แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1560 ประธำนเชี่ยน VS เสี่ยวเฉียง
รถของผู้บัญชำกำรยังไม่ออกจำกเมืองหลิน วกกลับไปอีก
รอบ เขำรู้สึกเซอร์ไพรส์มำกที่เสี่ยวเชี่ยนรับท ำงำนนี้
เดิมทียังไม่ได้ปรึกษำว่ำจะให้หน่วยเสินเจี้ยนของอวี๋หมิง
หลำงรับท ำภำรกิจนี้หรือไม่ ตอนนี้พอเสี่ยวเชี่ยนรับปำก ภำรกิจ
นี้ก็เป็นของหน่วยของอวี๋หมิงหลำงไปโดยปริยำย เขำรีบกลับ
หน่วยเรียกประชุมด่วนเพื่อวำงแผนงำนนี้
เสี่ยวเชี่ยนพำแมวหลีฮวำมำเข้ำร่วม เธอใจเย็นมำกตั้งแต่
ต้นจนจบ
ประชุมกันสำมชั่วโมงถึงเสร็จ ทำงด้ำนอวี๋หมิงหลำงจะให้
ควำมร่วมมือกับเสี่ยวเชี่ยนและแมวหลีฮวำอย่ำงเต็มที่ เสี่ยว
เชี่ยนรับค ำท้ำของมู่เทียนกัง อวี๋หมิงหลำงใช้โอกำสนี้ตำมสืบ
เบำะแสของตัวประกันกับชีอวี่เซวียน
เสี่ยวเหวยถูกต้ำอีเอำไปเลี้ยง และที่ถูกแถมไปด้วยยังมีคน
สวยกับลูกๆ ทั้งสี่ ตอนนี้สมำธิทั้งหมดของเสี่ยวเชี่ยนกับอวี๋หมิง
หลำงเอำไปทุ่มเทให้เรื่องนี้หมด งำนในบ้ำนจึงต้องฝำกไว้กับต้ำ
อี ช่วงเวลำส ำคัญครอบครัวต้องเป็นหนึ่งเดียว
1 3 1 9 2
ทำงด้ำนหนงเย่ำเองก็ตำมสืบตลอด เดิมทีเขำก็อยำกเข้ำ
ร่วมทีมของเสี่ยวเชี่ยน ไปร่วมแข่งขันด้วย แต่เสี่ยวเชี่ยนปฏิเสธ
ในเมื่อมู่เทียนกังยึดหลักกำรจะตำยก็ขอลำกคนไปหนุนหลัง
ด้วย แสดงว่ำจะต้องมีแผนชั่วร้ำยเตรียมไว้มำกมำยแน่นอน เธอ
จะแสดงควำมสำมำรถออกไปทั้งหมดไม่ได้ ศิษย์พี่ใหญ่และ
ฟำร์มควรเป็นกองหนุน หำกทำงนั้นใช้แผนชั่วขึ้นมำจะได้รับมือ
ได้
ตอนนี้ขำดอยู่หนึ่งคน ศิษย์พี่ใหญ่จึงเรียกถังเถียวกลับมำ
ขณะนี้ก ำลังอยู่ระหว่ำงทำง น่ำจะมำถึงในตอนเย็น
พวกเสี่ยวเชี่ยนประชุมกัน อวี๋หมิงหลำงรับหน้ำที่เป็นหัวเรือ
หลักคอยแจกแจงหน้ำที่ ประชุมกันไปได้ชั่วโมงกว่ำครอบครัว
ของตัวประกันก็มำ พอได้ยินว่ำยังไม่มีควำมคืบหน้ำก็พำกัน
โวยวำยใส่อวี๋หมิงหลำง
“นี่มันก็ตั้งนำนแล้วท ำไมยังไม่มีข่ำวครำวเลยสักนิด? พวก
คุณนี่เลี้ยงเสียข้ำวสุกหรือเปล่ำ?”
