Spirit Realm อาณาจักรวิญญาณ - ตอนที่ 422: การต่อสู้อันขมขื่น!

ตอนที่ 422: การต่อสู้อันขมขื่น!

ตู้เซี่ยงหยางและตระกูลเซี่ยโหมาถึงคนแล้วคนเล่าและเห็นปรากฏการ
ณ์ที่ใจกลางของทะเลสาบร้อนแรง

หลุมศพลอยสูงอยู่เหนือใจกลางทะเลสาบ
มันฉายแสงสว่างศักดิ์สิทธิ์เจิดจ้าทั้งเจ็ดออกมา

แสงสว่างศักดิ์สิทธิ์คล้ายเชือกและโซ่โอบล้อมรอบฉีหลินอัคคีที่ถูกเผา
ไหม้ด้วยเปลวเพลิงเจิดจ้าอย่างแน่นหนา

ศพของสัตว์วิญญาณระดับที่แปดถูกลากขึ้นมาจากทะเลสาบ
แสงสว่างศักดิ์สิทธิ์ทั้งเจ็ดโอบล้อมฉีหลินอัคคีราวกับริ้วผ้าที่เหมือนกับ
กำลังดูดบางสิ่งอยู่

“ฉีหลินอัคคี!”

“สัตว์วิญญาณระดับที่แปด… ฉีหลินอัคคี!”

ตู้เซี่ยงหยางอุทานด้วยความตกตะลึง

เซี่ยโหยวนกรีดร้องเช่นกัน

สายตาของทั้งสองกลุ่มร้อนแรงด้วยความปรารถนาขณะจ้องเขม็งไปที่
หลุมศพและฉีหลินอัคคี
พวกเขาดูประหม่าและเหมือนกับจะควบคุมตนเองไม่ค่อยได้
ถึงอย่างนั้น พวกเขาไม่รู้ว่าจะเข้าใกล้สมบัติชิ้นนี้อย่างไร

ฉินเลี่ยกลับขมวดคิ้วด้วยความตกตะลึงกับปรากฏการณ์ดังกล่าว

หลุมศพและฉีหลินอัคคีล้วนลอยอยู่เหนือใจกลางทะเลสาบอย่างเงียบงั
น

ทุกคนยืนอยู่ข้างทะเลสาบและรู้สึกไม่สบายใจกับความร้อนแรงที่ทั้งหวำดกลัวและเหลือเชื่อ ฉินเลี่ยและเซี่ยโหยวนอยู่ด้านข้าง

แม้กระทั่งตู้เซี่ยงหยางผู้ฝึกฝนวิชาวิญญาณอัคคียังไม่กล้ากระโจนลงไ
ปในทะเลสาบแห่งนี้

ทะเลสาบร้อนแรงและเปลวเพลิงที่ปั่นป่วนมากพอที่จะหลอมละลายเขา
ให้กลายเป็นสระโลหิต!

เพราะเหตุการณ์นี้เองที่ทำให้สามกลุ่มกระจัดกระจายที่ขอบทะเลสาบ
ขณะจ้องมองหลุมศพและร่างกายของฉีหลินอัคคีที่ลอยอยู่เหนือใจกลำงทะเลสาบอยู่นั้น
สมองของพวกเขาก็พยายามเค้นหาแผนการที่จะช่วงชิงมันมา

เมื่อไม่สามารถคิดหาหนทางได้
ทุกคนจึงประหลาดใจก่อนจะพบว่าเปลวเพลิงบ้าคลั่งบนฉีหลินอัคคีหด
ลงด้วยอัตราที่น่าตกตะลึงก่อนจะหายไปอย่างช้า ๆ

สายตาของทุกคนจ้องเขม็ง

พวกเขาพบในทันทีว่าแสงสว่างศักดิ์สิทธิ์ทั้งเจ็ดกำลังพุ่งลงมาจากหลุม
ศพเหมือนกับกำลังกลืนกินพลังบางอย่างจากศพของฉีหลินอัคคี
พวกเขามองดูขณะแสงสว่างศักดิ์สิทธิ์ภายในหลุมศพยิ่งมายิ่งเจิดจ้าจ
นกระทั่งหลุมศพส่องแสงสว่างศักดิ์สิทธิ์เรืองรอง

อีกด้าน ร่างกายของฉีหลินอัคคีเหมือนกับถูกดูดออร่าและเนื้อออกไป

เปลวเพลิงบนร่างกายค่อย ๆ เลือนหาย
แสงสว่างเจิดจ้าที่โอบล้อมเหนือร่างกายสีแดงเข้มยังจางหายไปทีละน้อ
ยอีกด้วย

ทุกคนสามารถมองเห็นว่าพลังจำนวนมากภายในร่างกายของฉีหลินอั
คคีถูกดูดซับโดยหลุมศพ

หลุมศพที่ลอยอยู่กลางอากาศมาเนิ่นนานพลันเคลื่อนไหวอีกครั้ง

มันเคลื่อนไหวไปทางฉินเลี่ย!

