Spirit Realm อาณาจักรวิญญาณ - ตอนที่ 504: สนามลดทอนอสนี

ตอนที่ 504: สนามลดทอนอสนี

“ฆ่ามัน!”

ผู้นำของคนป่าตะวันออกสามสิบกว่าคนยิ้มเย็นชาขณะโบกมือแล้วออ
กคำสั่งให้คนของตนยิง

เพียงพริบตา
ศรหลากสีสันนับสิบลอยเข้าใส่ฉินเลี่ยราวกับห่าฝนอุกกาบาตหลากสี
สัน

ความเย็นเยือก
ความร้อนระอุและความแหลมคมยากพรรณนาพลันหมายหัวเขา

ทุกศรเปี่ยมด้วยพลังวิญญาณของคนป่าตะวันออก
บ้างก็ถูกสลักด้วยลวดลายซับซ้อน อย่างเช่น รูปทรงของงู
เต่าหรือมังกร
สิ่งเหล่านี้คือผังวิญญาณที่เต็มไปด้วยพลังวิญญาณลึกลับจำนวนมาก

สีหน้าของฉินเลี่ยเย็นชาดุจน ้าแข็งขณะประชิดใกล้คนป่าตะวันออก
สายตาทอแสงอสนีออกมา

เขาสามารถสัมผัสได้ถึงจิตวิญญาณแรงกล้าของอสรพิษ
เต่าลึกล ้าและมังกรที่ไหลซึมเข้าไปในจิตใจก่อนจะมุ่งตรงเข้าสู่จิตวิญ
ญาณแท้จริง

ภายในจิตวิญญาณตระหนักรู้
เขาสามารถมองเห็นอสรพิษสูงหลายสิบเมตร
เต่าวิญญาณที่มีขนาดเท่าเนินเล็กและมังกรที่ห่อหุ้มอยู่ในลำแสงหลาก
สีสัน

ชิ้นส่วนจิตวิญญาณของสัตว์แปลกประหลาดไหลบ่าเข้าไปในจิตใจข
ณะพยายามทำลายจิตวิญญาณแท้จริงของเขาเพื่อทำให้ไขว้เขวจาก
ภัยคุกคามของศรที่หมายหัวอยู่

“ข้าเดาว่าคนป่าเถื่อนพวกนี้มีความสามารถพอตัว”
ฉินเลี่ยครุ่นคิดกับตนเองด้วยรอยยิ้มเย็นชา

“ระเบิด!”

บอลอสนีระเบิดจากจิตวิญญาณแท้จริงขณะแปรเปลี่ยนเป็นมืออสนีสอ
ดประสานขนาดมหึมาสองข้างราวกับทวยเทพ

มือขนาดมหึมาเหล่านี้เข้าใกล้นาคา
เต่าและมังกรก่อนจะคว้าแต่ละตัวเอาไว้แล้วบีบอย่างรุนแรง

เงาจิตวิญญาณที่ก่อตัวโดยชิ้นส่วนจิตวิญญาณของสัตว์สามตัวนี้ระเบิ
ดเป็นอณูเจิดจ้าของแสงสว่าง มันถูกบดขยี้โดยมืออสนี

คนป่าตะวันออกสามคนด้านหน้าฉินเลี่ยล้วนกระอักโลหิตออกมาพร้อ
มกัน แสงสว่างในดวงตาของพวกเขาหมองหม่นลง

ศรกลุ่มแรกที่พุ่งเข้าใส่ฉินเลี่ยถูกสลักไว้ด้วยลวดลายงู
เต่าและมังกรพลันระเบิดเป็นเศษไม้

“เหอะ
เจ้าอัดชิ้นส่วนจิตวิญญาณของสัตว์ร้ายเข้าไปในศรและถึงกับพยายา
มใช้พวกมันสังหารผู้ฝึกยุทธ์ที่ฝึกฝนวิชาวิญญาณอสนีบาต
ช่างเป็นความคิดที่วิเศษจริง ๆ”

