Spirit Realm อาณาจักรวิญญาณ - ตอนที่ 364: พ่ายแพ้

ภายในพลังปีศาจใต้พิภพสีดำหนาแน่น ฉินเลี่ยเห็นลำแสงเจิดจ้าของ
แสงสว่างสามสายกำลังปลดปล่อยพลังไร้ขีดจำกัดมหาศาลที่เหมือนกับ
ตั้งใจจะชำระโลกของปีศาจก่อนจะกำจัดความมืดมิดทั้งมวล

แต่ว่า ในพลังปีศาจใต้พิภพหนาแน่น จิตวิญญาณที่ถูกทรมานของเทพ
ปีศาจทั้งห้าแผ่ขยายอย่างไร้ที่สิ้นสุด พวกมันยังคงกลืนกินความมืดมิด
และเพิ่มพลังอย่างบ้าคลั่ง

เสียงหวีดหวิวอันทรงพลังของคู่ลั่วพุ่งผ่านท้องนภาและดังก้องจาก
ความมืดมิดบ่อยครั้ง มันสั่นไหวและแกว่งไกวราวกับต้องการทำลาย
ทวีปสายน ้าสีชาด

ในสถานการณ์ที่อยู่ท่ามกลางความมืดมิด สัตว์ล่าวิญญาณที่อยู่ข้างใต้เขา
ส่งเสียงหวีดหวิวผ่านลำแสงส่องสว่างถูกพัดไปตามแม่น ้าที่เต็มไปด้วย
กล้วยไม้ชำระปีศาจ มันฝังหัวเข้าไปในพลังปีศาจใต้พิภพหนาแน่นที่ปก
คลุมทั่วทั้งดินแดน

“ฟิ่ว ฟิ่ว ฟิ่ว ฟิ่ว ฟิ่ว!”

เทพปีศาจที่เคารพทั้งห้ากลืนกินพลังปีศาจใต้พิภพ ออร่าชั่วร้ายสร้างหมู่
เมฆเห็ดสีดำสนิทขึ้นมาคล้ายกับความลึกของนรกอันสุดจะหยั่ง เปลว
เพลิงสีดำเลือนลางกระจายทั่วหมู่เมฆอย่างเงียบงัน

ภาพลักษณ์ของเทพปีศาจทั้งห้าส่งเสียงร้องอย่างบ้าคลั่งขณะก้าวผ่าน
หมู่เมฆปีศาจ ทั่วทั้งร่างกายของมันปกคลุมด้วยเปลวเพลิงสีดำสนิท มัน
เหมือนกับปีศาจชั่วร้ายทั้งห้าจากยุคบรรพกาลที่กลับมาเยือนโลกเพื่อ
เริ่มยุคใหม่แห่งการล่าสังหาร

ในเวลาเดียวกัน คู่ลั่วหายไปคล้ายกับเปลี่ยนร่างเป็นความมืดมิดบริสุทธิ์
จำนวนมาก

ร่างกายของซ่งอวี้ เนี่ยหยุนและเสี่ยเย่าหยางเริ่มส่องแสงด้วยแสงสว่าง
ศักดิ์สิทธิ์ ทุกการเคลื่อนไหวของพวกเขาดึงดูดพลังวิญญาณหนาแน่น
จากทั่วทุกหนแห่งได้อย่างน่าประหลาดใจราวกับเป็นการสอดประสาน
ร่วมกับพลังวิญญาณธรรมชาติ พวกเขาโจมตีความมืดมิดหนาแน่นจาก
ฝั่งดังกล่าว

เนี่ยหยุนชูดาบยาวขึ้น ลำแสงดาบยาวหนึ่งร้อยเมตรฟาดฟันเข้าใส่ ราว
กับน ้าตกที่สาดซัดเข้าใส่ มันส่งเสียงดังก้องอยู่ในความมืดมิดขณะพุ่ง
เข้าหาเทพปีศาจทั้งห้า

ฉับพลันเสียงของตัวลัวดังขึ้น สัตว์ล่าวิญญาณข้างฉินเลี่ยพุ่งเข้าหา
เส้นทางของปีศาจใต้พิภพด้วยฝีเท้าอันรวดเร็ว

