Spirit Realm อาณาจักรวิญญาณ - ตอนที่ 872: วานรเฒ่า
ฉินเลี่ยจดจ่อกับการฝึกฝนบันทึกศูนย์กลาง
แม่เหล็ก
ย้อนกลับไปตอนอยู่ในอาณาจักรวิญญาณ ยาม
ฝึกฝนบันทึกศูนย์กลางแม่เหล็ก เขาไม่เคยรู้สึกถึง
พลังปฐพีจำนวนมากและไม่เคยก้าวหน้าได้
รวดเร็วเช่นนี้มาก่อน
แต่ในสภาพแวดล้อมของอาณาจักรโป๋หลัวที่มี
แรงโน้มถ่วงสิบเท่า พลังปริมาณมหึมาในปฐพี
คล้ายกับขยายการฝึกฝนบันทึกศูนย์กลางแม่เหล็ก
ได้มหาศาล
ความตระหนักรู้ของเขาเข้าสู่ทะเลวิญญาณ
ที่นั่น แทนที่ตำหนักก่อเกิดเก้าหลังที่เดิมทีอยู่ที่
นั่น มีเพียงตำหนักก่อเกิดบริสุทธิ์แน่นหนาเพียง
สามหลังเท่านั้นที่เหลืออยู่ ตำหนักเยือกแข็ง
ตำหนักอสนีและตำหนักปฐพี
ขณะสังเกต เขาพบว่าตำหนักอสนีคือบอลอสนี
ร้อนแรง ตำหนักเยือกแข็งคือบอลน ้าแข็งใสโปร่ง
แสงและตำหนักปฐพีคือบอลสีเหลืองคล ้าเจิดจ้า
ตอนนี้เอง เขาสังเกตเห็นสายพลังปฐพีสีเทา
เหลืองกำลังเข้าสู่ทะเลวิญญาณขณะรวมตัวที่บอล
สีเหลืองเจิดจ้าลูกนั้น
ขณะบอลปฐพีหมุน มันปลดปล่อยแสงสว่างสี
เหลืองออกมา แผ่ระลอกพลังแม่เหล็กที่
แปรเปลี่ยนทุกครั้ง
ฉินเลี่ยสังเกตอย่างระมัดระวังและรู้สึกว่าบอลสี
เหลืองเจิดจ้านี้คล้ายกับแผ่ระลอกคลื่นจางออกมา
ระลอกคลื่นเหล่านี้คล้ายกับจังหวะการเต้นหัวใจ
และความผันแปรที่มาจากแกนปฐพีของ
อาณาจักรโป๋หลัวยิ่ง
เขาประหลาดใจเมื่อพบเช่นนี้
จากนั้น เขาสังเกตเห็นว่าขณะชั้นแสงสว่างสี
เหลืองห้อมล้อมร่างกาย พลังปฐพีหนักอึ้งแผ่ซ่าน
โดยมีเขาเป็นศูนย์กลาง
เมื่อพลังปฐพีนี้ก่อตัวขึ้น มันบิดเบือนแรงโน้มถ่วง
รอบตัว ทำให้สนามพลังทะยานขึ้น
เพียงสั้น ๆ แรงโน้มถ่วงรอบตัวเขาแข็งแกร่งกว่า
ในอาณาจักรวิญญาณสามสิบเท่า!
“ปัง!”
