Spirit Realm อาณาจักรวิญญาณ - ตอนที่ 1100: อาณาจักรลับส่วนตัว

เป้าหมายของหลุมศพผนึกปีศาจคือกักเก็บพลังเลือด
เนื้อบริสุทธิ์ ยิ่งสิ่งมีชีวิตแข็งแกร่งเท่าไหร่ พลังเลือด
เนื้อบริสุทธิ์ที่สามารถเก็บเกี่ยวจากร่างกายได้ยิ่งมาก
เท่านั้น
ยอดฝีมือของเผ่าพันธุ์ต่างแดนสองตนชาทัวและเตี๋ย
เกออาจจะอยู่ขั้นกลางของพลังระดับว่างเปล่าหรือ
แท่นบูชาจิตวิญญาณห้าชั้นหากพละกำลังประมาณ
ตามมาตรฐานของเผ่าพันธุ์มนุษย์ พวกเขาจะไร้เทียม
ทานในดินแดนแห่งความโกลาหล

ในฐานะลูกหลานผู้มีสายเลือดของเผ่าพันธุ์มังกรยักษ์
และเผ่าพันธุ์กิ้งก่ายักษ์ ทั้งชาทัวและเตี๋ยเกอครอบ
ครองพลังเลือดเนื้อบริสุทธิ์มหาศาล ฉินเลี่ยตื่นเต้นยิ่ง
ที่เติมเต็มหลุมศพผนึกปีศาจได้
พลังเลือดเนื้อบริสุทธิ์ของหลุมศพผนึกปีศาจใช้ได้กับ
ทั้งเขาและศพเทพทั้งแปด
ศพเทพทั้งแปดสามารถกินพลังเลือดเนื้อบริสุทธิ์และ
ยิ่งมายิ่งแข็งแกร่งขึ้นได้
เขาสามารถฟื้นฟูพละกำลังได้อย่างรวดเร็วหลังจากใช้
พลังสายเลือดแม้แต่ตอนต่อสู้ได้
อุปกรณ์ทรงพลังจนเกือบไร้เทียมทาน

ความประหลาดใจของฉินเลี่ยมากขึ้นขณะผู้ต่างแดน
สองตนยิ่งมายิ่งผอม
ความจริงที่หลุมศพผนึกปีศาจสามารถขัดเกลาพลัง
เลือดเนื้อบริสุทธิ์ของยอดฝีมือได้นั้นก็ทำให้เขาสงสัย
ในต้นกำเนิดแท้จริงแล้ว
“อุปกรณ์ชิ้นนี้ล ้าค่าเหลือเชื่อแม้แต่กับเผ่าพันธุ์เทพ!”
เขาครุ่นคิดกับตัวเอง
ตัวจริงของเขาใช้หลุมศพผนึกปีศาจขัดเกลาพลังเลือด
เนื้อบริสุทธิ์ขณะร่างจำแลงสัตว์ร้ายจิตวิญญาณดึงพลัง
จิตวิญญาณบริสุทธิ์ของชีวิตต่างแดนทั้งสอง
ไม่นานนักก่อนยอดฝีมือเลื่องชื่อที่สุดสองตนจาก
เผ่าพันธุ์มนุษย์มังกรและเผ่าพันธุ์กิ้งก่ากลายเป็นกอง
กระดูกไร้ค่าสองกอง

ตอนนั้นเองที่เขามองทางเข้ามิติลับที่ปกคลุมไปด้วย
ม่านแสงสว่างสีเขียว
อาณาจักรของเผ่าพันธุ์กิ้งก่าอาจจะอยู่อีกฝั่งของ
ทางเข้ามิติลับ เขาสามารถรุกรานอาณาจักรพวกเขา
ตอนนี้ได้หากต้องการ
“เผ่าพันธุ์กิ้งก่า…” เขาขมวดคิ้วแน่น
เขาเคยติดต่อกับเผ่าพันธุ์มนุษย์มังกรและเผ่าพันธุ์กิ้งก่า
ตอนอยู่ที่ดินแดนหายนะ
ตอนนั้นเขาถูกไล่ล่าโดยชื่อเหยี่ยนจากเผ่าพันธุ์กิ้งก่า
และกู่ถัวจากเผ่าพันธุ์มนุษย์มังกรตอนเข้าดินแดน
หายนะครั้งแรก พวกเขายังเป็นเหตุผลที่ทำไมเขาต้อง
หนี