“ท่านลุงฝืนอัญเชิญเทพปีศาจออกมา ร่างกายของเขาจะได้รับบาดแผล
สาหัสหลังการต่อสู้ครั้งนี้” ข่าเหมิงตะโกนอย่างเคร่งขรึม

“ถอยกลับไปเส้นทางของปีศาจใต้พิภพก่อน!” ตัวลัวกล่าว

สัตว์ล่าวิญญาณโผบินอย่างบ้าคลั่ง

ที่ภูเขาไฟอัคคีย่อยยับ

ฝูงชนของชาวปีศาจมีเขารวมตัวที่เชิงเขาซึ่งเป็นพื้นที่ลานกว้างของ
สำนักยุทธภัณฑ์เก่า

หลิงอวี้ฉีและคนตระกูลหลิงเองก็กระจัดกระจายออกจากพื้นที่นั่น สี
หน้าหนักอึ้งพบเห็นได้จากใบหน้าของแต่ละคน

ใจกลางของพื้นที่ที่เดิมทีพวกเขาอาศัย ประตูทางเข้าเส้นทางของปีศาจ
ใต้พิภพไม่มีอยู่อีกต่อไปแล้ว

เศษหินจำนวนนับไม่ถ้วนปิดหุบเหวสีดำสนิทเอาไว้ พลังโกลาหลและ
รุนแรงอยู่ที่ประตูทางเข้าขณะแสงสว่างเลือนลางของอสนีบาตและอสนี
สามารถพบเห็นได้

“นี่คือระเบิดสังหารลึกลับ…” หลิงเสวียนซวนกล่าวด้วยสีหน้าขมขื่น

เมื่อสิบห้านาทีก่อน ฉับพลันนกแร้งขนาดยักษ์สีทองแวววับปรากฏ
เหนือศีรษะของทุกคน

บนนกแร้งขนาดยักษ์ หนึ่งในทูตคลุมทองจากแปดมหาวิหารนามมั่วเห๋
อมองเส้นทางของปีศาจใต้พิภพแล้วขว้างบอลโลหะออกไปอย่างไม่ใส่ใจ
พวกมันทั้งหมดจมเข้าไปในเส้นทางดังกล่าว

ในตอนนั้น นักรบปีศาจมีเขาสี่หรือห้าเขาจำนวนมากเสี่ยงชีวิตเพื่อหยุด
พวกมัน

แต่ว่าฉางฉีทูตคลุมทองอีกคนนั่งอยู่บนนกแร้งสีทองขนาดยักษ์ตัวนั้น

มั่วเห๋อทำหน้าที่ควบคุมระเบิดสังหารลึกลับ ฉางฉีทำหน้าที่สังหาร
นักรบปีศาจมีเขาที่พยายามขัดขวาง เมื่อสองทูตคลุมทองจากแปดมหา

วิหารร่วมมือกัน เผ่าพันธุ์ปีศาจมีเขาสูญเสียนักรบสี่เขาห้าคนและนักรบ
ห้าเขาหนึ่งคน พวกมันตายอย่างน่าสังเวช ถึงอย่างนั้นพวกมันไม่อาจ
หยุดการระเบิดของระเบิดสังหารลึกลับได้

เส้นทางของปีศาจใต้พิภพถูกทำลายเพียงระยะเวลาอันสั้น

มั่วเห๋อและฉางฉีไม่อยู่นาน พวกเขาทั้งสองสำรวจรอบพื้นที่ด้วยการขี่
นกแร้งขนาดยักษ์สีทองก่อนจะขว้างระเบิดสังหารลึกลับอีกสองลูกไปยัง
ที่ที่ชาวปีศาจมีเขาอยู่กันเป็นจำนวนมาก หลังจากนั้นจึงจากไปอย่าง
เกียจคร้าน

ชาวปีศาจมีเขาได้รับความสูญเสียอย่างหายนะจากระเบิดสังหารลึกลับ
เพียงแค่สองลูก ในตอนนั้น พลังปีศาจใต้พิภพที่ปกคลุมดินแดนแห่งนี้
โอดครวญราวกับผีและหมาป่า

“พี่สาว” หลิงเสวียนซวนมองหลิงอวี้ฉี

“เส้นทางของปีศาจใต้พิภพที่นี่ถูกทำลายโดยแปดมหาวิหาร ฉินเลี่ยต้อง
ติดกับแผนนี้ในตอนท้ายเป็นแน่” หลิงอวี้ฉีกล่าวอย่างสงบขณะยืนอย่าง
มั่นคงและไม่อ่อนข้ออยู่บนกองหิน “พวกเราอยู่ที่นี่เพื่อรอพวกเขา
กลับมาเถอะ!”

