Spirit Realm อาณาจักรวิญญาณ - ตอนที่ 1016: สาเหตุของความขัดแย้งภายใน
ค ำพูดของโยวเยี่ยท ำให้ฉินเลี่ยตกตะลึงจนเข้ำใจว่ำ
จักรวำลกว้ำงใหญ่เต็มไปด้วยควำมลับและควำมพิศวง
เกินจะคำดเดำ
เขำและโยวเยี่ยสนทนำทำงจิต เฮยซือเท่อและนำจี๋ไม่รู้
ว่ำพวกเขำก ำลังสนทนำอะไร
ทั้งสองมองโยวเยี่ยคล้ำยผีอย่ำงตกตะลึง ขณะจับจ้อง
หยำดน ้ำตำจันทรำที่เต็มไปด้วยพลังจันทรำบริสุทธิ์
พวกเขำเดำว่ำโยวเยี่ยน่ำจะเป็นจิตวิญญำณอุปกรณ์
อุปกรณ์ที่มีจิตวิญญำณอุปกรณ์ล้วนเป็นสมบัติยิ่งใหญ่
พวกมันคืออุปกรณ์วิญญำณระดับศักดิ์สิทธิ์ร้ำยกำจน่ำ
ประทับใจ
เฮยซือเท่อและนำจี๋ประเมินฉินเลี่ยใหม่อีกครั้งเมื่อเห็น
เขำครอบครองอุปกรณ์วิญญำณระดับศักดิ์สิทธิ์
“เผ่ำพันธุ์จิตวิญญำณ…” สีหน้ำของฉินเลี่ยเคร่งขรึม
“พวกเจ้ำก ำลังคุยอะไรกันหรือ?” เฮยซือเท่อถำม
อย่ำงร้อนรน
“ข้ำอธิบำยต้นก ำเนิดของสัตว์ร้ำยจิตวิญญำณทมิฬ
สัตว์ร้ำยกลืนกินจิตวิญญำณ และสัตว์ร้ำยจิตวิญญำณ
โลหิตแล้ว เจ้ำไม่ควรบอกพวกข้ำถึงเรื่องที่ปกปิดอยู่
หรอกหรือ?” นำจี๋กล่ำวอย่ำงไม่ชอบใจ
ฉินเลี่ยครุ่นคิดสักพักขณะพยักหน้ำและบอกสิ่งที่โยว
เยี่ยเล่ำซ ้ำ
“เผ่ำพันธุ์จิตวิญญำณ? เผ่ำพันธุ์โบรำณแก่กล้ำและ
ลึกลับในจักรวำลงั้นหรือ?” หลังจำกเฮยซือเท่อได้ยิน
เช่นนี้ สีหน้ำของเขำเปลี่ยนไป เขำสูดหำยใจเข้ำลึก ๆ
พลำงกล่ำวว่ำ “น่ำจะเป็นเช่นนั้น!”
โยวเยี่ยก ำลังจะสนทนำทำงจิตอีกครั้งเมื่อฉินเลี่ยส่ำย
หน้ำพลำงกล่ำวว่ำ “เล่ำมำเถอะ”
“เข้ำใจแล้ว” โยวเยี่ยเริ่มสนทนำในร่ำงจิตวิญญำณ
อุปกรณ์ “เท่ำที่พวกเจ้ำพูดมำ ถ้ำสัตว์ร้ำยกลืนกินจิต
วิญญำณ สัตว์ร้ำยจิตวิญญำณทมิฬ และสัตว์ร้ำยจิต
วิญญำณโลหิต รวมถึงบรรพบุรุษจิตวิญญำณของ
เผ่ำพันธุ์มนุษย์คือสิ่งมีชีวิตที่ครอบครองโดยสมำชิก
ของเผ่ำพันธุ์จิตวิญญำณ นั่นหมำยควำมว่ำ… เผ่ำพันธุ์
จิตวิญญำณได้รุกรำนอำณำจักรวิญญำณก่อนเผ่ำพันธุ์
