Spirit Realm อาณาจักรวิญญาณ - ตอนที่ 531: ความบ้าคลั่งของมังกรกระหายโลหิต!

ตอนที่ 531: ความบ้าคลั่งของมังกรกระหายโลหิต!

อุปกรณ์วิญญาณระดับเทวา
มังกรกระหายโลหิตต้องใช้พลังโลหิตจำนวนมหาศาลเพื่อปลดปล่อยพ
ลังน่าหวาดกลัวออกมา

ตอนเสวี้ยโม่เหยียนใช้ก่อนหน้านี้
นางสังหารคนป่าแดงที่อยู่ขั้นท้ายของพลังระดับบรรลุได้สิบกว่าคนอย่
างง่ายดาย
การสำแดงพลังสังหารน่าเหลือเชื่อของมังกรกระหายโลหิตในตอนนั้น
ทำให้เจียงเทียนซิงและตี๋เฟยหลบหนีราวกับสายลม

เพราะไม่มีใครในกลุ่มมีแผนรับมือหอกน ้าแข็งขนาดมหึมาอย่างเหลือเ
ชื่อที่ตอนนี้กำลังลอยมาหาพวกเขา
พวกเขาทำได้เพียงฝากความหวังให้ฉินเลี่ยและมังกรกระหายโลหิต

“ให้ข้าลอง” ฉินเลี่ยกล่าว

ตอนนั้นเองที่บางสิ่งปรากฏเหนือแขนสีขาวราวหิมะของเสวี้ยโม่เหยียน
กระดูกโบราณขนาดมหึมาของมังกรกระหายโลหิตลอยต่อหน้าทุกคน
พร้อมคำรามออกมา

“ฉินเลี่ย
หยดโลหิตของเจ้าลงไปเพื่อให้มันสามารถทำความคุ้นเคยกับพลังโลหิ
ตของเจ้า!” เสวี้ยโม่เหยียนกล่าว

“ได้!” ฉินเลี่ยสูดหายใจเข้า

หยดโลหิตสีแดงเข้มปลดปล่อยจากปลายนิ้วข้างหนึ่งของเขาราวไข่มุก
สีแดงเข้มแล้วลอยเข้าหาสุดยอดอุปกรณ์วิญญาณวิเศษ

“ฟฟฟฟฟฟฟู่!”

ทันทีที่หยดโลหิตตกลงบนกะโหลกโลหิตของมังกรกระหายโลหิต
โครงกระดูกมังกรทั้งหมดปลดปล่อยเปลวเพลิงโลหิตเจิดจ้าออกมา

“ฟึ่บ… ฟึ่บ… ฟึ่บ…!”

โลหิตยังคงปลดปล่อยจากนิ้วของฉินเลี่ยแล้วลอยเข้าหามังกรกระดูกโ
ลหิตหยดแล้วหยดเล่า
เปลวเพลิงโลหิตร้อนแรงมหาศาลลุกโชนมากขึ้นตามจำนวนหยดที่กร
ะเซ็นใส่อุปกรณ์วิญญาณ

ราวกับฟองน ้ากำลังซับน ้า
มังกรกระดูกโลหิตดูดซับโลหิตทุกหยดเข้าไปขณะค่อย ๆ
ปลดปล่อยคลื่นโลหิตชั่วร้ายน่าหวาดกลัวออกมา

“โคจรวิชาวิญญาณโลหิตและพยายามเชื่อมต่อโลหิตทั้งหมดภายในมั
งกรกระหายโลหิต” เสวี้ยโม่เหยียนกล่าว
“พยายามสัมผัสพลังของอุปกรณ์วิญญาณและควบคุมมันด้วยพลังโล
หิตของเจ้า!”