หลิงอวี้ฉีเข้าใจว่าพละกำลังของตระกูลหลิงตอนนี้ไม่สามารถขัดขืน
สมาพันธ์เทวาลึกลับหรือแปดมหาวิหารได้ ทั้งสองฝ่ายสามารถกำจัด
ตระกูลหลิงได้อย่างง่ายดาย

ต่อให้นางจะไปอยู่ข้างฉินเลี่ยพร้อมคนตระกูลหลิง พวกเขาก็ไม่สามารถ
ช่วยได้มากเท่าไหร่ พวกเขาอาจจะกลายเป็นภาระเสียแทน

ด้วยเหตุนี้นางทำได้เพียงแค่รอ

ข้างภูเขาร้างที่พังทลาย

ซ่งซือหยวน เสี่ยเจอจั้ง เนี่ยหยุนและคนอื่นล้วนเงยหน้ามองท้องฟ้า
ด้วยสีหน้าสงบ

ความมืดมิดกลืนกินแสงจันทรา ภายใต้ม่านราตรีสีดำสนิท ท่ามกลาง
ความมืดมิดที่เทพปีศาจทั้งห้าฝืนครอบครอง ลำแสงสว่างทั้งสามคล้าย
กับเจิดจ้าหาใดเปรียบ

บ่อยครั้งที่คลื่นอันน่าหวาดกลัวสามารถทำให้จิตวิญญาณตกตะลึง
วิญญาณของผู้แก่กล้าที่ซวนเซจะระเบิดออกมา

การต่อสู้สิ้นสุดลงในทันที

เพียงไม่นาน ฉับพลันเทพปีศาจทั้งห้าพุ่งเข้าหาดินแดนที่ปกคลุมด้วย
พลังปีศาจใต้พิภพ ราวกับมังกรสีดำสนิทตัวยาวตามติดคู่ลั่ว พวกมันพุ่ง
ไปยังตำแหน่งเส้นทางของปีศาจใต้พิภพที่อยู่ไกลออกไป

เหตุการณ์อันน่าหวาดกลัวบนท้องฟ้าเงียบสงบลง

หลังจากนั้น จันทราเผยตัวตนอีกครั้ง

ซ่งอวี้ เสี่ยเย่าหยางและเนี่ยหยุนก้าวเท้ามายืนอยู่ข้างซ่งซือหยวนและ
คนอื่นด้วยสีหน้าหนักอึ้ง เนี่ยหยุนกล่าวว่า “นักรบหกเขาจากเผ่าพันธุ์
ปีศาจมีเขารับมือยากกว่าก่อนหน้านี้ เป็นไปไม่ได้เลยที่จะฆ่าพวกมันได้
หากไม่ร่วมมือกันทุ่มทุกอย่างที่มี”

“เส้นทางของปีศาจใต้พิภพถูกทำลายแล้ว ด้วยความสำเร็จนี้ เรื่องอื่น ๆ
ล้วนง่ายดาย” ซ่งอวี้โบกมือแล้วยิ้มสงบ “ไม่เพียงแค่พวกเราได้รับเก้า
กลีบปทุมเสวียนหยินเท่านั้น พวกเรายังทำลายเส้นทางของปีศาจใต้
พิภพได้อีก เป้าหมายของพวกเราสำเร็จแล้ว”

“ใช่ ถ้าพวกเราต้องการกำจัดเผ่าพันธุ์ปีศาจ พวกเรายังต้องร่วมมือกับ
สำนักเหือฮวนและแปดมหาวิหาร” เสี่ยเย่าหยางยิ้มเช่นกัน “ไม่มีเหตุผล
ที่สมาพันธ์เทวาลึกลับจะต้องรับมือกับกองกำลังหลักของเผ่าพันธุ์ปีศาจ
มีเขาตามลำพัง”

