Spirit Realm อาณาจักรวิญญาณ - ตอนที่680: สร้างสำานัก
ตอนที่680: สร้างสำานัก
สมาพันธ์เทวาลึกลับใช้เวลาราวสองร้อยปีในการ
พัฒนาและสั่งสมจึงจะครอบครองความมั่งคั่งเช่น
ทุกวันนี้ได้
แต่ฉินเลี่ยใช้เวลาเพียงสิบกว่าปีเพื่อเติบโตจาก
คนธรรมดาไปเป็นบุคคลสาธารณะ
นี่คือความเร็วที่บ้าคลั่งมาก
ไม่มีใครคาดคิดว่าฉินเลี่ยจะสามารถสร้าง
ความมั่งคั่งมหาศาลและสั่งสมวัตถุดิบวิญญาณ
นานาชนิดได้เพียงแค่สองปีเท่านั้น
สำาหรับซ่งอวี้และเสี่ยเย่าหยางฉินเลี่ยเหมือน
กับคนรวยที่ได้รับความมั่งคั่งของวัตถุดิบวิญญาณที่
พวกเขาใช้เวลาหนึ่งร้อยปีในการสั่งสม
พวกเขาตกตะลึงกับเรื่องนี้เป็นอย่างมาก
พวกเขาคิดว่าฉินเลี่ยขึ้นมามีตำาแหน่งและได้
รับความมั่งคั่งก่อนที่พวกเขาจะมาเกาะตะวัน
ยอแสง
แต่ว่าไม่เพียงแค่ฉินเลี่ยได้รับสถานะในระดับที่
น่าตกตะลึงเท่านั้น
เขายังครอบครองความมั่งคั่งและทรัพยากร
ตอนนี้ในปริมาณที่น่าตกตะลึงอีกด้วย
นี่คือสิ่งที่พวกเขาไม่สามารถจินตนาการได้
นี่หมายความว่าฉินเลี่ยสามารถเปลี่ยน
เกาะตะวันเพลิงให้กลายเป็นกองกำาลังระดับ
ทองแดงอย่างสมาพันธ์เทวาลึกลับได้อย่างรวดเร็ว
หากเขาสามารถรับยอดฝีมือพลังระดับสำานึก
และพลังระดับแยกออกจำานวนหนึ่งเข้ามา
“
นี่มันเร็วเกินไปนี่มันเร็วเกินไปจนน่าเหลือเชื่อ
ความเร็วของการเติบโตมากกว่าที่พวกข้าคาดคิด
”
เอาไว้
ซ่งอวี้ลอบอุทาน
เสี่ยเย่าหยางมองดูด้วยความตกตะลึง
“
”
สำานักอสูรโลหิตถึงกับใจกว้างมากเพียงนี้
ดวงตาของเสี่ยจิงเสวียนเต็มไปด้วยความ
ประหลาดใจเช่นกัน
“
ฉินเลี่ยเจ้าสัญญาว่าจะพาพ่อข้าและอาเสี่ยไป
”
เกาะสีเทาเพื่อเลือกศพชนชั้นนำาโบราณ
ซ่งถิงอวี้ยิ้มอย่างเริงร่า
นางเลือกหยิบปัญหามาในขณะฉินเลี่ยเต็มไปด้วย
ความร่าเริง
ดังที่คาดฉินเลี่ยเห็นด้วยอย่างเริงร่า
“ไปเกาะสีเทากันเถอะ!”
