Spirit Realm อาณาจักรวิญญาณ - ตอนที่ 1408: สายเลือดเรียกขาน

ในเส้นทางหุบเหวที่ปีศาจหนามระดับที่เก้าอยู่
แสงอสนีสีม่วงนับหมื่น ควบคู่กับเสียงฟ้าผ่า พุ่งออกจากทะเลอสนีสีน ้าเงิน
หลังจากฉินเลี่ยและอีนั่วซือจากไปเนิ่นนาน ปีศาจหนามหาทางเป็นอิสระด้วยการ
ใช้พลังสายเลือดได้ในที่สุด
ทันทีที่ปีศาจหนามเป็นอิสระ มันค้นหาเงาของฉินเลี่ยและอีนั่วซือทันทีและส่ง
เสียงคำรามรุนแรงออกมา
แต่ฉินเลี่ยและอีนั่วซือจากไปนานแล้ว
ปีศาจหนามคำรามสักพักขณะปลดปล่อยจิตวิญญาณตระหนักรู้เพื่อค้นหา มันตัด
ใจในตอนท้ายก่อนจมดิ่งสู่เส้นทางหุบเหว
ผ่านไปสักพัก หลุมดำขนาดเล็กปรากฏต่อหน้าร่างกายขนาดมหึมาของปีศาจ
หนาม
เขาจ้องมองหลุมดำขณะพลังจิตวิญญาณและสายเลือดคล้ายกับสร้างการเชื่อมต่อ
จิตวิญญาณกับใครบางคนที่อีกฝั่งของหลุมดำ
“หวือ!”

ฉับพลัน ร่างของซือถ่านข่าปรากฏจากหลุมดำที่ปีศาจหนามคุ้มกันอยู่
เมื่อซือถ่านข่าผ่านหลุมดำ เขาชำเลืองมองปีศาจหนาม ดวงตาทอประกายเจิดจ้า
เขาถามโดยใช้ภาษาหุบเหวโบราณว่า “คนที่เจ้าสู้ก่อนหน้านี้คือใคร?”
เขาตรวจพบแรงกดดันอ่อน ๆ ของฉินเลี่ยจากปีศาจหนาม
ซือถ่านข่าช ่าชองวิชาลับจิตวิญญาณ ตอนเขาเคยอยู่ในโลกจุดกำเนิด พลังจิต
วิญญาณของเขาไม่ได้รับผลจากความมืดสนิท เขาสามารถสัมผัสสิ่งมีชีวิตและจิต
วิญญาณรอบข้างได้
ฉินเลี่ยและปีศาจหนามเพิ่งสู้กัน พลังแปลกประหลาดที่ทำให้ปีศาจหนามขุ่นเคือง
เต็มไปด้วยสายแรงกดดันจิตวิญญาณของฉินเลี่ย นั่นคือร่องรอยที่ซือถ่านข่าจับได้
“ผู้สืบทอดจักรพรรดิอสนีบาต!” ปีศาจหนามคำรามขณะยังอธิบายต่อไปว่า “คน
นามว่าจักรพรรดิอสนีบาต มันเก็บเกี่ยวพลังอสนีบาตทั้งหมดในหุบเหวทำลาย
ล้างที่เผ่าพันธุ์ข้าอาศัยอยู่ก่อนทำลายดินแดนจนสิ้น ข้าจะไม่ยกโทษให้มัน!”
ซือถ่านข่านิ่ง จากนั้นเข้าใจ
เขาเหมือนกับปีศาจหนามและเคยอาศัยอยู่ในหุบเหวทำลายล้าง พ่อผู้ให้กำเนิดเขา
คือสุดยอดใต้เท้าหุบเหวทำลายล้าง ผู้ปกครองหุบเหวทำลายล้าง
เขารู้ว่าสายเลือดของปีศาจหนามตอบรับกับอสนีและอสนีบาต รู้ว่าพื้นที่ที่ปีศาจ
หนามอาศัยอยู่คือสถานที่ที่อสนีและอสนีบาตเข้มข้นที่สุดในหุบเหวทำลายล้าง

