Spirit Realm อาณาจักรวิญญาณ - ตอนที่ 1359: การเคลื่อนไหวผิดปกติ

ฉินเลี่ยหลับตาขณะสื่อสารทางจิตกับวิญญาณแห่งความว่างเปล่าและความ
โกลาหล เขาใช้วิชาลับ “ผูกพันจิตวิญญาณ” ของเผ่าพันธุ์จิตวิญญาณอย่าง
เงียบงัน
วิญญาณแห่งความว่างเปล่าและความโกลาหลหกตนกลายเป็นดวงตาอีกหกคู่
ขณะทะยานในเมืองฉินเทียน
ดวงตาบางคู่อยู่สูงในท้องฟ้า บางคู่อยู่ต ่ากว่าพื้นดินหลายพันเมตร บางคู่สังเกต
การเคลื่อนไหวของสิ่งมีชีวิต ขณะที่บางคู่มองแร่ที่ซ่อนอยู่รอบข้าง
ภาพปรากฏในจิตใจ โครงสร้างทั้งหมดของเมืองฉินเทียน ถนนกว้างใหญ่
ตำหนักสูงตระหง่าน หอคอยแต่ละแห่ง พวกมันล้วนปรากฏเด่นชัด
เขาคล้ายกับย้ายทั้งเมืองฉินเทียนเข้าสู่ความตระหนักรู้
“หืม!”
ร่างหนึ่งที่ซ่อนในชั้นที่สี่ของไข่มุกกำราบจิตวิญญาณคล้ายกับถูกกระตุ้นโดย
พลังที่ไม่รู้จัก มันพลันปะทุจากฟองอากาศแปลกประหลาดขณะบินออกจาก
ไข่มุกกำราบจิตวิญญาณ
ซากศพนั่นลอยอยู่ตรงหน้าเขา…

“อา!” โหมวหยีซือซีดเผือดและขยับออกห่างจากเขาตามสัญชาตญาณ
สายตาของนางตกตะลึง “ซากศพนี่เป็นของใคร?”
ฉินเลี่ยมองซากศพอย่างตกตะลึงและกล่าวว่า “ของบรรพบุรุษคำสาป”
โหมวหยีซือตะโกน “ทำไมเจ้าปลดปล่อยซากศพเขาออกมาล่ะ?”
“มันออกมาเอง…” ดวงตาของฉินเลี่ยวูบไหวด้วยแสงสว่าง เขาเมินความตก
ตะลึงของโหมวหยีซือและกล่าวว่า “เมืองฉินเทียนแห่งนี้คล้ายกับข้องเกี่ยวกับ
เขา”
“ข้องเกี่ยวกับซากศพเขาน่ะหรือ?” โหมวหยีซือเยาะเย้ย
ขณะส่ายหน้า ฉินเลี่ยไม่ตอบนางขณะสื่อสารทางจิตกับเหมียวเฟิงเทียนเพื่อให้
ส่งผังคำสาปสวรรค์มาจากเจียงจู่เจื๋อ
ผ่านไปสักพัก ประตูดาราเปิดข้างซากศพของบรรพบุรุษคำสาป
เหมียวเฟิงเทียนไม่เข้ามา ผังคำสาปสวรรค์ที่บรรพบุรุษคำสาปครอบครองใน
อดีตลอยออกจากประตูดาราช้า ๆ ขณะตกเหนือร่างของบรรพบุรุษคำสาป
ความคิดของเขาขยับ มิติที่เขาฉีกเปิดออกด้วยความสามารถซ่อนเร้นประตู
ดาราผสานอีกครั้งอย่างช้า ๆ
เขามองวัตถุที่ส่งมา