ฉินเลี่ยสั่นเทา

จากคำแนะนำของเสวี้ยโม่เหยียนก่อนหน้า
ฉินเลี่ยล้วนรู้สึกถึงความรุนแรงที่กำลังหลบซ่อนอยู่ภายในอุปกรณ์วิญ
ญาณระดับเทวา
เขาสามารถสัมผัสได้ถึงพลังแรงกล้าที่หายไปจากโลหิตของเขาทันทีที่
สัมผัสโครงกระดูกโลหิตของมังกรกระหายโลหิต!

จากนั้น เพียงพริบตา อารมณ์ต่าง ๆ เอ่อล้นในประสาทสัมผัส
ความรุนแรง ความบ้าคลั่ง
ความกระหายโลหิตและความปรารถนาที่จะทำลายปรากฏภายในตัวเ
ขาขณะคุกคามเขาให้ยอมจำนน

จากนั้น ดวงตาของฉินเลี่ยกลายเป็นสีแดงเข้มอย่างน่าประหลาด

เขาเหมือนกับเปลี่ยนเป็นสัตว์กระหายโลหิตที่ถูกจองจำเอาไว้หลายร้อ
ยล้านปีจนได้รับอิสรภาพในที่สุด

พลังโลหิตน่าหวาดกลัวปลดปล่อยจากฉินเลี่ยและมังกรกระหายโลหิตใ
นเวลาเดียวกัน
มันพุ่งขึ้นสูงจนแทบทะลวงสวรรค์แล้วรวมกันเป็นสายโลหิตหนา

เสียงคำรามแสบแก้วหูดังก้องจากปากของมังกรกระหายโลหิตขณะแผ
ดเสียงใส่เบื้องหน้าอย่างไร้ที่สิ้นสุด
ราวกับพลังโลหิตไร้พรมแดนที่ก่อตัวเป็นสายโลหิตไหลบ่าไปข้างหน้า

ความปรารถนาอันบ้าคลั่งที่แสวงหาจุดจบของโลกและการทำลายทุกส
รรพสิ่งคงอยู่ภายในพลังโลหิตนั่น!

“ตูม!”

สายโลหิตพุ่งเข้าไปในกลุ่มก้อนหอกน ้าแข็งที่อยู่กลางอากาศ
ส่งผลให้เกิดการระเบิดจนเป็นภาพที่น่าตื่นตา

หอกน ้าแข็งสิบกว่าเล่มที่ลอยเข้าหากลุ่มของฉินเลี่ย
แต่ละเล่มคล้ายมังกรน ้าแข็งที่ยาวหลายร้อยเมตร
เดิมทีนั้นดูผึ่งผายอย่างถึงที่สุด

ความผึ่งผายของพวกมันแรงกล้ายิ่งนัก!

ทว่า ทันทีที่สายโลหิตพุ่งเข้าไปท่ามกลางหอกน ้าแข็ง
พวกมันทั้งหมดระเบิด

หอกน ้าแข็งสิบกว่าเล่มระเบิดพร้อมกัน

หอกน ้าแข็งเล่มเล็กนับหมื่นตกลงมาจากท้องนภาเย็นเยือกราวกับสาย
ฝน

ราวกับกระบี่น ้าแข็งกำลังทิ่มแทงปฐพี

“ฮึ่ม!”

มังกรกระหายโลหิตคำรามใส่ท้องนภาด้วยเสียงคำราม
ออร่าน่าหวาดกลัวของการทำลายล้างและการสังหารแผ่ออกมาจากร่า
งกายขนาดมหึมา

ภายใต้สายตาของทั้งกลุ่ม
มังกรกระดูกโลหิตบินเข้าใส่ราวกับแสงโลหิตของอสนีบ้าคลั่งขณะทิ่ม
แทงท้องนภาและฉีกกระชากทะเลสาบเยือกแข็งในพริบตา..

