Spirit Realm อาณาจักรวิญญาณ - ตอนที่ 546: เจดีย์จิตวิญญาณ

ตอนที่ 546: เจดีย์จิตวิญญาณ

หลุมศพผนึกปีศาจขยับเข้าไปขวางการโจมตีของเจียงจู่เจื๋อ!

แสงสว่างหลากสีสันทั้งเจ็ดเคลื่อนลงมาจากท้องนภาราวกับสายดาราจำกสวรรค์ชั้นเก้าก่อนจะไหลลงสู่เจียงจู่เจื๋อ

พลังการจำกัดที่แข็งแกร่งกว่าใยแมงมุมโลหิตศักดิ์สิทธิ์นับสิบเท่ากระเ
พื่อมผ่านท้องนภาขณะแสงสว่างศักดิ์สิทธิ์ทั้งเจ็ดฟาดเข้าใส่ร่างกายข
องเจียงจู่เจื๋อ

ก่อนที่หกในเจ็ดวิญญาณจะถูกผนึกและดินแดนต้องห้ามแต่ละแห่งระเ
บิดกลายเป็นผุยผง
พลังการจำกัดได้ป้องกันไม่ให้ผู้ฝึกยุทธ์ระดับสูงเข้ามาในสุสานเทพได้

มีเพียงพลังระดับบรรลุลงไปเท่านั้นที่เข้ามาข้างในได้

แต่ว่า หลังจากการพังทลายครั้งใหญ่ก่อนหน้านี้
ทำให้พลังการจำกัดแยกออก…

เจียงจู่เจื๋อจึงสามารถเข้ามาได้

ถึงอย่างนั้น ในตอนนี้ หลุมศพผนึกปีศาจปลดปล่อยพลังผนึกออกมา
ทำให้แสงสว่างศักดิ์สิทธิ์ทั้งเจ็ดตกลงมาผ่านท้องนภา

พลังการจำกัดที่คล้ายกับหายไป… ปรากฏขึ้นอีกครั้ง!

“ตูม!”

พลังโกลาหลขนาดใหญ่พุ่งเข้าสู่ร่างกายของเจียงจู่เจื๋อราวกับกระแส
น ้าของเขื่อนแตก
เขาพลันรู้สึกเหมือนกับถูกพันธนาการโดยโซ่นับไม่ถ้วน

เจียงจู่เจื๋อพลันพบว่าตนเองขยับไม่ได้

“ปัง!”

ปีศาจโลหิตชั่วร้ายสูงสิบเมตรระเบิดทันทีเมื่อตกเป็นเป้าของหลุมศพผ
นึกปีศาจ

ความตกตะลึงฉายผ่านใบหน้าของเจียงจู่เจื๋อทันทีที่สังเกตว่าสถานกา
รณ์ผิดคาด เขาหยิบครึ่งหลังของคัมภีร์โลหิตออกมาอีกครั้ง

ปีศาจโลหิตชั่วร้ายที่กระจัดกระจายไปทุกทิศทางราวกับสายโลหิตลอย
เข้าหาชิ้นส่วนกระดูกโลหิตในมือของเจียงจู่เจื๋อราวกับผีเสื้อโลหิต

ปีศาจโลหิตระเบิดไปแล้ว แต่แสงสว่างโลหิตไม่ได้สูญเปล่า
ทั้งหมดไหลซึมเข้าไปในครึ่งหลังของคัมภีร์โลหิต

ดวงตาชั่วร้ายของเจียงจู่เจื๋อฉายแสงสว่างโลหิตออกมาขณะความรู้สึก
มั่นใจอันผึ่งผายเปลี่ยนไปอย่างช้า ๆ

ร่างกายของเขาค่อย ๆ
ปลดปล่อยออร่าป่าเถื่อนที่โอบล้อมท้องนภาเอาไว้
มันยังคงรวมตัวจนแรงกล้ามากยิ่งขึ้น

เจียงจู่เจื๋อแข็งแกร่งขึ้นในทุกวินาทีที่ผ่านไป!