เทพแล้ว”
“แต่ว่ำ กำรรุกรำนของเผ่ำพันธุ์จิตวิญญำณไม่ได้เริ่ม
ขึ้นเมื่อเผ่ำพันธุ์เทพมำถึง”
“เห็นได้ชัดว่ำเผ่ำพันธุ์เทพรู้จักเผ่ำพันธุ์จิตวิญญำณ รู้
ถึงวิธีที่พวกมันลงมือและอำจจะถึงขั้นสู้กันในส่วน
ไกลห่ำงของจักรวำลมำแล้ว”
“เพรำะเหตุนี้ ก่อนพวกเขำโจมตีเผ่ำพันธุ์อื่น พวกเขำ
ส่งยอดฝีมือไปโลกอสูร อำณำจักรใต้พิภพ และ
อำณำจักรสัตว์ร้ำยโบรำณเพื่อฆ่ำสัตว์ร้ำยที่ครอบครอง
โดยเผ่ำพันธุ์จิตวิญญำณ พวกเขำคิดว่ำบรรพบุรุษจิต
วิญญำณของเผ่ำพันธุ์มนุษย์มำจำกเผ่ำพันธุ์จิตวิญญำณ
เช่นกัน ดังนั้นพวกเขำจึงฆ่ำทิ้งทั้งหมด”
“หลังจำกนั้น เผ่ำพันธุ์เทพค่อย ๆ พิชิตเผ่ำพันธุ์อื่น
และปกครองอำณำจักรวิญญำณ”
“เผ่ำพันธุ์จิตวิญญำณรู้ว่ำเผ่ำพันธุ์เทพยึดครอง
อำณำจักรวิญญำณไปแล้ว พวกมันอำจจะไม่อยำกสู้
ในที่แจ้งกับเผ่ำพันธุ์ในอำณำจักรวิญญำณ ดังนั้นพวก
มันจึงไม่ส่งใครมำ”
“ดังนั้น ในประวัติศำสตร์ของอำณำจักรวิญญำณ ไม่มี
สัตว์ร้ำยแก่กล้ำที่มีควำมสำมำรถแบ่งจิตวิญญำณ
ปรำกฏขึ้นมำอีก”
“มีเหตุผลยิ่ง!” สีหน้ำของเฮยซือเท่อเคร่งขรึมขณะ
กล่ำวว่ำ “หลังจำกเผ่ำพันธุ์เทพก ำจัดสัตว์ร้ำยสำมตน
และฆ่ำบรรพบุรุษจิตวิญญำณ เผ่ำพันธุ์อื่นพยำยำมฆ่ำ
สัตว์ร้ำยกลืนกินจิตวิญญำณ สัตว์ร้ำยจิตวิญญำณทมิฬ
และสัตว์ร้ำยจิตวิญญำณโลหิตระดับต ่ำกว่ำใน
อำณำจักรใต้พิภพ โลกอสูร และอำณำจักรสัตว์ร้ำย
โบรำณ”
“สัตว์ร้ำยระดับต ่ำเป็นเพียงเศษเสี้ยวสัตว์ร้ำยเดิม พวก
มันถูกฆ่ำก่อนจะมีเวลำเติบโต”
“หลำยพันปีผ่ำนไป ทันทีที่สัตว์ร้ำยสำมตนนี้ปรำกฏ
ขึ้น ในโลกอสูร อำณำจักรสัตว์ร้ำยโบรำณ หรือ
อำณำจักรใต้พิภพ พวกมันจะถูกก ำจัดอย่ำงรวดเร็ว”
“อย่ำงช้ำ ๆ พวกเรำไม่เห็นสัญญำณของสัตว์ร้ำยสำม
ตนนี้ ไม่มีพวกมันปรำกฏขึ้นอีก”
ฉินเลี่ยตกตะลึงพลำงถำมว่ำ “เช่นนั้นหัวกะโหลกของ
สัตว์ร้ำยจิตวิญญำณทมิฬนี้คืออะไรล่ะ?”
