แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1581 มีค ำบรรยำยอธิบำยหน่อยไหม
ไม่มีใครคำดคิดว่ำกำรแข่งครั้งนี้จะมีตอนท้ำยที่เหนือควำม
คำดหมำยขนำดนี้!
เมื่อเจอกับกำรโวยวำยทั้งน้ำตำของเสี่ยวเชี่ยน ชำยใส่
หน้ำกำกก็จนปัญญำ เมื่ออยู่ต่อหน้ำเสี่ยวเชี่ยนเขำก็เหมือนเด็กที่
ท ำผิดรอเธอสั่งสอน นอกจำกนั่งฟังเงียบๆ แล้วก็ไม่กล้ำท ำอะไร
อีก จะบอกว่ำเขำกลัวเสี่ยวเชี่ยน แต่ให้ควำมรู้สึกเหมือนยอม
ตำมใจมำกกว่ำ
“เด็กโง่ ในเมื่อเขำท ำให้คุณทุกข์ทรมำนมำกขนำดนี้ กำร
ปรำกฏตัวของเขำก็คือต้นเหตุของควำมหวำดกลัวของคุณ แล้ว
ท ำไมไม่ฉวยโอกำสตัดสัมพันธ์เล่ำ เขำไปอย่ำงสบำย คุณเองก็
จะได้ตัดต้นตอของควำมกลุ้มใจทิ้งด้วยไง?”
“ควำมกลุ้มใจคิดจะตัดก็ตัดได้เลยเหรอ? ควำมผูกพัน
ระหว่ำงมนุษย์มันตัดกันได้ง่ำยๆ เหรอ? คุณน่ำจะรู้ดีกว่ำฉันนะ
ควำมรักควำมผูกพันไม่ใช่ตลำดกำรค้ำที่คุณให้เงินฉันเท่ำไรฉัน
ก็ให้ของคุณไปเท่ำนั้น พอวันไหนไม่อยำกได้แล้วก็โยนทิ้ง มัน
ไม่ใช่! ควำมรักมันคือพันธนำกำรที่ซับซ้อนมำก มันน ำพำควำม
1 3 3 7 7
ทุกข์อย่ำงไร้ขีดจ ำกัดมำให้เรำ และก็น ำพำควำมสุขที่บอกไม่ถูก
มำให้เช่นเดียวกัน เขำเอำควำมหวำดกลัวมำให้ฉัน แต่ท ำไมคุณ
ไม่ลองคิดดูว่ำ ถ้ำไม่ใช่เพรำะแคร์พันธนำกำรนี้เหลือเกิน แล้วจะ
หวำดกลัวได้ยังไง?”
ควำมหวำดกลัวเป็นเป็นเครื่องหมำยของกำรไม่อยำก
สูญเสีย
เพรำะไม่อยำกสูญเสียบำงสิ่งบำงอย่ำงไปถึงได้เกิด
ควำมรู้สึกหวำดกลัว ตอนนี้ปัญหำที่ใหญ่ที่สุดของเสี่ยวเชี่ยนก็
คือเธอไม่อยำกสูญเสียควำมรักของพ่อที่ได้มำอย่ำงยำกล ำบำกนี้
“ก็คิดเสียว่ำเขำไม่เคยปรำกฏตัว…” น้ำเสียงของชำยใส่
หน้ำกำกฟังดูเหมือนสะอื้นอยู่ในล ำคอ
“จะเป็นไปได้ไง? โผล่มำแล้วก็คือมีตัวตน เปลี่ยนแปลง
อะไรไม่ได้ ต่อให้ผนึกควำมทรงจ ำช่วงหนึ่งไว้ แต่ก็มีโอกำสที่
อยู่ๆ จะนึกออกในวันหนึ่ง บำงครั้งฉันก็ลองถำมตัวเองว่ำท ำไม
ถึงได้ให้ควำมส ำคัญกับเขำขนำดนี้? นั่นก็เพรำะฉันโหยหำควำม
รักของพ่อมำกเสียจนมันกลำยเป็นอำกำรป่วยชนิดหนึ่ง เพรำะ
ตอนเด็กๆ ไม่เคยได้รับถึงได้อยำกครอบครองมันมำก ตอนนี้คน
ที่สำมำรถเติมเต็มควำมหวังของฉันที่มีต่อพ่อปรำกฏตัวแล้ว แต่
1 3 3 7 8
กลับหำยไปเหมือนสำยลมในชั่วพริบตำ มันเป็นควำมทุกข์มำก
ขนำดไหน? ชีอวี่เซวียน ฉันยอมรับกำรนับเวลำถอยหลังของชีวิต
คุณได้ แต่ฉันรับไม่ได้ที่คุณไปโดยไม่ร่ำลำฉัน! คุณเป็นหมอ
ประสำทที่เก่งที่สุด อนำคตฉันจะใช้ควำมพยำยำมทั้งหมดใน
ชีวิตประสบควำมส ำเร็จยิ่งกว่ำคุณให้ได้ รอบตัวพวกเรำยังมีคน
เก่งอีกมำกมำยที่ก ำลังสู่เคียงบ่ำเคียงไหล่ไปด้วยกัน พวกเรำ
ทั้งหมดก ำลังรอคอยอนำคตของคุณ อยำกเอำชนะกำรยื้อยุดกับ
ยมทูตในครั้งนี้ แต่คุณ คุณกลับไม่สู้แล้วหนีไป คุณมันหน้ำไม่
อำย ทุเรศ หน้ำด้ำน!”