อวี๋หมิงหลำงอธิบำยอย่ำงอดทน “พวกเรำเข้ำใจควำมรู้สึก
ของทุกท่ำนนะครับ แต่เรื่องนี้ต้องใช้เวลำ คนของเรำเริ่ม
1 3 1 9 3
วำงแผน”
ประชุมกันไปได้ครึ่งทำง ยังไม่ทันจะได้วำงแผนเป็นรูปเป็น
ร่ำงก็มำถูกคนพวกนี้ขัดจังหวะ เสี่ยวเฉียงเองก็ร้อนใจ หลังจำก
ปลอบทุกคนได้แล้วเขำก็ท ำงำนต่อ แต่คนพวกนี้ก็ยังไม่เลิก
โวยวำย
“ยังต้องอีกนำนแค่ไหน? พวกคุณก็พูดได้สิ ไม่ใช่คนของ
ครอบครัวคุณถูกจับไปนี่! ถ้ำคนในครอบครัวคุณถูกจับไปพวก
คุณจะยังท ำใจเย็นนิ่งเฉยแบบนี้ได้ไหม?”
“พอได้แล้ว” เสี่ยวเชี่ยนตบโต๊ะ ทั้งห้องเกิดควำมเงียบทันที
“คุณ ออกไป” เสี่ยวเชี่ยนชี้นักธุรกิจที่โวยวำยใส่อวี๋หมิง
หลำงพลำงพูด
“คุณเป็นใคร?”
แค่ผู้หญิงตัวเล็กๆ ท ำไมถึงได้วำงท่ำอวดดีแบบนี้?
“ก่อนที่คุณจะสงบสติอำรมณ์ได้ช่วยอย่ำมำรบกวนกำร
ท ำงำนของพวกเรำ ถ้ำคิดว่ำพวกเรำท ำงำนช้ำก็เชิญไปสืบหำเอำ
เองค่ะ”
1 3 1 9 4
“ท ำไมพูดกับผมแบบนี้ รู้ไหมว่ำผมเป็นใคร?” คนที่โวยวำย
พูดอย่ำงอวดดี
“ฉันไม่รู้ว่ำคุณคิดว่ำตัวเองเป็นใคร แต่ฉันรู้ว่ำถ้ำคุณยังมำ
ถ่วงเวลำกำรท ำงำนของพวกเรำ ก็เท่ำกับว่ำคุณไม่รับผิดชอบต่อ
คนในครอบครัวตัวเองที่ถูกจับตัวไป ถ้ำอยำกรีบเจอคนใน
ครอบครัวก็ออกไปเดี๋ยวนี้”
“พูดจำเพ้อเจ้อ เป็นแค่ผู้หญิงตัวนิดเดียวกล้ำอวดดีขนำดนี้
ผมไม่ออก คุณจะท ำไม!”
“ลำก… ออก… ไป!!!” เสี่ยวเชี่ยนพูดชัดๆ ทีละค ำ ไม่ต้องรอ
ให้อวี๋หมิงหลำงลงมือก็มีทหำรสองคนมำล็อคตัวคนๆ นั้นซ้ำย
ขวำแล้วยกออกไป
ค ำสั่งของพี่สะใภ้มีอ ำนำจยิ่งกว่ำหัวหน้ำใหญ่เสียอีกในเวลำ
นี้ ทุกคนวุ่นอยู่กับกำรช่วยคน คนก่อกวนแบบนี้ควรลำกตัวไปสั่ง
สอน
ส่วนญำติตัวประกันอีกสองคนก็อยำกพูดบำงอย่ำง แต่พอ
เห็นเสี่ยวเชี่ยนสั่งคนมำลำกตัวออกไปได้อย่ำงง่ำยดำยก็มองหน้ำ
กันเลิกลั่กแล้วกระซิบถำมผู้บัญชำกำร หลังจำกได้รู้ว่ำเสี่ยวเชี่ยน
1 3 1 9 5
เป็นกุญแจส ำคัญที่จะช่วยคนได้ในครั้งนี้ก็รีบคุยดีกับเสี่ยวเชี่ยน