ภายในหุบเขา ผลที่ไม่ทราบชื่อที่ไม่สุกงอมถูกดึง
ฉับพลันโดยแรงโน้มถ่วงที่เพิ่มขึ้นขณะตกลงสู่
พื้นดิน
ผลไม้กระแทกกับพื้นดินราวระเบิด มันระเบิด
และกระจายน ้าสีเขียวบนพื้นดิน
ฉินเลี่ยไม่ได้รับผลกระทบขณะยังจมสู่โลกตัวเอง
เขายังคงโคจรบันทึกศูนย์กลางแม่เหล็ก
สนามแรงโน้มถ่วงรอบตัวเขายังเพิ่มขึ้นอย่าง
มั่นคง
ด้านหลังหินขนาดมหึมา ลิ่นเจี๋ยและโยวเชียนห
ลันล้วนเผยสายตาแปลกประหลาดขณะมองมา
พวกนางอยู่ที่นี่มาสักพักแล้ว
ตอนนี้ เมื่อลำแสงสีเหลืองเจิดจ้าพุ่งออกจากคิ้ว
ของฉินเลี่ย ก่อนลิ่นเจี๋ยและโยวเชียนหลันจะทัน
ตอบสนอง พวกนางพบร่างเลือนลางก่อตัวขึ้น
นี่คือสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กคล้ายตัวนิ่มขนาดเล็ก เมื่อ
สิ่งมีชีวิตนี้ปรากฏตัวขึ้น ดวงตาฉายแสงสว่างสี
เหลืองคุกคามออกมา
“ยี่ย่ายี่ย่า! ” หลังส่งเสียงไม่ชัดเจนครั้งหนึ่ง มัน
หายไปในพื้นดิน
หลังจากนั้น สองสาวพบว่าปฐพีใต้มนุษย์หนุ่มมี
พลังปฐพีจำนวนมากทะลักออกมา
สองสาวมองหน้ากันอย่างตกตะลึง ความสงสัย
ใคร่รู้เกี่ยวกับมนุษย์หนุ่มคนนี้มีมากขึ้น
“เจ้ารู้สึกไหมว่ายามเขาฝึกฝน เขา… คล้ายวานร
เฒ่าจากเผ่าพันธุ์สัตว์ร้ายโบราณยิ่ง” ลิ่นเจี๋ยกล่าว
อย่างระแวดระวัง
โยวเชียนหลันตกตะลึง จากนั้นสีหน้าเปลี่ยนไป
“พอเจ้าพูดถึง มันก็คล้ายนิดหน่อยนั่นแหละ แต่
เป็นไปได้อย่างไร? วานรเฒ่านั่น… คือสิ่งมีชีวิต
น่าหวาดกลัวในอาณาจักรโป๋หลัว มันสามารถ
ควบคุมแรงโน้มถ่วงของอาณาจักรโป๋หลัวได้
โดยตรง มันน่าจะเกิดมาพร้อมกับลวดลาย
ศักดิ์สิทธิ์และความเข้าใจกฎปฐพี มนุษย์หนุ่มคน
นี้… ไม่น่าข้องเกี่ยวกับมันใช่หรือไม่?”
“ข้าก็รู้สึกว่าเป็นไปไม่ได้” ลิ่นเจี๋ยส่ายหน้าขณะ
รู้สึกว่าความคิดตนช่างน่าขันสิ้นดี “วานรเฒ่านั่น
ไม่เหมือนกับพวกเรา มันรับมือยากยิ่งกว่าปาเหล
ยเท่อ มันคือหนึ่งในสมาชิกยุคก่อนของเผ่าพันธุ์
สัตว์ร้ายโบราณก่อนมาถึงอาณาจักรโป๋หลัว เท่าที่
ข้ารู้มา มันไม่เคยไปไหนหลังจากมาที่นี่ มันไม่
เคยติดต่อกับมนุษย์คนใดอีกด้วย”
“ข้าอาจจะคิดผิดไปก็ได้” โยวเชียนหลันฝืนยิ้ม
“พวกเราไม่เคยเห็นว่าวานรเฒ่านั่นกับตามาก่อน
พวกเราเพียงรู้สึกถึงแรงกดดันระหว่างพิธีครั้ง
ใหญ่ของเผ่าพันธุ์จันทราสงบนิ่ง”
“ข้าคิดว่าพวกเราเข้าใจผิดไป” ลิ่นเจี๋ยเห็นด้วย
ในเวลาเดียวกัน
ในอาณาจักรโป๋หลัวที่เผ่าพันธุ์สัตว์ร้ายโบราณ
อาศัยอยู่ ในเทือกเขาโบราณที่ใหญ่ยิ่งกว่าที่ที่