“ผังคำสาปสวรรค์?” โหมวหยีซือถามด้วยความประหลาดใจ
“ใช่” ฉินเลี่ยสูดหายใจเข้าลึก ๆ ดวงตาทอประกาย ในเวลาเดียวกัน เมืองฉิน
เทียนที่สะท้อนในจิตใจคล้ายกับแวววาว
เขาหลับตา จิตวิญญาณตระหนักรู้กลายเป็นเส้นด้ายนับพันที่อยู่ภายใน
วิญญาณแห่งความว่างเปล่าและความโกลาหล พวกมันอยู่เหนือหมู่เมฆและอยู่
ในพื้นดิน
เส้นด้ายจิตวิญญาณที่อยู่เหนือหมู่เมฆมองลงมาที่เมืองฉินเทียน มองดูถนน
กว้างขวางและปฏิบัติกับพวกมันคล้ายกับเส้นผังวิญญาณที่ซ่อนความหมายลึก
ล ้าบางอย่างเอาไว้
จิตวิญญาณที่อยู่ใต้ดินสามารถเห็นทางน ้าไหลผ่านแห้งเหือดที่ซ่อนอยู่ใน
พื้นดินและแยกจากกันด้วยวิธีพิเศษ
เมืองฉินเทียน ถนนแต่ละสาย ตำหนักแต่ละหลัง ลานกว้างแต่ละแห่ง ลานแต่ละ
ที่ พวกมันล้วนคล้ายกับถูกตระเตรียมเป็นลวดลายพิเศษ
ใต้เมือง แม่น ้าบิดเบี้ยวที่ไหลพร้อมเปลวไฟศูนย์กลางโลกสอดประสานกับเมือง
ฉินเทียนเช่นกัน
ทั่งเมืองฉินเทียนคือผังวิญญาณที่ใช้ความพยายามและวัตถุดิบวิญญาณไม่มี
สิ้นสุด มันช่างซับซ้อนเสียจริง!
แต่ว่า “ผังวิญญาณ” นี้คล้ายกับขาดบางสิ่งที่สำคัญ พลังวิญญาณ

“ในอดีต พลังวิญญาณโลกหนาแน่นไหลกลับเข้าภูเขารอบบริเวณหลังจาก
ตระกูลฉินจากไป เมืองไม่เหมาะกับผู้ฝึกฝน แม้กระทั่งเปลวไฟศูนย์กลางโลกที่
พวกเขากักเก็บไว้ในโรงหลอมไหลกลับภูเขาไฟ ทำให้ผู้สร้างไม่สามารถหลอม
ได้…”
คำพูดของโหมวหยีซือที่บรรยายถึงเมืองฉินเทียนเคลื่อนผ่านจิตใจของเขา เขา
ครุ่นคิดตามและพบจุดสำคัญในที่สุด
พลังวิญญาณโลกที่กลับภูเขาและเปลวไฟศูนย์กลางโลกร้อนแรงคือแหล่งพลัง
วิญญาณของเมืองฉินเทียนที่เสียไป!
ตระกูลฉินต้องทำให้มั่นใจว่าเมืองฉินเทียนจะไม่แออัดและมั่งคั่งเหมือนในอดีต
จนหกกองกำลังหันมาสนใจ
เมืองพิเศษนี้เพียงหลับใหลและรอหัวหน้าตระกูลฉินกลับมาเปิดการทำงานอีก
ครั้ง
ทันทีที่พลังวิญญาณโลกใกล้เคียงและเปลวไฟศูนย์กลางโลกหนาแน่นเข้ามา
เมืองฉินเทียนจะกลับมารุ่งโรจน์เหมือนสามศตวรรษก่อนในเวลาอันสั้น!
“ผังนั่นหลอมกับร่างของบรรพบุรุษคำสาป!” โหมวหยีซือตะโกน
ฉินเลี่ยพลันลืมตาและเห็นผังคำสาปสวรรค์ที่เจียงจู่เจื๋อได้มาหลอมรวมกับ
ซากศพของบรรพบุรุษคำสาป

