System Change Life (ระบบเปลี่ยนชีวิต) - บทที่ 2 : ระบบเปลี่ยนชีวิต

ภายในห้องที่ไม่ใหญ่มาก มีอากาศถ่ายเทที่บริสุทธิ์ บนเตียงไม้ที่มีเสื่อที่
นอน มีร่างของชายหนุ่มอายุ 18 ปี กำลังนอนหลับที่มุมปากของเขามี
คราบน ้าลายไหลออกมา

การ นอนหลับของชายหนุ่มดูเหมือนว่าเขาจะฝันค่อนข้างดี สังเกตจากสี
หน้าที่แสดงออกถึงรอยยิ้มเล็กๆ ที่มุมปากของเขาแล้ว ไม่ใช่เรื่องยากเลย
ที่จะคาดเดา

แต่เวลาแห่งการฝันดีของชายหนุ่มไม่ได้อยู่นานมากนัก เมื่อเสียงนาฬิกา
ปลุกที่ตั้งอยู่บนโต๊ะไม้เล็กๆ ข้างๆ เตียงนอนดังขึ้นมา

กริ้ง… กริ้งง… กริ้งงง…

ด้วย เสียงนาฬิกาปลุกที่ดังขึ้น เด็กหนุ่มต้องสะดุ้งตื่น กระโดดราวกับ
แมวถูกเหยียบหาง เขาตากว้างอย่างงัวเงีย ภาพที่เขาได้เห็นดูเบลอ
เล็กน้อย แต่พอตอนที่เขาได้เห็นมันชัดตา ร่างของเขาก็สั่นอย่างรุนแรง

“นะ…นี่มัน!”

ไป๋เฉินรู้สึกพูดไม่ออก เขามองสำรวจภายในห้องที่เป็นบรรยากาศที่
คุ้นเคยอย่างระมัดระวัง

“ความฝัน?”

เขา มีความสงสัย เขาคิดว่าภาพที่เห็นอยู่ตอนนี้ก็คือความฝัน เพราะหาก
ว่ามันไม่ใช่ความฝัน แล้วมันจะเป็นอะไรไปได้? เขาไม่สามารถหา
คำอธิบายอื่นมาอธิบายได้จริงๆ

หัวใจ ของเขาเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เขาลองยกมือขึ้นมา
หยิกแก้มของตัวเองดู ความเจ็บที่เป็นจริงตรงแก้มของเขา ทำให้เขาหลั่ง
น ้าตาออกมาเล็กน้อย “ระ…หรือว่ามันคือความจริง!”

ไป๋ เฉินรู้สึกไม่อยากจะเชื่อในเรื่องนี้ มันเป็นไปได้ไหมว่าเขาได้
ย้อนกลับมา เขารีบวิ่งไปที่หน้ากระจก มองดูชายหนุ่มอายุ 18 ปีใน
กระจกที่สะท้อนอยู่อย่างโง่งม

“นะ…นี่ นี่ นี่” ริมฝีปากของเขาอ้าออกจนกว้าง ส่งเพียงคำว่า “นี่”
ออกมาติดตามกันถึงสามครั้ง หัวใจของเขาได้เต้นแรงมากกว่าเดิม
เหมือนกับเป็นพายุที่โหมกระหน ่า เขาหอบหายใจออกมาเล็กน้อย พลาง
สูดลมหายใจเข้าลึก

ใบหน้าค่อยๆ หันไปมองดูปฏิทินที่ติดอยู่บนผนังไม้ ทันใดนั้นเขาก็ได้
เห็นถึงวันที่ เดือน และ พ.ศ.

“16 มิถุนายน ปี 2017”

ไป๋ เฉินแทบจะหยุดหายใจ เขานิ่งงันไปพักใหญ่ ก่อนจะหัวเราะออกมา
เสียงดังลั่น “ฮ่าฮ่าฮ่า ไม่ใช่ความฝัน ไม่ใช่ความฝันจริงๆ ฉันได้
ย้อนกลับมาเมื่อ 12 ปีก่อน ได้ย้อนเวลากลับมาจริงๆ!”

