Spirit Realm อาณาจักรวิญญาณ - ตอนที่ 665: ประทับใจเป็นอย่างยิ่ง

ตอนที่ 665: ประทับใจเป็นอย่างยิ่ง

หลังจากสังหารอิ้นเฉิงในการโจมตีครั้งเดียว
ฉินเลี่ยหันศีรษะและพบผู้ฝึกยุทธ์หุบเขาเจ็ดอสูรที่เหลือกำลังล้อมเผยเ
ซียง พวกเขากำลังฉีกชุดของเผยเซียงเพื่อค้นร่างกาย

เผยเซียงยังคงขอร้องด้วยหวังว่าพวกเขาจะหยุด
แต่ว่า เมื่อถูกกระตุ้นด้วยความละโมบ
คนเหล่านี้ไม่ฟังสิ่งที่เผยเซียงกล่าว

ตอนนี้
ความตกต ่าของหุบเขาอสูรทมิฬทำให้สถานะของเผยเซียงตกต ่าเป็นอ
ย่างยิ่ง ไม่มีใครสนใจในตัวนาง

“ขะ-ข้าจะถอดเอง! อย่าเข้ามา!” เผยเซียงพลันกรีดร้อง

เมื่อเห็นว่านางไม่สามารถโน้มน้าวพวกเขาได้แล้ว
นางเตรียมที่จะฝืนความอับอายเพื่อปกป้องตัวนางและไม่ทำให้เกิดผลลั
พธ์เกินคาดไปมากกว่านี้
นางเตรียมที่จะดึงเชือกออกและเทของออกจากกระเป๋าเสื้อทั้งหมดเพื่อ
แสดงให้เห็นว่านางไม่ได้นำสิ่งใดมาจากร่างกายของฉินเลี่ย

“ดี!” ผู้ฝึกยุทธ์จากหุบเขาอสูรทองคำยิ้มกว้าง
“ให้นางถอด!” ใครบางคนหัวเราะ

ภายใต้สายตาของคณะ เผยเซียงกัดฟัน
ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความเศร้าโศกขณะเอื้อมไปปลดเข็มขัด

“หวือ!”

แสงอสนีพลันพุ่งผ่านมา

อสนีรวมตัวแล้วแปรเปลี่ยนเป็นร่างถูกเผาสงบนิ่งของฉินเลี่ย
สายตาของเผยเซียงแปรเปลี่ยนเป็นตกตะลึงและอดที่จะกรีดร้องออกมำไม่ได้

ในวินาทีต่อมา ราวกับสัตว์ประหลาดโบราณภายในฝูงแกะ
ฉินเลี่ยเริ่มสังหารผู้ฝึกยุทธ์หุบเขาเจ็ดอสูร
เผยเซียงได้ยินเสียงร้องคร ่าครวญและเสียงกรีดร้องของผู้ฝึกยุทธ์หุบเขำเจ็ดอสูร โลหิตปกคลุมทุกสิ่งในสายตาของนาง!

“กร็อบ กร็อบ!”

เสียงกระดูกแตกหักน่าหวาดกลัวมาจากคนเหล่านั้น เพียงสิบวินาทีสั้น
ๆ
คนเหล่านั้นกองลงกับพื้นขณะโครงกระดูกแตกสลายและถูกปกคลุมไ
ปด้วยโลหิต
ไม่มีใครมีชีวิตรอด

“ข้าจะไปแม่น ้าเพื่อชำระร่างกายเสียหน่อย”
หลังจากโยนคำพูดเหล่านี้ไปกับสายลมอย่างไม่ใส่ใจ
ฉินเลี่ยหายไปจากข้างเผยเซียงราวกับอสนี

เผยเซียงมองอย่างสับสนไปยังร่างที่จากไปของฉินเลี่ย จากนั้น
นางมองศพที่เต็มไปด้วยโลหิตและสภาพน่าเวทนาและโชกโลหิตของอิ้
นเฉิง ดวงตาของนางแข็งค้าง

“ปะ-เป็นแบบนี้ไปได้อย่างไร?”