ศพของบรรพบุรุษคำสาปปกคลุมไปด้วยลวดลายคำสาปซับซ้อนมาตั้งแต่แรก
เมื่อผังคำสาปสวรรค์หลอมรวม ลวดลายบนศพคล้ายกับขยายใหญ่ขึ้น
ผังคำสาปสวรรค์คือชิ้นส่วนสุดท้ายของตัวต่อสู่ลวดลายลับของบรรพบุรุษคำ
สาป!
“หวือ!”
ฉับพลัน ลำแสงหลากสีสันปรากฏจากซากศพของบรรพบุรุษคำสาป พวกมัน
บิดเบี้ยวเข้าหากันขณะก่อตัวเป็นผังโบราณ แสงนับพันสายปรากฏข้าง
ซากศพ
ด้วยซากศพเป็นศูนย์กลาง โลกพลันลึกลับ แต่ละผังเจิดจ้าเกินจริงคล้าย
ดอกไม้ไฟที่ระเบิดแต่ไม่หายไป
ทั่วพื้นที่ดูเหมือนกับภาพที่หลุดออกมาจากความฝัน
ฉินเลี่ยและโหมวหยีซือตกตะลึง
ซากศพที่ไม่มีจิตวิญญาณกลับลึกล ้าขณะปลดปล่อยผังแสงสว่างนับพัน
ออกมา ต่อให้เขาบอกว่าร่างบรรพบุรุษคำสาปไม่เกี่ยวข้องกับเมืองฉินเทียน
โหมวหยีซือก็ไม่เชื่อ
“บรรพบุรุษคำสาปสร้างเมืองนี้หรือ?” โหมวหยีซือถาม
ฉินเลี่ยมีสีหน้าบึ้งตึง “ข้าไม่รู้”

“ข้ารู้เพียงว่าเมืองฉินเทียนคงอยู่มานานแล้ว แต่ไม่เป็นที่รู้จักและไม่มีความลับ
มากนัก ภายหลัง ตระกูลฉินเลือกเมืองฉินเทียนเป็นที่มั่นและขยายเมืองฉิน
เทียนจนใหญ่ เมืองที่ไม่รู้จักแห่งนี้ใหญ่ขึ้นสิบเท่ากว่าแต่ก่อนจนมีชื่อเสียง
ขึ้นมา” โหมวหยีซืออธิบาย
อาจารย์นางและอดีตหัวหน้าฉินชานคือสหายอันดีขณะนางติดต่อกับฉินเฮ่า
เมื่อยังเยาว์ รากฐานที่นางส่งให้ฉินเลี่ยก่อนหน้านี้คือเรื่องเมื่อสามศตวรรษก่อน
นางถึงกับรู้เกี่ยวกับเมืองนี้มาก
แต่เมื่อซากศพของบรรพบุรุษคำสาปพลันเผยความลับ นางรู้สึกไม่คุ้นเคยกับ
เมืองนี้ที่เคยอาศัยอยู่มานาน
“เมืองฉินเทียนไม่ได้ถูกสร้างโดยตระกูลฉินหรอกหรือ?” ฉินเลี่ยตกตะลึง
“ไม่” โหมวหยีซือส่ายหน้า
“ดูท่าเมืองนี้จะเต็มไปด้วยความลับมาก่อน ไม่อย่างนั้น คุณปู่ข้าจะไม่เลือกเมือง
ฉินเทียนเป็นที่มั่นของตระกูลฉิน” ฉินเลี่ยครุ่นคิดสักพักและกล่าวว่า “บางที
เจ้าของคนแรกของเมืองฉินเทียนคือบรรพบุรุษคำสาป”
ขณะกล่าวจบ เขาตรวจพบแรงกดดันจิตวิญญาณอ่อนแรงยิ่งรวมตัวจากทุกหัว
มุมของเมืองฉินเทียน

เส้นใยจิตวิญญาณเหล่านั้นคล้ายกับถูกดึงดูดโดยผังสดใสรอบบรรพบุรุษคำ
สาป
“หรือผู้เฒ่าจะกลับมามีชีวิต?” ฉินเลี่ยตกตะลึง
“เขาน่ะหรือ?” โหมวหยีซือตกตะลึงเช่นกัน