“มีบางอย่างไม่ถูกต้อง!” ฉินเลี่ยรู้สึกแปลก ๆ
สีหน้าของเขาจริงจังอย่างเหลือเชื่อ

ในสายตาของเขา
เจียงจู่เจื๋อตอนนี้เหมือนกับกำลังเพิ่มพละกำลังอย่างช้า ๆ
เพื่อเตรียมทำบางอย่าง
ราวกับเขากำลังอยู่ในขั้นตอนเปลี่ยนรูปลักษณ์

“ฮ่า! ฮ่า!”

เจียงจู่เจื๋อหอบหายใจหนักขณะลูกตาดิบเถื่อนทอแสงสว่างโลหิตออก
มา

เล็บมือของเขายาวขึ้นผิดปกติและแหลมคมดุจดาบโลหิต
ร่างกายของเขาค่อย ๆ ผอม ขนโลหิตเริ่มงอกจากเลือดเนื้อของเขา

เขาคล้ายกับเปลี่ยนร่างเป็นสัตว์ร้าย!

“เขากำลังรวบรวมออร่าดิบเถื่อนภายในโลหิต!”
เสวี้ยโม่เหยียนกรีดร้อง
“เขากำลังใช้มันเพื่อเปลี่ยนร่างกายตนเองให้กลายเป็นปีศาจโลหิต!”

แสงสว่างโลหิตที่คล้ายแสงอสนีโลหิตฉายผ่านเจียงจู่เจื๋อขณะปลดปล่
อยเสียงร้องโหยหวนบ้าคลั่งอันเฉียบคมออกมา

ออร่าน่าหวาดกลัวพุ่งขึ้นสู่ท้องนภาราวกับขุนเขาทะเลที่ตามมาด้วยลำ
แสงโลหิต!

“เปรี้ยงเปรี้ยงเปรี้ยง!”

พลังการจำกัดที่พันธนาการเจียงจู่เจื๋อเอาไว้ราวกับโซ่ที่มองไม่เห็นถูก
ฉีกกระชากทันที

เจียงจู่เจื๋อกลับมาเคลื่อนไหวได้อีกครั้ง

แสงสว่างหลากสีสันเจิดจ้าในหลุมศพผนึกปีศาจสั่นไหวอย่างรุนแรง
คลื่นแปลกประหลาดคล้ายเปลวเพลิงร้อนแรงกระจายออกจากพื้นผิว

“หวือ หวือ หวือ!”

ศีรษะเทพทั้งแปดที่กำลังค้นหาวิญญาณเหมันต์ย้อนกลับมาที่ดินแดน
ฝังเทพที่อยู่ไกลออกไปก่อนจะรวมตัวรอบหลุมศพผนึกปีศาจอย่างรวด
เร็ว

ศีรษะเทพตอบรับการอัญเชิญของหลุมศพและไม่มีทางเลือกนอกจาก
ตัดใจจากการค้นหาวิญญาณเหมันต์ชั่วคราว
พวกมันพุ่งเข้ามาช่วยหลุมศพผนึกปีศาจยับยั้งเจียงจู่เจื๋อ

“ตุ้บ!”

เสวี้ยโม่เหยียนตกลงมาจากท้องนภา
ปะทะเข้ากับพื้นดินด้วยแรงมหาศาลที่ส่งผลให้นางมึนงง
โลหิตไหลออกมาจากมุมปาก

ทันทีที่เจียงจู่เจื๋อเริ่มเปลี่ยนร่าง เสียความมีเหตุและผลไป
แถบผ้าแสงสว่างโลหิตที่พันธนาการเสวี้ยโม่เหยียนเอาไว้ถูกดึงกลับไป

แสงสว่างที่พันธนาการเสวี้ยโม่เหยียนหายไป
นางตกลงมาจากท้องนภา
เมื่อได้ความสามารถการเคลื่อนไหวกลับคืนมา
นางพลันทะยานไปอยู่ข้างฉินเลี่ย

เมื่อมาถึงข้างฉินเลี่ย
เสวี้ยโม่เหยียนกัดฟันขณะเตรียมต่อต้านเจียงจู่เจื๋อร่วมกับเขา