เผยเซียงพึมพำกับตนเองอย่างไร้จิตวิญญาณ
ความหวาดกลัวและความวิตกปรากฏบนใบหน้า
อิ้นเฉิงและคนเหล่านี้มีสถานะในหุบเขาเจ็ดอสูร
หุบเขาอสูรทองคำและหุบเขาอสูรอัคคีให้ความสำคัญกับพวกเขามาก
หนึ่งในพวกเขามาจากหุบเขาอสูรมนตราและมีสถานะสูงส่งมาก

ตอนนี้ พวกเขาทุกคนตายที่นี่ หุบเขาเจ็ดอสูรไม่มีทางนิ่งดูดายแน่
พวกเขาจะสืบสวนเรื่องนี้ด้วยพลังทั้งหมดที่มี

นาง
เผยเซียงจะถูกไล่ล่าโดยหุบเขาเจ็ดอสูรอย่างบ้าคลั่งเพราะการกระทำข
องฉินเลี่ย

“โหดร้าย นี่มันโหดร้ายมาก หุบเขาอสูรทมิฬอ่อนแอ คราวนี้…
ไม่มีใครสามารถช่วยข้าได้แล้ว” เผยเซียงยิ่งคิดยิ่งหวาดกลัว

“ซ่า!”

อีกด้าน ฉินเลี่ยกระโจนลงลำธารก่อนจะพลันผ่อนคลาย

ขณะสัมผัสด้วยจิตใจ
เขาพบอย่างรวดเร็วว่ารูขุมขนตามร่างกายกำลังดูดซับน ้าอย่างบ้าคลั่ง
ร่างกายนี้ที่ขาดน ้าอย่างรุนแรงถูกเติมเต็มอย่างรวดเร็ว

ผิวหนังที่เคยเป็นสีดำไหม้เพราะเปลวเพลิงแข็งและแห้งดุจเปลือกต้นไม้
โบราณ แต่เมื่อถูกแช่ในน ้า
ผิวแตกไหม้หายไปจากร่างกายของเขาอย่างรวดเร็ว
ภายใต้ผิวสีดำ ผิวใหม่ใสและโปร่งแสง
มันทอประกายหยกจนทำให้ผู้คนรู้สึกว่ามันไร้ที่ติ

ในตอนนี้ ผิวไหม้หายไปจากร่างกายราวกับงูกำลังลอกคราบ
ร่ายกายที่บริสุทธิ์มากขึ้น
สมดุลมากขึ้นและแข็งแกร่งมากขึ้นถูกเผยออกมา

ตัวอักษร “เปลวไฟ” ที่ถูกประทับบนแขนขาและร่างกายหายไป
เขาไม่รู้สึกถึงพวกมันอีกแล้ว

ในทะเลวิญญาณ
ตำหนักก่อเกิดสามหลังที่ถูกสร้างด้วยการหลอมรวมของตำหนักที่มีธา
ตุเดียวกันอย่างบอลอสนี
น ้าแข็งและปฐพีปลดปล่อยพลังแรงกล้าออกมา

หลุมศพผนึกปีศาจกลับเข้าไปในแหวนต่างมิติ
ทุกสิ่งกลับคืนสู่ความปกติอีกครั้ง

เขาพยายามโคจรพลังวิญญาณและชักนำพลังอสนี
น ้าแข็งและปฐพีให้ไหลผ่านเส้นเลือด

ไม่มีความผิดปกติ พลังวิญญาณของเขาไหลเร็วขึ้นกว่าแต่ก่อน!

การโคจรพลังวิญญาณโลหิตไม่ทำให้โลหิตของเขาถูกเผาเหมือนก่อ
นหน้า ไม่เพียงแค่โลหิตของเขาไม่เดือดพล่านเท่านั้น
มันยังไม่สร้างพลังสายเลือดขึ้นมา
มันไม่แสดงความผิดปกติแต่อย่างใดอีก

ภาพลักษณ์ของพลังสายเลือดคล้ายกับภาพมายา
เขาคล้ายกับไม่มีการเปลี่ยนแปลงแม้แต่นิดเดียว
“นี่มันไม่ถูกต้อง…”

ขณะขมวดคิ้ว
เขาลอยร่างกายเปลือยเปล่าในลำธารและเผชิญหน้ากับท้องนภาพลาง
ครุ่นคิด

“ตัวอักษรศักดิ์สิทธิ์เหล่านั้นที่หมายความว่า “เปลวไฟ”
มาจากโลหิตอย่างเห็นได้ชัด พวกมันถูก
ประทับเข้าไปบนกระดูก เส้นเอ็นและอวัยวะ
ข้าจะสัมผัสถึงพวกมันไม่ได้แม้แต่นิดเดียวได้ยังไง?”
“แต่นั่นจะต้องมีพลังสายเลือดอยู่แน่ ๆ!
พลังสายเลือดที่ตื่นขึ้นครั้งหนึ่งย่อมไม่หายไป!