“หัวกะโหลกเป็นของสัตว์ร้ำยจิตวิญญำณทมิฬที่สร้ำง
ควำมโกลำหลทั่วโลกอสูร เมื่อจิตวิญญำณหลักถูกฆ่ำ
โดยเผ่ำพันธุ์เทพ หัวกะโหลก… ถูกครอบครองโดย
เผ่ำพันธุ์อสูรในอำณำจักรซู่ลั่วมำตลอด” เฮยซือเท่อ
เผยสีหน้ำล ำบำกใจ เขำช ำเลืองมองฉินเลี่ยด้วยสีหน้ำ
แปลกประหลำดพลำงกล่ำวด้วยรอยยิ้มส ำนึกผิดว่ำ
“ในอดีต สมำชิกอสูรของอำณำจักรซู่ลั่วคือกลุ่มแรก
ที่สำบำนว่ำจะจงรักภักดีต่อเผ่ำพันธุ์เทพ”
“ไม่นำนหลังจำกนั้น สมำชิกอสูรจ ำนวนมำกขึ้นก้ม
หัวให้กับเผ่ำพันธุ์เทพภำยใต้กำรน ำของเผ่ำพันธุ์อสูร
จำกอำณำจักรซู่ลั่ว”
“หลังจำกเผ่ำพันธุ์เทพฆ่ำสัตว์ร้ำยจิตวิญญำณทมิฬ
พวกเขำมอบหัวกะโหลกสัตว์ร้ำยจิตวิญญำณทมิฬให้
เหตุผลหนึ่งก็เพื่อเป็นรำงวัล อีกเหตุผลคือเพื่อให้พวก
ข้ำสำมำรถใช้หัวกะโหลกสัตว์ร้ำยจิตวิญญำณทมิฬนี้
คุกคำมกลุ่มอื่นและประกำศให้รู้ว่ำเผ่ำพันธุ์เทพ
แข็งแกร่งแค่ไหน”
“สัตว์ร้ำยจิตวิญญำณทมิฬระดับที่สิบนั่นเปลี่ยนแปลง
โลกอสูรจนสิ้น ยอดฝีมือเผ่ำพันธุ์อสูรจ ำนวนมำกไม่
สำมำรถท ำอะไรได้ ท้ำยที่สุดก็กลำยเป็นร่ำงจ ำแลง
ของสัตว์ร้ำยจิตวิญญำณทมิฬ”
“เผ่ำพันธุ์เทพฆ่ำมันและมอบหัวกะโหลกให้พวกข้ำ
พวกเขำอยำกให้พวกข้ำบอกสังกัดอื่นของเผ่ำพันธุ์
อสูรว่ำสัตว์ร้ำยที่น่ำหวำดกลัวสำมำรถถูกพวกเขำฆ่ำ
ได้อย่ำงง่ำยดำย”
“หลังจำกได้รับหัวกะโหลกสัตว์ร้ำยจิตวิญญำณทมิฬ
พวกข้ำเดินทำงไปเจรจำกับสมำชิกอสูร ไม่นำน พวก
เขำก็สำบำนว่ำจะจงรักภักดี”
“หลังจำกนั้น พวกข้ำยังคงเก็บหัวกะโหลกสัตว์ร้ำยจิต
วิญญำณทมิฬไว้”
“จนกระทั่ง… เผ่ำพันธุ์ต่ำง ๆ ขบถและขับไล่เผ่ำพันธุ์
เทพไปมิติภำยนอก สถำนะของอำณำจักรซู่ลั่วที่เป็น
สังกัดเผ่ำพันธุ์อสูรตกต ่ำลง พวกข้ำท ำได้เพียงยกหัว
กะโหลกนั่นให้ อำณำจักรซู่ลั่วเริ่มถูกผู้สูงศักดิ์ที่อำศัย
ในโลกอสูรดูถูก พวกข้ำไม่ได้รับกำรยอมรับว่ำเป็น
ส่วนหนึ่งของเผ่ำพันธุ์”
“อำเฮยซือเท่อ งั้นพวกเรำคือเผ่ำพันธุ์อสูรกลุ่มแรกที่
เข้ำร่วมกับเผ่ำพันธุ์เทพในตอนนั้นหรือ?” นำจี๋กล่ำว