ฉินเลี่ยผ่านทางเข้าอาณาจักรลับ ภูเขาหินโล้นตั้ง
ตระหง่านราวกับกระบี่กำลังชี้ใส่ท้องนภา
มีเสาสีเหลืองเจิดจ้าภายในเทือกเขาที่ปกคลุมด้วย
ลวดลายลึกลับซับซ้อน
ถ้าฉินเลี่ยอยู่ที่นี่ เขาจะพบว่าลวดลายบนเสา
เหล่านั้นคืออักษรโบราณ “บันทึกศูนย์กลาง
แม่เหล็ก”
“บันทึกศูนย์กลางแม่เหล็ก” ที่เขาฝึกฝนได้รับมา
จากโครงกระดูกคล้ายวานรในดินแดนเยือกแข็งที่
จักรพรรดิเหมันต์ผนึกเอาไว้
อักษรโบราณเหล่านั้นเพียงปรากฏจากโครง
กระดูกสะอาดของสัตว์ร้ายขนาดมหึมาภายใต้การ
ฉายแสงของไข่มุกกำราบจิตวิญญาณเท่านั้น
เมื่อเขามองอักษรดังกล่าว พวกมันบินออกจาก
โครงกระดูกยักษ์ขณะประทับในจิตใจ
เมื่ออักษรทั้งหมดถูกประทับกับตัว โครงกระดูกที่
เอ่อล้นด้วยพลังชีวิตคล้ายกับถูกกัดกร่อนโดย
กาลเวลาหลายพันปีในคราวเดียว มันพลันไม่ส่อง
แสง ไม่มีพลังชีวิต กลับกลายเป็นถูกกัดกร่อนด้วย
สัญลักษณ์ขณะปกคลุมไปด้วยรอยร้าว
ในตอนนี้เอง ในสถานที่ลึกเข้าไปภายในที่ที่
เผ่าพันธุ์สัตว์ร้ายโบราณจากอาณาจักรโป๋หลัว
อาศัยอยู่ ลวดลายคล้ายกันนี้ปกคลุมเสาเหล่านั้น
ที่ตั้งตระหง่านมานานนับไม่ถ้วน
อีกทั้ง ลวดลายเหล่านี้ฉายแสงสว่างออกมาขณะ
ขยับรอบเสาราวกับอยากบินออกไป
ที่ใจกลางของเสาแต่ละต้นคือหุบเหวลึกที่ยืดยาว
ไปถึงพื้นดิน พลังปฐพีหนาพ่นออกมาจากหุบเหว
แต่ละแห่ง
เมื่อเสาเหล่านั้นฉายแสง เสียงคำรามยาวมาจาก
หุบเหวไร้ก้น
ไม่นาน ร่างขนาดมหึมาที่ใหญ่ยิ่งกว่ามังกรปีศาจ
ปาเหลยเท่อปรากฏตัวออกจากหุบเหวอย่างช้า ๆ
ราวกับขุนเขาสีเทา
ขุนเขาขนาดมหึมานั่นคือวานรยักษ์ที่หดร่างกาย
ลง
สิ่งมีชีวิตขนาดมหึมาสูงหลายร้อยเมตรพลัน
เปลี่ยนเป็นขนาดเท่าเมล็ดขาวเพียงไม่กี่วินาที
จุดแสงสว่างพลันระเบิด
เศษเสี้ยวแสงสว่างรวมตัวนอกหุบเหวขณะ
เปลี่ยนเป็นมนุษย์ชราร่างผอม
ชายชรามีใบหน้าสีเหลือง ผมเผ้ายุ่งเหยิงและสวม
ชุดคลุมสีเทาปกติ ดวงตาสีเทาน ้าตาลของมันไม่มี
แสงสว่าง ทำให้ดูเหมือนกับไม่มีความตระหนักรู้
มันขมวดคิ้วขณะมองลวดลายบนเสาราวกับกำลัง
คิดบางอย่างอยู่
ผ่านไปสักพัก มันชี้ไปที่เสาต้นหนึ่ง
จุดแสงสว่างสีเหลืองเจิดจ้ากระเพื่อมราวกับน ้า
วินาทีต่อมา ลวดลายบิดเบี้ยวคล้ายกับเป็นอิสระ
ขณะบินออกจากเสา
ลวดลายพุ่งออกมาเป็นลำแสง
ร่างผอมของชายชรากระจัดกระจายในประกาย
แสงขนาดเล็กมากอย่างไร้สุ้มเสียง ทุกครั้งที่
ประกายแสงรวมตัว ชายคนนั้นจะห่างออกไป
หลายพันเมตร
มันเหมือนภูตผี
“หวือ!”