“พี่ซ่ง เมื่อก่อนข้าไม่ได้คาดหวังในตัวเจ้ามากนัก หลังจากนี้… เหอะ
เหอะ ในที่สุดข้าก็ยอมรับเจ้าได้แล้ว” ฉับพลันเนี่ยหยุนมองหาใครสักคน

เขากำลังมองหาคลังความรู้ของตระกูลซ่งนามซ่งจื้อ

ซ่งจื้ออ้วนท้วนหลิ่วตาแล้วยิ้มเจื่อน

“ตราบใดที่พวกเราสามารถสร้างบาดแผลให้นักรบหกเขานั่นได้ก็
นับเป็นเรื่องดี พวกเราจะทุ่มเทหากพวกเราสามคนต้องการฆ่ามัน” ซ่
งอวี้กล่าวแล้วยิ้ม “เส้นทางของปีศาจใต้พิภพถูกทำลายแล้ว เผ่าพันธุ์
ปีศาจที่อยู่ที่นี่ไม่มีทางกลับไปได้อีก ในเวลาเดียวกัน พวกมันไม่อาจนำ
คนจากอาณาจักรใต้พิภพมาเสริมได้ ตอนนี้พวกเราเพียงกำจัดแมลง
เกราะปีศาจและสัตว์กัดกร่อนวิญญาณเพื่อชำระพลังปีศาจใต้พิภพอย่าง
ช้า ๆ ยังไงซะ ชัยชนะของพวกเราก็อยู่ในมือแล้ว”

“ใช่แล้ว” ซ่งจื้อขัด “ทันทีที่พวกมันไม่มีพลังปีศาจใต้พิภพไว้ใช้ พวก
มันจะค่อย ๆ อ่อนแอภายใต้ดวงตะวันอันร้อนแรง ในตอนนั้น พวกเรา

จะไม่เสียทหารแม้แต่คนเดียวเพื่อกำจัดเผ่าพันธุ์ปีศาจทั้งหมดให้สูญสิ้น
จับเป็นพวกมันยังไม่ใช่ปัญหาเลย”

“เปล่าประโยชน์ถ้าจะจับเป็นพวกมัน ฆ่าพวกมันให้หมดอย่าง
เหมาะสมและสบายกว่า” เนี่ยหยุนกล่าว

“ไม่ ไม่ พวกมันยังทำประโยชน์ได้” ซ่งจื้อส่ายหน้าแล้วกล่าวอย่าง
จริงจังว่า “สมาชิกของเผ่าพันธุ์ปีศาจที่สูงกว่าสี่เขาเป็นภัยต่อพวกเรา
และควรถูกฆ่า พวกเรายังสามารถใช้พวกสี่เขา สามเขาหรือสองเขาใน
สมรภูมิใต้พิภพเพื่อแลกเปลี่ยนกับวัตถุดิบวิญญาณจากเผ่าพันธุ์ปีศาจได้
อีกด้วย”

ทันทีที่เขากล่าวเช่นนี้ สายตาของทุกคนพลันเจิดจ้าขึ้นมา พวกเขากล่าว
ชมความคิดอันล ้าเลิศของซ่งจื้อคนแล้วคนเล่า

“อา ข้าเกรงว่าเรื่องนี้จะทำร้ายจิตใจของอวี้เอ๋อ” ซ่งซือหยวนกล่าว
อย่างอ่อนโยน

“ข้าจะปลอบนางให้อย่างดี” ซ่งจื้อขมวดคิ้วแล้วกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ
“นางและเจ้าเด็กนั่นฟันฝ่าด้วยกันในอาณาจักรใต้พิภพ ยิ่งไปกว่านั้น ดู
ท่านางจะนับถือฉินเลี่ยอยู่บ้าง การปกปิดเรื่องนี้จากนางก็เพื่อให้แน่ใจว่า
จะไม่มีอะไรผิดพลาด เพื่อประโยชน์ของตระกูลแล้ว นางน่าจะมอง
ภาพรวมออกจนค่อย ๆ เข้าใจได้ในที่สุด”