“นะ-นี่มัน…”

ขากรรไกรของลั่วเฉิน ซ่งถิงอวี้
ตู้เซี่ยงหยางและฮันเชียนเชียนแข็งค้างขณะพวกเขามองดูทิวทัศน์เหนื
อทะเลสาบเยือกแข็งที่ถูกเผยให้เห็น

ฉินเลี่ยและเสวี้ยโม่เหยียนเองก็ตกตะลึง

ในตอนนี้
มังกรกระดูกโลหิตบินอยู่เหนือทะเลสาบเยือกแข็งอยู่ข้างหลุมศพผนึก

ปีศาจ
ขณะหลุมศพผนึกปีศาจยังคงปลดปล่อยแสงสว่างศักดิ์สิทธิ์อย่างต่อเนื่
องเพื่อระเบิดพื้นผิวน ้าแข็งหนาของทะเลสาบอยู่นั้น
มันปลดปล่อยเกลียวโลหิตของแสงสว่างอีกสายที่เต็มไปด้วยพลังโลหิ
ตน่าหวาดกลัวออกมาอีกสาย
แสงสว่างโลหิตนี้พุ่งเข้าหากะโหลกโลหิตของมังกรกระดูก

หลุมศพผนึกปีศาจเริ่มเปลี่ยนพลังโลหิตน่าหวาดกลัวให้กลายเป็นมังก
รกระหายโลหิต!

การหลอมรวมของแสงสว่างโลหิตชั่วร้ายและรุนแรงทำให้ร่างกายของ
มังกรกระดูกโลหิตขยายขณะลอยอยู่กลางอากาศ

เพียงไม่กี่วินาที มังกรกระหายโลหิตถึงกับมีขนาดใหญ่ขึ้นเท่าตัว
กระดูกโลหิตที่สร้างร่างกายขึ้นมาเริ่มทอแสงสว่างโลหิตเจิดจ้าออกมา

มันดูส่องสว่างเป็นอย่างมาก

“ฮึ่ม!”

มังกรกระดูกโลหิตปลดปล่อยเสียงคำรามสะเทือนเทวาอีกครั้งขณะออร่
าน่าหวาดกลัวหาใดเปรียบไหลซึมออกมา
มันพุ่งตรงไปยังพื้นผิวของทะเลสาบเยือกแข็งก่อน

“กึก กึก คร-แคร้ก!”

พื้นผิวของทะเลสาบที่คล้ายกระจกบานใหญ่เกิดรอยร้าว
รอยร้าวกระจายไปทั่วน ้าแข็ง บ้างก็หยุดนิ่ง บ้างก็แผ่ขยาย

น ้าแข็งยังคงร้าวภายใต้สายตาตกตะลึงของทุกคน
รอยแยกกระจายทั่วทะเลสาบเยือกแข็งจนกระทั่งหลายวินาทีต่อมา
พวกมันจึงได้พังทลาย

หลุมศพผนึกปีศาจตามมังกรกระดูกโลหิตอย่างใกล้ชิด
แสงสว่างโลหิตชั่วร้ายที่ปลดปล่อยออกมาคล้ายเชือกโลหิตยาวที่ล่าม
พวกมันเข้าด้วยกัน

เชือกเส้นนี้ป้อนพลังแรงกล้าให้มังกรกระหายโลหิตอย่างต่อเนื่อง

ขณะทำลายชั้นน ้าแข็ง
มังกรกระดูกโลหิตคำรามอีกครั้งแล้วพุ่งเข้าไปในถ ้าว่างเปล่าที่อยู่ด้าน
ล่าง

หลังจากโครงกระดูกมังกรเข้าสู่ส่วนลึกของทะเลสาบเยือกแข็งอันว่างเ
ปล่า หลุมศพผนึกปีศาจยังคงลอยอยู่บนท้องนภา
แสงสว่างโลหิตเชื่อมโยงทั้งสองเข้าด้วยกัน

ในวินาทีต่อมา
การโจมตีอย่างต่อเนื่องของหอกน ้าแข็งและการสั่นสะเทือนของขุนเขา
และธารน ้าแข็งในพื้นที่บังเกิดอย่างต่อเนื่อง…
ล้วนหยุดลงในเวลาเดียวกัน