“เพราะข้ายังไม่พบหนทางที่ใช้งานมันอย่างแน่นอน!”

เขาไม่รีบร้อนที่จะออกลำธาร
เขาลอยอยู่บนผิวน ้าอย่างเปลือยเปล่าขณะยังคงครุ่นคิดว่าเขาไม่เข้าใ
จตรงไหน

“พลังระดับสำนึก การเลื่อนระดับสู่พลังใหม่ มันแตกต่างกันยังไงนะ”

ขณะครุ่นคิดเช่นนี้ เขาหยุดการไล่ตามพลังสายเลือดชั่วคราว
เขาเริ่มตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงในทะเลวิญญาณและความตระหนัก
รู้

การเปลี่ยนแปลงในทะเลวิญญาณเรียบง่าย
ตำหนักก่อเกิดเก้าหลังแปรเปลี่ยนเป็นสามหลังเมื่อหลอมรวม
หลังจากตรวจสอบด้วยจิตตระหนักรู้
เขาสังเกตว่าสามตำหนักก่อเกิดใหญ่ที่สร้างขึ้นมีขนาดใหญ่กว่าเมื่อเ
ทียบกับของเดิม
พลังอสนีบาตและอสนีในตำหนักก่อเกิดอสนีบาตและอสนีมีมากกว่าห้
าเท่าของตำหนักก่อเกิดสามหลังก่อนหน้านี้รวมกันเสียอีก!

ตำหนักก่อเกิดน ้าแข็งและปฐพีก็เช่นกัน!

นี่หมายความว่าหลังจากเขาเติมเต็มพลังวิญญาณในตำหนักก่อเกิดเส
ร็จแล้ว พลังในทะเลวิญญาณจะเพิ่มขึ้นห้าเท่า!

นั่นคือหลังจากเข้าสู่พลังระดับสำนึก!

ในทะเลความตระหนักรู้ ทะเลสาบจิตวิญญาณกว้างขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
จิตวิญญาณแท้จริงที่อยู่ภายในทะเลสาบจิตวิญญาณไม่ใช่แค่ใหญ่ขึ้น
เท่านั้น มันยังใสขึ้น

เมื่อเขามองดู
เขาพบว่าจิตวิญญาณแท้จริงรวมอสนีที่ตัดผ่านไปมาภายในจิตวิญญำณแท้จริงเอาไว้ราวกับการโคจร

ขณะอุทานอย่างตกตะลึง
เขาตรวจสอบจิตวิญญาณแท้จริงให้ชิดใกล้ขึ้น

ราวกับผ่านมองผ่านแว่นขยาย จิตวิญญาณแท้จริงใหญ่ขึ้น!

เมื่อจิตวิญญาณแท้จริงถูกขยายสิบเท่า
เขาพบว่าตัวอักษรศักดิ์สิทธิ์ที่มีความหมายว่า “เปลวไฟ”
อยู่ลึกภายในจิตวิญญาณแท้จริง
ตัวอักษรศักดิ์สิทธิ์เหล่านั้นวิ่งอยู่ภายในจิตวิญญาณแท้จริงราวกับชิวหำแห่งเปลวเพลิงที่ไม่คล้ายจะสงบนิ่ง

“อย่างที่คิด ข้ายังมองไม่ละเอียดพอ!”
ขณะได้ข้อสรุปเช่นนั้น เขาตรวจสอบร่างกายอีกครั้ง
เขารวบรวมจิตใจแล้วมองลึกเข้าไปในกระดูก
เขาขยายกระดูกท่อนหนึ่ง

หลังจากขยายไปถึงระดับหนึ่ง
เขาตกตะลึงที่พบว่าตัวอักษรศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นตัวแทน “เปลวไฟ”
อยู่บนแกนกระดูก เยื่อบุผิวกระดูก ไขกระดูก พวกมันขยับอย่างช้า ๆ
ขณะปลดปล่อยแสงสว่างสีทองจาง ๆ ออกมา