“ถิงอวี้เป็นธิดาอันเป็นที่รักของสมาพันธ์เทวาลึกลับ! คางคกอย่าง
ฉินเลี่ยจะกล้ากินหงส์หรือ?” เนี่ยหยุนกล่าวด้วยสีหน้าหมองหม่นและ
เย็นชา “พวกเราเพิ่งให้โอกาสเขา ถึงอย่างนั้นเขากลับไม่รับและยังเลือก
ที่จะโจมตีพวกเราด้วยระเบิดสังหารลึกลับ หากมองถึงจุดนี้ เจ้าเด็กนี่คือ
ศัตรูอย่างแท้จริง”

“จับเป็นเขา” ซ่งจื้อหรี่ตาแล้วกล่าวด้วยความคาดหวังว่า “เขารู้วิธี
หลอมระเบิดสังหารลึกลับ เขายังอาจจะมีอุปกรณ์วิญญาณต่างมิติอยู่กับ
ตัวด้วย พวกเราต้องจับเป็นเขาเพื่อให้คายความลับเหล่านี้ออกมา”

ซ่งอวี้ถอนหายใจ เขาไม่กล่าวถึงเรื่องการรับมือฉินเลี่ยมากนัก

อีกด้าน เสี่ยเย่าหยางกลับกล่าวด้วยสีหน้าเสียดายว่า “น่าเสียดาย เด็กคน
นี้ฝีมือใช้ได้พอตัว เขายังเป็นคนมากความสามารถอีกด้วย อนาคตภาย
ภาคหน้าของเขาไร้ขีดจำกัด”

“ก็แค่โชคไม่ดีเท่านั้น เขาเริ่มจากเข้าสำนักยุทธภัณฑ์และบังเอิญ
ขัดขวางการทำลายของพวกเรา ไม่นานหลังออกจากสำนักยุทธภัณฑ์
เขาพบว่าตระกูลหลิงเป็นเผ่าพันธุ์ปีศาจอีก” ซ่งจื้อหัวเราะซุกซน “เด็ก
คนนี้โชคไม่ดีจริง ๆ ”

“ข้าคิดว่าเขาก็แค่ตัวซวย!” เนี่ยหยุนส่งเสียงหึเย็นชา

…

“ท่านลุง!”

“ท่านลุง!”

ข่าเหมิงและตัวลัวนั่งบนร่างของสัตว์ล่าวิญญาณ ขณะหันหน้า พวกมัน
ตระหนักได้ว่าแม่น ้ามืดมิดห้าสายเข้ามาใกล้จากด้านหลัง

เดิมทีแม่น ้าห้าสายมาจากพลังที่หายไปจากเทพปีศาจ พวกมันค่อย ๆ
เปลี่ยนเป็นหมอกอย่างช้า ๆ ก่อนจะรวมเข้ากับพลังปีศาจใต้พิภพ

คู่ลั่วปรากฏตัวขึ้นด้วยสภาพน่าสลด

มันลงจากร่างของสัตว์ล่าวิญญาณแล้วมองดวงตาของข่าเหมิง ตัวลัว
และน้องชายของมันนามคู่หลู่ พวกมันทุกคนเต็มไปด้วยความเกลียดชัง
สีหน้าของพวกมันเคร่งขรึมหาใดเปรียบ

ฉินเลี่ยนั่งบนสัตว์ล่าวิญญาณด้านหลังคู่ลั่ว ขณะมองอย่างตั้งใจ เขา
พบว่ารอยร้าวบอบบางนั่นปรากฏบนหกเขาแปลกประหลาดด้านหลังคอ
ของคู่ลั่ว

ฉินเลี่ยเข้าใจทันทีว่าไม่เพียงแค่เขาบนคอของชาวปีศาจมีเขาเป็น
สัญลักษณ์ของตัวตน สถานะและพละกำลังเท่านั้น พวกมันยังเป็น
จุดสำคัญบนร่างกาย แถมยังสำคัญยิ่งกว่าหัวใจของมนุษย์เสียอีก

