System Change Life (ระบบเปลี่ยนชีวิต) - บทที่ 387 : ซ่งหม่าเฉียว

รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน ไป๋เฉินค่อยๆ รู้สึกตัว
ขึ้นมา ความเจ็บปวดที่ราวกับถูกบดขยี้กระดูก
ส่งผลให้เขาร้องครวญครางออกมาอย่างแผ่วเบา
ดวงตาของเขาค่อยๆ ลืมขึ้น รู้สึกถึงการมองเห็นของ
ตัวเองที่พร่ามัวอยู่บ้าง
‘มันเกิดอะไรขึ้น?’ ไป๋เฉินพยายามระงับความ
เจ็บปวดที่รู้สึกเอาไว้ ในใจสับสน ไม่เข้าใจว่าเกิด
อะไรขึ้น
แต่ไม่นานนัก เขาก็จำได้แล้วว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับ
เขา ที่แท้เป็นหมีเทาโจมตีใส่เขาในจังหวะที่เขากำลัง
ตัดศีรษะของมัน
เมื่อจำเรื่องนี้ได้ ไป๋เฉินก็รีบลุกพรวดพราดขึ้นอย่าง
รวดเร็ว เกรงว่าหมีเทาจะยังไม่ตาย แล้วเข้ามาฆ่า
เขา แต่ดูเหมือนว่าเขาจะคิดมากเกินไป เมื่อยืน
ขึ้นมาได้ เขาก็ได้มองเห็นหมีเทานอนตาย กลายเป็น
ศพไปแล้ว
ศีรษะกับลำคอของมันแทบจะขาดออกจากกัน
เลือดสีดำที่อยู่รอบๆ ลำคอของมัน ได้กลายเป็น
ก้อนหนืดๆ ไปแล้ว
ไป๋เฉินพลันถอนหายใจออกมาอย่างช่วยไม่ได้ ใน
เมื่อหมีเทาตายไปแล้ว เขาก็ไม่จำเป็นที่จะต้องมา
กังวลอีก
ติ้ง
[ภารกิจสำเร็จ!]
ภารกิจย่อย: สังหารสัตว์อสูรระดับสร้างฐานขั้น
ปลาย 1 ตัว (สำเร็จ)
รางวัลที่ได้รับ: คุณได้รับ 150 คแนนและ 150
โบนัสมหัศจรรย—
หน้าต่างภารกิจสำเร็จ ทันใดนั้นก็เด้งขึ้นมาตรงของ
เขา ไป๋เฉินมองดูด้วยความพอใจ ก่อนที่จะกดปิดมัน
ลงไป
แต่ในทันทีที่ปิดหน้าต่างภารกิจสำเร็จลง ใบหน้า
ของไป๋เฉินก็เปลี่ยนไป เนื่องจากเขาสัมผัสได้ถึงการ
เคลื่อนไหวจากที่ใกล้ๆ ห่างไปไม่ไกล มองเห็นได้
ลางๆ ว่าเป็นเงาของคนสองคน
‘กำลังมีคนมาที่นี่!’ ไป๋เฉินรู้สึกหนักอึ้งในใจ ไม่คาด
ฝันว่าจะมีคนมาที่นี่
เขาที่อยู่ในสภาพบาดเจ็บอย่างนี้ ขืนอยู่ที่นี่ต่อไป มี
หวังได้เกิดเรื่องอันตรายขึ้นแน่ เพราะพวกที่มาไม่รู้
ว่ามาดีหรือมาร้าย
โดยไร้ซึ่งความลังเล ไป๋เฉินหมุนตัวกลับ เตรียมที่จะ
วิ่งหนีไป ทว่ากลับมีเสียงตวาดดังขึ้นมาขัดขวางเขา
เอาไว้
“หยุดอยู่ตรงนั้น!”