“กลับไปที่ริมทะเลสาบเยือกแข็ง!” ฉินเลี่ยตะโกนอย่างเคร่งเครียด

“ทำไม?” เสวี้ยโม่เหยียนถามด้วยความประหลาดใจ

“เพราะขนาดเจียงเทียนซิงยังถอยออกจากที่นี่…”
ฉินเลี่ยเผยสีหน้าเคร่งเครียดออกมา

ฉินเลี่ยสังเกตเห็นว่าเจียงจู่เจื๋อพลันบ้าคลั่งจนทำให้เจียงเทียนซิงประห
ลาดใจ ความหวาดกลัวและความแตกตื่นแรงกล้าเห็นเด่นชัดในดวงตา

หลังจากนั้น เขาลอบออกมา
ถอยออกมาจากทะเลสาบเยือกแข็งตอนที่ยังมีโอกาส

เจียงเทียนซิงคือบุตรของเจียงจู่เจื๋อ
แม้กระทั่งเขายังถอยทันทีที่เจียงจู่เจื๋อเปลี่ยนร่างอย่างบ้าคลั่ง

“ทำไมเจ้าไม่ไปด้วยล่ะ?” เสวี้ยโม่เหยียนถามอย่างอ่อนโยน

“ทั้งหลุมศพผนึกปีศาจและร่างกายของบรรพบุรุษโลหิตอยู่ที่นี่”
เขาตอบ

เสวี้ยโม่เหยียนมองเจียงจู่เจื๋ออยู่นานขณะลอบตรวจสอบพลังแรงกล้าที่
มาจากเขาก่อนจะหันกลับมาหาฉินเลี่ยแล้วพยักหน้า

“งั้นข้าขอตัวก่อน”

ครั้งนี้
เสวี้ยโม่เหยียนตัดสินใจอย่างชาญฉลาดจนไม่เคลื่อนไหวบุ่มบ่าม

เพราะนางเคยสูญเสียการควบคุมตนเองและพุ่งเข้าใส่อย่างเกรี้ยวกราด
จนถูกจับตัวเอาไว้
ตอนนี้นางรักษาความสงบและเข้าใจดีว่านางต้องถอย

เมื่อเสวี้ยโม่เหยียนถอยไปแล้ว
สีหน้าของลั่วเฉินและคนอื่นที่ริมทะเลสาบเยือกแข็งบิดเบี้ยวด้วยความ
ตกตะลึง

พวกเขาสังเกตเห็นว่าเจียงจู่เจื๋อดูแปลกประหลาดไป
พวกเขายังสัมผัสถึงจิตสังหารน่าหวาดกลัวที่ซึมผ่านพลังโลหิตที่โอบล้
อมในดินแดนฝังเทพได้อีกด้วย

“ออร่าในตอนนี้ของเจียงจู่เจื๋ออาจจะไม่ด้อยไปกว่าบรรพบุรุษสังหารห
รือจ้าวสำนักของพวกเรา!” ฮันเชียนเชียนอุทานแผ่วเบา
ใบหน้าของนางซีดเผือด
ตู้เซี่ยงหยางและคนอื่นวิตกก่อนจะเข้าไปช่วยนางที่อยู่เบื้องหน้า

“ไม่มีผู้ใดสามารถจินตนาการได้ว่าสหายคนนี้จะน่าหวาดกลัวขนาดนี้
” ตู้เซี่ยงหยางกล่าว “ตัดสินจากสถานการณ์ในตอนนี้แล้ว
เขาไม่บ้าคลั่งและปลดปล่อยพละกำลังที่แท้จริงออกมาเพราะฉินเลี่ย…
เขาทำแบบนั้นเพราะหลุมศพผนึกปีศาจ!”

พวกเขาทุกคนกำลังสนทนากันขณะถอยออกมาด้วยความเร็วสูงสุด

เฝิงอี้โหยวและอวี้เหมินหลบซ่อนตัวเองไปนานแล้ว

เจียงเทียนซิงหายไปเช่นกัน เขาเป็นคนแรกที่เข้าใจสถานการณ์
ทุกคนที่พบเห็นสีหน้าผิดคาดถึงกับเร่งร้อนถอย

นอกเหนือจากศพของชนชั้นนำโบราณจำนวนมากแล้ว
มีสิ่งมีชีวิตไม่มากนักที่ยังอยู่ในดินแดนฝังเทพ

ฉินเลี่ย เจียงจู่เจื๋อ หลุมศพผนึกปีศาจ ร่างกายของบรรพบุรุษโลหิต
และบรรพบุรุษเฮยวู