อย่ำงสับสน
เฮยซือเท่อล ำบำกใจยิ่ง เขำพยักหน้ำอย่ำงจนใจ “ควำม
จริงเป็นเช่นนั้น”
“ข้ำนึกแล้ว ข้ำนึกแล้ว…” นำจี๋ไม่พูดจำ
“มันคืออดีตที่ไม่น่ำยินดีและปฏิเสธไม่ได้ อดีตนี้…
ย่อมท ำให้ชนรุ่นหลังเปลี่ยนไป สมำชิกใหม่ของ
เผ่ำพันธุ์พวกข้ำในอำณำจักรซู่ลั่วไม่ทรำบเรื่องนี้” เฮย
ซือเท่อเบ้ปำก “รุ่นหลังอย่ำงพวกข้ำปกปิดเรื่องนี้
ลูกหลำนของพวกข้ำจะไม่รู้เรื่องนี้”
“ข้ำ… เข้ำใจ” นำจี๋ถอนหำยใจ
ฉินเลี่ยรู้สึกนึกขัน
แสดงว่ำสมำชิกอสูรจำกอำณำจักรซู่ลั่วมีอดีตที่ไม่
น่ำยินดี เพรำะยอมจ ำนนก่อน เพรำะสำบำนว่ำจะ
จงรักภักดีกับเผ่ำพันธุ์เทพ สมำชิกอสูรจ ำนวนมำก
หยุดที่จะสู้กลับ ท้ำยที่สุด เผ่ำพันธุ์อสูรทั้งหมดก้มหัว
และกลำยเป็นทำสของเผ่ำพันธุ์เทพ
ตอนเผ่ำพันธุ์เทพปกครองอำณำจักรวิญญำณ สถำนะ
ของสังกัดอำณำจักรซู่ลั่วอำจจะสูงส่งมำกในบรรดำ
เผ่ำพันธุ์อสูร พวกเขำจะได้ประโยชน์มำกจำกเผ่ำพันธุ์
เทพ
แต่หลังจำกนั้น เมื่อเผ่ำพันธุ์เทพถูกขับไล่ พวกเขำ
พลันถูกทิ้งโดยเผ่ำพันธุ์อสูรทั้งหมด
ขณะคิด ฉินเลี่ยกล่ำวว่ำ “ท ำไมหัวกะโหลกสัตว์ร้ำย
จิตวิญญำณทมิฬนี้ยังสร้ำงเศษเสี้ยวจิตวิญญำณอยู่ล่ะ?
ไม่ใช่ว่ำถูกเผ่ำพันธุ์เทพฆ่ำไปแล้วหรอกหรือ?”
เฮยซือเท่อกล่ำวว่ำ “ก่อนพวกข้ำได้รับหัวกะโหลก
สัตว์ร้ำยจิตวิญญำณทมิฬนี้ ยอดฝีมือเผ่ำพันธุ์เทพขัด
เกลำมัน ขณะจิตวิญญำณหลักของสัตว์ร้ำยจิตวิญญำณ
ทมิฬถูกท ำลำยไปแล้ว มันยังสำมำรถดึงเศษเสี้ยวจิต
วิญญำณและยังคงสร้ำงจิตวิญญำณย่อยได้”
“แต่ว่ำ พวกข้ำไม่รู้ว่ำเผ่ำพันธุ์เทพขัดเกลำสิ่งนี้ได้
อย่ำงไร จิตวิญญำณย่อยทั้งหมดที่ถูกสร้ำงสู้กันเอง
และจะไม่มีวันหลอมรวมเข้ำด้วยกัน”
“อีกอย่ำง หลังจำกหัวกะโหลกสัตว์ร้ำยจิตวิญญำณ
ทมิฬนี้ถูกขัดเกลำ มันสำมำรถกินจิตวิญญำณของ
สิ่งมีชีวิตอื่นได้ เมื่อมันกินจิตวิญญำณของสิ่งมีชีวิตอื่น
มันจะสร้ำงไข่มุกจิตวิญญำณขึ้นมำ”
“ไข่มุกจิตวิญญำณเต็มไปด้วยพลังจิตวิญญำณบริสุทธิ์
พลังจิตวิญญำณของพวกข้ำจะเพิ่มขึ้นมำกหลังจำกใช้
พวกมัน!”
