แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1562 มีคุณชีวิตถึงสงบมำกขึ้น

พอค ำว่ำค ำสั่งหลุดออกมำ อวี๋หมิงหลำงก็หงุดหงิดขั้นสุด

แต่ไม่ว่ำจะคิดอย่ำงไร ทหำรก็ต้องยึดค ำสั่งเป็นส ำคัญ เขำ

ท ำได้แค่มองคนอื่นๆ ทยอยกันออกไป ภำยในห้องเหลือแค่เขำ

กับผู้หญิงร้ำยกำจที่แข็งข้อกับเขำ

เมื่อเหลือกันอยู่แค่สองคนแล้ว อวี๋หมิงหลำงก็ท ำหน้ำบึ้งใส่

แสดงท่ำทีเลยว่ำไม่อยำกคุย ไม่อยำกให้ควำมร่วมมือ

“เฉินเสี่ยวเชี่ยน คุณจ ำเป็นต้องเอำเรื่องระหว่ำงผัวเมียมำ

คุยต่อหน้ำคนอื่นเลยเหรอ? ตอนนี้พอใจหรือยัง?”

“ถึงขั้นตอนจะขลุกขลักไปบ้ำง แต่ฉันอยำกได้ผลลัพธ์ ฉัน

พอใจแล้ว” เสี่ยวเชี่ยนยอมรับหน้ำตำเฉย

อวี๋หมิงหลำงโมโหเธอจนแทบกระอักเลือด

“ท ำไมผมไม่รู้เลยว่ำคุณเป็นคนที่ไม่แยกเรื่องงำนกับเรื่อง

ส่วนตัว? นี่คืองำน คุณคิดว่ำเล่นขำยของเหรอ?”

พอโมโหค ำพูดก็เริ่มหนักขึ้น ไม่มีเวลำคิดก่อน ถึงขนำดที่

พูดค ำบำดหูได้เลยทีเดียว

1 3 2 1 0

นี่ถือเป็นค ำพูดที่รุนแรงที่สุดนับตั้งแต่เสี่ยวเฉียงคบกับเสี่ยว

เชี่ยน แต่ไม่เพียงแต่เสี่ยวเชี่ยนจะไม่โกรธ ยังรู้สึกอบอุ่นหัวใจ

ด้วย

ยิ่งเขำพูดจำแรงมำกเท่ำไรก็หมำยควำมว่ำเขำเป็นห่วงเธอ

มำกเท่ำนั้น

“คนที่ไม่แยกเรื่องงำนกับเรื่องส่วนตัวตกลงมันฉันหรือนำย

กันแน่?” พอเธอทิ้งค ำพูดมำแบบนี้ก็แทงใจด ำอวี๋หมิงหลำงทันที

เขำกลืนน้ำลำยอึกใหญ่ สองตำจ้องเสี่ยวเชี่ยนเขม็ง

เขำรู้อยู่แล้วว่ำปิดบังเธอไม่ได้

เธอฉลำดขนำดนี้จะต้องรู้จุดประสงค์ของเขำอย่ำงแน่นอน

บำงครั้งก็ไม่อยำกให้เธอฉลำดขนำดนี้เลยจริงๆ ท ำไมเธอ

ไม่เป็นเหมือนผู้หญิงทั่วไป ท ำตัวโง่ๆ หน่อย พูดอะไรก็เชื่อฟัง

“คนที่ก่อกวนกำรประชุมน่ะมันคุณชัดๆ” อวี๋หมิงหลำงอยำก

เปลี่ยนเรื่อง

แต่เสี่ยวเชี่ยนกลับไม่ให้โอกำสเขำ

1 3 2 1 1

“แต่คนที่ขัดขวำงกำรช่วยเหลือคนกลับเป็นนำยนะ อวี๋หมิง

หลำง หัวหน้ำอวี๋ คนที่แยกเรื่องงำนกับเรื่องส่วนตัวอย่ำงชัดเจน

แบบนำย มีควำมคิดแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไร?”