ดวงตาของซ่งถิงอวี้เป็นประกายเสี่ยจิง
เสวียนเองก็ดูยินดี
ขณะเดียวกันซ่งอวี้และเสี่ยเย่าหยางพลัน
ตื่นเต้นขึ้นมาเมื่อได้ยินเช่นนี้
รถม้าศึกโปร่งแสงสามคันส่งเสียงครืนจนมาถึง
เกาะสีเทาในเวลาเพียงสิบกว่าวินาที
“เลือกศพที่ท่านต้องการในขณะที่ข้าลงไปที่
”
นั่นเพื่อพาดูบอกข้าหลังจากตัดสินใจได้แล้ว
ฉินเลี่ยมุ่งหน้าสู่เกาะสีเทาหลังจากกล่าวเช่นนี้
เขามาถึงหอคอยหินปูนที่มั่วไห่และถังซือฉีอยู่
มั่วไห่ในตอนนี้กำาลังตระเตรียมที่พักให้ศิษย์
สำานักยุทธภัณฑ์กลุ่มใหม่ที่จะมาถึง
พวกเขายุ่งกับการจัดระเบียบวัตถุดิบวิญญาณ
จำานวนมากภายในคลัง
สินค้าและห้องเก็บของบ้างก็ยุ่งกับการ
เปลี่ยนแปลงทุกนาทีที่เกิดขึ้นภายในเตาหลอม
อย่างมีความสุข
เขาสามารถมองเห็นว่าพวกเขาพึงพอใจกับสภาพ
แวดล้อมของเกาะสีเทาเป็นอย่างยิ่ง
และรู้สึกถึงความรู้สึกของการเป็นส่วนหนึ่งของที่
นี่อย่างแท้จริง
“
”
สำานักอสูรโลหิตใจกว้างจริงๆ
หยี่ยวนพลันปรากฏตัวจากที่ใดไม่ทราบแล้วกล่า
วกับฉินเลี่ยอย่างเกียจคร้านว่า
“
ถ้าพวกเขาไม่มอบเกาะตะวันเพลิงเกาะสีเทา
และเกาะโลหิตให้เจ้า
พวกข้าคงไม่รู้สึกว่าเป็นส่วนหนึ่งของที่นี่และ
”
เรียกที่แห่งนี้ว่าบ้าน
ฉินเลี่ยพยักหน้าเล็กน้อย
เป็นความจริงที่เขาไม่รู้สึกถึงความพิเศษตอนมาถึง
เกาะตะวันยอแสงครั้งแรกเขาเพียงคิดว่ามันเป็น
สถานที่ที่ใช้อยู่อาศัย
ในอนาคตถ้าเขาพบสถานที่ที่ดีกว่าและสภาพ
แวดล้อมที่ดีกว่าเขาจะต้องคิดพาคนออกจากที่นี่
แต่ตอนนี้มันไม่ใช่
เมื่อเกาะตะวันเพลิงเกาะสีเทาและเกาะ
โลหิตกลายเป็นของเขาอย่างเป็นทางการเมื่อเขา
“
”
ถูกเรียกว่าจ้าวเกาะฉินและเห็นหอคอยหินปูน
จำานวนมากถูกสร้างที่เกาะเหล่านี้
รวมถึงเมื่อเขาเห็นหอกโลหิตและสำานัก
ยุทธภัณฑ์ตั้งรกรากที่นี่เขาตระหนักได้ว่าก่อนจะ
รู้ตัวทัศนคติของเขาที่มีต่อที่นี่ได้เปลี่ยนไป
เขาในตอนนี้คิดว่ามันคือบ้านอีกหลัง
“คลังวัตถุดิบวิญญาณบนเกาะสีเทามีมากกว่า
”
บนสำานักยุทธภัณฑ์
หยี่ยวนถอนหายใจ
“เกาะสีเทาเองก็มีเตาหลอมอุปกรณ์เป็น
จำานวนมาก
ข้าไม่แน่ใจว่าสำานักอสูรโลหิตพบพวกมันได้
ยังไงแต่พวกมันล้วนมีคุณสมบัติยอดเยี่ยมแม้
กระทั่งผู้อาวุโสใหญ่ยังกล่าวชมไม่หยุดเลย
“พลังวิญญาณของโลกที่เกาะสีเทาแรงกล้ากว่าที่
”
ภูเขาไฟอัคคีในตอนนั้นเล็กน้อยอีกด้วย
“ที่น่าประหลาดใจยิ่งกว่าคือความจริงที่
หอคอยคัมภีร์บนเกาะเต็มไปด้วยตำาราการหลอม
อุปกรณ์จำานวนมาก
ถึงแม้ตำาราเหล่านี้จะเป็นฉบับคัดลอกความรู้
ที่อยู่ในนั้นมีค่าเป็นอย่างมากพวกมันอาจจะเป็นสิ่ง