ปีศาจหนามระดับที่เก้าตนนี้เปลี่ยนสภาพทีละก้าวจากที่นั่น ท้ายที่สุดกลายเป็นใต้
เท้าหุบเหวระดับที่เก้า
แต่ขณะปีศาจหนามพยายามก้าวหน้ามากขึ้น ยอดฝีมือคนหนึ่งนามจักรพรรดิ
อสนีบาตปรากฏตัวขึ้นและขัดเกลาพลังอสนีบาตทั้งหมดจากที่นั่น
ในตอนนั้น ปีศาจหนามทั้งหมดร่วมมือกันยังเทียบจักรพรรดิอสนีบาตไม่ได้ พวก
เขาทำได้เพียงมองขณะจักรพรรดิอสนีบาตทำลายบ้าน
หลังจากจักรพรรดิอสนีบาตไปแล้ว อสนีและอสนีบาตที่พื้นที่นั้นสร้างขึ้นมา
หายไปสิ้น
จากนั้น ปีศาจหนามถูกบังคับให้ออกจากบ้าน ปีศาจหนามระดับที่เก้าตนนี้ใช้
เส้นทางหุบเหวเพื่อเคลื่อนผ่านชั้นต่าง ๆ เพื่อตามหาชั้นอื่นที่เหมาะจะให้เผ่าพันธุ์
ตัวเองอาศัยอยู่
ซือถ่านข่าและปีศาจหนามระดับที่เก้าตนนี้มาพบกันที่นี่เพราะพบสถานที่หนึ่งที่มี
อสนีและอสนีบาตที่เหมาะสำหรับเผ่าพันธุ์ปีศาจหนาม เขาอยากใช้ดินแดนนั้น
เพื่อเจรจากับปีศาจหนาม
“ซือถ่านข่า เจ้าแน่ใจหรือว่าพบสถานที่ที่เหมาะกับพวกข้าแล้ว?” ปีศาจหนาม
ถาม
ซือถ่านข่าได้สติจากความคิดขณะชำเลืองมองปีศาจหนาม เขาถามว่า “คนที่เจ้าสู้
เมื่อครู่ไปทางไหนแล้ว?”

“ข้าไม่รู้” ปีศาจหนามตอบ
ซือถ่านข่าขมวดคิ้วและใช้วิชาลับสายเลือดทันทีเพื่อค้นหาโดยใช้แรงกดดันของ
ฉินเลี่ยบนปีศาจหนาม
ผ่านไปสักพัก ดวงตาของซือถ่านข่าทอประกาย เขาพึมพำว่า “ฉินเลี่ยอาจจะ
มาตามหาหลุมดำนั่น…”
“เจ้าว่าไงนะ” ปีศาจหนามถาม
“ไม่มีอะไร” ซือถ่านข่าได้สติและกล่าวว่า “มากับข้า แต่ว่า เจ้าต้องสัญญากับข้า
ก่อน เมื่อเจ้าพบผู้สืบทอดของจักรพรรดิอสนีบาตแล้ว อย่าบุ่มบ่ามโจมตี”
“ทำไมล่ะ?” ปีศาจหนามพ่นลมออกจมูก
“สัญญากับข้าว่าเจ้าจะฟัง ไม่เช่นนั้น พวกเราจะแยกกันทันที!” ใบหน้าของซือ
ถ่านข่าพลันเย็นชา
“ถ้าข้าฟังเจ้า เจ้าจะหาสถานที่ที่เหมาะจะให้สายเลือดพวกข้าเติบใหญ่หรือไม่?”
ปีศาจหนามถาม
“ใช่” ซือถ่านข่าตอบ
“เอาล่ะ ข้าจะยอมฟังเจ้า” ปีศาจหนามตอบ
ทั้งสองทำข้อตกลงขณะจมดิ่งลงเส้นทางหุบเหว ซือถ่านข่าอยู่ด้านหน้าเพราะรู้
ตำแหน่ง

