Spirit Realm อาณาจักรวิญญาณ - ตอนที่ 86: ผนึกกองก ำลัง
“ขอเวลำข้ำอีกสักพักได้หรือเปล่ำครับ? มีเรื่องอยำกจะบอกถูเสือ
และจัวเฉียนน่ะ” ฉินเลี่ยร้องขอ
เสี่ยจิงเสวียนมองฉินเลี่ย นำงขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้ำและ
กล่ำวว่ำ “ปำนหง มำกับข้ำ ข้ำต้องกำรทรำบสถำนกำรณ์ในตอนนี้”
นำงขี่สัตว์อสูรลึกลับมุ่งหน้ำไปยังส่วนลึกของป่ำศิลำ
ภำยในป่ำศิลำขรุขระ มีหลำยเส้นทำงที่ยำกต่อกำรให้ผู้ฝึกยุทธเดินทำง
แต่ทว่ำ ส ำหรับสัตว์อสูรที่เคลื่อนที่ได้ว่องไวนั้นกลับเป็นเพียงพื้นดิน
รำบเรียบเท่ำนั้น
หลังจำกค ำนับเหลียงจงแล้ว ปำนหงน ำกลุ่มผู้ฝึกยุทธหออสูรทมิฬ
ตำมหลังเสี่ยจิงเสวียนไป
เหลียงจงรออยู่ข้ำงหลังชั่วครู่ขณะมองเกำอวี้ด้วยสำยตำหรี่เล็กก่อนจะ
ขมวดคิ้ว สำยตำของเขำจับจ้องไปยังควันสีด ำที่ตอนนี้พันอยู่รอบร่ำง
re* https://www.novelgu.com
ของเกำอวี้ ตอนนี้พวกมันยังไม่กระจำยตัวออก เขำดูเหมือนก ำลัง
ครุ่นคิดอะไรบำงอย่ำงอยู่
ในตอนนี้ เหยียนสื่อเชียนและผู้ฝึกยุทธที่ได้รับบำดเจ็บของดินแดน
น ้ำแข็งที่พังทลำยต่ำงเข้ำมำรวมตัวด้วยกัน ต่ำงคนต่ำงช่วยกันดูแล สี
หน้ำของพวกเขำน่ำเกลียดอย่ำงถึงที่สุด
เหยียนสื่อเชียนและเฟิงไขต่ำงโชกไปด้วยเลือด ไหล่และท้องของพวก
เขำมีรอยฟันลึกอยู่ ใบหน้ำของพวกเขำหมองหม่นขณะง่วนอยู่กับกำร
พันแผล
แต่เหยียนชิ่งสงกลับน่ำสลดใจยิ่งกว่ำ
เขำดูเหมือนยังไม่หลุดจำกภำพหลอน ใบหน้ำของเขำยังซีดเผือด
ดวงตำตกตะลึงเพรำะควำมหวำดกลัว ค ำพูดตะกุกตะกักยังคงหลุด
ออกมำจำกปำกของเขำ
ทำงด้ำนกลุ่มของถูเสือและจัวเฉียน สถำนกำรณ์ของพวกเขำไม่ได้ดีไป
กว่ำกัน พวกเขำเองก็เต็มไปด้วยบำดแผล ตอนนี้ก็ง่วนอยู่กับกำรปฐม
พยำบำลเช่นกัน
re* https://www.novelgu.com
แต่ว่ำมันต่ำงจำกเหยียนสื่อเชียนและกลุ่มของเขำ ถูเสือ จัวเฉียนและ
ที่เหลือต่ำงเปี่ยมไปด้วยจิตวิญญำณ ใบหน้ำของพวกเขำเปี่ยมไปด้วย
ควำมตื่นเต้นและควำมปิติยินดีที่ยำกจะอธิบำย
ถูเสือและจัวเฉียนถืออุปกรณ์วิญญำณชิ้นใหม่อย่ำงดำบยำวและแส้
กระดูกเอำไว้มั่น พวกเขำลูบไล้ด้วยควำมรักใคร่รำวกับไม่ต้องกำรแยก
จำกมันแม้แต่เสี้ยววินำทีเดียว
รำวกับว่ำพวกเขำสองคนก ำลังโอบอุ้มชีวิตของตัวเองเอำไว้!