ฉินเลี่ยกวัดแกว่งค้อนอสนีบาตมหาดาราด้วยเสียงหัวเราะเบา ๆ
แปลกประหลาดขณะส่งแสงอสนีนับร้อยกระแทกตรงใจกลางของกลุ่ม
คนป่าตะวันออก

อสนีบาตและอสนีอาบไล้ศรไปตลอดทาง
มันแตกสลายดอกแล้วดอกเล่า

ห่าฝนลูกธนูหลากสีสันของคนป่าตะวันออกถึงกับกลายเป็นห่าฝนลูก
ธนูของจริง มันตกลงมาเป็นเศษเล็กเศษน้อย
ไม่มีสักดอกที่ได้แตะต้องฉินเลี่ย
“สายฟ้าฟาด!”
บอลอสนีปรากฏในจิตใจของฉินเลี่ย
จากนั้นพลันก่อตัวข้างร่างกายของเขาเช่นกัน
มันคล้ายกลุ่มก้อนดวงตะวันขนาดเล็กจำนวนมากที่แผ่พลังดิบรุนแรงอ
อกมาขณะเคลื่อนลงมาใส่กลุ่มของคนป่าตะวันออกที่อยู่ด้านล่าง
บอลอสนีแตกเป็นเสี่ยง ๆ
ขณะตกลงมาจากท้องนภาก่อนจะกระจายกลายเป็นฝนอุกกาบาต
แต่ละสายระเบิดใส่คนป่าตะวันออกจนเป็นเศษเนื้อและกระดูกเปื้อนโลหิ
ต
มันกระจัดกระจายไปทุกทิศทางท่ามกลางเสียงกรีดร้องน่าขนลุกที่คล้า
ยกับผีร้องคร ่าครวญและเสียงหอนของหมาป่า
ความรื่นเริงฉายในดวงตาของฉินเลี่ย

ด้วยการทำลายล้างนี้
เขาพบว่าการควบคุมอสนีบาตและอสนีในดินแดนอสนีบาตต้องห้ามถึง
กับดีกว่าก่อนหน้านี้

เขารู้สึกว่าเขากลายเป็นดวงตาของค่ายกลดินแดนอสนีบาตต้องห้าม

นั่นคือสิ่งที่เขาพลันตระหนักได้ขึ้นมา

ตอนฉินเลี่ยปลดปล่อยจิตวิญญาณตระหนักรู้ก่อนหน้านี้
เขาตั้งใจจะช่วยสัตว์ผลึกอสนีบาต
อสนีในดินแดนอสนีบาตต้องห้ามก่อตัวเป็นการเชื่อมต่อแปลกประหลา
ดกับเขา

สัตว์ผลึกอสนีบาตใช้วิธีสุดจะหยั่งเพื่อเสริมพลังให้กับเขา!

“พวกเจ้าจัดการคนป่าที่นี่”
ฉินเลี่ยหันมาหากลุ่มของเขาขณะกล่าวเสียงด้วยเสียงหนักแน่น
“ข้าจะลงไปที่ทะเลสาบอสนีบาต!”

เมื่อประกาศเช่นนั้น
ฉินเลี่ยทะยานผ่านเสียงกรีดร้องคนป่าตะวันออกขณะมุ่งตรงไปที่ทะเล
สาบอสนีบาต

เมื่อได้ยินคำพูดของเขา ลั่วเฉิน เสวี้ยโม่เหยียน ตู้เซี่ยงหยาง ซ่งถิงอวี้
เสี่ยจิงเสวียนและฮันเชียนเชียนพลันเข้าสู่การต่อสู้แล้วจู่โจมคนป่าตะวั
นออกที่เหลือ

เซินเหยี่ย ผู้นำคนป่าตะวันออกสังเกตเห็นพวกเขาเข้ามาใกล้
จึงส่งเสียงร้องออกมา “ม๋าทัว!”