น ้าตาของเขาได้ไหลออกมาเป็นสาย ความรู้สึกมากมายได้พรั่งพรู
ออกมา ราวกับว่าความรู้สึกของเขาไม่มีที่สิ้นสุดอย่างไรอย่างนั้น

“เฉิน น้อยเอ้ย! แกรีบหุบปากแล้วแต่งตัวไปโรงเรียนซะ!” เสียงที่
หยาบๆ เสียงหนึ่งดังขึ้นมาผ่านประตูห้องที่ปิดสนิทอยู่ เสียงนี้ทำให้
ร่างกายของไป๋เฉินสั่นอย่างรุนแรง ริมฝีปากของเขาสั่น ส่งเสียงอันแหบ
แห้งออกมา “พ่อ…”

เป็นเสียงของพ่อเขา! เป็นเสียงของพ่อของเขาจริงๆ!

ไป๋ เฉินพยายามสงบจิตใจลง เขาสูดลมหายใจทั้งน ้ามูกที่ไหลออกมาเข้า
ไป เขายกมือขึ้นมาปาดเช็ดน ้าตา ก่อนจะมองขึ้นไปยังเพดาน เขาพูด
ออกมาด้วยน ้าเสียงสำนึกขอบคุณอย่างสุดซึ้ง

“ขอบคุณสวรรค์ ขอบคุณสวรรค์ที่ทำให้ฉันได้กลับมา!”

เขา หยุดพูดเล็กน้อย จากนั้นน ้าเสียงของเขาก็ได้กลายเป็นดุดันและแข็ง
กร้าว “ครั้งนี้ฉันจะไม่ยอมให้ใครมาทำลายครอบครัวของฉันอีก ฉันจะ
ฆ่าหวังเฉิงเย่ ฉันจะทำลายตระกูลหวัง ฉันจะทำให้พ่อแม่ของตัวเองมี
ชีวิตอยู่อย่างมีความสุข ฉันขอสาบาน!”

หลังจากที่เขาพูดจบ ก็มีเสียงบางอย่างดังขึ้นมาในหัวของเขา พร้อมกับ
หน้าต่างโปร่งแสงสีขาว

ติ้ง!
—
[ระบบเปลี่ยนชีวิต]

ผู้ใช้: ไป๋เฉิน

อายุ: 18 ปี

เลเวล: 1 (0/100)

คำอธิบาย: คุณขาดคะแนนเป็นจำนวน 100 คะแนน เพื่อเพิ่มระดับเลเว
ลของคุณ

คำแนะนำ: หากคุณอยากจะเปลี่ยนแปลงชีวิตให้เป็นไปตามที่ตัวเอง
ปรารถนา จงทำภารกิจที่ระบบมอบให้!

[ภารกิจ]

ภารกิจที่ 1: ให้อาหารชายลึกลับผู้นั่งอยู่ข้างกองขยะ (คะแนนที่ได้รับ 15
คะแนน)

ภารกิจที่ 2: ให้อาหารแมวจรจัดที่สวนสาธารณะ (คะแนนที่ได้รับ 10
คะแนน)

คำ อธิยาย: คุณสามารถทำภารกิจไหนก่อนก็ได้ หลังทำภารกิจเสร็จสิ้น
คุณมีโอกาสได้รับสิทธิ์การสุ่ม เพื่อได้รับทักษะพิเศษหรืออุปกรณ์วิเศษ
บางอย่างที่สามารถช่วยเปลี่ยนแปลง ชีวิตของคุณได้ดียิ่งขึ้น!
—

ไป๋ เฉินกระพริบตาปริบๆ เขาจ้องมองไปที่หน้าต่างสีขาวโปร่งแสงตรง
หน้าที่มีตัวอักษรสีทองอยู่อย่าง งุนงง แต่ทันใดนั้นหัวใจของเขาก็
กระพือขึ้น เมื่อเขาได้นึกถึงตอนที่เขายืนมองท้องฟ้าอยู่ภายในเขต
เรือนจำ มันเหมือนกับตอนนั้นไม่มีผิด!