ด้วยการทำลายล้างพื้นผิวของทะเลสาบเยือกแข็งและมังกรกระดูกโลหิ
ตเข้าสู่ส่วนลึก
ความสงบแปลกประหลาดมาแทนที่ความโกลาหลอันรุนแรงในดินแดน
เหมันต์ต้องห้ามก่อนหน้านี้

การพลิกผันของเหตุการณ์คือพรอันประเสริฐที่ส่งให้คนป่าตะวันผู้กำลั
งกรีดร้องกันอยู่ เพราะวิญญาณเหมันต์หยุดโจมตีพวกเขาแล้ว
คนป่าผู้น่าเวทนาจึงโชคดีมากพอที่จะรอดและมีเวลาหายใจหายคอ

เหมือนกับคนป่าที่รอดชีวิต
กลุ่มของฉินเลี่ยตกอยู่ในสภาพสับสนและเซื่องซึม

“นี่มัน…”

ไม่มีใครคาดคิดว่าการเปลี่ยนแปลงจากหน้ามือเป็นหลังมือเช่นนี้จะเกิ
ดขึ้นเมื่ออุปกรณ์สังหารน่าหวาดกลัวของสำนักอสูรโลหิตถูกฉินเลี่ยใ
ช้งาน…

เมื่อได้รับโลหิตของฉินเลี่ยเข้าไป
มังกรกระหายโลหิตทำลายหอกน ้าแข็งสิบกว่าเล่มโดยใช้สายพลังโลหิ
ตที่มาจากร่างกาย มันไม่จำเป็นต้องเคลื่อนไหวเลย…

กลุ่มของฉินเลี่ยคิดว่าหายนะถึงฆาตของพวกเขาถูกคลี่คลายได้ง่ายเกิ
นไป

โดยไม่ต้องรอให้คนอื่นฟื้นคืนสติ มังกรกระหายโลหิตคำราม
พุ่งออกมาและสร้างการเชื่อมโยงลึกลับกับหลุมศพผนึกปีศาจ จากนั้น
ด้วยการหยิบยืมพลังโลหิตชั่วร้ายของหลุมศพ
มันทำลายชั้นน ้าแข็งหนาที่สร้างบนพื้นผิวของทะเลสาบเยือกแข็งและ
ฝืนพุ่งเข้าไปในส่วนลึกที่ว่างเปล่า

การควบคุมในดินแดนเหมันต์ต้องห้ามของวิญญาณเหมันต์ถูกทำลาย
ทันที!

“เป็นแบบนี้ไปได้อย่างไร?”
ฮันเชียนเชียนถามอย่างแผ่วเบาขณะเอามือปิดปาก
สีหน้าบนใบหน้าของนางดูประหลาดใจเอามาก ๆ “พะ-พี่ใหญ่ฉิน
การควบคุมพลังมังกรกระหายโลหิตของเจ้าถึงกับดีกว่าของพี่เสวี้ย!
นี่มันน่าทึ่งจริง ๆ!”

ทุกคนเงียบและคิดแบบเดียวกัน

จากมุมมองของพวกเขา เหมือนกับว่า…
ฉินเลี่ยคือเจ้าของที่แท้จริงของมังกรกระหายโลหิต
หลังจากอยู่ในการครอบครองของฉินเลี่ย
อุปกรณ์สังหารน่าหวาดกลัวของสำนักอสูรโลหิตชิ้นนี้ถึงกับสำแดงพลั
งที่น่าทึ่งออกมา

ตรงกันข้าม
เสวี้ยโม่เหยียนเหมือนกับนางแค่ใช้อุปกรณ์วิญญาณทั่วไปเท่านั้น
นางไม่สามารถสำแดงพลังอันรุนแรงเช่นนี้ออกมาได้