ที่สำานักอสูรโลหิตสั่งสมในอดีตแล้วเพิ่งคัดลอก
”
ก่อนจะเก็บไว้ในหอคอย
“คัมภีร์การหลอมอุปกรณ์เหล่านี้มีทำาให้ผู้
อาวุโสถอนหายใจด้วยความนับถือเป็นอย่างมาก
”
เขาบอกว่ามันเปิดโลกใบใหม่ทั้งใบให้กับเขาด้วย
ฉินเลี่ยลอบเคลื่อนไหว
สำานักอสูรโลหิตคือกองกำาลังระดับเงินมาก
ประสบการณ์ที่ใช้ชีวิตมาหลายพันปี
พวกเขากำาจัดกองกำาลังขนาดเล็กจำานวนมาก
แล้วสั่งสมคัมภีร์นานาชนิดผ่านสงครามโลหิตนับไม่
ถ้วน
คัมภีร์บางเล่มเต็มไปด้วยความรู้เกี่ยวกับการฝึกฝน
วิชาวิญญาณบ้างก็เต็มไปด้วยความรู้เกี่ยวกับการ
หลอมอุปกรณ์และการสร้างยาเหลว
คัมภีร์ทั้งหมดที่เต็มไปด้วยการหลอมอุปกรณ์
ถูกเขียนใหม่แล้วเก็บไว้ภายในหอคอยคัมภีร์บน
เกาะสีเทาจนผู้สร้างภายในนั้นสามารถศึกษาได้
แต่นั่นหมายถึงการใช้จ่ายจำานวนมหาศาลของ
สำานักอสูรโลหิต
ผู้สร้างอย่างผู้อาวุโสใหญ่มั่วไห่ถังซือฉีและเห
ลียนโหยวตกหลุมรักสำานักอสูรโลหิตอย่างรวดเร็ว
หลังจากเห็นคัมภีร์การหลอมอุปกรณ์เหล่านี้
ฉินเลี่ยประทับใจกับวิธีการของสำานักอสูรโลหิตใน
การพิชิตใจคนอื่นอย่างแท้จริง
“
ถ้าพวกเขาทุ่มกับเกาะสีเทามากขนาดนี้งั้นข้า
ก็ทำาได้เพียงจินตนาการถึงความเมตตาที่เกาะ
”
โลหิตที่ใต้เท้าหลางเฉียจะได้รับ
หยี่ยวนยิ้ม
“
แบบนั้นไม่เพียงแค่ทุกคนจะมองที่นี่เป็นบ้าน
หลังใหม่เท่านั้นพวกเขาจะพยายามปกป้องที่นี่
อย่างสุดความ
สามารถนี่คือการเป็นพันธมิตรกับสำานักอสูร
”
โลหิตที่แน่นแฟ้นมาก
ขณะทั้งสองสนทนากันอยู่นั้นมั่วไห่และถัง
ซือฉีออกมาจากหอคอยคัมภีร์หลังจากได้ข่าวการ
มาถึงของฉินเลี่ยพวกเขาล้วนยิ้มอย่างพึงพอใจ
เป็นอย่างมาก
“ที่นี่เป็นยังไงบ้าง?”
ฉินเลี่ยกล่าวพร้อมกับรอยยิ้ม
“
ดีดีมากดีมากๆเลยล่ะ!”
มั่วไห่ที่มักเคร่งขรึมพยักหน้าซำ้ามาไปแล้วยิ้ม
เหมือนกับเด็ก
“ข้าไม่สามารถหาข้อเสียได้เลย! แม้แต่ข้ายังไม่
คาดคิดว่าหลังจากความตกตำ่าของสำานักยุทธภัณฑ์
พวกข้าจะมีวันที่ได้ครอบครองสภาพแวดล้อมการ
ฝึกฝนที่ดีกว่าของอดีตสำานักยุทธภัณฑ์!”
“สิ่งเดียวที่ขาดคือภูเขาไฟอัคคีและไฟโลกไร้
ที่สิ้นสุดแต่มันเหนือกว่าอดีตสำานักยุทธภัณฑ์เกือบ
ทุกด้าน!”
ถังซือฉีกล่าวอย่างตื่นเต้น
“
”
เยี่ยมไปเลย
ฉินเลี่ยผ่อนคลาย
“ฉินเลี่ย! พวกข้าเลือกได้แล้ว!”
เสียงตะโกนของซ่งถิงอวี้ดังมาจากไกลๆ
“
”
จะไปเดี๋ยวนี้แหละ
ใช้เวลาไม่นานก่อนเขาจะปรากฏตัวที่ตำาแหน่ง
ของซ่งอวี้และเสี่ยเย่าหยาง
พวกเขากำาลังของมองด้วยดวงตาเจิดจ้าไปยัง
ร่างใหญ่โตของนาคายาวห้าร้อยเมตรที่ตายแล้ว
“ข้าต้องการศพของสัตว์ร้ายตัวนี้!”