ในเวลาเดียวกัน ฉินเลี่ยและอีนั่วซือบินผ่านเส้นทางหุบเหวอย่างรวดเร็ว
ระหว่างนี้ เขายังดูดกลืนเศษเสี้ยวความทรงจำจากวิญญาณปีศาจมิติและกาลเวลา
ที่กระจัดกระจายรอบเส้นทางหุบเหว เขาพยายามประกอบชิ้นส่วนความทรงจำ
เพื่อทำความเข้าใจความลึกลับของสายเลือดให้มากยิ่งขึ้น
ผ่านไปนานเท่าใดไม่ทราบ สายเลือดวิญญาณปีศาจมิติและกาลเวลาภายในตัวเขา
พลันเต้นรัว
ความรู้สึกแปลกประหลาดก่อตัวขึ้นจากสายเลือดและจิตใจ เขาชะลอโดยไม่รู้ตัว
ขณะใช้อสนีสีน ้าเงินเพื่อนำอีนั่วซือไปพื้นที่อื่น
พื้นที่นั้นส่องแสงจุดแสงสว่างสีดำ เมื่อเขามองใกล้ ๆ เขาพบว่าแสงสว่างเหล่านั้น
คือหลุมดำที่มีขนาดแตกต่างกัน
หลุมดำอยู่ทุกหนแห่งในเส้นทางหุบเหว แต่หายากที่จะพบเห็นพื้นที่ที่หนาแน่น
เช่นนี้
เมื่อฉินเลี่ยและอีนั่วซือเข้าใกล้ พวกเขาพบหลุมดำนับพันอยู่ในพื้นที่ขนาดเล็กนี้
แต่ละแห่งแผ่ความผันแปรต่างมิติไม่มั่นคงเพื่อนำไปสู่สถานที่ที่ไม่รู้จัก
“นี่คือสิ่งที่เจ้าอยากตามหาหรือ?” อีนั่วซือถามอย่างสงสัย
“ไม่” ฉินเลี่ยส่ายหน้าขณะมองหลุมดำจำนวนมากที่อยู่รอบ ๆ ด้วยความ
ประหลาดใจ เขากล่าวว่า “อย่าเข้าใกล้ ข้ารู้สึกว่าที่นี่อันตราย ข้าอาจจะปลอดภัย
แต่เจ้า… ถ้าเจ้าเข้าไป เจ้าอาจจะไม่สามารถออกมาได้” (630)

อีนั่วซือมองแสงสว่างสีดำขณะครุ่นคิดและพยักหน้า “เอาล่ะ ข้าจะอยู่ข้างนอก”
พื้นที่เกือบทั้งหมดของเส้นทางหุบเหวเต็มไปด้วยอันตรายมากมาย แต่ไม่มีแรง
ระเบิด ไม่มีพลังต่างมิติไม่มั่นคง ไม่มีสายลมเย็นเยือกที่สามารถทำลายจิต
วิญญาณได้และไม่มีพลังกัดกร่อนแปลกประหลาดรอบพื้นที่ที่พวกเขามาถึง
พื้นที่รอบข้างสงบจนน่าแปลกราวกับไม่ใช่ส่วนหนึ่งของเส้นทางหุบเหวอันตราย
“ระวังตัวด้วย” ฉินเลี่ยสูดหายใจเข้าลึก ๆ ขณะกระตุ้นพลังสายเลือดของวิญญาณ
ปีศาจมิติและกาลเวลา เขาปกคลุมร่างกายด้วยแสงสว่างสีน ้าเงินขณะเข้าสู่สถานที่
แปลกประหลาดที่เต็มไปด้วยหลุมดำช้า ๆ
หลังจากอยู่ห่างเพียงสิบเมตร เขาหยุดอยู่ใต้หลุมดำขนาดเท่ากำปั้นด้วยสีหน้า
สับสน
สายเลือดของวิญญาณปีศาจมิติและกาลเวลาภายในตัวเขาเคลื่อนไหวผิดปกติราว
กับกำลังโน้มน้าวให้เขาเข้าหลุมดำ
เขาลังเลเนิ่นนานและเลือกเชื่อความรู้สึกในที่สุด เขากลายเป็นลำแสงสีน ้าเงิน
ขณะบินเข้าหลุมดำ

••••••••••••••••••••