“เหมือนกับว่า… เจ้าจะใช้ได้ดีกว่า…” เสวี้ยโม่เหยียนพูดติดอ่าง
ใบหน้าของนางขมขื่น

ฉินเลี่ยกลับเงียบ

เขาอยู่ในสภาพตกตะลึงมาโดยตลอด

เขาเชื่อว่าอุปกรณ์สังหารน่าหวาดกลัวของสำนักอสูรโลหิตสามารถสำ
แดงพละกำลังน่าหวาดกลัวเมื่ออยู่ภายใต้การควบคุมของเขาได้นั้นเพ
ราะเขาคือเจ้าของหลุมศพผนึกปีศาจ

อย่างไรเสีย ตั้งแต่ที่เขาให้โลหิตกับหลุมศพ
เขาสามารถใช้โลหิตเชื่อมต่อกับหลุมศพผนึกปีศาจและพลังโลหิตชั่วร้
ายที่อยู่ข้างในได้

ฉินเลี่ยมอบโลหิตให้มังกรกระหายโลหิตเช่นกัน เมื่อทำเช่นนั้น
การเปลี่ยนแปลงราวปาฏิหาริย์ที่คาดไม่ถึงบังเกิดขึ้นระหว่างเขา
หลุมศพผนึกปีศาจและมังกรกระหายโลหิต

มังกรกระหายโลหิตและหลุมศพผนึกปีศาจตอบสนองกันผ่านโลหิตขอ
งเขาอย่างลึกลับ!

เขาไม่คาดคิดว่ามันจะเกิดการเปลี่ยนแปลงเช่นนี้

มังกรกระหายโลหิตต้องการพลังโลหิตจำนวนมากเพื่อสำแดงพลัง
แน่นอนว่าฉินเลี่ยไม่สามารถมอบให้ได้
นี่หมายความว่าเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะเติมเต็มให้มังกรกระหายโลหิตเพื่อ
ทำให้มันสำแดงพลังน่าหวาดกลัวของอุปกรณ์วิญญาณระดับเทวาได้

พลังส่วนมากที่เขาสามารถปลดปล่อยได้ด้วยตนเองอาจจะเท่ากับที่เสวี้
ยโม่เหยียนทำได้

ทั้งเขาและเสวี้ยโม่เหยียนไม่สามารถสำแดงพลังที่แท้จริงของมังกรกระ
หายโลหิตได้

แต่หลุมศพผนึกปีศาจทำได้

กล่าวได้ว่าหลุมศพผนึกปีศาจเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังโลหิตชั่วร้ายไร้ที่สิ้
นสุด!

พลังโลหิตชั่วร้ายนี้เหมือนเชื่อมต่อกับมังกรกระหายโลหิตอย่างน่าพิศ
วง

มังกรกระหายโลหิตเข้าใจความหมายโดยนัยกับหลุมศพผนึกปีศาจผ่า
นโลหิตของฉินเลี่ย
จากนั้นจึงได้รับพลังโลหิตจากหลุมศพซึ่งมากพอที่จะสำแดงพลังอันน่
าเหลือเชื่อในที่สุด!

“ข้าคิดว่าในที่สุดข้าก็เข้าใจแล้วว่าพลังโลหิตชั่วร้ายภายในหลุมศพผ
นึกปีศาจมาจากใคร” จู่ ๆ เสวี้ยโม่เหยียนกล่าวขึ้นมา

ทุกคนหันไปมองนางพร้อมกัน

“ใคร?” ฉินเลี่ยถาม

“บรรพบุรุษโลหิต!” เสวี้ยโม่เหยียนสูดหายใจเข้า
สีหน้าจริงจังอย่างเหลือเชื่อปรากฏบนใบหน้า
“มังกรกระหายโลหิตเผยออร่าของพลังบรรพบุรุษที่อยู่ภายในหลุมศพ
ผนึกปีศาจออกมา ด้วยการดูดซับพลังนั่นเข้าไป
ทำให้สามารถสำแดงพลังที่แท้จริงออกมาได้!”