เหตุการณ์น่าอับอายนั่นทำให้เขาตรวจสอบเผ่าพันธุ์
มนุษย์มังกรและเผ่าพันธุ์กิ้งก่าในตอนนั้น
เผ่าพันธุ์มนุษย์มังกรได้รับการสนับสนุนโดยเผ่าพันธุ์
มังกรยักษ์ มนุษย์มังกรจำนวนมากคือเลือดผสม คือ
ลูกหลานของมังกรยักษ์กลัดมันอย่างแน่นอน
ลูกหลานทั้งหมดนั้นที่ไม่สามารถวิวัฒนาการเป็น
มังกรยักษ์ได้ถูกทิ้งไว้ที่อาณาจักรมนุษย์มังกรและ
ปฏิบัติต่อพวกเขาเป็นกองกำลังทาสชั้นสอง
ดังนั้น เขาจะต้องได้รับความเดือดดาลของเผ่าพันธุ์
มังกรยักษ์แน่นอนหากรุกรานอาณาจักรพวกเขาโดย
ไม่ระวัง

เผ่าพันธุ์กิ้งก่ามีข่าวลือว่าเป็นลูกหลานของกิ้งก่ายักษ์ผู้
ข้องเกี่ยวกับมังกรยักษ์และเผ่าพันธุ์อ่อนแออื่นทาง
สายเลือด
กิ้งก่ายักษ์นั่นคล้ายกับกำลังมองเผ่าพันธุ์กิ้งก่าจาก
อาณาจักรลับที่ใดสักแห่งในอาณาจักรของเผ่าพันธุ์
กิ้งก่ายักษ์
มันทรงพลังเทียบเท่ายอดฝีมือพลังระดับต้นกำเนิด
“ข้าน่าจะได้ประโยชน์น้อยในตอนนี้ ข้าไม่อยากให้
สัตว์ร้ายจิตวิญญาณถูกเปิดเผยและถูกโจมตีโดย
เผ่าพันธุ์”
เขาครุ่นคิดสักพักและตัดสินใจไม่ผ่านทางเข้ามิติลับ

ตอนนี้ เถิงเยวี่ยนและคนอื่นน่าจะจัดการผู้ฝึกยุทธ์
วิหารจันทราและตำหนักตะวันไปแล้ว
หม่าเฟิงอาจจะถึงขั้นกลายเป็นอาหารของเถิงเยวี่ยนไป
แล้ว
“โหมวหยีซือ…” ทั้งดวงตาของร่างจริงและร่างจำแลง
สัตว์ร้ายจิตวิญญาณทอประกายพร้อมกัน
อีกส่วนหนึ่งของกระแสมิติโกลาหล
โหมวหยีซือบินผ่านน ้าวนพลังมิติบิดเบือนอย่าง
รวดเร็ว
น ้าวนปกคลุมไปด้วยรอยแยกต่างมิติจำนวนมากที่
ใหญ่พอจะมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า เคียวกระดูกสีขาว
ขนาดใหญ่ออกมาจากภายในช้า ๆ

“ตูม!”
เคียวกระดูกสีขาวเป็นอิสระจากน ้าวนเพราะพลังต่าง
มิติของนางในที่สุด
ร่างจริงของอาวุธถูกเปิดเผยในกระแสมิติโกลาหล
กลิ่นความรุนแรง กระหายเลือด และการสังหารพุ่ง
ออกจากทุกส่วนของอุปกรณ์สังหารคมกล้าขนาดยักษ์
แม้กระทั่งโหมวหยีซือยังได้รับผลจากเคียวกระดูกสี
ขาว นางรู้สึกหงุดหงิดและมีอารมณ์อยากจะสังหาร
นางพลันเข้าใจว่าเคียวนี้ไม่ใช่อาวุธธรรมดา
“ภารกิจนี้อาจจะล้มเหลวแล้ว” โหมวหยีซือดูสิ้นหวัง
เล็กน้อย