“ฉินเลี่ย! ดะ-ดำบยำวเล่มนี้…”
ดวงตำของถูเสือกระฉับกระเฉง ยำมจ้องมองฉินเลี่ย ใบหน้ำของเขำก็
เปี่ยมไปด้วยควำมตื่นเต้น เพรำะเขำตื่นเต้นจึงไม่สำมำรถพูดในสิ่งที่
คิดออกมำได้
“มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
re* https://www.novelgu.com
จัวเฉียนเดินก้ำวมำข้ำงหน้ำพลำงตบไหล่ของฉินเลี่ยซ ้ำไปมำ ใบหน้ำ
สดใสของรนำงเต็มไปด้วยรอยยิ้ม
“ฉินเลี่ย ไม่ใช่ว่ำรำชครูลู่หลอมดำบยำวและแส้กระดูกมังกรล้มเหลว
หรอกเหรอ? ท ำไมของมีต ำหนิสองชิ้นนี้ถึงกลับมำใช้งำนได้หลังจำก
มอบให้เจ้ำล่ะ?” คังจื้ออ้วนกลมแทรกกลำงเข้ำมำเพื่อไถ่ถำม ในใจ
ของพวกเขำเปี่ยมไปด้วยควำมสับสน
เหยียนสื่อเชียนและเฟิงไขยังคงรักษำบำดแผลอยู่ แต่เมื่อได้ยินคังจื้อก
ล่ำวเช่นนั้น พวกเขำต่ำงตกตะลึงไปพักหนึ่ง จู่ ๆ ค่อยหันหน้ำไปมอง
พื้นที่ที่หอเมฆดำรำอยู่
“กลับมำใช้งำนได้งั้นเหรอ?”
บริเวณที่ส ำนักจันทรำวำรีอยู่นั้น น่ำนัวและหญิงสำวคนอื่นต่ำงตก
ตะลึงเช่นกัน ดวงตำงดงำมของพวกนำงจับจ้องไปยังร่ำงของฉินเลี่ย
ก่อนจะเผยควำมไม่แน่ใจออกมำ หรือว่ำจะเป็นเพรำะชำยคนนี้?
“ก่อนหน้ำนี้ ผังวิญญำณภำยในดำบยำวและแส้กระดูกมังกรยังไม่
สมบูรณ์ ขะ-ข้ำก็แค่ขอให้ใครบำงคนช่วยจัดกำรให้เท่ำนั้นเอง”
re* https://www.novelgu.com
จู่ ๆ ฉินเลี่ยนึกถึงค ำพูดของหลีมู่ได้ว่ำไม่ควรเปิดเผยเรื่องที่เขำเป็นคน
ซ่อมผังวิญญำณเพื่อไม่ให้เกิดปัญหำโดยไม่จ ำเป็น เขำจึงต้องตอบ
แบบครึ่ง ๆ กลำง ๆ ออกไปเพื่อไม่ให้อีกฝ่ำยตกตะลึงมำกไปกว่ำนี้
“เจ้ำขอให้ใครบำงคนช่วยจัดกำรผังวิญญำณจนสมบูรณ์งั้นเหรอ?”
ใบหน้ำของถูเสือสดใส “คะ-คนคนนั้นจะต้องเป็นผู้สร้ำงระดับสูงแน่!
เขำสำมำรถจัดกำรผังวิญญำณจนสมบูรณ์ที่แม้แต่รำชครูลู่ยังรวมเข้ำ
ด้วยกันไม่ได้ และผลที่ได้… ผลที่ได้ยังน่ำเหลือเชื่ออีก! คนคนนั้น
จะต้องเป็นผู้สร้ำงเก่งกำจอย่ำงแน่นอน!”
ค ำพูดของถูเสือติด ๆ ขัด ๆ อยู่บ้ำง
นั่นก็เพรำะเขำชอบดำบยำวเล่มนี้มำกเกินไป ตอนนี้เขำกล้ำพูดเลยว่ำ
อุปกรณ์วิญญำณชิ้นนี้เป็นสิ่งที่ใฝ่ฝันถึง เป็นสมบัติที่สร้ำงขึ้นมำเพื่อ
เขำโดยเฉพำะ!
