PERFECT MATCH！สามีเพอร์เฟ็กต์ของฉัน - ตอนที่ 103 ให้นมให้ลูก

ทันใดนั้น เหมือนกับมีกระแสจิต นีรชาได้ยินเสียงทารก ร้องไห้เสียง

ดังใสแจ๋วอยู่สักพักหนึ่ง ดูเหมือนว่าน้องปาลกำลัง ร้องไห้อยู่ข้างล่าง

* ภัสกรณ์ ! คุณมันโหดร้ายป่าเถื่อน ! ลูกของคุณร้องไห้อยู่ ข้างล่าง

! คุณยังมีอารมณ์ทำเรื่องแบบนี้ ! ” ไม่รู้ทำไม เสียง ร้องไห้ของน้อง

ปาลทำให้นีรชาเจ็บปวดใจอยู่สักพัก รีบผลัก ภัสกรณ์สุดกำลัง

ปาลเป็นลูกแท้ๆของภัสกรณ์ ได้ยินว่าปาลร้องไห้อยู่ ภัสกรณ์

รีบหยุดแล้วเงี่ยหูฟังอย่างตั้งใจ

เหมือนจะใช่ ! ข้างล่างนั้นมีเสียงเด็กร้องไห้จริงๆ ! แต่ว่า เสียง

ร้องไห้นี้เบามาก ไม่ตั้งใจฟังก็จะไม่ได้ยินเลย ห้องนี้เก็บ เสียงได้ดี

จริงๆเลย

ภัสกรณ์มองหน้านีรชาอย่างแปลกใจ หูของผู้หญิงนี้ไวจริงๆ !

แล้วน้องปาลเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ ? แม่นมกำลังดูแลอยู่ ไม่ใช่

เหรอ ? ทำไมร้องไห้หนักขนาดนี้ ? ภัสกรณ์สงสารลูกรีบพลิกตัว

ออกมาจากนีรชาแล้วนั่ง หยิบกางเกงมาสวม

“ วันนี้ปล่อยคุณไปก่อน ! อีกสักพักจะกลับมาจัดการคุณ ! ” ภัส

กรณ์มองนีรชาด้วยสายตาชั่วร้าย แล้วรีบเดินลงไปข้างล่าง

นีรชาหาเข็มกลัดสองสามตัวบนโต๊ะในห้องทำงาน กลัดไปที่ รูที่ถูก

ฉีกขาดของกระโปรง ก็รีบร้อนลงไปข้างล่างด้วยเหมือน

กัน

ถึงแม้ว่าจะเป็นลูกของภัสกรณ์กับผู้หญิงคนอื่น แต่นีรชาก็ไม่ เข้าใจ

เหมือนกันว่า ทำไมถึงเป็นห่วงเด็กคนนี้เป็นพิเศษ

อาจจะเป็นเพราะว่าเด็กคนนี้มีวาสนากับตัวเองก็ได้ ! เจอหน้า ครั้ง

แรกก็ชอบเขาเข้าแล้ว ! บางทีอาจจะคิดถึงลูกสาวของตัว เองมากไป

! นีรชาได้แต่อธิบายความรู้สึกของตัวเองแบบนี้

– ป้าฉาย ป้ามาทำอะไรตรงนี้ ? แม่นมล่ะ ? ” ภัสกรณ์ลงไป ข้างล่าง

ก็เห็นป้าฉายกับคนรับใช้อีกสองคนกำลังปลอบลูก อย่างสุดชีวิต

และก็ไม่เห็นแม่นม

คนรับใช้คนหนึ่งที่ถือขวดนมพูดว่า : “ คุณชาย แม่นมมีธุระ ด่วน

ออกไปได้สักพักแล้ว คุณชายน้อยอาจจะหิวแล้ว ! ”