ซ่งอวี้กล่าว
“เข้าใจแล้ว!”
“
”
ข้าต้องการร่างกายของสัตว์ร้ายโบราณตัวนั้น
เสี่ยเย่าหยางชี้ไปยังทิศทางคนละตำาแหน่ง
เขาชี้ไปที่ศพของสมาชิกเผ่าพันธุ์ปีกเทาที่ขด
อยู่ภายในกระแสอากาศสีเทาผิวเหี่ยวย่นจนมีริ้ว
รอยปรากฏ
“เข้าใจแล้ว!”
โดยไม่ถามหรือแสดงความลังเลแม้แต่น้อยฉิน
เลี่ยหยิบหลุมศพผนึกปีศาจออกมาแล้วคลายผนึก
ศพทั้งสองจากนั้นเขาจากพื้นที่นั้นแล้วกลับไปหา
มั่วไห่
ฉินเลี่ยลอบพยักหน้าเมื่อเห็นศิษย์สำานัก
ยุทธภัณฑ์กำาลังจัดบ้านใหม่และตระเตรียมอยู่อีก
พื้นที่หนึ่ง
เขาพลันตระหนักได้ว่าเขาเต็มเติมความฝันของ
ยิงซิ่งหยันผ่านวิธีที่แตกต่างออกไปแล้ว
เขาช่วยสร้างสำานักยุทธภัณฑ์ขึ้นมาใหม่ในแสง
สว่างสายใหม่ทั้งหมดขณะฝังรากลงในดินแดนแห่ง
ความโกลาหล
มั่วไห่ถังซือฉีเหลียนโหยวหยี่ยวนและหลาง
เฉียล้วนเป็นอดีตศิษย์สำานักยุทธภัณฑ์
ตอนอยู่ทวีปสายนำ้าสีชาดตอนเขาสังหารยิงซิ่ง
หยันและสามผู้อาวุโสสูงสุดเขาเกือบจะทำาลาย
สำานักยุทธภัณฑ์ทางอ้อมเพื่อตัดความหวังการเกิด
ใหม่ให้หมดสิ้น
แต่ว่าเขาได้สร้างสภาพแวดล้อมใหม่ให้มั่วไห่
และคนอื่นจนทำาให้พวกเขาได้รับดินแดนบริสุทธิ์มา
ในวันนั้นเกาะสีเทาและเกาะโลหิตครอบครอง
ความมั่งคั่งของวัตถุดิบวิญญาณและพลังต่อสู้ที่
เหนือกว่าอดีตสำานักยุทธภัณฑ์
ในอนาคตเกาะสีเทาและเกาะโลหิตจะผละจาก
อดีตสำานักยุทธภัณฑ์ที่เป็นธุลีขณะสร้างชื่อในโลก
กว้างใหญ่นามว่าดินแดนแห่งความโกลาหล
“ข้าไม่ทันได้ตระหนักถึงความปรารถนาก่อน
”
ตายของเจ้าเลย
เขากล่าวอยู่ในใจอย่างเงียบงัน
เขาไม่รีบออกจากเกาะตะวันเพลิง
หลายวันบนเกาะตะวันเพลิงเขาจดจ่อกับการ
ขัดเกลาแก่นแท้โลหิตชีวิตและปรับพลัง
เขายังวิเคราะห์ใยแมงมุมขนาดมหึมาในมิติที่สาม
ของไข่มุกกำาราบจิตวิญญาณเพื่อให้เชี่ยวชาญผัง
วิญญาณขั้นกลางใหม่ทั้งสาม
ผังวิญญาณขั้นกลางทั้งสามนี้มีชื่อว่าทำาให้เป็น
จริงสร้างภาพมายาและตระหนักได้เขาค่อยๆ
เชี่ยวชาญผังวิญญาณใหม่สามผังนี้ผ่านการสลัก
แผ่นวิญญาณนับไม่ถ้วน
ทำาให้เป็นจริงสร้างภาพมายาและตระหนักได้
ถูกใช้คู่กับผนึกจิตวิญญาณ
หลังจากจิตวิญญาณถูกผนึกอยู่ในอุปกรณ์
วิญญาณทำาให้เป็นจริงสามารถทำาให้จิตวิญญาณ
ของอุปกรณ์ปรากฏขึ้นมาได้