“ผมไม่เข้ำใจคุณพูดอะไร เอำเป็นว่ำ ผมเป็นผู้บัญชำกำร

หลักของเรื่องนี้ คุณต้องฟังผม วันนี้คุณเหนื่อยมำกแล้วกลับไป

พักเถอะ ผมรู้สึกว่ำ ผู้หญิงแบบคุณท ำไมไม่อยู่บ้ำนเลี้ยงลูก ท ำ

ตัวเป็นแม่ศรีเรือนเลี้ยงลูกอยู่กับบ้ำนไม่ได้เหรอ? จะต้องออกมำ

แสดงควำมเก่งเหนือคนอื่นให้ได้ มันมีประโยชน์อะไรกับคุณ?”

อวี๋หมิงหลำงรู้ว่ำเสี่ยวเชี่ยนเกลียดพวกผู้ชำยที่เอำตัวเอง

เป็นใหญ่ที่สุด เกลียดพวกควำมคิดที่เห็นว่ำผู้หญิงไม่มีประโยชน์

ที่สุด เกลียดกำรที่คนอื่นพูดว่ำผู้หญิงท ำได้แค่อยู่บ้ำนเลี้ยงลูก

ที่สุด ที่เขำจงใจพูดแบบนี้ก็เพื่อยั่วโมโหเสี่ยวเชี่ยน

ปกติถ้ำเสี่ยวเชี่ยนได้ยินเขำพูดแบบนี้คงได้ลงไม้ลงมือไป

แล้ว เวลำนี้อวี๋หมิงหลำงยอมให้เธอโกรธดีกว่ำปล่อยให้เธอ

เข้ำใจอะไรเยอะแยะ

แต่กำรจงใจยั่วโมโหของเขำในตอนนี้กลับไม่เป็นผล

“ใช่ ฉันเองก็อยำกเป็นแม่ศรีเรือนเลี้ยงลูกอยู่กับบ้ำนนะ ฉัน

1 3 2 1 2

ก็ไม่ได้อยำกมำท ำอวดเก่งกับคนอื่นหรอก แต่สถำนกำรณ์

ในตอนนี้ถ้ำฉันไม่ท ำแบบนี้ ในใจนำยไม่รู้เลยเหรอว่ำมันจะเกิด

อะไรขึ้น? ฉันเองก็อยำกมีชีวิตที่สงบสุข แต่ชีวิตมันเคยให้โอกำส

ฉันได้สงบเหรอ?”

“คุณรังเกียจที่ผมไร้ประโยชน์เหรอ คุณคิดว่ำผมที่เป็นสำมี

ให้ชีวิตที่สงบสุขกับคุณไม่ได้งั้นสิ?”

ค ำพูดนี้เหมือนอวี๋หมิงหลำงถำมเสี่ยวเชี่ยน แต่มันเป็น

ควำมคิดของเขำจริงๆ

นับตั้งแต่ที่เกิดเรื่องขึ้นจนถึงเสี่ยวเชี่ยนต้องออกโรงเอง เขำ

สงสัยตัวเองมำตลอด

ในฐำนะที่เป็นสำมี เขำท ำหน้ำที่ผ่ำนหรือเปล่ำ

เขำให้ชีวิตที่สงบสุขมั่นคงกับภรรยำหรือยัง ท ำไมภรรยำ

ของเขำถึงได้เจอเรื่องแบบนี้บ่อยๆ?