รีบพลิกตัวออกมาจากนีรชาแล้วนั่ง หยิบกางเกงมาสวม

“ วันนี้ปล่อยคุณไปก่อน ! อีกสักพักจะกลับมาจัดการคุณ ! ” ภัส

กรณ์มองนีรชาด้วยสายตาชั่วร้าย แล้วรีบเดินลงไปข้างล่าง

นีรชาหาเข็มกลัดสองสามตัวบนโต๊ะในห้องทำงาน กลัดไปที่ รูที่ถูก

ฉีกขาดของกระโปรง ก็รีบร้อนลงไปข้างล่างด้วยเหมือน

กัน

ถึงแม้ว่าจะเป็นลูกของภัสกรณ์กับผู้หญิงคนอื่น แต่นีรชาก็ไม่ เข้าใจ

เหมือนกันว่า ทำไมถึงเป็นห่วงเด็กคนนี้เป็นพิเศษ

อาจจะเป็นเพราะว่าเด็กคนนี้มีวาสนากับตัวเองก็ได้ ! เจอหน้า ครั้ง

แรกก็ชอบเขาเข้าแล้ว ! บางทีอาจจะคิดถึงลูกสาวของตัว เองมากไป

! นีรชาได้แต่อธิบายความรู้สึกของตัวเองแบบนี้

– ป้าฉาย ป้ามาทำอะไรตรงนี้ ? แม่นมล่ะ ? ” ภัสกรณ์ลงไป ข้างล่าง

ก็เห็นป้าฉายกับคนรับใช้อีกสองคนกำลังปลอบลูก อย่างสุดชีวิต

และก็ไม่เห็นแม่นม

คนรับใช้คนหนึ่งที่ถือขวดนมพูดว่า : “ คุณชาย แม่นมมีธุระ ด่วน

ออกไปได้สักพักแล้ว คุณชายน้อยอาจจะหิวแล้ว ! “มานี่ ให้ฉันลอง

หน่อย ! ”

ภัสกรณ์คิดว่านีรชาจะใช้ขวดนมป้อนนมให้กับปาล มองเธอ ด้วย

สายตาน่ารำคาญ : “ ป้อนไม่ได้หรอก ! เมื่อสักครู่พวกเรา ลองป้อน

แล้ว !”

นีรชาก้มลงมองหน้าเด็กน้อยที่ร้องเสียงดังแว้แว้ หน้าน้อยๆ ขาวๆ

เนียนๆเริ่มแดง หางตามีนํ้าตาคลออยู่ ดูแล้วทั้งน่ารักและ น่าสงสาร

นีรชารู้สึกปวดใจ

พูดกับภัสกรณ์เบาๆ : “ฉันเพิ่งจะคลอดลูกไม่นาน ยังพอมี

นํ้านมอยู่ ให้ฉันลองดูหน่อยนะ ! ”

ภัสกรณ์ตกใจทำตาโต : “ คุณมีนํ้านม ? ” ไม่น่าล่ะนีรชาผอม ขนาด

นี้ หน้าอกยังแน่นอยู่เลย ! ที่แท้ก็มีนํ้านม

ยอมส่งลูกให้อยู่ในอ้อมอกนีรชาอย่างโดยดี ภัสกรณ์ตวาด

เบาๆใส่คนรับใช้พวกนั้น : “ ออกไปให้หมด ! ”

“ นีรชา คุณจะไปไหน ? ”

‘ฉันไปป้อนนมในห้องข้างบน ” นีรชามองภัสกรณ์ หรือว่าจะ

ให้ฉันป้อนนมที่ห้องรับแขกเหรอ ?

“ ป้อนตรงนี้แหละ ! ” ภัสกรณ์เริ่มออกคำสั่งนีรชาอีก

นีชาไม่สนใจภัสกรณ์แม้แต่น้อย เดินขึ้นไปข้างบน ภัสกรณ์ ทำอะไร

ไม่ได้ ได้แต่เดินตามขึ้นไปข้างบน

“คุณอย่าตามฉันมา! ฉันป้อนนมเสร็จจะอุ้มลูกน้อยลงมาข้าง ล่าง !