ขณะที่การสร้างภาพมายาสามารถทำาให้เปลี่ยน
ร่างได้แตกต่างกันเป็นจำานวนมากขณะเดียวกัน
ตระหนักได้
สามารถทำาให้จิตวิญญาณของอุปกรณ์ออกมา
จากอุปกรณ์จนเผยร่างกายภาพเป็นรูปเป็นร่างได้
ผังวิญญาณสามผังนี้ถูกใช้คู่กับจิตวิญญาณ
อุปกรณ์เขายังไม่ได้มองลึกเข้าไปถึงวิธีการใช้
อย่างจริงจัง
แต่ว่าเมื่อเขาสลักผังวิญญาณสามผังใหม่บน
แผ่นวิญญาณเมื่อพบเข้าความประหลาดใจระคน
ยินดี
ก็บังเกิดพลังของจิตวิญญาณแท้จริงเติบโตขึ้น
ด้วยอัตราที่น่ายินดี
เมื่อเขาสลักผังวิญญาณสามผังนี้เขาได้รับ
ความเข้าใจยากจะบรรยายเกี่ยวกับรายละเอียดของ
จิตวิญญาณในทุกนาทีที่ผ่านไปอย่างช้าๆ
จิตวิญญาณแท้จริงของเขาเหมือนกับถูกชะล้าง
จนสะอาดผ่านวิธีอันแสนลึกลับ
เขาปรับขั้นต้นของพลังระดับสำานึกอย่างรวดเร็ว
เขาพบว่าเขาเลื่อนระดับทั้งพลังวิญญาณและจิตใจ
ได้อย่างสำาเร็จจนน่าเหลือเชื่อ
สิ่งเดียวที่ยังขาดอยู่คือวิธีที่จะได้รับพลังสาย
เลือดมาในด้านอื่นๆเขาล้วนเติบโตขึ้นมาก
“เกาะตะวันเพลิงในตอนนี้ครอบครองความมั่งคั่ง
ของวัตถุดิบวิญญาณและทรัพยากรเป็นจำานวนมาก
เจ้าคิดจะแบ่งพวกมันในอนาคตหรือเปล่า?”
ภายในหอของฉินเลี่ยซ่งถิงอวี้กำาลังนอนบนร่าง
ฉินเลี่ยขณะวาดวงกลมเล่นบนหน้าอกเขาด้วยนิ้ว
นางถามอย่างแผ่วเบาด้วยสีหน้าเกียจคร้านขณะ
ความเขินอายมีเสน่ห์ปรากฏบนใบหน้างดงาม
ฉินเลี่ยครุ่นคิดสักพักขณะสัมผัสเนินอกได้รูปด้วย
มือของเขาอย่างไม่รู้ตัวจากนั้นเขากล่าวอย่างปวด
หัวว่า
“
”
ข้าไม่เก่งเรื่องพวกนี้ด้วยสิ
“
เกาะตะวันเพลิงเกาะสีเทาและเกาะโลหิตอาจ
จะสั่งสมวัตถุดิบวิญญาณและหินวิญญาณจำานวน
มากในอนาคตพวกเขาจะยินดีรับคนมากขึ้นเช่น
”
กัน
ซ่งถิงอวี้จริงจังขึ้นมา
“
วัตถุดิบวิญญาณและหินวิญญาณเหล่านั้นจะ
ลงทุนในเกาะโลหิตเพื่อเสริมพละกำาลังของหอก
โลหิตก็ดี
จะเกาะสีเทาสนับสนุนอาจารย์มั่วและการค้นคว้า
ของผู้สร้างของเขาในการหลอมอุปกรณ์ก็ดี
พวกมันล้วนเป็นคำาถามที่ยากการจัดการสิ่ง
เหล่านี้ต้องใช้มืออาชีพไม่เช่นนั้นจะเกิดปัญหาเป็น
”
จำานวนมาก
ฉินเลี่ยขมวดคิ้ว
“
…
อีกอย่าง
เกาะสีเทาและเกาะโลหิตจะฟังคำา
สั่งของเจ้าหรือ? พวกเขาจะสวามิภักดิ์ต่อการ
ควบคุมของเจ้าจริงๆหรือ?”