คนป่าตะวันออกที่ผอมเหมือนกิ่งไม้ปลดปล่อยเสียงร้องโหยหวนแปลก
ประหลาดเบา ๆ จากนั้นจึงพุ่งเข้าหากลุ่มของฉินเลี่ย
รอยสักของผีชั่วร้ายปกคลุมทั่วทั้งร่างกาย
ดวงตาของเขาทอแสงสว่างมุ่งร้ายน่าขนลุก ชุดหลวม ๆ
ปกคลุมร่างกำยำของเขา
มันโบกสะบัดขณะเคลื่อนไหวอย่างน่าเกรงขาม

เมื่อมองครั้งแรก ม๋าทัวคนนี้เหมือนกับภูตผีที่มาจากก้นบึ้งของนรก

ฉินเลี่ยชำเลืองมองม๋าทัวอย่างรวดเร็ว
จากนั้นจึงให้ความสนใจไปที่ส่วนลึกของทะเลสาบอสนีบาต

ทันทีที่เขาเห็นสัตว์ผลึกอสนีบาตที่ข้างใต้
สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน

ท่อนไม้ขนาดมหึมาแปดท่อนตั้งอยู่ภายในทะเลสาบอสนีบาต
เส้นสีเงินโลหะพันไม้เอาไว้
มันสลับไปมาจนก่อตัวเป็นใยแมงมุมสีเงินขนาดมหึมาที่ปกคลุมพื้นที่เ
อาไว้

ที่ใต้ทะเลสาบอสนีบาต
อสนีบาตและอสนีที่สัตว์ผลึกอสนีบาตปลดปล่อยออกมากระทบเข้ากับ
ใยแมงมุมสีเงินที่แผ่ขยายออกมา
ใยแมงมุมทอแสงขณะอสนีไหลซึมเข้าไป
มันมาพร้อมกับเกลียวโลหะที่ปักกับไม้

ท่อนไม้สีเทาเข้มขนาดยักษ์เหมือนกับดูดซับพลังอสนีบาตและอสนีผ่า
นใยแมงมุมเอาไว้
ทำให้การโจมตีของสัตว์ผลึกอสนีบาตอ่อนแอลงอย่างมหาศาล

น ้าพุจิตวิญญาณหกแห่งที่เดิมลอยอยู่กลางอากาศของทะเลสาบอสนี
บาต
ตอนนี้กลับลอยอยู่เหนือสัตว์ผลึกอสนีบาตในส่วนลึกของทะเลสาบ

อีกด้าน
เซินเหยี่ยและกลุ่มคนป่าตะวันออกร่อนอยู่เหนือใยแมงมุมสีเงินขนาดยั
กษ์ พวกเขาไม่กล้าเข้าใกล้ส่วนลึกของทะเลสาบอย่างบุ่มบ่าม

แต่พวกเขายังคงยั่วยุสัตว์ผลึกอสนีบาตขณะจู่โจมมันด้วยวิชาวิญญา
ณและศร

เป้าหมายของพวกเขาคือทำให้วิญญาณอสนีบาตโกรธจนถึงจุดที่ปล
ดปล่อยเปลวเพลิงอสนีและแสงอสนีออกมาอย่างเกรี้ยวกราด

น่าเสียดาย สำหรับสัตว์ผลึกอสนีบาต
การโจมตีที่มันสร้างขึ้นมาจะอ่อนกำลังลงและหายไปเพราะใยแมงมุมสีเ
งินทันที
ท่อนไม้ขนาดยักษ์แปดท่อนจะกลืนกินพลังอสนีบาตเข้าไปทั้งหมด

ด้วยการใช้วิธีนี้ คนป่าตะวันออกจะค่อย ๆ
ทำให้สัตว์ผลึกอสนีบาตอ่อนแอลง
ทำให้มันเหนื่อยล้าจนกระทั่งไม่สามารถต่อสู้ได้อีก