“กำรที่ท ำให้อุปกรณ์วิญญำณสองชิ้นนี้ท ำงำนขึ้นมำได้ แสดงว่ำเขำมี
ระดับเหนือกว่ำรำชครูลู่อย่ำงแน่นอน ไม่อย่ำงนั้น ไม่มีทำงที่เขำจะท ำ
ให้ผังวิญญำณเหล่ำนี้สมบูรณ์ขึ้นมำได้!” จัวเฉียนสรุปด้วยควำมมั่นใจ
หนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์ หลังจำกนั้น นำงถำมด้วยควำมสงสัยว่ำ “ฉินเลี่ย
re* https://www.novelgu.com
ท ำไมเจ้ำไปเป็นเด็กฝึกงำนของรำชครูเหยำทั้ง ๆ ที่รู้จักคนที่สุดยอด
แบบนี้กันล่ะ?”
“เอ่อ ระ-เรื่องนั้น…” ฉินเลี่ยพูดติดอ่ำง
“น้องชำย ข้ำขอยืมดำบยำวสักครู่จะได้หรือเปล่ำ ข้ำอยำกดูสักหน่อย
น่ะ” อีกด้ำนหนึ่ง ดูเหมือนเหลียงจงครุ่นคิดอะไรบำงอย่ำงอยู่ ร่ำงของ
เขำสั่นไหวขณะเดินมำหยุดอยู่ข้ำงเกำอวี้รำวกับวิญญำณ คิ้วของเขำ
ขมวดเข้ำหำกันก่อนจะยื่นมือไปหำถูเสือ
เหลียงจงเป็นคนของหออสูรทมิฬ อีกทั้งยังเป็นคนที่แม้แต่ปำนหง
ยังให้ควำมเคำรพด้วยกำรเรียกอีกฝ่ำยว่ำท่ำนเหลียง ดังนั้น ถูเสือไม่
กล้ำท ำให้อีกฝ่ำยโกรธเคือง เขำมอบดำบยำวให้อย่ำงเชื่อฟังหลังจำก
ลังเลอยู่พักหนึ่ง
เหลียงจงรับดำบมำ หลังจำกส ำรวจด้วยดวงตำหรี่เล็กชั่วครู่ สีหน้ำของ
เขำเปลี่ยนไปเล็กน้อยก่อนจะส่งดำบยำวคืนถูเสือ เขำหันไปหำจัวเฉีย
นทันทีพลำงถำมว่ำ “แม่นำง ขอข้ำดูแส้ของเจ้ำด้วย”
re* https://www.novelgu.com
“ท่ำนต้องระวังให้ดี อย่ำท ำลำยมันล่ะ” จัวเฉียนกล่ำว นำงส่งให้ด้วย
ควำมไม่เต็มใจ กำรเคลื่อนไหวของนำงเป็นไปอย่ำงระมัดระวังรำวกับ
ว่ำแส้เป็นสิ่งที่ส ำคัญกว่ำชีวิต
“โปรดวำงใจ” เหลียงจงกล่ำว เขำรับแส้กระดูกมังกรก่อนจะส ำรวจ
ด้วยดวงตำหรี่เล็กชั่วครู่ จำกนั้นจึงส่งกลับไปยังมือเจ้ำของ ควำม
ประหลำดใจปรำกฏขึ้นภำยในดวงตำของเขำ
เขำพยักหน้ำให้คนอีกหลำยคนโดนไม่กล่ำววำจำใด ๆ สักค ำก่อนจะ
เคลื่อนไปอยู่ข้ำงเกำอวี้พลำงขมวดคิ้ว รำวกับว่ำเขำก ำลังครุ่นคิดอะไร
อยู่
แทบจะในทันทีที่เหลียงจงเผยควำมพึงพอใจออกมำรำวกับเขำเข้ำใจ
รำยละเอียดซับซ้อนเมื่อครู่
“ไปกันเถอะ” ทันทีที่เหยียนสื่อเชียนรักษำบำดแผลของตนเสร็จ เขำ
ยืนขึ้นด้วยใบหน้ำเย็นชำ เฟิงไขและผู้ฝึกยุทธจำกดินแดนน ้ำแข็งที่
พังทลำยคนอื่นต่ำงช่วยเหลือซึ่งกันและกันก่อนจะเดินไปยังด้ำนนอก
ของหุบเขำ
re* https://www.novelgu.com
“พวกเจ้ำไม่ต้องกำรของแล้วหรือ?” น่ำนัวถำมอย่ำงร่ำเริง
“สัตว์วิญญำณขั้นที่สองสำมตัวที่อยู่ภำยในหุบเขำถูกพวกข้ำพบก่อน
มันเป็นเพรำะเหยียนชิ่งสงตำมติดมำจึงท ำให้พบกับพวกมันเข้ำ” คังจื้
อพ่นลมออกจมูกขณะมองไปยังซำกศพสัตว์วิญญำณทั้งสำม “ดังนั้น
อย่ำงน้อยครึ่งหนึ่งของสัตว์วิญญำณทั้งสำมนี้ก็ต้องเป็นของพวกข้ำ
ไม่ใช่ของดินแดนน ้ำแข็งที่พังทลำย”
“ใช่แล้ว!” ถูเสืออุทำนเสียงดัง เขำจับดำบยำวที่โชติช่วงไปด้วยแสง
ดำรำก่อนจะกวำดตำมองผู้คนที่ทรุดตัวอยู่ด้ำนหน้ำ เขำกล่ำวอย่ำงมี
ชัยว่ำ “ส่วนแบ่งของดินแดนน ้ำแข็งที่พังทลำยจะกลำยเป็นของหอเมฆ
ดำรำ!”