ดังนั้นค ำพูดพวกนี้ที่โพล่งออกมำมันคือควำมรู้สึกไม่มั่นใจ

ในตัวเองของเขำ

เสี่ยวเชี่ยนได้ยินเขำถำมค ำถำมเจ็บปวดแบบนั้นออกมำ ใน

1 3 2 1 3

สำยตำกลับเต็มไปด้วยควำมจริงจัง “ฉันไม่เคยรังเกียจนำย และ

ก็ไม่ได้คิดว่ำนำยไร้ประโยชน์ด้วย ในควำมเป็นจริงฉันรู้สึกว่ำ

สำมีของฉันเป็นผู้ชำยที่เก่งที่สุดในโลก ฉันเคยอยำกใช้ชีวิตคน

เดียว ฉันเคยรู้สึกว่ำชีวิตสงบๆ ตัวคนเดียวมันก็ดีออก จนกระทั่ง

ฉันมำเจอนำย”

“พอเจอผมชีวิตคุณก็เหมือนนั่งรถไฟเหำะ…” อวี๋หมิงหลำง

พูดอย่ำงเจ็บปวด

ก่อนหน้ำนี้เขำยังรอคอยกำรมำของลูกคนที่สองพร้อมเธอ

อยู่เลย เวลำว่ำงก็ชอบแกล้งลูกสำวเล่น ท ำคลอดให้สัตว์เลี้ยงใน

บ้ำน ดื่มด่ำกับชีวิตครอบครัวอันอบอุ่น แต่ตอนนี้เหมือนโลก

พังทลำย พ่อตำเขำถูกคนจับตัวไป ภรรยำที่ตั้งท้องก็ถูกบีบให้

รับค ำท้ำจำกอีกฝ่ำย

มันท ำไมกัน?

“ฉันกะแล้วว่ำนำยต้องคิดแบบนี้ แต่อวี๋หมิงหลำงนำยมีสิทธิ์

อะไรที่เอำควำมรับผิดชอบทั้งหมดไปลงที่ตัวนำยคนเดียว? นำย

มีสิทธิ์อะไรที่มำคิดว่ำควำมท้ำทำยที่ฉันเจอในตอนนี้เป็นเพรำะ

นำย? สมมติว่ำฉันไม่ได้เจอนำย ฉันแต่งกับคนอื่น เป็นผู้ชำยคน

อื่น ฉัน”

1 3 2 1 4

“เลิกคิดไปได้เลย! ชำตินี้ทั้งชำติคุณเป็นของผม ชำติหน้ำก็

เป็นของผม!”

อวี๋หมิงหลำงโมโหกับกำรสมมติของเธอ ถึงแม้ตอนนี้เขำจะ

รู้สึกผิดต่อภรรยำ รู้สึกต ำหนิตัวเอง แต่กลับไม่ยอมปล่อยมือเธอ

ไป

นี่คือภรรยำของเขำ ไม่มีทำงแยกจำกกัน!

“ฉันก็ไม่ได้พูดซะหน่อยว่ำจะแต่งกับคนอื่น นำยใจเย็นแล้ว

ฟังฉันพูดก่อนได้ไหม! ฉันก็แค่สมมติ สมมติว่ำฉันแต่งกับคนอื่น

คิดว่ำฉันเจอผู้ชำยอื่นแล้วชีวิตจะไม่วุ่นวำยเหรอ? เจอผู้ชำยคน

อื่นแล้วมู่เทียนกังจะไม่มำท้ำทำยฉัน? เจอผู้ชำยคนอื่นฉันจะไม่

ถูกคนก่อกวนแล้ว? นำยมันไร้เดียงสำเหลือเกิน!”