จิตใจของเขาเคลื่อนผ่าน เขาให้ความสนใจกับหัวใจ
ถึงอย่างนั้นเขายังตกตะลึงที่พบว่าห้องในหัวใจ หลอดลม
และหลอดเลือดแดงเองก็มีตัวอักษรศักดิ์สิทธิ์ถูกประทับอยู่

“แสดงว่าตัวอักษรศักดิ์สิทธิ์ถูกประทับทุกส่วนของร่างกายข้า”
ฉินเลี่ยตระหนักได้

ตั้งแต่ต้น
เหตุผลที่เขาไม่เห็นพวกมันเพราะตัวอักษรศักดิ์สิทธิ์เล็กจนไม่สามารถ
มองเห็นได้ในทันที
เมื่อเขาตั้งใจและรวบรวมความตระหนักรู้เพื่อเข้าไปให้ลึกที่สุดจึงมองเ
ห็นความจริง

เขารู้ว่าพลังสายเลือดกำลังเปลี่ยนแปลงร่างกายอย่างช้า ๆ
ในแบบที่เขาไม่อาจเข้าใจได้

แต่เขายังไม่พบหนทางที่จะใช้พลังสายเลือดและควบคุมตัวอักษรศักดิ์
สิทธิ์เหล่านั้นเพื่อใช้พลังของพวกมันได้

เขาอยากค้นหาต่อ แต่ว่า เขารู้ว่าเผยเซียงอาจจะไม่สามารถรอได้นาน
หลังจากครุ่นคิดสักพัก เขาหยุดการกระทำ

ขณะขยับร่างกาย เขาเดินออกจากลำธาร
เขาไม่ใช่แค่ฟื้นฟูรูปลักษณ์เท่านั้น
เขายังตื่นตัวมากขึ้นและสายตาคล้ายกับปล่อยอสนีออกมา

ขณะหยิบชุดคลุมผู้ฝึกยุทธ์สีครามเข้มมาสวม
เขาขยับคอขณะเดินไปหาเผยเซียง

เผยเซียงวิตกกังวลขณะยืนอยู่ข้างศพที่เต็มไปด้วยโลหิตของสมาชิกใ
นสำนักตนเอง
นางยังถอนหายใจขณะครุ่นคิดว่าจะหลีกเลี่ยงหายนะอย่างไร
“ข้าจะไปหุบเขาเจ็ดอสูรกับเจ้า”
ฉินเลี่ยเดินเข้ามาขณะกล่าวกับนางตรง ๆ

“ข้าไม่กล้ากลับหุบเขาหรอก ถ้าข้ากลับตอนนี้
ชะตากรรมของข้าจะแย่ยิ่งกว่าของศิษย์พี่ลู่” เผยเซียงหันศีรษะมา

ใบหน้าของนางขัดแย้ง จากนั้น
นางตะโกนอย่างตกตะลึงขณะชี้ฉินเลี่ยว่า “จ-เจ้า!”

สิบห้านาทีก่อน ฉินเลี่ยเป็นสีดำสนิทราวกับศพถูกเผา

ฉินเลี่ยผู้กลับมานี้ไม่ใช่แค่มีสูงโปร่งเท่านั้น รูปลักษณ์ของเขายังดูดี
หล่อเหลาและมีมัดกล้ามเป็นมัดทรงเสน่ห์

ไม่มีส่วนที่คล้ายกับรูปลักษณ์ของเขาก่อนหน้านี้
นี่ทำให้เผยเซียงตกตะลึง

“อย่ากังวลไปเลย นี่คือรูปลักษณ์ที่แท้จริงของข้า”
ฉินเลี่ยยิ้มขณะกล่าวอย่างสุภาพว่า “ขอข้าแนะนำตัวอีกครั้ง
ข้าคือฉินเลี่ย…”

“อ๋า!” เผยเซียงกรีดร้อง

“ใช่ อย่างที่เจ้าคาดนั่นแหละ”
ฉินเลี่ยกล่าวอย่างจริงจังพร้อมกับรอยยิ้ม
“ข้าคือคนที่สังหารจ้าวหุบเขาทั้งสองของเจ้า!”