“ถูเสือ! เจ้ำกล้ำดียังไง!” เหยียนสื่อเชียนตวำด ดวงตำของเขำเป็นสี
แดงฉำน ใบหน้ำของผู้ฝึกยุทธดินแดนน ้ำแข็งที่พังทลำยคนอื่นต่ำงบิด
เบี้ยวรำวกับต้องกำรกำรต่อสู้กระหำยเลือดอีกครั้ง
“อะไรนะ? ไม่พอใจงั้นหรือ?” จัวเฉียนถำมขณะดึงแส้กระดูกมังกร
ออกมำ เผยแววตำดุร้ำยให้ได้เห็น “ไม่ใช่ว่ำเจ้ำท ำเช่นนี้มำซ ้ำแล้วซ ้ำ
re* https://www.novelgu.com
เล่ำหรอกหรือ? เมื่อสองเดือนก่อน เจ้ำช่วงชิงของของพวกข้ำไป
เท่ำไหร่? หำ? ตอนนี้พอเป็นทีของพวกข้ำ เจ้ำกลับรับไม่ได้งั้นหรือ?”
นำงหวดแส้กระดูกมังกรไปมำ มังกรวำยุปรำกฏขึ้นอีกครั้ง “ถ้ำเจ้ำไม่
พอใจ งั้นมำคุยกับแส้ของข้ำมำ!”
ก่อนหน้ำนี้เพรำะถูเสือและจัวเฉียนไม่อำจเทียบฝีมือกับเหยียนสื่อ
เชียนและเฟิงไขได้ คนของดินแดนน ้ำแข็งที่พังทลำยจึงตำมติดกลุ่ม
ของถูเสือและจงใจยั่วโมโหพวกเขำ ทุกครั้งที่กลุ่มของถูเสือสังหำรสัตว์
วิญญำณได้ พวกมันจะโผล่หัวออกมำและอ้ำงว่ำเป็นฝ่ำยเจอก่อน ท ำ
ให้กลุ่มถูเสือต้องยอมพวกมัน
แต่ตอนนี้ สถำนกำรณ์ในตอนนี้มันเปลี่ยนไปแล้ว ถูเสือและจัวเฉียน
ได้เปรียบกว่ำมำก บทเรียนที่ได้รับจำกกำรกระท ำของดินแดนน ้ำแข็งที่
พังทลำย ท ำให้พวกเขำจงเกลียดจงชัง
“ดี! ดีจริง ๆ!” เหยียนสื่อเชียนจ้องสองคนอยู่ชั่วครู่ ใบหน้ำของเขำเย็น
ชำรำวน ้ำแข็ง หลังจำกนั้น เขำมองไปที่ฉินเลี่ยครั้งหนึ่งก่อนจะพยัก
หน้ำและกล่ำวว่ำ “ฉินเลี่ย ๆ …”
re* https://www.novelgu.com
เขำกล่ำวชื่อฉินเลี่ยซ ้ำไปมำก่อนจะพำเฟิงไขและผู้ฝึกยุทธของดินแดน
น ้ำแข็งที่พังทลำยที่เหลือมุ่งหน้ำออกจำกหุบเขำ
ทุกคนล้วนมองเห็นควำมจงเกลียดจงชังที่ฝังรำกลึกอยู่ในน ้ำเสียงของ
เหยียนสื่อเชียนที่กล่ำวชื่อฉินเลี่ยซ ้ำไปซ ้ำมำอย่ำงชัดเจน ทุกคนรู้ดีว่ำ
