System Change Life (ระบบเปลี่ยนชีวิต) - บทที่ 476

เกือบตาย
“รับไป!” ไป๋เฉินคำราม มือตวัดฟาดฟันกระบี่
ศักดิ์สิทธิ์ออกไป!
ฟูม!
เพียงการตวัดฟาดฟันออกมาครั้งเดียว เจตจำนง
ปราณกระบี่สีทองสลับสีเงินก็พุ่งเป็นเกลียวคลื่นที่
แหลมคมออกไปอย่างน่าหวาดกลัว
ตูม!
เจตจำนงปราณกระบี่ของไป๋เฉิน ปะทะเข้ากับ
เจตจำนงปราณกระบี่นับร้อยของเจี้ยนฉางเฉิน
ส่งผลให้เกิดการระเบิดครั้งใหญ่ของมวลอากาศ
ขึ้นมา
ท้องฟ้าปั่นป่วนขึ้น อากาศรอบด้านแหลกสลาย
พื้นดินแตกระแหง พังยุบลงไปอย่างน่าสะพรึง
ต้นไม้หลายต้นที่อยู่โดยรอบ ไม่มีใดอื่น นอกจาก
หักโค่นลง ก่อนจะถูกแรงสะท้อน ประหนึ่งพายุโหม
กระหน่ำอันบ้าคลั่ง พัดพาให้ปลิวว่อนไปหลาย
ทิศทาง
นอกจากสิ่งเหล่านี้แล้ว ยังมีม่านควันสีขาวปรากฏ
ขึ้น มันแน่นอนเป็นควันที่มาจากการปะทะกันเมื่อ
ครู่นี้
เจตจำนงปราณกระบี่ทั้งสองได้ปะทะหักล้างกันอยู่
กลางอากาศ ไม่ได้สลายหายไปแต่อย่างใด
ไป๋เฉินเห็นว่าม่านควันสีขาวปรากฏออกมา จนปก
คลุมโดยรอบ เขาก็ขยับเคลื่อนไหว ใช้ความเร็ว
ออกมาทั้งหมด ท่าเท้าปราดเปรียวว่องไวอย่าง
ยิ่งยวด
อาศัยม่านควันสีขาวอำพรางร่างกายของตัวเอง
เคลื่อนที่เขาไปหาเจี้ยนฉางเฉิน
เจี้ยนฉางเฉิน มีความคิดเช่นเดียวกันกับไป๋เฉิน เขา
อาศัยม่านควันสีขาวเคลื่อนที่เขาหาไป๋เฉินด้วย
เช่นกัน แน่นอนว่าเขาเองก็ใช้ความเร็วทั้งหมดที่เขา
มีด้วย
‘ต้องฆ่ามันในครั้งนี้ให้ได้ ถ้ามันหนีไปได้ ได้เป็น
ปัญหาใหญ่แน่!’ เจี้ยนฉางเฉินขบคิดในใจอย่างมี
ความต้องการฆ่าและกังวลไปในเวลาเดียวกัน
ไป๋เฉินที่แสดงความสามารถน่ากลัวออกมา
สามารถต่อสู้ปะทะกับเขาได้มากขนาดนี้ ย่อมทำให้
เขาเป็นกังวล เขาไม่อยากที่จะคิดเลยว่าถ้าไป๋เฉิน
ได้เติบโตขึ้น เขาจะเป็นภัยคุกคามต่อสำนักกระบี่
ฟ้ามากขนาดไหน?
ถึงแม้ตัวของเขาจะได้รับบาดเจ็บอยู่ แต่ว่าเขาก็มี
ความมั่นใจว่าการฆ่าไป๋เฉินนั้น เขาทำได้อย่าง
แน่นอน
แต่ผู้ใดจะนึกเล่า ว่าพอเขาเคลื่อนที่ภายในม่าน
ควันสีขาวมาสักพัก กลับรับรู้ได้ถึงอันตราย ใบหน้า
ของเจี้ยนฉางเฉินเปลี่ยนสีในบัดดล หัวใจของเขา
หดเกร็ง ร่างกายสั่นสะท้านอยู่บ้าง เร่งรีบสุดกำลัง
พลิกตัวหลบอย่างเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้
ชิ้ง!