ตู้เซี่ยงหยางและเซี่ยโหยวนตื่นเต้นขึ้นมา
พวกเขาจ้องเขม็งไปที่หลุมศพขณะเดินไปหาฉินเลี่ยพร้อมกัน

“เซี่ยโหซั่ง! เซี่ยโหเชียง! เซี่ยโหทั่ว!
ฆ่าคนที่มาจากขุนเขาดาบสวรรค์ซะ!”
เซี่ยโหยวนคำรามขณะชี้ไปที่ตู้เซี่ยงหยางที่อยู่ไกลออกไป

ยอดฝีมือตระกูลเซี่ยโหสามคนหัวเราะโหดเหี้ยมขณะพุ่งเข้าหาตู้เซี่ยง
หยางราวกับพายุบ้าคลั่งสามลูก

ใบหน้าของตู้เซี่ยงหยางมืดมนขณะชักกระบี่เพลิงสีชาดออกมาโดยไม่
พูดไม่จา ผิวของเขาเป็นสีแดงน่าหวาดกลัวคล้ายกุ้งสุก

ออร่าน่าหวาดกลัวที่เต็มไปด้วยพลังร้อนแรงระเบิดจากร่างกายของตู้เ
ซี่ยงหยาง กระบี่เพลิงสีชาดในมือเปลี่ยนร่างกลายเป็นมังกรร้อนแรง
มันแลบลิ้นเพลิงที่มีความยาวครึ่งเมตรออกมา

“ฮี่ฮี่… ตราบใดที่เจ้าไม่ใช่ลั่วเฉิน เจ้าก็ต้องตายอยู่ดี!”
เซี่ยโหซั่งหัวเราะเสียงเบาแปลกประหลาด

เซี่ยโหเชียง เซี่ยโหทั่วและเซี่ยโหซั่งหยิบธงยาวสามเมตรออกมา
ธงปรากฏภาพหมู่เมฆสีดำสนิท
เปลวเพลิงสีม่วงและหัวกะโหลกสีเขียวเข้ม
มันดูแปลกประหลาดอย่างเหลือเชื่อ

“หวือ หวือ หวือ!”

ควันสีดำสนิทส่วนหนึ่งปลดปล่อยจากธงเหล่านั้น
เพลิงสีม่วงเย็นเยือกดุจน ้าแข็งและหัวกะโหลกสีเขียวเข้มผสานกันกลา
ยเป็นควัน

ออร่าขนพองสยองเกล้าโอบล้อมตู้เซี่ยงหยางและทุกสิ่งที่อยู่รอบ ๆ
ทันทีราวกับฝนแมงมุมหนาแน่นขนาดใหญ่

ควันสีดำสนิทเองก็ห่อหุ้มเซี่ยโหซั่งและสองคนที่เหลือเอาไว้
พวกเขาหัวเราะขณะโคจรวิชาวิญญาณด้วยกัน

ควันห้อมล้อมตู้เซี่ยงหยาง

ช่วงเวลาเดียวกันกับที่เกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น
สุดยอดเมล็ดพันธุ์ของตระกูลเซี่ยโห เซี่ยโหยวนก็พุ่งเข้าหาฉินเลี่ย
ศีรษะล้านของเขาเจิดจ้า เสียงหัวเราะของเขาน่าขนลุก
“น่าเสียดายที่เจ้าจะไม่ได้พบกับลั่วเฉินหลังจากนี้ ชะตาขาดแล้ว
เจ้าหนู! กล่าวลาโลกคนเป็นซะ!”

เซี่ยโหยวนสวมถุงมือสีแดงม่วงงดงามขณะกำหมัดที่เต็มไปด้วยรอยแผ
ลยาวลึกงดงาม

เขากวัดแกว่งหมัดอย่างต่อเนื่องขณะพุ่งเข้าใส่ฉินเลี่ย
พลังน่าหวาดกลัวและรุนแรงทั้งสองพรูพรั่งออกจากถุงมือ
แขนของเขาพองโตราวบอลลูน

“หวือ หวือ!”