เขา รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา ถึงแม้ว่าเขาไม่รู้ว่าระบบนี้มันคืออะไร หรือมา
ปรากฏตรงหน้าของเขาได้ยังไง? แต่เขาก็รู้สึกขอบคุณมันอย่างสุดซึ้งที่
มันทำให้เขาได้ย้อนกลับมาในอดีต ในช่วงเวลาที่เขาอยากจะ
เปลี่ยนแปลงมันมากที่สุด!

ไป๋ เฉินสงบใจลงเล็กน้อย เขาเป็นคนที่ฉลาด เขาสามารถคิดได้ว่าระบบ
เปลี่ยนชีวิตนี้ไม่ธรรมดา หากว่ามีมันอยู่ เขาต้องสามารถฆ่าหวังเฉิงเย่
และทำลายตระกูลหวัง ซึ่งเป็นหนึ่งในห้าตระกูลใหญ่ของปักกิ่งได้อย่าง
แน่นอน

เขา กวาดสายตามองหน้าต่างของระบบเปลี่ยนชีวิตตรงหน้าอยู่ครู่หนึ่ง
ก่อนจะเริ่มเข้าใจ ดูเหมือนว่าระบบเปลี่ยนชีวิตนี้ค่อนข้างที่จะเหมือนกับ
นิยายบางเรื่องที่เขา เคยได้อ่านมา

เขา รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาอย่างไม่สามารถหยุดมันได้ เขารู้สึกว่าตัวเองโชคดี
จริงๆ เขาโชคดีที่ยังคงมีชีวิตอยู่จนถึงอายุ 30 ปี ทำให้เขาได้รับระบบที่
แสนจะวิเศษนี้มา

“ก่อน อื่นต้องรีบทำภารกิจก่อน เรื่องอื่นเอาไว้ทีหลัง เพราะระบบนี้เป็น
เพียงไพ่ตายใบเดียว ที่เราจะสามารถจัดการกับหวังเฉิงเย่และตระกูลหวัง
ได้”

ไป๋เฉินพึมพำกับตัวเองอย่างแรงกล้า เขากำหมัดขึ้นมาก่อนจะชูขึ้นเหนือ
ศีรษะ

จาก นั้นเขาก็กดปิดระบบเปลี่ยนชีวิตลงตรงจุดที่มีกากบาทสีแดง เขารีบ
ไปอาบน ้าและแต่งตัวเพื่อไปโรงเรียน พร้อมๆ กับจะได้หาทางแก้แค้น
ไปด้วย

หลัง จากเขาออกมาจากห้อง เขาก็เดินลงบันไดที่มีเพียงห้าขั้นลงไปชั้น
ล่าง บ้านของเขาเป็นบ้านไม้สองชั้น ชั้นบนมีห้องนอนของเขากับพ่อแม่
และมีห้องน ้า ส่วนชั้นล่างเป็นร้านขายซาลาเปาเล็กๆ ที่พอขายเลี้ยงชีพ
ครอบครัวธรรมดาๆ อย่างครอบครัวของเขาได้
“มากินข้าวเร็วเฉินน้อย แม่ทำอาหารไว้รอลูกแล้ว”
เมื่อ เดินลงมาถึงชั้นล่าง ไป๋เฉินก็เห็นพ่อของเขาไป๋ฉาง ซึ่งกำลังนั่งอ่าน
หนังสือพิมพ์อยู่ เขาเป็นชายวัยกลางคนอายุ 50 ผมของเขาเป็นสีดำออก
เทาๆ

ตรงหน้าของเขาเป็นโต๊ะอาหารไม่ใหญ่มาก ซึ่งมีจานข้าวและจาน
อาหารอีกสองสามอย่างวางอยู่