ถ้ำฉินเลี่ยตกไปอยู่ในมือของอีกฝ่ำยเมื่อไหร่ เขำจะได้รับประสบกำรณ์
อันแสนโหดร้ำยอย่ำงไม่ต้องสงสัย
ด้วยเหตุนี้ คนจำกดินแดนน ้ำแข็งที่พังทลำยก็ได้ออกจำกหุบเขำไป
“พวกเจ้ำคิดว่ำอย่ำงไร?” จัวเฉียนถำม จู่ ๆ นำงก็หันไปมองน่ำนัว
“ไม่มีปัญหำ” น่ำนัวกล่ำว นำงยักไหล่อย่ำงไม่ใส่ใจ “ยังไงซะ แต่เดิม
มันก็เป็นของดินแดนน ้ำแข็งที่พังทลำยอยู่แล้ว ยิ่งไปกว่ำนั้น ส่วนแบ่ง
ที่พวกเขำได้ก็มีเพียงวัตถุดิบวิญญำณจำกร่ำงของแมงป่องเกล็ดพิษ
และวำนรขรทองเท่ำนั้น ฮ่ำฮ่ำ ในเมื่อพวกเขำไม่มีปัญหำและยอมตัด
ใจถึงขนำดนี้ ส ำนักจันทรำอย่ำงพวกข้ำจะกล้ำขัดข้องได้อย่ำงไร?”
“งั้นก็ตกลงตำมนี้” จัวเฉียนยิ้มเยำะเย็นชำรำวกับไม่ชอบใจน่ำนัว นำง
พยักหน้ำเล็กน้อย
re* https://www.novelgu.com
“ฉินเลี่ย! เจ้ำบ้ำเอ๊ย เจ้ำนี่มำได้ถูกจังหวะจริง ๆ!”
ในตอนนี้ ถูเสือ คังจื้อและที่เหลือกลับมำมีชีวิตชีวำอีกครั้ง แต่ละคน
หันมำโอบกอดฉินเลี่ยอย่ำงแน่นแฟ้นด้วยท่ำทีตื่นเต้นอย่ำงเห็นได้ชัด
ถูเสือ คังจื้อและชูเผิงพุ่งเข้ำมำกอดฉินเลี่ยพร้อมกันอย่ำงรวดเร็ว
จัวเฉียนหัวเรำะ ภำยใต้สำยตำคุลมเครือของที่เหลือ นำงเดินอย่ำงอำจ
หำญไปอยู่ข้ำงฉินเลี่ยและกอดเขำเช่นกัน ริมฝีปำกหอมหวำนสัมผัสหู
ของฉินเลี่ยพลำงกระซิบว่ำ “ขอบใจนะ…” นำงหัวเรำะเสียงเบำในทันที
ก่อนจะผละออกมำ แก้มของนำงแดงระเรื่อเล็กน้อย
“คนที่มำจำกหออสูรทมิฬคนนั้น… มันเกิดเรื่องอะไรขึ้น? เจ้ำไปอยู่
กับนำงได้ยังไง?” หลังจำกนั้น จู่ ๆ ถูเสือก็ถำมขึ้น
“เกำอวี้ เจ้ำจะไปไหนน่ะ?” ก่อนที่จะตอบค ำถำม จู่ ๆ เขำเห็นใบหน้ำ
หม่นหมองของเกำอวี้ที่มองข้ำมเหลียงจงและก ำลังมุ่งหน้ำไปยัง
ทิศทำงเดียวกับเสี่ยจิงเสวียนและปำนหง ฉินเลี่ยรีบแยกจำกกลุ่มของถู
เสือและพุ่งไปอยู่ข้ำงเกำอวี้ก่อนจะถำมว่ำ “เจ้ำมำอยู่ที่นี่ได้ยังไง?”