สีหน้าของฉินเลี่ยเปลี่ยนไปเมื่อเห็นฉากนี้เพราะเขาพลันเข้าใจว่ากำลั
งเกิดอะไรขึ้น

ท่อนไม้ทั้งหมดแปดท่อนสร้างจากต้นไม้สายฟ้าฟาด
ท่อนไม้เหล่านี้และเส้นโลหะที่พันเอาไว้รอบ ๆ
คือค่ายกลที่ฉินเลี่ยรู้สึกคุ้นเคยเป็นอย่างยิ่ง

ค่ายกลไม้และเส้นโลหะนี้เหมือนกับค่ายกลที่คุณตาของเขาสร้างเอาไว้
ที่ท้องภูเขาสมุนไพร!

ในอดีต
ภูเขาสมุนไพรมีค่ายกลของเสาหินแปดต้นและเส้นสีเงินโลหะที่ก่อตัวเ
ป็นใยแมงมุมสีเงินขนาดมหึมาเหมือนกับสิ่งนี้

ค่ายกลนั่นทำให้อสนีที่เคลื่อนลงมาจากท้องนภาอ่อนกำลังลง
มันลดพละกำลังอันน่าหวาดกลัวจนไปถึงระดับที่ฉินเลี่ยสามารถทานท
นและใช้ในการฝึกฝนได้

ถึงแม้พวกมันจะเปลี่ยนจากเสาหินไปเป็นไม้ของต้นไม้สายฟ้าฟาดแป
ดท่อน
เห็นได้ชัดว่าคนป่าตะวันออกใช้วิธีเดียวกันเพื่อลดทอนและดูดซับอสนี
บาตและอสนีเอาไว้
ท่อนไม้เหล่านี้สร้างความยากลำบากกับการโจมตีของสัตว์ผลึกอสนีบำตจนอยู่ในระดับที่รับได้

มันทำให้อสนีแรงกล้าภายในทะเลสาบอสนีบาตอ่อนกำลังลงอย่างต่อเ
นื่อง

ฉินเลี่ยเข้าใจเรื่องทั้งหมดเมื่อเห็นในครั้งเดียว

ในตอนนั้นเอง คนป่าตะวันออกที่ชื่อม๋าทัว ในที่สุดก็เข้ามาใกล้ฉินเลี่ย

“คนอย่างเจ้าฝึกฝนวิชาวิญญาณอสนีบาตถึงกับกล้าเข้ามาที่นี่โดยไม่
ระวัง… ช่างโง่เขลาสิ้นดี เจ้าแค่เอาชีวิตมาทิ้งก็เท่านั้น!”
ม๋าทัวกล่าวด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย
“ทวยเทพเท่านั้นที่รู้ว่าพวกข้ารวบรวมท่อนไม้จากต้นไม้สายฟ้าฟาดอำยุแปดพันปีมานานแค่ไหน!
ถ้าสัตว์ผลึกอสนีบาตไม่สามารถปลดปล่อยพลังเต็มพิกัดได้
คนอย่างเจ้าก็ไม่สามารถทำอะไรได้เช่นกัน!
ไม่มีทางที่พวกข้าจะปล่อยให้เจ้ามาทำลายแผนการเก็บน ้าพุจิตวิญญา
ณบริสุทธิ์และผลึกจิตวิญญาณได้หรอก! ข้าจะฆ่าเจ้าเดี๋ยวนี้!”

ม๋าทัวยื่นมือออกไปทางฉินเลี่ย แขนเหยียดตรง
ศรกระดูกยืดยาวเจ็ดดอกพุ่งออกจากแขนเสื้อหลวม ๆ
ราวกับแสงสว่าง

ศรกระดูกเจ็ดดอกเหล่านี้เป็นสีขาวน่าขนลุก
พวกมันสลักไว้ด้วยผีชั่วร้าย
กลิ่นศพเน่าถูกพิษปลดปล่อยมาจากพวกมัน

ภูตผีน่าหวาดกลัวเจ็ดตนปรากฏขึ้นตรงปลายศรขณะปลดปล่อยเสียง
ร้องโหยหวนแปลกประหลาดออกมา

“แคร้ก!”