บททดสอบของชีวิตไม่ได้หำยไปเพียงเพรำะเธอแต่งกับใคร

ปัญหำก็ไม่ได้อ้อมผ่ำนเธอไปเพียงเพรำะเธอไม่ได้แต่งงำนกับ

อวี๋หมิงหลำง

สติปัญญำของเธอ ประสบกำรณ์ของเธอคือพื้นฐำนของ

ควำมส ำเร็จ แต่ขณะเดียวกันก็เป็นอุปสรรคในสำยตำของคู่ต่อสู้

คนพวกนั้นไม่มีทำงปล่อยเธอไปเพียงเพรำะรู้ว่ำสำมีของเธอ

1 3 2 1 5

เป็นใคร เพรำะเธอเลือกเส้นทำงนี้แล้ว

เสี่ยวเชี่ยนเดินเข้ำไปยืนตรงหน้ำอวี๋หมิงหลำง เอำมือแตะ

หน้ำที่เย็นชำของเขำเบำๆ สัมผัสกับใบหน้ำที่แข็งกร้ำวเพรำะ

เธอ

“ฉันเลือกเส้นทำงนี้แล้ว เส้นทำงนี้มันก็เลือกฉันเหมือนกัน

นับตั้งแต่วินำทีที่ฉันเกิด โชคชะตำได้ก ำหนดแล้วว่ำชีวิตของฉัน

ไม่ธรรมดำ ฉันได้รับบุญวำสนำมำกเหลือเกิน ได้รับเกียรติ

มำกมำยเหลือเกิน นี่ก็หมำยควำมว่ำฉันก็เลี่ยงบททดสอบที่อยู่

เบื้องหลังสิ่งเหล่ำนี้ไม่ได้เหมือนกัน”

“ผมไม่อยำกให้คุณเป็นแบบนี้… ท ำไมคุณถึงเป็นเหมือน

ผู้หญิงทั่วไปไม่ได้…” อวี๋หมิงหลำงจับมือเธอไว้ แววตำของเขำ

ฉำยแววเจ็บปวด

ท ำไมเมียของเขำเป็นผู้หญิงสวยๆ ที่ใช้ชีวิตอย่ำงสงบๆ

ไม่ได้ วันๆ ไปนั่งท ำสวย จูงหมำเดินเล่น เล่นไพ่ ใช้ชีวิตอย่ำงคน

ทั่วไปจนแก่ตำยไม่ได้เลยหรือ?

“ผู้หญิงทั่วไปไม่มีเรื่องกลุ้มใจหรือไง? นำยคิดว่ำชีวิต

คุณหญิงคุณนำยสงบสุขมำกนักเหรอ? คนธรรมดำจะไม่เจอ

1 3 2 1 6

อุปสรรคเลยเหรอ? ถ้ำชีวิตคนเรำมันสงบได้ขนำดนั้นแล้วจะมี

จิตแพทย์ไว้ท ำไม? นำยรู้สึกว่ำฉันเจอกับกำรท้ำทำยของมู่เทียน

กังเป็นเรื่องที่ทุกข์ทรมำนมำก แต่บำงทีผู้หญิงทั่วไปอำจรู้สึกว่ำ

กำรที่สำมีนอกใจ ชีวิตรักจืดจำงก็เป็นอุปสรรคที่ข้ำมผ่ำนได้ยำก

เหมือนกัน เรำอยู่ในโลกของตัวเองมองชีวิตคนอื่นเรียบง่ำย แต่

กลับไม่รู้เลยว่ำชีวิตที่แสนธรรมดำของคนอื่นก็มีอุปสรรค

เหมือนกัน?”

นี่แหละชีวิตคนเรำ ชีวิตที่ไม่เคยหยุดนิ่ง ต่อให้เป็นปุถุชน

คนธรรมดำก็มีเรื่องเล็กเรื่องใหญ่เข้ำมำในชีวิตทุกวันเหมือนกัน

หมด

“ฉันรู้ว่ำนำยเป็นห่วงฉันอยำกปกป้องฉัน แต่ว่ำที่รัก ฉันมี

ค ำพูดหนึ่งที่ไม่เคยบอกนำยมำตลอด ต่อให้เส้นทำงที่ฉันเลือก

จะเจอแต่ควำมท้ำทำยต่ำงๆ นำนำ แต่ฉันรู้สึกโชคดีที่สวรรค์ส่ง

นำยมำอยู่ข้ำงๆ ฉัน เพรำะมีนำยร่วมต่อสู้ไปกับฉัน นอกจำก

นำยแล้วโลกนี้ก็ไม่มีผู้ชำยคนไหนอีกที่จะร่วมเป็นร่วมตำยไปกับ

ฉันในยำมที่มีอันตรำยคืบคลำนเข้ำมำหำ เพรำะมีนำยชีวิตฉันถึง

สงบมำกขึ้นนะ”

1 3 2 1 7