นาง หม่าเฟิง และคนอื่นใช้เวลาเดินทางหลายปีผ่าน
ทางช้างเผือกเพื่อพยายามสร้างทางเข้าอาณาจักรลับที่
อาณาจักรโป๋หลัว
แต่ว่า การเปลี่ยนแปลงไม่คาดคิดเกิดขึ้นเมื่อกำลังจะ
ถึงจุดหมาย
นางเจอทางเข้ามิติลับของเผ่าพันธุ์กิ้งก่าและเผ่าพันธุ์
มนุษย์มังกร หม่าเฟิงและพวกพ้องคนอื่นของนางไม่
ตอบรับเสียงร้องขอความช่วยเหลือ
นางคิดว่ามันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ
“เป็นพวกต่างแดนเหล่านั้นจากอาณาจักรโป๋หลัว”
นางคาดเดา

ขณะจัดการกับเคียวกระดูกสีขาวโดยใช้พลังต่างมิติ
โหมวหยีซือบินไปยังพื้นที่อันตรายที่เต็มไปด้วยพลัง
ต่างมิติรุนแรง
หลายสิบวินาทีต่อมา เส้นทางต่างมิติลับปรากฏด้วย
วิชาต่างมิติของนาง
นางเบียดผ่านเส้นทางต่างมิติขณะแบกเคียวกระดูกสี
ขาวมาด้วย
ไม่นานนักก่อนนางจะปรากฏตัวในอาณาจักรลับ
งดงาม
อาณาจักรลับนี้มีสภาพอากาศอบอุ่นและแสงสว่างเจ็ด
สีกำลังบินผ่านท้องฟ้าสดใส แรงกดดันพวกมันทำให้
อาณาจักรลับดูเหมือนกับความฝันอันงดงาม

มันเล็กกว่าเล็กน้อยเมื่อเทียบกับสุสานเทพ มันไม่ใช่
อาณาจักรสมบูรณ์ ดังนั้น มันไม่ให้กำเนิดพลัง
วิญญาณโลกหรือสิ่งมีชีวิตขึ้นมา
ทั่วอาณาจักรลับดูเหมือนกับสวนยักษ์ ดอกไม้แปลก
ประหลาดจำนวนมากที่สามารถเติบโตได้โดยไม่ใช้
พลังวิญญาณโลกถูกนำพามาโดยโหมวหยีซือ
ยังมีทะเลสาบโปร่งแสงที่ใจกลางอาณาจักรลับ
ตำหนักคล้ายหอคอยจำนวนมากถูกสร้างโดยใช้ผลึก
ห้าเหลี่ยมหลากสีสันที่สามารถพบเห็นได้ทั่วพื้นที่
อาณาจักรลับนี้เต็มไปด้วยธาตุและความงดงามยิ่ง
เด็กผู้หญิงอายุราวสิบกว่าปีจำนวนมากสวมชุดสีขาว
สะอาดกำลังเล่นหรือนั่งเงียบ ๆ ที่ตำหนักผลึก

“อาจารย์กลับมาแล้ว!”
เด็กผู้หญิงพลันเริงร่าอย่างมีความสุขและโบกมือให้
โหมวหยีซือเมื่อเห็นนางกำลังใกล้เข้ามา
โหมวหยีซือมักเย็นชาและโหดเหี้ยม แต่ว่า ร่องรอย
ของรอยยิ้มผ่อนคลายระบายรอบดวงตาหลังจาก
กลับมายังอาณาจักรลับขนาดเล็กมากนี้
หลังจากโหมวหยีซือพบอาณาจักรลับนี้ นางใช้เวลา
หลายสิบปีเพื่อเปลี่ยนมันเป็นรูปลักษณ์เช่นทุกวันนี้
เด็กผู้หญิงทุกคนในที่นี้คือเด็กกำพร้าที่นางดูแลด้วย
ตัวเอง นางสอนวิชาวิญญาณต่างมิติและการฝึกฝน