re* https://www.novelgu.com
“เจ้ำเด็กนี่ หัดท ำตัวดี ๆ ซะบ้ำง” เหลียงจงตะโกนอย่ำงเย็นชำ สำยตำ
ของเขำยังจับจ้องเกำอวี้
ท่ำมกลำงผู้คนทั้งหมดของหอเมฆดำรำ ฉินเลี่ยเป็นเพื่อนคนเดียวของ
เกำอวี้ มิตรภำพของพวกเขำถูกสร้ำงตอนอยู่ที่ภูเขำหมำป่ำสวรรค์ เมื่อ
เขำมีปฏิสัมพันธ์กับคนอื่นก็มักพบเจอแต่ควำมเย็นชำและควำมเฉย
เมย ไม่มีกำรไว้หน้ำแม้แต่นิดเดียว
แต่ว่ำ หลังจำกฉินเลี่ยมำถึง ใบหน้ำเย็นชำของเกำอวี้ก็ถูกคลำยออก
ก่อนจะเริ่มสนทนำกับฉินเลี่ย
“ข้ำก ำลังล่ำสัตว์วิญญำณขั้นสูงที่อยู่รอบ ๆ เมืองหินน ้ำแข็งกับผู้
อำวุโสเยี่ยและกลุ่มของเขำ ไม่นำนมำนี้ พวกเรำถูกจิตวิญญำณงูยักษ์
เหมันต์ขั้นที่สองโจมตี พวกเรำหำทำงฆ่ำมันได้ก็จริง แต่ก็เสียพี่น้องไป
หลำยคน”
“ในตอนนั้น จู่ ๆ กลุ่มก้อนเมฆสีด ำมืดลอยอยู่เหนือพวกเรำ เจ้ำสิ่งนั้น
ดูดวิญญำณของจิตวิญญำณงูยักษ์เหมันต์และหนึ่งในพี่น้องหอ
สำนุศิษย์ที่เพิ่งตำยเข้ำไป วิญญำณทุกดวงล้วนลอยเข้ำไปในนั้น…”
re* https://www.novelgu.com
“เจ้ำรู้ไหม เคล็ดวิญญำณที่ข้ำฝึกฝนออกจะพิเศษเล็กน้อย เจ้ำสิ่ง
เหล่ำนี้น่ะ คนธรรมดำไม่อำจสัมผัสได้ แต่ข้ำสัมผัสได้ดีทีเดียวล่ะ”
“หลังจำกนั้น เมื่อข้ำให้ควำมสนใจมำกยิ่งขึ้น ข้ำก็พบว่ำหลังจบกำร
ต่อสู้กับสัตว์วิญญำณในแต่ละครั้ง กลุ่มก้อนเมฆสีด ำจะปรำกฏเหนือ
ท้องฟ้ำ ทันทีที่กำรต่อสู้แต่ละครั้งจบลง ก้อนเมฆสีด ำจะดูดวิญญำณ
ของสัตว์วิญญำณและผู้ฝึกยุทธก่อนจะอันตรธำนหำยไปจำกโลกอย่ำง
รวดเร็ว เมื่อเร็ว ๆ นี้ หนึ่งในพี่น้องหอสำนุศิษย์ของข้ำได้รับบำดเจ็บ
สำหัสแต่ยังไม่ถึงตำย ถึงอย่ำงนั้น วิญญำณของเขำ… ก็ยังถูกดึง
ออกไป”
“ข้ำมำจำกด้ำนนอกโดยใช้กำรสัมผัสวิญญำณ ข้ำไล่ตำมจนเข้ำมำถึง
ภำยในป่ำศิลำซึ่งก็คือที่นี่ ในตอนนั้น เมื่อข้ำมำถึง วิญญำณของสัตว์
วิญญำณสำมตัวนี้ก็ถูกก้อนเมฆสีด ำดูดเข้ำไปแล้ว ก้อนเมฆสีด ำพวก
นั้น… เคลื่อนเข้ำไปยังส่วนลึกของป่ำศิลำ ข้ำต้องสืบสวนเพื่อยืนยันให้
ได้ว่ำมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่!”