ภายในหุบเขาใกล้หมู่บ้านของเผ่าพันธุ์เงาทมิฬ
ฉินเลี่ยถอนหายใจหลังจากฝึกฝนแล้วยืนขึ้นเพื่อ
สูดอากาศ
เขาพบว่าหลังจากฝึกฝนตำหนักก่อเกิดหลังนั้นที่
ถูกทอดทิ้งในทะเลวิญญาณ มันถูกโคจรโดยสาย
พลังสีเหลืองราวกับแถบผ้า
ตำหนักก่อเกิดหลังนี้แผ่ระลอกคลื่นพิศวงราวกับ
กำลังตอบสนองต่อแกนของอาณาจักรโป๋หลัว
ก่อนจะออกมา เขาไม่สามารถปรับแรงโน้มถ่วง
ของอาณาจักรโป๋หลัวที่มากกว่าสิบเท่าได้ เขาผู้
ก่อนหน้านี้ต้องใช้พลังจำนวนมากจึงสามารถขยับ
ได้นั้นคล้ายกับปรับตัวได้แล้ว
นี่ทำให้เขารู้สึกเหมือนกับหินขนาดมหึมาถูกยก
ออกไป แม้กระทั่งการก้าวยังเบามากขึ้น
“หืม? มีใครอยู่ในเงามืดงั้นหรือ?”
วิญญาณแห่งความว่างเปล่าและความโกลาหล
ปฐพีส่งความคิดมาหาขณะพลันระแวดระวัง
หลังจากปรับตัวเล็กน้อย เขาพลันมองหินยักษ์
แล้วกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ตั้งใจจะทำอะไรถึงได้
ลอบอยู่ในเงามืดเช่นนั้น?”
ด้านหลังหิน โยวเชียนหลันและลิ่นเจี๋ยเดินออกมา
เมื่อถูกพบตัวเข้า
“ข้าจะพยายามพูดคุยดู ลองดูว่าเขาข้องเกี่ยวกับ
เผ่าพันธุ์จันทราสงบนิ่งหรือไม่” ลิ่นเจี๋ยกล่าวเบา
ๆ
โยวเชียนหลันพยักหน้า
“ถ้าพวกข้าคิดไม่ซื่อกับเจ้า พวกข้าคงลงมือตอน
เจ้าฝึกฝนไปแล้ว ไม่รอให้เจ้าได้สติหรอก” ลิ่นเจี๋ย
กล่าว
“แม่นางทั้งสองต้องการอะไร?” ฉินเลี่ยถาม
“ไว้ว่ากันทีหลัง” ลิ่นเจี๋ยหัวเราะเบา ๆ ก่อนฉินเลี่ย
จะทันได้ตอบ นางตกลงมาจากท้องนภา
กลุ่มแสงจันทราทอประกายถูกปลดปล่อยออกมา
อุปกรณ์วิญญาณทรงจันทร์เสี้ยวจำนวนมากส่ง
เสียงกังวานภายในแสงจันทราขณะรวมตัวจากทุก
ทิศทาง
แสงจันทราที่ปลดปล่อยจากดวงจันทร์ในท้อง
นภาคล้ายกับถูกดึงดูดโดยอุปกรณ์วิญญาณจันทร์
เสี้ยว พลังจันทรารวมตัวและเสริมอุปกรณ์
วิญญาณเหล่านี้
มือของลิ่นเจี๋ยคล้ายกับพลันยาวขึ้นสิบเท่า นาง
ผ่านมิติระหว่างอุปกรณ์วิญญาณจันทร์เสี้ยวขณะ
แนบหน้าอกของฉินเลี่ย
http://www.duckload.ws/forum/showthread.php?t=1078998
==========