ยนเป็น

แบบนี้ก็ปวดใจ

เขำเข้ำไปอุ้มเธอมำนั่งบนตักแล้วป้อนเธอกินโจ๊ก

“ฉันไม่มีอำรมณ์กิน”

“มำกน้อยก็กินหน่อย เรื่องพ่อคุณมีผมอยู่ทั้งคนนะ เขำคง

เบื่ออยู่แต่ในบ้ำนเลยอยำกออกไปเจอเพื่อน คุณก็รู้เรื่องสุขภำพ

ของเขำไม่ใช่เหรอ อำกำรคงที่แล้ว แค่วันสองวันไม่เกิดเรื่องอะไร

หรอก”

“เบื่ออะไร? ฉันดูแลเขำไม่ดีตรงไหน? จะออกไปท ำไมไม่

บอกฉันสักค ำ!” เสี่ยวเชี่ยนตบโต๊ะ เธอโมโหจะตำยอยู่แล้ว

“ผู้ใหญ่คนไหนบ้ำงที่ไม่อยำกมีชีวิตส่วนตัว อีกอย่ำงเขำ

ไม่ได้จะไม่กลับมำตลอดชีวิตเสียหน่อย ก็แค่ออกไปเที่ยวเล่นชั่ว

ครั้งชั่วครำว เจอเพื่อนเสร็จเดี๋ยวก็กลับมำแล้ว”

“แล้วท ำไมนำยไม่ห้ำมเขำ?” ตอนนี้เสี่ยวเชี่ยนเหมือนปืน

1 3 1 6 4

ใหญ่ เห็นใครก็ยิงกระสุนใส่ เธอร้อนใจเหลือเกิน

“ห้ำมไม่อยู่น่ะสิ สุขภำพเขำเป็นแบบนั้นผมกลัวพูดอะไรไม่

ดีท ำให้เขำไม่พอใจเข้ำ” อวี๋หมิงหลำงเริ่มแต่งเรื่องโกหก

เขำจ ำเป็นต้องพูดว่ำได้เจอชีอวี่เซวียนก่อนหน้ำนี้เสี่ยวเชี่ยน

ถึงจะวำงใจ ถ้ำบอกควำมจริงไป คนฉลำดอย่ำงเสี่ยวเชี่ยนต้อง

คิดมำกแน่นอน

ตอนนี้ปลอบให้ผ่ำนไปได้วันๆ เป็นพอ ช่วงท้องสำมเดือน

แรกไม่มีใครกล้ำเอำสุขภำพคนท้องมำล้อเล่น

อวี๋หมิงหลำงปลอบเสี่ยวเชี่ยน พยำยำมพูดให้มองในแง่ดี

เข้ำไว้ เสี่ยวเชี่ยนได้ฟังก็พอจะใจสงบลงบ้ำง แต่เห็นข้ำวก็ยังกิน

ไม่ลงอยู่ดี

พ่อที่ป่วยหนักอยู่ๆ ก็มำหนีไป เธอจะมีอำรมณ์กินข้ำวได้

ยังไงกัน ตอนนี้เรื่องด่วนที่สุดก็คือตำมหำพ่อให้เจอ หำเจอไวใจ

เธอก็สงบไว

ขณะที่อวี๋หมิงหลำงก ำลังคิดหำทำงหลอกล่อให้เธอกิน

หน่อยก็ได้ยินเสียงคนมำกดกริ่งประตู

1 3 1 6 5

เสี่ยวเชี่ยนดีดตัวขึ้นอย่ำงตื่นเต้น รีบวิ่งไปเปิดประตู แต่คน

ที่ยืนอยู่ด้ำนนอกกลับไม่ใช่ชีอวี่เซวียน เสี่ยวเชี่ยนท ำหน้ำผิดหวัง

ทันที

“คุณเองเหรอ มีธุระเหรอคะ?”

คนที่ยืนอยู่ตรงหน้ำเป็นชำยวัยกลำงคนสวมชุดจงซำน ดูไม่

ต่ำงจำกเจ้ำหน้ำที่รำชกำรทั่วไป แต่ดวงตำเป็นประกำย เสี่ยว

เชี่ยนรู้จักคนๆ นี้ นี่คือคนของคลังอัจฉริยะฝ่ำยทหำร เคยเจอกัน

เมื่อครำวก่อนที่เขำท ำกำรสัมภำษณ์เสี่ยวเชี่ยน

“หมอเฉินสะดวกคุยด้วยไหมครับ?”

เสี่ยวเชี่ยนอยำกบอกเหลือเกินว่ำไม่สะดวก ตอนนี้เธอคิด

แต่เรื่องตำมหำพ่อ แต่พอนึกถึงสถำนะในกำรเป็นผู้ช่วยพิเศษ

ของเธอแล้ว สุดท้ำยก็ต้องเชิญเขำเข้ำบ้ำน

นับตั้งแต่ครำวก่อนที่เสี่ยวเชี่ยนได้รับเลือกให้เป็นผู้ช่วย

พิเศษ ทำงนั้นก็ไม่ได้ติดต่อเธออีกเลย โดยปกติถ้ำไม่ติดต่อก็คือ

ข่ำวดีที่สุด

ตอนนี้มำหำถึงบ้ำนจะต้องมีงำนให้เธอท ำแน่นอน เสี่ยว

เชี่ยนไม่แน่ใจว่ำตัวเองจะมีสมำธิมำกพอที่จะท ำภำรกิจให้ส ำเร็จ

1 3 1 6 6

ได้หรือเปล่ำ

อวี๋หมิงหลำงเห็นแบบนั้นจึงลุกขึ้น “พวกคุณคุยกันไปนะ ผม

ออกไปก่อน”

ตอนนี้เขำยอมให้เมียเขำมีเรื่องอะไรท ำเพื่อเบนควำมสนใจ

ดีกว่ำ ถ้ำเอำแต่คิดเรื่องชีอวี่เซวียนเดี๋ยวจะเป็นบ้ำได้

“หัวหน้ำอวี๋ไม่ต้องไปไหนครับ เรื่องนี้ทำงที่ดีคุณก็ฟังด้วย

ดีกว่ำ” ชำยวัยกลำงคนห้ำมอวี๋หมิงหลำง เสี่ยวเชี่ยนกับอวี๋หมิง

หลำงมองหน้ำกัน

เรื่องอะไรกันที่จ ำเป็นต้องบอกพวกเขำสองสำมีภรรยำ

พร้อมกัน?

1 3 1 6 7