ท่ำทีเปลี่ยนไปเป็นอย่ำงมำกจำกก่อนหน้ำนี้ ผู้บัญชำกำร
บอกชัดเจนแล้วว่ำ ถ้ำเฉินเสี่ยวเชี่ยนท ำไม่ได้ก็ไม่มีคนอื่นท ำได้
แล้ว นี่ก็คือระดับสุดยอดในวงกำรแล้ว เธอเป็นควำมหวังเดียว
ของแผนช่วยเหลือตัวประกัน
เสี่ยวเชี่ยนไม่ว่ำงนั่งปลอบใจคนพวกนี้ เธอเรียกพลำธิกำร
ของอวี๋หมิงหลำงไปปรับทัศนคติคนพวกนี้ จำกนั้นก็หันไป
วำงแผนขั้นต่อไปกับแมวหลีฮวำต่อ
เวลำแบบนี้เธอก็คือลูกพี่ใหญ่ของที่นี่ อนุญำตให้ฟังเธอได้
แค่คนเดียว ซึ่งเธอได้คุยกับเบื้องบนไว้แล้ว คนที่มำท ำอวดดีต่อ
หน้ำประธำนเชี่ยนจุดจบจะมีแค่อย่ำงเดียว ส่วนเรื่องอำรมณ์ของ
คนพวกนี้ประธำนเชี่ยนเข้ำใจดี
ถ้ำช่วยคนออกมำได้ ต่อให้คนพวกนี้จะเคยอำรมณ์รุนแรง
ใส่ก็พร้อมจะคุกเข่ำแล้วเรียกพ่อได้ทันที แต่ถ้ำช่วยออกมำไม่ได้
ค ำพูดที่เธอพูดไปทั้งหมดตอนนี้ก็จะกลำยเป็นค ำโจมตีเธอกลับ
ในภำยหลัง ในเมื่อเป็นแบบนี้ สิ่งรบกวนทั้งหมดก็ต้องใช้ก ำลัง
แก้ปัญหำ
1 3 1 9 6
กำรใช้ก ำลังของประธำนเชี่ยนสยบคนพวกนี้ได้ อวี๋หมิง
หลำงได้ยินลูกน้องสองคนแอบซุบซิบกัน
“พี่สะใภ้สุดยอดเลยว่ะ เจ๋งมำก ใจเย็นได้ในสถำนกำรณ์
แบบนี้ขนำดผู้ชำยยังสู้ไม่ได้เลย”
พอชมเสี่ยวเชี่ยนเสร็จก็หันไปถำมอวี๋หมิงหลำง “หัวหน้ำ
ใหญ่ พี่สะใภ้ท ำได้ไงครับ?”
อวี๋หมิงหลำงหันไปมองเสี่ยวเชี่ยนด้วยแววตำลึกซึ้ง “ถ้ำ
เลือกได้ เธอก็ไม่อยำกได้ ‘ควำมสุดยอด’ แบบนี้หรอก”
คนอื่นเห็นในควำมเด็ดขำดและหนักแน่นของเธอ มีแค่อวี๋ห
มิงหลำงที่สัมผัสได้ถึงควำมเศร้ำที่อยู่ภำยใต้ควำมเข้มแข็งของ
เธอ
ต้องพบเจอกับอุปสรรคมำเท่ำไรถึงจะมีสติได้ใน
สถำนกำรณ์เลวร้ำยอย่ำงในวันนี้
ต้องผ่ำนร้อนผ่ำนหนำวมำแค่ไหนถึงท ำให้เธอใจเย็นได้
อย่ำงในตอนนี้
เขำไม่ขอให้เสี่ยวเชี่ยนเป็นผู้หญิงที่ดุจเทพในสำยตำคนอื่น
1 3 1 9 7
เขำแค่อยำกให้เธอมีชีวิตที่สงบสุขและมั่นคงไปตลอด ปกป้อง
เธอในทุกด้ำน ท ำให้เธอได้ดื่มด่ำกับควำมสงบสุข