ฉับพลันมังกรสีม่วงสองตัวปลดปล่อยจากหมัดของเขา
พวกมันเหมือนกับมีชีวิตจริง ๆ เขาแปลกประหลาดปรากฏบนศีรษะ

หลุมศพในตอนนี้กำลังลอยอยู่เหนือศีรษะของฉินเลี่ย
มันเคลื่อนเข้าหาเขาอย่างช้า ๆ ขณะลากร่างกายของฉีหลินอัคคี

ฉินเลี่ยไม่รู้ว่าทำไมหลุมศพถึงกำลังกลับมาหาเขา
รวมถึงเรื่องที่มันหาร่างกายของฉีหลินอัคคีเจอได้อย่างไร
เขายังไม่รู้ว่าทำไมมันถึงลากร่างกายของฉีหลินอัคคีจากส่วนลึกของท
ะเลสาบหรือทำไมมันดูดซับพลังที่หลงเหลืออยู่ภายในนั้นเข้าไป

เขายืนยันได้อยู่เรื่องหนึ่ง ในเมื่อหลุมศพกลับมา
มันก็จะเป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียว!

“เหอะ… เจ้ากล้าลองเอาของของข้าไปงั้นรึ” ฉินเลี่ยกล่าวขณะยิ้มกว้าง

ค้อนอสนีบาตมหาดาราพลันลอยออกจากแหวนต่างมิติ
เสียงอสนีบาตดังสนั่นและอสนีที่ปะทุขึ้นดังก้องจากร่างกาย
แสงอสนีหนาแน่นจำนวนมากไหลเข้าไปในค้อนอสนีบาตมหาดารา

เสียงระเบิดอันน่าตกตะลึงดังขึ้น
ลวดลายหนาแน่นของอสนีปรากฏเหนือค้อนอสนีบาตมหาดารา
ผงแสงสว่างจำนวนมากที่คล้ายดวงดาราลอยออกจากค้อนก่อนจะพุ่ง
ตรงมายังพื้นที่ตรงหน้าฉินเลี่ย

“ตูม! ตูม! ตูม!”

อสนีบาตมหาดาราฟาดฟันใส่มังกรสีม่วงสองตัวก่อนจะระเบิดออก
ทำให้พวกมันเหลือเพียงแสงสว่างวิญญาณสีม่วงนับไม่ถ้วนที่กระจัดกร
ะจายไปทุกหนแห่ง

แรงระเบิดทำให้เกิดการกระจายจากของเหลวร้อนแรงในสระลาวาขนา
ดเล็กที่อยู่ใกล้ ๆ เซี่ยโหยวนพ่นลมออกจมูกอย่างเย็นเยือก
ถึงอย่างนั้นก็ต้องหยุดการพุ่งเข้าใส่อย่างรวดเร็ว

หลังจากที่ลาวาทั้งหมดลอยขึ้นไปสู่ท้องนภา เซี่ยโหยวนกล่าวว่า “หึ
เป็นแค่เจ้าคนสารเลวที่อยู่ขั้นต้นของพลังระดับบรรลุแท้ ๆ
แต่กลับกล้าพยายามต่อสู้กับข้างั้นเหรอ? ช่างโง่เขลาสิ้นดี
ยอมมอบหลุมศพแล้วถูกตัดศีรษะแต่โดยดีเถอะ ถ้าเจ้าทำ
ข้าจะให้ศพเจ้าครบสามสิบสองส่วน แต่ถ้าไม่
ข้าจะไม่ปล่อยให้มันเหลือแม้แต่เศษเสี้ยวเดียว!”

“เป็นเช่นนั้น?” ฉินเลี่ยเลียมุมปาก
ดวงตาของเขาทอแสงสว่างตื่นเต้นออกมา “ข้าก็ยืนอยู่ตรงนี้ไง
ข้ากล้าให้เจ้าแสดงฝีมือให้ดูเลยว่าจะทำให้ข้าไม่เหลือแม้แต่เศษเสี้ยวเ
ดียวยังไง!”

“ย่อมได้!”

เซี่ยโหยวนหัวเราะโหดเหี้ยมขณะหยิบคันธนูยักษ์ออกมาจากแหวนต่า
งมิติ เขารั้งศรสีเงินแล้วเล็งไปที่ฉินเลี่ยจากที่ไกล ๆ

คันธนูสูงกว่าเซี่ยโหยวน แต่น่าแปลก
สัญลักษณ์ขนาดเล็กแปลกประหลาดสลักไว้ในศรสีเงิน
รูนเหล่านี้คล้ายตัวอักษรทรงมีดโบราณที่ปล่อยแรงกดดันจำนวนมาก
ออกมา

ที่ระดับสูงสุดของพลังระดับบรรลุ
เซี่ยโหยวนคือสุดยอดเมล็ดพันธุ์ของตระกูลเซี่ยโห
ไม่เพียงแค่พลังของเขาแก่กล้าอย่างน่าทึ่งเท่านั้น
เขายังมีอุปกรณ์วิญญารล ้าค่าเหลือเฟืออยู่กับตัวด้วย

คันธนูวิญญาณไม้ศักดิ์สิทธิ์คือหนึ่งในอุปกรณ์วิญญาณที่เขาครอบค
รอง คันธนูนี้เป็นอุปกรณ์วิญญาณระดับปฐพีขั้นที่สอง
ลูกธนูที่ใช้ทำมาจากไม้อมตะเป็นส่วนประกอบหลัก
แต่ละลูกถูกสร้างและสลักด้วยตราวิญญาณงดงามจำนวนมากอย่างระ
มัดระวังเพื่อเสริมความสามารถในการทะลวงและพลังทำลายล้าง

“เอี๊ยด!”