ซ่งถิงอวี้ถามอีกครั้ง
ฉินเลี่ยขมวดคิ้วอย่างกังวล
“
”
ข้าไม่เคยคิดเรื่องแบบนั้นเลย
“
เจ้าอาจจะไม่คิดเกี่ยวกับเรื่องพวกนั้นแต่นั่น
ไม่ได้หมายความว่าปัญหาเหล่านี้ไม่มีอยู่
เกาะตะวันเพลิงสามารถถูกนับว่าเป็นกอง
กำาลังใหม่ในตอนนี้ได้ต้องตระเตรียมการแบ่ง
ทรัพยากรและกำาลังคนให้ถี่ถ้วน
นี่คือทางเดียวที่พวกเราสามารถป้องกันไม่ให้
”
เกิดปัญหาที่เกินความจำาเป็น
ซ่งถิงอวี้กล่าวอย่างอ่อนโยนขณะกัดริมฝีปาก
“
ไม่เป็นไรถ้าเจ้าไม่เข้าใจแต่อย่างน้อยเจ้าต้อง
ส่งปัญหาเหล่านี้ให้คนที่เชื่อใจช่วยคิดแทนถึงตอน
”
นั้นเจ้าจะสามารถทำาสิ่งอื่นได้อย่างไร้กังวล
ฉินเลี่ยค่อยๆเข้าใจว่านางหมายถึงอะไร
“
…
ข้าคุยกับพ่อข้าแล้วตั้งแต่นี้ต่อไปข้า
ไม่ใช่สมาชิกของสมาพันธ์เทวาลึกลับอีกต่อไป
”
ข้าจะไม่กลับทวีปสายนำ้าสีชาดเช่นกัน
ดวงตาของซ่งถิงอวี้เป็นประกาย
“
”
ข้าจะอยู่เกาะตะวันเพลิงยาว
“ข้าไม่มั่นใจว่าจะติดต่อเรื่องนี้กับผู้อาวุโสมั่วและ
”
ใต้เท้าหลางเฉียยังไง
ฉินเลี่ยถอนหายใจ
เขาจะไม่เข้าใจความหมายของซ่งถิงอวี้หลัง
จากนางพยายามอธิบายให้เขาเข้าใจได้อย่างไร?
แต่ว่าเขายังเป็นจ้าวเกาะแค่ในนามเขาครอบ
ครองอำานาจแท้จริงในเกาะตะวันเพลิงเกาะสีเทา
และเกาะโลหิต
สำานักอสูรโลหิตและเกาะตะวันทองยอมรับเขา
เท่านั้น
เขาไม่ได้เตรียมที่จะมองเกาะตะวันเพลิงเป็นอีก
กองกำาลังหนึ่งอย่างจริงจัง
เขาเคารพมั่วไห่และหลางเฉียมาตลอดเขาพบ
ว่ามันยากที่จะมองพวกเขาเป็นผู้ใต้บัญชา
ยิ่งไปกว่านั้นเขาไม่มั่นใจว่ามั่วไห่และหลางเฉีย
จะเต็มใจสวามิภักดิ์กับคนอื่น
สำาหรับเขาเขาไม่มั่นใจว่าพวกเขาจะคิดว่าเขา
“
”
คือจ้าวเกาะฉินหรือเปล่า
ถ้าทุกคนรักษาสภาพนี้เอาไว้ถ้าทุกคนแบ่งปัน
สถานะอย่างเท่าเทียมอย่างที่เป็นมา
ถ้าเขามอบพลังอำานาจทั้งหมดของเกาะตะวัน
เพลิงเกาะสีเทาและเกาะโลหิตรวมถึงวัตถุดิบ
วิญญาณและทรัพยากรให้ซ่งถิงอวี้
ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขาจะทำาให้คนของมั่วไห่
และหลางเฉียโกรธ
นี่คือสิ่งที่เขาไม่อยากเห็น
“
ความจริงผู้อาวุโสมั่วไห่และหลางเฉียติดต่อกับ
ข้าเกี่ยวกับเรื่องนี้ขณะที่เจ้าจดจ่อกับการฝึกเมื่อ
”
เดือนก่อนนี้เอง
ซ่งถิงอวี้ยิ้ม