ในเมื่อเจียงจู่เจื๋อบ้าคลั่งไปแล้ว
สิ่งมีชีวิตเดียวที่ยังนับได้ว่าเป็นมนุษย์และหลงเหลืออยู่
ก็มีเพียงแค่ฉินเลี่ย…

การปะทะอีกรอบระหว่างหลุมศพผนึกปีศาจและเจียงจู่เจื๋อเริ่มขึ้น
ทำให้เกิดความโกลาหลสะเทือนโลกในดินแดนฝังเทพ
สิ่งมีชีวิตมนต์ดำตัวแรกที่หลบซ่อนตนเองอยู่ภายในร่างกายของบรรพ

บุรุษเฮยวูอย่างเงียบงันลอบออกมาคล้ายกับเกรงกลัวการเผชิญหน้า
ทว่า ฉินเลี่ยกลับไม่มีความคิดที่จะหาที่หลบซ่อน

ร่างกายของบรรพบุรุษโลหิตยืนอยู่ข้างฉินเลี่ยและไม่ขยับไปไหนแม้แต่
นิ้วเดียว ไม่มีร่องรอยความผันแปรจิตวิญญาณที่สามารถสัมผัสได้

ตอนนั้นเอง
ฉินเลี่ยพลันนั่งลงต่อหน้าร่างกายของบรรพบุรุษโลหิตและเริ่มตรวจสอ
บลวดลายโลหิตซับซ้อนงดงามจำนวนมาก

ผังวิญญาณนับไม่ถ้วนปกคลุมร่างกายของบรรพบุรุษโลหิต

ผังวิญญาณสุดจะหยั่งและลึกลับเหล่านี้คือต้นกำเนิดของการเชื่อมต่อ
ปาฏิหาริย์ระหว่างฉินเลี่ยและร่างกายของบรรพบุรุษโลหิต

เจียงจู่เจื๋อถึงกับเข้าใจผิด
ฉินเลี่ยไม่แบ่งปันแม้กระทั่งการเชื่อมต่อจิตใจกับร่างกายของวิญญาณ
โลหิตแม้แต่นิดเดียว
สิ่งเดียวที่เชื่อมต่อทั้งสองเอาไว้คือผังวิญญาณเหล่านี้

ฉินเลี่ยตรวจสอบผังวิญญาณเหล่านี้ระยะประชิดขณะพยายามไขควา
มลับ

ทันทีที่เขาเริ่มทำเช่นนั้น
เขาเข้าสู่ท่าทำสมาธิขณะเมินการต่อสู้ระหว่างเจียงจู่เจื๋อและหลุมศพผ
นึกปีศาจ
คางคกโลหิตมรกตที่กำลังหลบซ่อนและวิญญาณเหมันต์ที่อาจจะวางแ
ผนบางอย่างจากเงามืด

เขามองผังวิญญาณบนร่างกายของบรรพบุรุษโลหิต

เพียงไม่นาน
เขายื่นมือขวาเข้าหาร่างกายของบรรพบุรุษโลหิตและชี้นิ้วชี้ไปยังผังวิ
ญญาณที่ถูกสลักเอาไว้

นิ้วของเขากดลงไปอย่างแผ่วเบาก่อนจะขยับ
จิตตระหนักรู้จำนวนหนึ่งเข้าสู่ร่างกายของบรรพบุรุษโลหิตและเคลื่อนไ
หวตามนิ้วของเขา

ตอนนั้นเอง
ดวงตาของฉินเลี่ยปูดขึ้นมาขณะสีหน้าตกตะลึงอย่างแท้จริงปกคลุมใบ
หน้า นิ้วของเขาเริ่มสั่นไหวเช่นกัน!

จิตวิญญาณของเขาถึงกับเสียการควบคุมและลอยออกมาจากตัวเขา
ผ่านนิ้ว!