รอยร้าวบนเขาของคู่ลั่วหมายความว่ามันได้รับบาดเจ็บสาหัสและต้องใช้
เวลาพักฟื้นนาน

“ข้าไม่รู้ว่าพวกมันจะวางแผนร้ายกาจเช่นนี้” ฉินเลี่ยกล่าวอย่างแผ่วเบา

“มันไม่เกี่ยวกับเจ้า” สายตาของคู่ลั่วเอ่อล้นด้วยความเกลียดชังลึกล ้า
“ต้องโทษข้า ต้องโทษข้าที่อยากช่วยน้องชายจากก้นบึ้งหัวใจ ต้องโทษ
ข้าที่ดูถูกความเกลียดชังของพวกมันมากเกินไป”

“ข้า…” ฉินเลี่ยยังอยากพูดอะไรบางอย่าง

คู่ลั่วโบกมือแล้วกล่าวว่า “ก่อนอื่น ไปดูเส้นทางของปีศาจใต้พิภพก่อน”

ผ่านไปสักพัก สัตว์ล่าวิญญาณที่แบกร่างของฉินเลี่ย คู่ลั่วและคนอื่น
มาถึงเส้นทางของปีศาจใต้พิภพ

เมื่อเห็นผู้ที่ตายอย่างน่าสังเวชใกล้กับเส้นทางของปีศาจใต้พิภพ สีหน้า
ของนักรบหกเขาทั้งสามนามคู่ลั่ว ตัวลัวและข่าเหมิงสยดสยองขึ้นมา

“เส้นทางของปีศาจใต้พิภพถูกทำลายแล้ว แมลงเกราะปีศาจ สัตว์กัด
กร่อนวิญญาณและสัตว์ใต้พิภพตัวอื่นจะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน” ตัวลัว
สูดหายใจเข้าลึก ๆ

“ทันทีที่แมลงเกราะปีศาจและสัตว์กัดกร่อนวิญญาณหมดสิ้น พลัง
ปีศาจใต้พิภพที่อยู่ที่นี่จะค่อย ๆ หายไป ดินแดนจะกลับคืนสู่สภาพปกติ
ต้นไม้ที่นี่จะเหี่ยวเฉาจนหมด” ข่าเหมิงเผยสีหน้าซับซ้อนออกมา “ครึ่ง
เดือน… ครึ่งเดือนเป็นอย่างมาก ดินแดนนี้จะกลับคืนสู่สภาพปกติ เมื่อ
วันนั้นมาถึง พวกเราจะไม่มีพลังปีศาจใต้พิภพให้ใช้อีกต่อไป เมื่อทุกคน
ต้องแสงตะวันร้อนแรง ศัตรูก็ไม่จำเป็นต้องฆ่าพวกเรา คนของพวกเรา
จะตายไปทีละคน…”

สีหน้าของฉินเลี่ยเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง

จากบทสนทนาของอีกฝ่าย เขาเดาว่าการอยู่รอดของแมลงเกราะปีศาจ
และสัตว์กัดกร่อนวิญญาณเกี่ยวข้องกับการไหลหลั่งที่ขาดไม่ได้จาก
เส้นทางของปีศาจใต้พิภพ

เพราะเส้นทางของปีศาจใต้พิภพถูกทำลายแล้ว ตอนนี้พวกมันไม่
สามารถกลับอาณาจักรใต้พิภพได้ คนที่เหลืออยู่ในอาณาจักรใต้พิภพเอง
ก็มาที่นี่ไม่ได้

หลังจากพลังปีศาจใต้พิภพหายไปและดวงตะวันร้อนแรงสาดส่องลงมา
ชาวปีศาจมีเขาจะค่อย ๆ อ่อนแอลง

นี่คือหายนะที่ใกล้เข้ามา
“ข้าจะช่วยให้พวกเจ้ารอดพ้นจากหายนะครั้งนี้ด้วยทุกอย่างที่มี!”
ฉินเลี่ยกล่าวอย่างหนักแน่น
ถึงอย่างนั้น คู่ลั่ว ตัวลัวและข่าเหมิงเพียงแค่ยิ้มขมขื่น