“ผมไม่ได้หนีจริงๆ นะ… นี่เป็นเรื่องเข้ำใจผิด”
“เข้ำใจผิดกับปู่สิ!”
“ปู่ผมก็บรรพบุรุษของคุณไม่ใช่เหรอ…”
สองคนนี้เหมือนอยู่ในกำรแข่งขันที่ไหน นี่มันกลำยเป็นเรื่อง
พ่อลูกงอนกันแล้ว? ก็ได้ อำรมณ์ที่ดูเหมือนโมโหโกรธขั้นสุด
แบบนี้ก็คิดเสียว่ำเป็นกำรงอนแล้วกัน
แต่ถึงเหล่ำคณะกรรมกำรจะสงสัยกันมำกสักแค่ไหนยังไงก็
ต้องขอขัดจังหวะ
1 3 3 7 9
“เอ่อ พวกคุณช่วยหยุดก่อนนะครับ พวกเรำสงสัยจริงๆ ว่ำ
ตกลงกำรแข่งรอบนี้ใครชนะใครแพ้?”
ถ้ำเอำตำมที่คณะกรรมกำรตัดสินก็คือ ‘มู่เทียนกัง’ ชนะ แต่
ก็ดูเหมือน ‘มู่เทียนกัง’ จะยอมแพ้เอง?
ควำมย้อนแย้งแบบนี้แล้วจะไม่ให้งงได้อย่ำงไร?
“ถำมเขำสิ ตำแก่ กล้ำถอดหน้ำกำกเผชิญหน้ำกับฉันไหม?”
“ขนำดนี้แล้ว… ไม่ถอดไม่ได้แล้ว”
ขณะที่ฝ่ำยตรงข้ำมเตรียมจะถอดหน้ำกำก ทันใดนั้นเสี่ยว
เชี่ยนก็กลับค ำ เธอยิ้มเจ้ำเล่ห์ออกมำ
“เดี๋ยว อย่ำเพิ่งถอด”
“ลูกพ่อ จะเล่นอะไรอีกล่ะ?” ปกติลูกคนนี้สุขุมเยือกเย็นมำก
ท ำไมพอถึงช่วงเวลำส ำคัญกลับเล่นซนได้ขนำดนี้? อำรมณ์แบบ
เดี๋ยวจะมี ‘เซอร์ไพรส์’ อย่ำงที่ไม่คำดฝัน!
“คณะกรรมกำรคะ พวกคุณคิดว่ำใครชนะ? ตัดเรื่องที่ฉันคุย
กับเขำออกไป”
1 3 3 8 0
“เอ่อ แน่นอนว่ำเป็นเขำ”
“แล้วเขำเป็นใคร?” เสี่ยวเชี่ยนจงใจถำม
“แน่นอนสิ เขำก็คือบอสของเจอำร์”
“อ่อ… งั้นตำมกติกำกำรแข่งของพวกเรำ ถ้ำฉันแพ้ ไม่ว่ำ
‘ตัวประกัน’ ที่อยู่ในห้องนั้นจะเป็นใครก็ต้องตำยใช่ไหม?”
“แน่”
กรรมกำรยังไม่ทันพูดจบ อันที่จริงเขำอยำกพูดว่ำ แน่นอน
ว่ำต้องยืนยันตัวตนก่อน
แต่เสี่ยวเชี่ยนก็ชิงพูดตัดหน้ำ
“แน่นอนว่ำถูกต้องใช่ไหมคะ? เพรำะตัวประกันของทำงเรำ
มอบให้บุคคลที่สำม ซึ่งก็คือหน่วยงำนที่รับพนันของพวกคุณ ถ้ำ
ตัวประกันหนีไปได้ คุณ คุณ คุณๆๆๆ! ก็ต้องตำย!” เสี่ยวเชี่ยน
พูดค ำว่ำคุณติดๆ กัน ไม่ได้เรียกชื่อ แต่ทุกคนต่ำงเข้ำใจ เธอ
น่ำจะหมำยถึงเหล่ำคณะกรรมกำรและเจ้ำหน้ำที่ทั้งหลำย
“คือ… ใช่ ไม่ว่ำในห้องนั้นจะเป็นใครก็ต้องตำย”
1 3 3 8 1
ตัวแทนกรรมกำรลังเลเล็กน้อย สุดท้ำยก็ว่ำตำมเสี่ยวเชี่ยน
ไม่ว่ำตำมไม่ได้หรอก เสี่ยวเชี่ยนโหดจะตำย ตัดโอกำสที่
พวกเขำจะปฏิเสธได้ ถ้ำกล้ำพูดว่ำไม่ใช่ เดี๋ยวได้ซวยกันหมด
องค์กร
“เอำล่ะ งั้นพวกคุณฆ่ำได้เลย ตำนี้ถือว่ำพวกเรำเสมอกัน
แล้วกัน พวกคุณตัดสินว่ำเขำชนะ แต่เขำยอมแพ้ ก็คือเสมอใช่
ไหม? ตำแก่ เสมอไหม?”