แต่โชคชะตำก็บีบให้เธอมำถึงจุดนี้ เจิดจรัสในสำยตำคนอื่น
ได้ส ำเร็จ แต่เขำกลับเห็นควำมพยำยำมของเธอเหล่ำนั้นที่อยู่
เบื้องหลัง
เวลำนี้อวี๋หมิงหลำงเห็นเสี่ยวเชี่ยนที่โศกเศร้ำแต่ก็ยังคง
วำงแผนอย่ำงตั้งใจ เขำใจลอย
เขำเริ่มคิดทบทวน ทัศนคติที่เขำถ่ำยทอดให้เสี่ยวเชี่ยนนั้น
มันถูกหรือไม่ถูกกันแน่
ทำงด้ำนนั้นไม่มีข่ำวครำว ทำงนี้ยังประชุมกันต่อ
“ควำมเห็นของผมคือ รอทำงนั้นส่งสำส์นท้ำรบเพื่อให้แน่ใจ
เรื่องเวลำและสถำนที่ในกำรแข่งนัดแรก” อวี๋หมิงหลำงพูด
ภำยในห้องประชุมเงียบกริบ ต่ำงเห็นด้วยกับควำมคิดของ
อวี๋หมิงหลำง
แต่กลับมีหนึ่งเสียงคัดค้ำน
“ฉันไม่เห็นด้วย”
1 3 1 9 8
ทุกสำยตำจับจ้องไปทำงนั้นทำงเดียว และคนที่ออกเสียง
คัดค้ำนไม่ใช่ใครอื่น เป็นเสี่ยวเชี่ยนนั่นเอง
พอเห็นเสี่ยวเชี่ยนพูดแบบนั้นบรรยำกำศภำยในห้องก็ตึง
เครียดขึ้นมำทันที อวี๋หมิงหลำงหลบตำ เขำเป็นคนที่รู้จักเสี่ยว
เชี่ยนดีที่สุดบนโลกใบนี้ กำรที่เสี่ยวเชี่ยนคัดค้ำนเขำรู้ว่ำหมำยถึง
อะไร
ครั้นแล้วเขำก็ไม่รอให้เสี่ยวเชี่ยนอธิบำยเหตุผล อวี๋หมิง
หลำงตบโต๊ะหนึ่งที
“หมอเฉิน ระวังท่ำทีของคุณด้วย ผมเป็นคนรับผิดชอบคดีนี้
คุณก็แค่หมอที่มำให้ควำมร่วมมือกับผม คุณมีสิทธิ์ที่จะไม่พูด”
ทุกคนไม่เข้ำใจ เป็นที่รู้กันว่ำหัวหน้ำใหญ่รักภรรยำที่สุด มี
เรื่องอะไรก็ปรึกษำกัน แล้วท ำไมอยู่ๆ ถึงได้มำใช้ ‘อ ำนำจ’ ใน
เวลำส ำคัญแบบนี้?
พอเสี่ยวเชี่ยนเห็นเขำคัดค้ำน อีกทั้งยังใช้วิธีที่ไร้เหตุผล
คัดค้ำน ไม่เพียงแต่เธอจะไม่โกรธ แต่กลับรู้สึกอบอุ่นหัวใจอีก
ด้วย
เขำเข้ำใจเธอ เขำรู้ว่ำเธอจะท ำอะไร
1 3 1 9 9
เขำอยำกปกป้องเธอ ควำมเด็ดขำดของเขำได้แสดงให้เห็น
ถึงควำมอ่อนโยนและกำรปกป้อง แต่ครั้งนี้เสี่ยวเชี่ยนกลับยืน
หยัดไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
“พักประชุมสิบนำที ฉันมีเรื่องจะพูดกับหัวหน้ำใหญ่ค่ะ”
เสี่ยวเชี่ยนพูด
“ไม่ได้!”
1 3 2 0 0