เซี่ยโหยวนรั้งคันธนูจนสุดขณะจ้องมองฉินเลี่ยด้วยสายตาเฉียบคมรา
วอินทรี
ออร่าน่าหวาดกลัวให้ความรู้สึกเหมือนกับสามารถกำจัดทุกสิ่งที่ขวาง
ทางมันได้

ลูกตาของฉินเลี่ยหดลง เมื่อสัมผัสออร่าเฉียบคมของเซี่ยโหยวน
เขาอดที่จะระแวดระวังไม่ได้

“ฟิ่ว!”

ศรสีเงินทะยานออกไปราวสายรุ้งหมายทิ่มแทงใบหน้าของฉินเลี่ย
มันเต็มไปด้วยออร่าน่าหวาดกลัวคุกคามจิตวิญญาณของฉินเลี่ยที่ยังไ
ด้รับบาดเจ็บอยู่

ลูกธนูเปี่ยมด้วยพละกำลังของเซี่ยโหยวน
พลังวิญญาณบริสุทธิ์จำนวนมากและพลังแปลกประหลาดของตราโบรำณ

“แคร้ก!”

ฉินเลี่ยพลันสร้างกำแพงน ้าแข็งขึ้นตรงหน้า
มันระเบิดเมื่อลูกธนูพุ่งเข้ามา น ้าแข็งแตกละเอียดไปทุกทิศทาง

ถึงอย่างนั้นลูกธนูยังคงลอยเข้ามาด้วยพลังเท่าเดิม

“ปัง!”

กำแพงปฐพีสีเหลืองหนาแน่นปรากฏขึ้น
พลังปฐพีจางหายทันทีหลังจากนั้นก่อนจะระเบิดออก

ปลายลูกธนูสั่นไหว แต่กำลังของลูกธนูยังไม่ถูกลดทอน

มีเสียงอสนีบาตดังครืนขณะค้อนอสนีบาตมหาดาราพุ่งลงมาฟาดศรสีเ
งินให้กลายเป็นผุยผง

เมื่อศรแหลมคมระเบิดออก
เซี่ยโหยวนหัวเราะอย่างเย็นชาแล้วหยิบขึ้นมาอีกลูก

แต่ว่าฉินเลี่ยกลับหัวเราะเสียงเบาแปลกประหลาดสวนคืน
ดวงตาของเขาสบเข้ากับของเซี่ยโหยวนด้วยความโหดเหี้ยมอันเย็นเยื
อก

ฉับพลันเซี่ยโหยวนรู้ตัวว่ามีบางสิ่งผิดปกติ

จากนั้นเขาเห็นบอลสีเงินโลหะจำนวนมากอยู่ในสระลาวาใต้เท้าเขา
บอลโลหะเหล่านี้เหมือนกับตกลงมาเมื่อกำแพงน ้าแข็ง
กำแพงปฐพีสีเหลืองและศรสีเงินของเขาระเบิดออก

เขาคิดในตอนแรกว่าพวกมันคือชิ้นส่วนกระบี่

แต่ว่า ตอนนี้เขาก้มศีรษะเพื่อตรวจสอบบอลโลหะ
เขารู้สึกถึงพลังอสนีบาตที่อยู่ข้างใน

“ระเบิดสังหารลึกลับ!”

ฉับพลันเซี่ยโหยวนตะโกนราวกับเห็นผี
เขาทะยานถอยออกมาโดยไม่สนใจสิ่งอื่นสิ่งใดโดยสมบูรณ์

“ตูม!”

ระเบิดสังหารลึกลับสี่ลูกระเบิดพร้อมกัน
แรงระเบิดน่าหวาดกลัวปกคลุมทั่วทั้งพื้นที่

แสงอสนีกระจายท่ามกลางแรงระเบิดอสนีบาต
เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดของเซี่ยโหยวนดังอย่างแผ่วเบามาจาก
กึ่งกลาง

เกลียวอสนีสีดำลอยออกมาจากแรงระเบิดพร้อมกับโลหิตที่กระเซ็นออ
กมา
เซี่ยโหยวนร้องโหยหวนอย่างโกรธแค้นขณะหลบหนีไปไกลอย่างรวดเ
ร็ว