เด็กผู้หญิงเหล่านี้ออกจากอาณาจักรลับนี้น้อยครั้ง พวก
นางพึ่งหินวิญญาณที่เหลือจากการฝึกฝน พวกนางไม่
ทราบถึงความชั่วร้ายของโลก
“อาจารย์ ท่านปฏิบัติภารกิจเสร็จสิ้นหรือยัง? ท่านทำ
สำเร็จแล้วใช่หรือไม่?”
เด็กผู้หญิงผมหางม้าและใบหน้ากลมวิ่งมา นางดูน่ารัก
ยิ่งเมื่อยิ้มพร้อมดวงตาคล้ายจันทร์เสี้ยว โหมวหยีซือ
เพิ่งลงมา แต่แล้วเด็กผู้หญิงก็ต้องร้องอุทานถามว่า “เอ๋
เคียวกระดูกยักษ์นี้คือของที่ท่านได้รับมาหรือ?”
ใบหน้าของเด็กผู้หญิงพลันเป็นสีขาวเมื่อเข้าใกล้เคียว
นางกุมหน้าอกและเดินถอยหลังไปหลายก้าว
พลังของนางยังน้อยนิด นางอ่อนแอจนไม่สามารถถึง
ขั้นอดทนต่อแรงกดดันของใต้เท้าหุบเหวบนเคียวได้

“เจ้าจะพูดแบบนั้นก็ได้” โหมวหยีซือยิ้ม “แต่ว่า
ภารกิจของข้าจบลงที่ความล้มเหลว”
“เกิดอะไรขึ้น?” เด็กผู้หญิงล้อมนางและสนทนาพา
ที
“ใครบางคนอาจจะปล่อยข่าวว่าพวกข้ากำลังไป
อาณาจักรโป๋หลัว พวกข้าเจอปัญหาก่อนไปถึง
อาณาจักรโป๋หลัว” โหมวหยีซืออธิบายคร่าว ๆ ก่อน
เข้าเรื่องปัญหาของเด็กผู้หญิง นางช่วยคลี่คลายปัญหา
การฝึกฝนจำนวนมากให้
หลังจากนั้น นางผนึกเคียวกระดูกสีขาวด้วยพลังต่าง
มิติและไปจัตุรัสหน้าตำหนักผลึกที่สร้างจากหยกขาว
หินวิญญาณมิติแปลกประหลาดจำนวนมากพบเห็นได้
ที่ใจกลางจัตุรัส พวกมันถูกเรียงด้วยวิธีแปลก

ประหลาดที่บ่งบอกว่าเป็นส่วนหนึ่งของค่ายกลมิติลับ
เด่นชัด
นางวางเคียวกระดูกสีขาวบนจัตุรัสกว้างโดยใช้พลัง
เด็กผู้หญิงที่กำลังสนทนากระจายตามมุมจัตุรัสและ
จ้องมองมาที่เคียวกระดูกสีขาวอย่างสนใจ
“ข้าจะไปถามราชครูเทียนชี่เพื่อระบุต้นกำเนิดของ
เคียวนี้” โหมวหยีซือกล่าวอย่างจริงจัง
หินวิญญาณต่างมิติบนจัตุรัสหยกขาวพลันทอประกาย
คล้ายดวงดาว
เคียวกระดูกสีขาวบนจัตุรัสถูกปกคลุมด้วยคลื่นพลัง
ต่างมิติจำนวนมาก มันดูเหมือนกับตกลงไปในมิติอื่น