โล่น ้าแข็งหนาพลันปรากฏห่างจากฉินเลี่ยไปห้าเมตรเพื่อป้องกันศรกร
ะดูกทั้งเจ็ด

“ระเบิดน ้าแข็ง!”

โล่น ้าแข็งระเบิดทันที
เศษน ้าแข็งพุ่งกระจายไปทุกทิศทางราวกับขนเม่นแหลมคม

ศรกระดูกที่ฝังลงไปในโล่น ้าแข็งระเบิดออก
มันกระจัดกระจายไปทุกทิศทางพร้อมกับแท่งน ้าแข็ง

คำสบถลอยมาจากกลุ่มคนป่าตะวันออกที่ลอยอยู่เหนือทะเลสาบอสนีบำตขณะรีบปกป้องตนเองไม่ก็หาที่ปลอดภัย

ศรกระดูกสองดอกพุ่งย้อนกลับไปทางของม๋าทัวขณะกระแทกเข้าหาต
รงหน้าอก
เขาสบถเช่นกันก่อนจะย้ายร่างกายไปด้านข้างเพื่อหลบเลี่ยง

ฉินเลี่ยมองลงไปในส่วนลึกของทะเลสาบอีกครั้ง

รอยร้าวอันเด่นชัดในตอนนี้
มันสร้างความเสียหายกับร่างกายผลึกของวิญญาณอสนีบาตและพื้นผิ
วของผลึกจิตวิญญาณที่ปกคลุมบนพื้นทะเลสาบ
ภายใต้การโจมตีต่อเนื่องของคนป่าตะวันออก
รวมถึงการโจมตีของมันที่อ่อนแรงอย่างต่อเนื่อง
สัตว์ผลึกอสนีบาตได้รับบาดเจ็บขณะพบว่ามันไม่อาจหลีกเลี่ยงความเ
สียเปรียบที่กำลังเพิ่มขึ้นนี้ได้

“โจมตีสัตว์ผลึกอสนีบาตต่อไป!
สร้างบาดแผลให้มากที่สุดตราบที่มันยังมีชีวิต!”
เซินเหยี่ยตะโกนอย่างเย็นชา

ห่าฝนลูกธนูหลากสีสันเคลื่อนผ่านช่องว่างใยแมงมุมสีเงินขนาดยักษ์ข
ณะเคลื่อนลงเข้าหาสัตว์ผลึกอสนีบาต

การสอดประสานของโลหะที่ดังก้องกังวานและประกายไฟที่กระจัดกระ
จายไปทั่วดังก้องจากร่างกายของสัตว์ผลึกอสนีบาต

ฉับพลัน
วิญญาณอสนีบาตเงยหน้าขึ้นพลันสบตากับฉินเลี่ยด้วยดวงตาทรงปั
ญญา

ดวงตาของสัตว์ผลึกอสนีบาตเอ่อล้นด้วยความเศร้าหมองขณะขอร้องใ
ห้ฉินเลี่ยช่วยมันหลบหนีในสถานการณ์ทุกข์ยากโดยไม่พูดไม่จา

“ข้าจะพยายามเต็มที่”
ฉินเลี่ยคิดขณะตั้งใจส่งจิตวิญญาณตระหนักรู้ออกไปจำนวนหนึ่ง

ขณะส่งจำนวนหนึ่งเข้าไปในเปลวเพลิงอสนีรอบสัตว์ผลึกอสนีบาต
เขามองดูอีกครั้ง

ความซาบซึ้งปรากฏในดวงตาของสัตว์ผลึกอสนีบาต
มันเข้าใจความคิดของเขาผ่านอสนีและอสนีบาตที่ก่อตัวในตอนนี้

สายตานั้นทำให้ฉินเลี่ยพยายามแก้ปัญหามากยิ่งขึ้น