“ควำมสำมำรถยิ่งใหญ่ที่สุดของหัวกะโหลกสัตว์ร้ำย
จิตวิญญำณทมิฬในตอนนั้นคือสร้ำงไข่มุกจิตวิญญำณ
ผ่ำนกำรกินจิตวิญญำณอื่น สมำชิกอสูรของอำณำจักร
ซู่ลั่วเก่งกำจขึ้นอย่ำงรวดเร็วผ่ำนไข่มุกเหล่ำนี้ ตอนที่
เผ่ำพันธุ์เทพปกครองอำณำจักรวิญญำณ พวกข้ำคือ
ตัวแทนของเผ่ำพันธุ์เทพในบรรดำเผ่ำพันธุ์อสูร และ
ช่วยเผ่ำพันธุ์เทพปกครองเผ่ำพันธุ์อสูร”
“หัวกะโหลกสัตว์ร้ำยจิตวิญญำณทมิฬนี้ที่สำมำรถ
สร้ำงไข่มุกจิตวิญญำณได้คือรำงวัลที่เผ่ำพันธุ์เทพมอบ
ให้พวกข้ำ พวกข้ำเก่งกำจขึ้นเพรำะมัน”
“ถึงอย่ำงนั้น ทุกสิ่งเปลี่ยนไปสิ้นเมื่อเผ่ำพันธุ์เทพถูก
ขับไล่ พวกข้ำต้องยอมยกหัวกะโหลกสัตว์ร้ำยจิต
วิญญำณนี้ พวกข้ำถูกขับไล่ไปอำณำจักรซู่ลั่ว ดินแดน
ถูกควบคุม สัตว์ร้ำยจิตวิญญำณทมิฬที่พวกข้ำเคยใช้
เพิ่มพละก ำลัง ศักดิ์ศรีของพวกข้ำ… พวกข้ำเสียไป
หมด”
“พวกข้ำตกต ่ำหลังจำกนั้น”
หลังจำกกล่ำวเช่นนี้ เฮยซือเท่อและนำจี๋พลันเงียบ
ฉินเลี่ยยิ้มกว้ำง
เขำไม่คิดว่ำเผ่ำพันธุ์อสูรจำกอำณำจักรซู่ลั่ว บรรพ
บุรุษของเฮยซือเท่อและนำจี๋จะสนิทกับเผ่ำพันธุ์เทพ
มำก ทั้งยังเคยพึ่งพำเผ่ำพันธุ์เทพจนมีชื่อเสียงใน
เผ่ำพันธุ์อสูร ท้ำยที่สุดกลับเสียศักดิ์ศรีเพรำะเผ่ำพันธุ์
เทพถูกขับไล่
หัวกะโหลกสัตว์ร้ำยจิตวิญญำณทมิฬสำมำรถสร้ำง
ไข่มุกจิตวิญญำณได้ ดังนั้นสมำชิกอสูรของอำณำจักร
ซู่ลั่วสำมำรถเพิ่มพลังจิตวิญญำณได้รวดเร็ว พละก ำลัง
นี้เป็นของตระกูลพวกเขำ
เมื่อรู้ว่ำถูกไล่ล่ำโดยผู้สูงศักดิ์จำกโลกอสูร นำจี๋ขโมย
หัวกะโหลกของสัตว์ร้ำยจิตวิญญำณทมิฬมำเพื่อเพิ่ม
พละก ำลังตัวเองและตระกูล
ยอดฝีมือของเผ่ำพันธุ์อสูรรู้ถึงควำมส ำคัญของหัว
กะโหลกสัตว์ร้ำยจิตวิญญำณทมิฬดี พวกเขำต้องมอง
ว่ำเป็นสุดยอดสมบัติแน่นอน
ดังนั้น พวกเขำมองนำจี๋เป็นคนทรยศและส่งยอดฝีมือ
เข้ำไปในกระแสมิติโกลำหลเพื่อสังหำรและชิงหัว
กะโหลกสัตว์ร้ำยจิตวิญญำณทมิฬกลับมำ
ฉินเลี่ยเข้ำใจอดีต สัตว์ร้ำยลึกลับสำมตนและควำม
ขัดแย้งภำยในของเผ่ำพันธุ์อสูรระหว่ำงโลกอสูรและ
ตระกูลของนำจี๋ขึ้นมำก
••••••••••••••••••••