ฉินเลี่ยดูประหลาดใจ
“
จะผู้อาวุโสมั่วหรือใต้เท้าหลางเฉียพวกล้วน
เข้าใจว่าเกาะตะวันเพลิงคือกองกำาลังแท้จริง
เพราะมันคือกองกำาลังมันก็ต้องมีผู้นำามีอำานาจ
การปกครองและคิดกฎระเบียบอีกทั้งแบ่งชนชั้นให้
ชัดเจนมันต้องมีกองกำาลังใกล้ๆและผู้เชี่ยวชาญ
”
เพื่อแบ่งทรัพยากรทั้งหมดนี้
ซ่งถิงอวี้ยิ้มให้เขาแล้วกล่าวว่า
“
พวกเขายอมรับเจ้าจ้าวเกาะฉินเลี่ยจากก้นบึ้ง
ของหัวใจนี่ก็เพราะทุกสิ่งที่หอกโลหิตได้รับทุก
เศษเสี้ยวดินแดนที่พวกเขาเหยียบย่างในตอนนี้
ทุกความเคารพและความยอมรับที่พวกเขาได้รับ
”
จากสำานักอสูรโลหิตล้วนเป็นเพราะเจ้า
ฉินเลี่ยตกตะลึงกับการประกาศของนาง
หลังจากนั้นเขาถามอีกครั้งว่า
“งั้นจะแบ่งทรัพยากรยังไง?”
“
”
พวกเขาคิดว่าข้าเป็นผู้จัดการที่เหมาะสมที่สุด
ซ่งถิงอวี้เขินอายแล้วกล่าวอย่างมีเสน่ห์ว่า
“
พวกเขาไม่ได้โง่แน่นอนพวกเขารู้เกี่ยวกับ
ความสัมพันธ์ของพวกเรา
อีกอย่างพวกเขารู้ว่าข้าเคยรับหน้าที่เช่นนี้ตอน
อยู่ที่สมาพันธ์เทวาลึกลับข้ามั่นใจว่าข้าทำางานนี้
ได้ดีทีเดียวหรือไม่จริง?”
ซ่งถิงอวี้เต็มไปด้วยความมั่นใจและเอ่อล้นไป
ด้วยความทะเยอทะยานทำาให้นางยิ่งมายิ่งมีเสน่ห์
ฉินเลี่ยประหลาดใจกับการเปิดเผยเช่นนี้เขา
จ้องมอนางอย่างลึกลำ้าแล้วครุ่นคิดสักพักจากนั้น
เขากล่าวว่า
“เจ้าไม่ได้เกียจคร้านในหนึ่งเดือนมานี้ใช่ไหม?
เจ้าไปหาผู้อาวุโสมั่วและใต้เท้าหลางเฉียเพื่อ
สอบถามความคิดความปรารถนาและแนวทางของ
พวกเขา
ด้วยรากฐานเช่นนั้นเจ้าตัดสินใจจะรวม
ทรัพยากรของสามเกาะเพื่อผลักดันให้เกิดการ
วิวัฒนาการกับเกาะตะวันเพลิงจนเป็นกองกำาลัง
จริงๆ
เจ้าคิดสิ่งเหล่านี้ด้วยตัวของเจ้าเองจริงๆเหรอ?”
“
”
เจ้าจะพูดแบบนั้นก็ได้
ซ่งถิงอวี้ยิ้มอ่อน
“ถ้าแม้แต่หลางเฉียและมั่วไห่ไม่คัดค้านการแบ่ง
ทรัพยากรให้เกาะตะวันเพลิงข้าจะยังพูดอะไรได้
อีกล่ะ?”
ฉินเลี่ยกอดนางแน่นแล้วถอนหายใจ
“ข้าว่าข้าไม่ต้องกังวลอะไรแล้วล่ะหากมีเจ้าอยู่
เคียงข้างข้าเพียงต้องจดจ่อกับสิ่งที่ข้าต้องทำา
”
เท่านั้น
“ผู้ชายอย่างเจ้าต้องการผู้หญิงเช่นข้าเพื่อดูแล
”
ปัญหาที่ถูกทิ้งเอาไว้
รอยยิ้มของซ่งถิงอวี้อ่อนหวาน
“
…
”
ข้าดีใจที่
ข้าเป็นผู้มาก่อนไม่ใช่ใครคนอื่น