“ฟู่…”

จิตวิญญาณของฉินเลี่ยหนีออกมาจากทะเลสาบจิตวิญญาณและทะเล
ความตระหนักรู้
มันถึงกับเดินทางเข้าไปในร่างกายของบรรพบุรุษโลหิตทันที

ฉินเลี่ยสามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าจิตวิญญาณของเขาพุ่งผ่านเส้
นโลหิตโปร่งแสงราวอัญมณีในร่างกายของบรรพบุรุษโลหิตราวกับอุก
กาบาต ด้วยวิธีการแปลกประหลาดยากจะจินตนาการ
เขาไปถึงศีรษะของบรรพบุรุษโลหิตในที่สุด

จิตวิญญาณแท้จริงของเขาถึงกับเข้าสู่ทะเลความตระหนักรู้ของบรรพ
บุรุษโลหิต!

ทะเลความตระหนักรู้นี้คล้ายกับทะเลโลหิตไร้พรมแดน
มันให้ความรู้สึกเหมือนกับโลกที่แท้จริงขณะปลดปล่อยออร่าโลหิตอัน
ดุร้ายที่สูงทะลุสวรรค์

จิตวิญญาณแท้จริงของฉินเลี่ยลอยอยู่เหนือทะเลโลหิตกว้างใหญ่แห่ง
นี้
เขาตระหนักได้ว่าแสงสว่างโลหิตหนาแน่นนับไม่ถ้วนปกคลุมภายในมิ
ติเปราะบางนี้ราวกับใยแมงมุม
เส้นแสงสว่างโลหิตเหล่านี้ยื่นไปทุกหัวมุมของมิติที่เขาสามารถมองเห็
นได้ จากทะเลโลหิตไร้ที่สิ้นสุดสู่ท้องนภาโลหิตไร้พรมแดน

ตอนนี้เองที่ในที่สุดฉินเลี่ยเข้าใจว่าผังวิญญาณและผังโบราณไม่ได้ถูก
สลักลงบนผิวหนังของบรรพบุรุษโลหิตเท่านั้น ทั่วทั้งร่างกาย
แม้กระทั่งส่วนลึกของทะเลความตระหนักรู้ก็ยังถูกควบคุมโดยผังเหล่า
นี้!

เจดีย์โลหิตขนาดใหญ่ยากจะวัดได้ตั้งอยู่บนพื้นผิวทะเลโลหิตกว้างให
ญ่อย่างเงียบงัน
มันคล้ายกับสร้างมาจากกองกระดูกโลหิตและโปร่งแสงราวกับหยก

บนเจดีย์กระดูกโลหิตมีชิ้นส่วนกระดูกเป็นประกายตั้งอยู่

มันไม่ใช่อื่นใดนอกจากเล่มแรกของคัมภีร์โลหิต!

เจดีย์นี้มีสีเดียวกับหยกโลหิต
ทั้งเจ็ดชั้นสร้างขึ้นจากกระดูกโลหิตโปร่งแสง
มันคล้ายกับขุนเขาสูงตระหง่านที่ตั้งอยู่บนทะเลโลหิตขณะปลดปล่อยอ
อร่าโลหิตอันดุร้ายและน่าหวาดกลัวที่สามารถคุกคามโลกหล้าออกมา

ตอนนั้นเอง จิตวิญญาณแท้จริงของฉินเลี่ยสั่นไหวอย่างไม่อาจควบคุม

ความทรงจำที่ถูกผนึกเอาไว้ลอยออกมาจากส่วนลึกของจิตวิญญาณแ
ท้จริงและปรากฏขึ้นภายในจิตใจของเขา

“นี่คือเจดีย์จิตวิญญาณ!” ฉินเลี่ยคิด

เจดีย์จิตวิญญาณโลหิตเจ็ดชั้นนี้ที่ตั้งอยู่ภายในศีรษะของบรรพบุรุษโล
หิต คล้ายกับเต็มไปด้วยความน่าพิศวงยากจะบรรยาย

ความทรงจำที่ถูกผนึกก่อนหน้านี้บอกกับเขาว่านี่คือเจดีย์จิตวิญญาณ
มันคือสิ่งที่เขารู้ดีอยู่แก่ใจ

แต่ว่า เมื่อเขาพยายามขุดลึกเข้าไปว่าเจดีย์จิตวิญญาณคืออะไรนั้น
เขาพลันตระหนักได้
ว่าตนนั้นไม่อาจรับรู้ได้ว่ามันมีความมหัศจรรย์อันใดซุกซ่อนอยู่