ด้วยเสียงตวาดที่ดังขึ้น ส่งผลให้ไป๋เฉินหยุดความคิด
ที่จะไปจากที่นี่ลงในทันที สีหน้าของเขาดูไม่ได้อยู่
บ้าง สุดท้ายก็ถอนหายใจในความโชคร้ายของตัวเอง
หมุนตัวกลับมาอย่างช่วยไม่ได้
เป็นเวลาเดียวกันที่คนสองคนมาถึง สองคนนี้เป็น
ชายหนึ่งคน หญิงหนึ่งคน ทั้งสองเหมือนจะมีอายุอยู่
ในช่วง 30 ต้นๆ ใบหน้าของผู้ชายตรอบเล็กน้อย คิ้ว
กว้าง หน้าเหลี่ยม สวมใส่ชุดสีเทาเข้ม
ส่วนผู้หญิงมีร่างกายที่ค่อนข้างจะดีเข้ารูปทรงอยู่ไม่
น้อย ใบหน้าก็พอจะดูได้ แต่ว่าก็ไม่ได้จัดเป็นหญิง
งามอันใดทั้งนั้น เธออยู่ในชุดสีเทาเช่นเดียวกับชาย
คนที่มาด้วยกัน
‘ผู้ฝึกตนระดับก่อร่าง!’ หัวใจของไป๋เฉินถึงกับ
กระตุก เมื่อเห็นว่าทั้งสองคนที่มายืนเหยียบอยู่บน
ดาบบิน
การที่สามารถใช้ดาบบินเหินทะยานท่องไปบนนภา
อากาศได้นั้น ย่อมต้องเป็นผู้ฝึกตนระดับก่อร่างขึ้น
ไปเท่านั้น ถึงจะทำได้
“ไม่น่าเชื่อว่าผู้ฝึกตนแค่ระดับสร้างฐานขั้นกลางคน
หนึ่ง จะสามารถจัดการฆ่าหมีเทาที่อยู่ระดับสร้าง
ฐานขั้นปลายได้”
ชายคนที่มาอยู่ๆ ก็พูด เขามีชื่อว่าซ่งหม่าเฉียว เป็น
หนึ่งในคนของตระกูลซ่ง
ตระกูลซ่งในเมืองฉินเย่วมีอยู่ตระกูลเดียว และเป็น
ตระกูลที่เรืองอำนาจอย่างมาก เพราะมันเป็นถึง
หนึ่งในสองตระกูลใหญ่ที่มีอยู่ในเมืองฉินเย่ว
อำนาจหลักๆ ของเมืองฉินเย่วนั้นมีอยู่ด้วยกันหกขุม
อำนาจ หนึ่งคือจวนเจ้าเมือง สองสมาคมการค้า
ดาราม่วง สามสมาคมการค้าเทียนหนาน สี่ตระกูล
ซ่ง ห้าตระกูลเหล่ย และสุดท้ายหกเป็นสำนักเพลิง
แผดเผา
ทั้งหกขุมอำนาจนี้ แน่นอนว่าเป็นจวนเจ้าเมืองที่มี
อำนาจมากที่สุด เนื่องจากจวนเจ้าเมืองมีผู้ฝึกตน
ระดับตำนานอยู่ ซึ่งก็คือคนที่เป็นเจ้าของผู้ปกครอง
เมืองฉินเย่วอยู่ในปัจจุบัน
“น่าจะมีพรสวรรค์ไม่เลวทีเดียว” ผู้หญิงคนที่มา
ด้วยแค่นเสียงเย็น
ดูเหมือนว่าเธอจะไม่พอใจเป็นอย่างมาก ที่ไป๋เฉิน
สามารถฆ่าสัตว์อสูรระดับสร้างฐานขั้นปลายได้ ทั้งๆ
ที่อยู่เพียงระดับสร้างฐานขั้นกลางเท่านั้น
สาเหตุที่ทำให้เธอคนนี้รู้สึกไม่พอใจ ย่อมมาจาก
ความอิจฉาริษยา ศักยภาพที่ไป๋เฉินแสดงออกมานั้น
ทำให้เธอคิดว่าเขาเกินหน้าเกินตาของเธอ
เพราะตัวเธอนั้น ในเวลาที่อยู่ในระดับสร้างฐานขั้น
กลาง ไม่มีความสามารถที่จะฆ่าสัตว์อสูรข้ามระดับ
แม้แต่น้อย มีแต่วิ่งหนีสุดชีวิตเท่านั้น
ในความเป็นจริง อย่าว่าแต่เธอคนนี้ที่รู้สึก ซ่งหม่า
เฉียวก็รู้สึกเช่นเดียวกันอย่างไม่มีผิดเพี้ยนเลย
ในดวงตาของเขามีแววตาอิจฉาริษยาเผยออกมาให้
เห็นอย่างปิดไม่มิด
“อู๋หย่า อย่าพูดไร้สาระเลย ข้าคิดว่ามันผู้นี้คงจะ
โชคดีเพียงเท่านั้น ไม่อย่างนั้นเป็นไปได้หรือ ที่มันจะ