น่าแปลก เคียวกระดูกสีขาวยังมองเห็นต่อสายทุกคน
อยู่
มือสีเหลืองชราคว้าเคียวกระดูกสีขาววางที่ใจกลางมิติ
ซ้อนทับและตรวจสอบ
อสนีสีขาวกำลังยิงออกจากปลายนิ้วมือและเข้าสู่เคียว
กระดูกสีขาว
ผ่านไปสักพัก
คลื่นพลังแปลกประหลาดหยุดลง มิติซ้อนทับหายไป
เช่นกัน เคียวกระดูกสีขาวยักษ์กำลังวางอยู่ที่จัตุรัส
อย่างเงียบงัน
ความคิดจิตวิญญาณมาจากมิติสุดท้ายที่ผิดปกติบน
จัตุรัส “เคียวนี้ไม่เคยถูกพบในอาณาจักรวิญญาณหรือ

อาณาจักรใดที่พวกเราคุ้นเคย อาจจะเป็นวัตถุไร้นาม
แต่ว่า ข้าสัมผัสถึงแรงกดดันของสัตว์ร้ายจิตวิญญาณ
ทมิฬของเผ่าพันธุ์อสูรอยู่ภายในนั้น ดังนั้นข้าเดาว่า
สิ่งมีชีวิตทรงพลังที่เจ้าเผชิญหน้าในทางช้างเผือกคือผู้
เหลือรอดของสัตว์ร้ายจิตวิญญาณทมิฬ!”
“วัตถุไร้นาม! สัตว์ร้ายจิตวิญญาณทมิฬ!” โหมวหยี
ซืออุทาน
“เคียวนี้น่าจะเป็นของเผ่าพันธุ์จิตวิญญาณ แต่น่าจะ
เป็นสิ่งที่ต่างออกไปสิ้นเชิงเช่นกัน ยังไงซะ ข้าไม่เคย
เห็นมาก่อนจนวันนี้” คนที่อยู่อีกฝั่งเลือกใช้คำพูดอย่าง
ระวังสักพักก่อนกล่าวต่อว่า “บางทีปู่ฉินอาจจะรู้
เกี่ยวกับต้นกำเนิด ถ้าเจ้าสามารถติดต่อศิษย์พี่เจ้าได้
เจ้า…”

“พอ!” โหมวหยีซือตัดบท
นางถึงขั้นทำลายมิติสุดท้ายที่ผิดปกติบนจัตุรัสหยก
ขาว
ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความขุ่นเคืองและความ
หงุดหงิดเด่นชัด
“อาจารย์ เคียวนั่น… คือสิ่งชั่วร้าย มันอาจจะส่งผลต่อ
อารมณ์ท่าน” เด็กผู้หญิงผมหางม้ารีบเตือนอาจารย์
ตัวเอง
โหมวหยีซือพยักหน้าเล็กน้อย “ข้ารู้ พวกเจ้าอยู่ให้ห่าง
จากมัน ตอนนี้ ไปฝึกฝนกันสักทีจะได้หรือไม่? ข้า
ต้องคิดบางอย่างเพียงคนเดียว”
“ศิษย์ทราบแล้ว”

เด็กผู้หญิงไม่พยายามขัดนางเพราะล้วนรู้ว่านางรู้สึก
ไม่ดี พวกนางออกจากจัตุรัสหยกขาวอย่างเชื่อฟัง
เมื่อโหมวหยีซืออยู่เพียงลำพังในที่สุด นางลังเลสักพัก
ก่อนหยิบบางสิ่งออกมา มีแผ่นหยกวูบไหวสลักด้วย
ลวดลายลับจำนวนมากปรากฏบนมือนาง
นางจ้องมองแผ่นหยกอยู่เนิ่นนาน
นางไม่สังเกตเห็นว่าจิตวิญญาณบริสุทธิ์ของสัตว์ร้าย
จิตวิญญาณกำลังเริ่มวนอยู่ภายในเคียวกระดูกสีขาว
ยักษ์นั่น