ฟังไม่ออกว่ำน้ำเสียงของชำยใส่หน้ำกำกล้อเล่นหรือจน
ปัญญำ เอำเป็นว่ำเขำท ำอะไรไม่ได้
“ใช่… พวกเรำเสมอกัน”
นี่เป็นกำรเสมอกันชนิดที่ท ำให้ผู้ชมพูดไม่ออกครั้ง
ประวัติศำสตร์ เหล่ำผู้ชมไม่รู้ว่ำเกิดอะไรขึ้น อยู่ๆ คู่นี้ก็เสมอกัน
เสียอย่ำงนั้น
“เสมอกัน… แล้วจะเอำไงต่อ?” เหล่ำคณะกรรมกำรไม่คิดว่ำ
จะมีเรื่องแบบนี้ด้วย
“เสมอกันก็ง่ำยมำก มีตัวประกันสองคนไม่ใช่เหรอ? ปล่อย
1 3 3 8 2
ตัวประกันที่อยู่กับเจอำร์ออกมำ จำกนั้นก็ฆ่ำตัวประกันของทำง
ฝ่ำยฉันที่อยู่ในห้องนั้น”
คนที่ร้ำยกำจที่สุดไม่มีใครร้ำยไปกว่ำประธำนเชี่ยนอีกแล้ว
ในที่นี้มีทั้งคนที่เข้ำใจและคนที่ไม่เข้ำใจ
คนที่เข้ำใจก็เช่น แมวหลีฮวำ ถังเถียว เวลำนี้แอบสะใจกัน
อยู่ อดยกนิ้วโป้งให้ไม่ได้
ถึงศิษย์น้องจะยังไม่จบปริญญำเอก ควำมสำมำรถยังต้อง
พัฒนำขึ้นไปอีกในอนำคต แต่ควำมสำมำรถในกำรวำงกับดักล่อ
คนนั้นขั้นเทพแล้ว เอำแค่เรื่องเทคนิคขุดหลุมพรำง บรรดำศิษย์
พี่ทั้งหลำยอยำกจะกระทืบไลค์ให้หมื่นๆ ครั้ง
ประโยคศรัทธำในตัวประธำนเชี่ยนนับพันนับหมื่นถูกรวมไว้
แค่ประโยคเดียว
เธอมันแน่ เธอมันเก่ง เก่งที่สุด!
อันที่จริงเหล่ำคณะกรรมกำรยังงงอยู่ตั้งแต่ต้นจนจบ ไม่
เข้ำใจว่ำเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แต่ในเมื่อผู้เข้ำแข่งขันทั้งสองคน
เห็นชอบร่วมกัน ดูเหมือนพวกเขำก็ไม่มีควำมจ ำเป็นต้องแย้ง
1 3 3 8 3
อะไรแล้ว
“ท ำตำมที่คุณบอก”
“ค่ะ ตอนนี้ติดต่อทำงเจอำร์ ให้พวกเขำปล่อยตัวประกันของ
เรำ พอทำงนั้นปล่อยแล้วก็ฆ่ำตัวประกันคนนั้นได้เลย! ฉันอยำก
ชมละครฉำกเด็ดจนแทบทนรอไม่ไหวแล้ว”
ค ำพูดนี้ของเสี่ยวเชี่ยนท ำให้คนอื่นรู้สึกตำมเธอไม่ทัน
เมื่อครู่ยังร้องไห้ฟูมฟำยอยู่ ร ำพึงร ำพันเรื่องชีอวี่เซวียน
หลำยคนฟังแล้วแทบจะร้องไห้ตำม ถึงจะไม่เข้ำใจว่ำท ำไมลูก
ศิษย์กับอำจำรย์คู่นี้ถึงกลำยเป็นพ่อลูกกันไปแล้ว แต่นั่นไม่
ส ำคัญ สิ่งส ำคัญคือมันเรียกน้ำตำได้เลยทีเดียว
ปรำกฏว่ำร้องไห้ไปพอประมำณ เสี่ยวเชี่ยนก็มำเร่งให้ฆ่ำคน
เล่น เล่น…
ให้ตำยเถอะ คนที่เมื่อกี้แทบใจจะขำดเพรำะชีอวี่เซวียน
ไม่ใช่เฉินเสี่ยวเชี่ยนหรอกเหรอ?!
เหล่ำผู้ชมที่ได้ดูกำรแข่งนี้ต่ำงคิดไม่ต่ำงกันเท่ำไร
ตกลงว่ำเธออำรมณ์แปรปรวน หรือพวกเขำอำรมณ์
1 3 3 8 4
แปรปรวนกันแน่ ศึกใหญ่ระหว่ำงคนระดับขั้นเทพนี้ ท ำไมไม่มี
คนเข้ำใจ?
นี่ ขอค ำบรรยำยด้ำนล่ำงหน่อยสิ ตกลงเล่นอะไรกัน!
1 3 3 8 5