ฆ่าหมีเทาได้!” ซ่งหม่าเฉียวจ้องมองไป๋เฉินอย่างเย็น
ชา
“แซ่อู๋?” ใบหน้าของไป๋เฉินกระตุกเล็กน้อย เมื่อได้
ยินที่ซ่งหม่าเฉียวพูด
‘แซ่อู๋’ คำนี้มีผลต่อเขาอยู่บ้าง เนื่องจากอู๋ฟ่านคนที่
เขาจำเป็นที่จะต้องฆ่านั้น มีแซ่เดียวกัน
“ข้าแซ่อู๋ นามหย่า เจ้ามีปัญหาอะไรกับแซ่ของ
ข้า?!” อู๋หย่าขมวดคิ้วขึ้นด้วยความไม่พอใจ
ไป๋เฉินมีสีหน้าที่สลดลงอย่างรวดเร็ว เขาพูดด้วย
น้ำเสียงแผ่วเบา “ไม่มี”
ในตอนนี้ เขารู้ดีว่าถ้าทำอะไรให้สองคนตรงหน้านี้ไม่
พอใจ เขามีโอกาสที่จะตายได้ ความแข็งแกร่งของ
เขาในเวลานี้ ไหนเลยจะเทียบกับคนทั้งสองได้
“หึ!” เห็นว่าไป๋เฉินใบหน้าสลด พูดด้วยเสียงเบาราว
กับเสียงยุง อู๋หย่าก็แค่นเสียงอย่าถือดี
“อู๋หย่า เราควรจะทำอย่างไรกับมันดี ฆ่ามันดี
หรือไม่?” จู่ๆ ซ่งหม่าเฉียวก็ส่งถ้อยคำอันเย็นเยียบ
เสียดกระดูกออกมา
ซึ่งคำพูดนี้ของเขามีผล ทำให้ใบหน้าของไป๋เฉิน
เปลี่ยนไปอย่างมาก เขาคิดไมาถึงเลยว่าซ่งหม่าเฉียว
จะพูดออกมาแบบนี้
“ดียิ่ง!” อู๋หย่าพยักหน้าเห็นด้วยอย่างรวดเร็ว พลาง
ปรบมือด้วยความยินดี
“เช่นนั้น ข้าจะลงมือเลย ไม่จำเป็นที่จะต้องเสียเวลา
อันใด!” ซ่งหม่าเฉียวหัวเราะเสียงเย็น ก้าวเท้าลง
จากดาบบิน เอาดาบบินมาไว้ในมือ เตรียมก้าวเดิน
ที่จะเข้าไปฆ่าไป๋เฉิน
ถ้าจะถามหาเหตุผล ว่าทำไมซ่งหม่าเฉียวถึงได้
ต้องการที่จะฆ่าไป๋เฉินนั้น คำตอบมีเพียงอิจฉาริษยา
ต่อไป๋เฉิน จนมีความคิดที่จะฆ่าไป๋เฉินขึ้นมา!
“ช้าก่อน พี่หม่าเฉียว” อู๋หย่ายื่นมือออกไปขวางซ่ง
หม่าเฉียวไว้ ก่อนที่เธอจะก้าวเท้าลงจากดาบบิน
“ให้ข้าเป็นคนลงมือเองเถอะ ข้ารู้สึกอยากที่จะฆ่า
มันจริงๆ!”
“อย่างนั้นหรือ?” ซ่งหม่าเฉียวหันมองอู๋หย่า
อู๋หย่าคนนี้เป็นภรรยาของเขา ในเมื่อนางเอ่ยปาก
เขาสมควรให้เธอลงมือ
“เช่นนั้นเจ้าลงมือฆ่ามันเถอะ”
“ขอบคุณพี่หม่าเฉียว” อู๋หย่าขอบคุณซ่งหม่าเฉียว
ก่อนที่จะก้าวเดินเข้าไปหาไป๋เฉินอย่างช้าๆ ไม่มีท่าที
ที่รีบร้อนแต่อย่างใด
เห็นได้ชัดว่าเธอไม่ได้กังวลเลยว่าไป๋เฉินจะหนี
เพราะยังไงเขาก็ไม่มีทางที่จะหนีพ้นอยู่แล้ว
‘คิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าออกมาล่าสัตว์อสูรในวันนี้ จะ
ทำให้ต้องมาฆ่าคนแบบนี้’ อู๋หย่าขบคิดในใจอย่าง
ยิ้มแย้ม
ในช่วงก่อนหน้านี้ไม่นาน เธอกับสามีอย่างซ่งหม่า
เฉียว เพิ่งจะเดินทางเข้ามาในป่าร้อยอสูรยังส่วนลึก
ของป่าพอสมควร
แต่ไม่คาดฝันว่าจะได้กลิ่นคาวเลือด จึงเร่งรุดมาดู
ผลลัพธ์ที่ออกมาก็เห็นๆ กันอยู่ ซึ่งมันคือเรื่องที่เกิด
อยู่ในตอนนี้
จบบทที่ 387
———————————
(´▽｀).。ｏ♡เพลิน
ระบบเปลี่ยนชีวิต