บทสรุปนี้ทำให้ฉินเลี่ยตกตะลึง

หลังจากครุ่นคิดสักพัก เขาพยักหน้าอย่างเห็นด้วยแล้วกล่าวว่า
“เจ้าอาจจะพูดถูก!
นายเหนือหัวของสุสานเทพจะต้องดึงพลังโลหิตชั่วร้ายของบรรพบุรุษโ
ลหิตจากศพของเขาแล้วผนึกเข้าไปในหลุมศพผนึกปีศาจเพื่อเป็นพลั
งประเภทที่หนึ่ง!
พลังโลหิตที่ข้าดูดซับเพื่อนำมาแทนพลังโลหิตของข้าจะต้องเป็นของบ
รรพบุรุษโลหิตแน่!”

มีเพียงพลังโลหิตชั่วร้ายของผู้สร้างมังกรกระหายโลหิตเท่านั้นที่สามาร
ถกระตุ้นมันได้

พลังโลหิตนั้นตอนนี้คงอยูในร่างกายของฉินเลี่ย

พลังโลหิตจำนวนหนึ่งของฉินเลี่ยและพลังภายในโลหิตของเขามาจาก
บรรพบุรุษโลหิต ดังนั้น หลังจากฉินเลี่ยได้รับมันและนำมันเข้าสู่โลหิต
มังกรกระหายโลหิตจึงสำแดงพลังปาฏิหาริย์ออกมา
มันมากกว่าที่เสวี้ยโม่เหยียนเคยควบคุมเสียอีก

“แคร้ก แคร้ก แคร้ก!”

รอยแตกขนาดมหึมาปรากฏในน ้าแข็งที่เหลือบนพื้นผิวทะเลสาบเยือก
แข็ง

เกลียวแสงสว่างโลหิตพวยพุ่งผ่านรอยแตกนั่นจากภายในมิติกว้างให
ญ่ที่สร้างทะเลสาบเยือกแข็งขึ้นมา
มันปลดปล่อยคลื่นพลังอันน่าหวาดกลัว

เพราะทะเลสาบเยือกแข็งเกิดรอยร้าวและพังทลาย
การควบคุมดินแดนเหมันต์ต้องห้ามของวิญญาณเหมันต์จึงอยู่ในจุด
ต ่าที่สุด

“มังกรกระหายโลหิตคือสาเหตุการทำลายอันหนักหน่วงผ่านส่วนลึกข
องทะเลสาบเยือกแข็งและทำลายกำแพงน ้าแข็งของวิญญาณเหมันต์
ดูจากสถานการณ์ในตอนนี้
กำแพงที่สร้างพื้นผิวของทะเลสาบขึ้นมาจะต้องแตกในเร็ว ๆ นี้แน่”
ตู้เซี่ยงหยางกล่าว ความตื่นเต้นปรากฏบนใบหน้า
“ดินแดนฝังเทพน่าจะอยู่ใต้ทะเลสาบเยือกแข็งแห่งนี้
ทันทีที่กำแพงแตกสลาย มันน่าจะเปิดออกในทันที”

คำพูดของเขาทำให้ทุกคนตื่นเต้นเช่นกัน
ดวงตาของพวกเขาเป็นประกาย

“พวกเราต้องรีบผ่านทะเลสาบเยือกแข็งเพราะหายนะถูกคลี่คลายลงชั่ว
คราว!” ลั่วเฉินตะโกน ดวงตาทอประกาย

“ไป!” ทุกคนร้องออกมาพร้อมกัน

ฉินเลี่ยและคนอื่นในตอนนี้มีจิตวิญญาณเต็มเปี่ยมเพราะคนป่าตะวันอ
อกได้รับความเสียหายสาหัสและฉินเลี่ยกระตุ้นมังกรกระหายโลหิตจน
ทำให้เกิดการทำลายล้างอันน่าหวาดกลัวขึ้นมาได้

พวกเขาไม่มองคนป่าตะวันออกเป็นภัยคุกคามอีกต่อไปแล้ว