นีรชาก็ไม่หวังว่าตอนที่เธอป้อนนม ภัสกรณ์จะอยู่ข้างๆ มองเธอ

สายตาของเขาคู่นั้น แค่เธอคิดก็รู้สึกกลัวจนเขินอาย แล้ว

” ถ้าคุณอุ้มลูกของผมหนีไปจะทำยังไง ? ผมจำเป็นต้องเฝ้า คุณอยู่

ข้างๆไม่ให้คลาดสายตา ! เหตุผลของภัสกรณ์นั้นดี

มาก

นีรชาไม่มีอารมณ์จะคุยกับเขา เจ้าเด็กน้อยดูเหมือนรู้ว่าจะ มีคนป้อน

นมให้เขา หน้าน้อยๆหันเข้าไปในอ้อมกอดเธอโดย อัตโนมัติ ปาก

เล็กๆก็หันไปทางเต้านมเธอด้วย

ทันใดนั้นหัวใจของนีรชาก็อบอุ่นเหมือนนํ้าในชายหาดฤดู ใบไม้ผลิ

อย่างนั้น จูบลงบนหัวของเจ้าตัวเล็กอย่างรักและ เอ็นดู รีบเดินขึ้นไป

ข้างบน

เห็นนีรชาใช้สายตาอ่อนโอนมองเจ้าปาล ทั้งจูบเขาเบาๆ ภัส กรณ์ก็

รู้สึกโล่งใจขึ้นมาทันที มีความสุขมาก ดูเหมือนว่าพวกเขาเป็น

ครอบครัวเดียวกัน แม่กำลังป้อนนมลูก พ่อช่วยอยู่

ข้างๆ

แต่น่าเสียดายจริงๆ ถ้าหากว่าเด็กคนนี้เป็นลูกของของเขากับ นีรชาก็

คงจะดีกว่านี้ ! ภัสกรณ์นึกเสียดาย

ภัสกร ตามไปถึงหน้าประตู เตรียมจะเข้าไปในห้อง เสียงดัง “ ปัง ”

นีรชาล็อคประตูจากด้านในแล้ว !

ในมือของนีรชาอุ้มเด็กอยู่ ภัสกรณ์กลัวว่าจะโดนลูก ไม่กล้า ใช้แรง

ผลักประตู นีรชาได้โอกาสเหมาะจึงล็อคประตูจากด้าน

ใน!

หลังจากที่ล็อคภัสกรณ์ไว้ด้านนอก นีรชาก็ถอนหายใจ ใน ที่สุดก็

ป้อนนมให้เด็กอย่างสบายใจแล้ว !

เจ้าตัวเล็กกินนมอย่างเอร็ดอร่อย คงจะหิวมากสินะ ปากเล็ก ดูดไม่

หยุด จนจะกลืนไม่ทันแล้ว นีรชายิ้ม แล้วใช้มือลูบหัวเจ้า ตัวเล็ก

เบาๆ : “ เจ้าเด็กน้อย กินช้าๆ นมยังมีเยอะ ไม่ต้องรีบ เด็กดี “

ดูเหมือนว่าเจ้าตัวเล็กจะเข้าใจที่นีรชาพูด แล้วกินช้าลงจริงๆ

มองหน้าเล็กๆที่เงียบสงบ ดวงตาของนีรชาชุ่มขึ้นมาทันใด ในใจ

ของเธอก็มีความรักของความเป็นแม่ผุดขึ้นมาทันที มี ความกล้า

อยากจะขโมยเด็กคนนี้ไป !

แน่นอน มันเป็นไปไม่ได้ เจ้าปาลเป็นสายเลือดของบ้านหมื่น สา มี

สายตาหลายคู่จับจ้องอยู่ เธอจะขโมยเด็กคนนี้ไปได้ยัง

ไง ?

ในใจของของนีรชาทั้งมีความสุขและพอใจมาก ทั้งขมขื่น และเศร้า

ใจ ถ้าหากลูกสาวของตัวเองยังมีชีวิตอยู่ คงจะน่ารัก แบบเจ้าปาลแน่

เลย ?

* แกร็ก ! ” ทันใดนั้นประตูก็เปิดออก ! ภัสกรณ์เดินเข้ามา

นีรชาตกใจ ! อยากตะโกนร้องเสียงดัง ก็กลัวจะทำให้เด็กที่

อยู่ในอกตกใจไปด้วย ได้แต่ลดเสียงพูดเบาๆ : “ คุณเข้ามาได้ ยังไง !

” เธอก็ล็อคประตูจากด้านในแล้วนะ!

ภัสกรณ์ยักคิ้ว ชูกุญแจในมือ : “ นี่คือบ้านของผม คุณยัง

อยากจะล็อคผมไม่ให้เข้ามา ?

ดวงตาของภัสกรณ์หันมองไปทางลูกโดยอัตโนมัติ

นีรชาเขินจนหน้าแดง

รีบดึงเสื้อผ้าขึ้นมา อยากจะปิดตรงหน้าอก

สุดท้ายเจ้าตัวเล็กที่อยู่ในอกไม่ยอม เสื้อผ้าดึงขึ้นสูงแล้ว ทำให้เขากิน

นมไม่ค่อยสะดวกเจ้าตัวเล็กจึงส่งเสียงร้องครวญ ครางไม่พอใจ

นีรชาสงสารและเอ็นดู รีบดึงเสื้อผ้าตํ่าลง

สายตาทั้งสองข้างของภัสกรณ์จ้องไปที่ปากเล็กๆของลูกที่ กำลังดูด

นมไม่หยุด