เกำอวี้บอกเหตุผลออกมำอย่ำงชัดเจน
re* https://www.novelgu.com
เมื่อได้ยินค ำอธิบำยของเกำอวี้ สีหน้ำของถูเสือ จัวเฉียนและกลุ่มของ
หญิงสำวจำกส ำนักจันทรำวำรีเปลี่ยนไปเล็กน้อย เส้นขนของพวกเขำชู
ชันหลังจำกได้ฟังค ำพูดของเกำอวี้
“พอได้ฟังเจ้ำพูดข้ำก็นึกบำงอย่ำงได้ เมื่อสำมวันก่อน ตอนที่พวกข้ำ
ก ำลังต่อสู้กับสัตว์วิญญญำณสำมตัวอยู่นั้น มันเหมือนกับ… เหมือนกับ
มีกลุ่มก้อนเมฆสีด ำลอยอยู่เหนือพวกข้ำ” น่ำนัวกล่ำวด้วยอำกำรตก
ตะลึง
ก้อนเมฆสีด ำ? สิ่งลึกลับที่ดูดวิญญำณเข้ำไป?
ไอเย็นเยือกลอยออกมำจำกภำยในส่วนลึกของหัวใจฉินเลี่ย เขำรู้ว่ำไม่
ว่ำจะผู้ฝึกยุทธหรือสัตว์วิญญำณก็ล้วนมีวิญญำณ ยิ่งไปกว่ำนั้น ยิ่งผู้ฝึก
ยุทธหรือสัตว์วิญญำณแข็งแกร่งมำกเท่ำไหร่ วิญญำณของพวกเขำก็ยิ่ง
แข็งแกร่งมำกเท่ำนั้น เมื่อผู้ฝึกยุทธไปถึงระดับที่มั่นคงแล้ว พวกเขำจะ
มีกำรฝึกฝนพิเศษกับวิญญำณของตนเอง วิญญำณของผู้ฝึกยุทธที่ทรง
พลังย่อมส่งผลต่อเลือดเนื้อของพวกเขำด้วยเช่นกันำ…
ทันทีที่ผู้ฝึกยุทธหรือสัตว์วิญญำณตำย วิญญำณของพวกเขำจะหำยไป
อย่ำงช้ำ ๆ เพื่อกลับคืนสู่โลก
re* https://www.novelgu.com
ก้อนเมฆสีด ำกลับสำมำรถหลอมรวมวิญญำณที่ตำยไปแล้วก่อนจะ
หำยไปได้ สิ่งชั่วร้ำยเช่นนี้ย่อมท ำให้ทุกคนที่ได้ยินเกิดอำกำรหวำดกลัว
เล็กน้อยได้
ในตอนนี้ ดวงตำของเหลียงจงเผยแววประหลำดใจออกมำ แม้ก่อน
หน้ำนี้มันจะเต็มไปด้วยควำมไม่พอใจต่อเกำอวี้ แต่จู่ ๆ มันกลับลุก
วำบเล็กน้อย “เจ้ำบอกว่ำเจ้ำไล่ตำมก้อนเมฆสีด ำตั้งแต่เขตชำนเมือง
ของเมืองหินน ้ำแข็งจนมำถึงที่นี่อย่ำงนั้นเหรอ? เจ้ำสำมำรถ… สัมผัส
กำรเคลื่อนไหวของมันได้หรือเปล่ำ?”
“อืม” เกำอวี้พยักหน้ำ จำกนั้นจึงชี้ไปยังส่วนลึกของป่ำศิลำ หลังจำก
ครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง จู่ ๆ ดวงตำของเขำก็สั่นไหวรำวกับเกิดควำมรู้สึก
ไม่สบำยใจขึ้นมำ แต่ว่ำ เขำกัดฟันและกล่ำวอย่ำงหมองหม่นว่ำ “มัน
อยู่ในนั้น แค่มุ่งไปยังทำงที่ข้ำชี้เมื่อครู่ อ-อีกอย่ำง เจ้ำสิ่งนั้นมันมีเยอะ
มำก!”
หลังจำกกล่ำวเช่นนั้น หัวใจของทุกคนเย็นเยือกขึ้นขณะมองไปยัง
ทิศทำงที่เกำอวี้ชี้
เห็นได้ชัดว่ำนั่นเป็นทิศทำงที่เสี่ยจิงเสวียน ปำนหงและคนอื่นเพิ่งมุ่ง
หน้ำไปก่อนหน้ำนี้
re* https://www.novelgu.com