พอเขาพลิกตัวหลบออกไปได้ ม่านควันสีขาวก็ถูก
ตัดออกเป็นสองส่วน มองเห็นได้ว่ามันถูกตัดด้วย
คลื่นกระบี่สีทองน่าหวาดกลัวมากเส้นหนึ่ง
หากว่าเมื่อครู่นี้เขาไม่หลบล่ะก็ เกรงว่าคงจะไม่ใช่
แค่ม่านควันสีขาวที่ถูกตัด ร่างกายของเขาคงจะถูก
ตัดออกเป็นสองส่วนเช่นเดียวกัน
“น่ากลัวมาก!” สีหน้าของเจี้ยนฉางเฉินซีดขาวลง
ไป มือทั้งสองข้างกุมด้ามกระบี่สวรรค์ฟ้าบันดาล
แน่น ไม่กล้าคลายมือปล่อยออกแม้แต่นิดเดียว
ในเวลานี้เอง ร่างของไป๋เฉินมาปรากฏตัวอยู่ข้าง
หลังของเจี้ยนฉางเฉินตั้งแต่ตอนไหน ก็ไม่มีใคร
ทราบได้ ดวงตาทั้งคู่ของเขาทอประกายแสงสีเงิน
แห่งความเย็นเยียบ ความเย็นชาวาบผ่านใบหน้า
ของเขาไม่หยุด
เขากุมกระบี่ศักดิ์สิทธิ์แน่นมือ จากนั้นก็ตวัดฟันเป็น
แนวนอนใส่เจี้ยนฉางเฉินอย่างไม่ลังเล
เขาแน่นอนว่าไม่เคยมีความปราณีต่อศัตรู จึงไม่
แปลกที่เขาจะไม่มีความลังเลอะไรในการฆ่าเจี้ยน
ฉางเฉิน!
เรื่องของเจี้ยนอู่ชวง แม้เจี้ยนฉางเฉิน จะไม่ได้บอก
ออกมา แต่ว่ามันก็ไม่ใช่ปัญหา เขาไปถามเอา
กับเจี้ยนหรูลูกสาวของเจี้ยนฉางเฉินก็ได้
อย่างไรก็ตาม ถ้าเธอไม่คิดบอกออกมา เขาก็ไม่
ลังเลที่จะใช้วิธีการโหดเหี้ยมอย่างการค้นวิญญาณ!
ค้นวิญญาณ แน่นอนว่าเป็นการบังคับค้นเข้าไปใน
ความทรงจำของคนที่ฝังอยู่ภายในจิตวิญญาณ ผู้ฝึก
ตนคนใดที่เจอกับค้นวิญญาณเข้าไป ถึงไม่ตายก็สติ
ไม่สมประกอบ!
ในโลกปราณสวรรค์แห่งนี้ จึงไม่มีคนที่อยากจะถูก
ค้นวิญญาณเลยสักคนเดียว!
รับรู้ได้ถึงอันตรายที่พอจะคร่าชีวิตของเขาได้จาก
ด้านหลังของตัวเอง เจี้ยนฉางเฉินก็หน้าซีดขาวถึง
ขีดสุด แทบจะไร้สีเลือดลมใดๆ บนใบหน้า
ความหวาดกลัวพุ่งขึ้นมาในใจของเขา ต่อให้เขา
เป็นผู้แบกรับฉายานาม ‘ผู้ถือครองกระบี่สวรรค์’
เขาก็ไม่อาจที่จะไม่รู้สึกกลัวต่อความตายได้ เม็ด
เหงื่ออันเย็นเยียบ เริ่มพรั่งพรูออกมาปกคลุมทั่ว
ร่างกายของเขา
โดยไม่กล้ายืนอยู่เฉยๆ เจี้ยนฉางเฉินรีบระเบิดไอ
ปราณสีฟ้าออกมาจนหมดร่าง เขาใช้พลังปราณ
ออกมาทั้งหมด แปรเปลี่ยนให้มันเป็นเกราะป้องกัน
อีกชั้นหนึ่ง เนื่องจากเขากลัวว่าหมอกสีฟ้าที่ปก
คลุมรอบตัวของเขาอยู่ จะไม่เพียงพอที่จะปกป้อง
ชีวิตของเขา
แต่ทั้งหมอกสีฟ้าและเกราะป้องกันก็ไม่อาจที่จะ
หยุดยั้งคมกระบี่ศักดิ์สิทธิ์ของไป๋เฉินได้ พวกมันทั้ง
สองได้ถูกตัดขาดออก และคมกระบี่ก็ตัดไปจนถึง
แขนของเจี้ยนฉางเฉิน!
แขนของเจี้ยนฉางเฉินถูกตัดออกอย่างรวดเร็วฉับ
ไว!
เลือดสีแดงฉานสาดกระจายขึ้น ประหนึ่งท่อน้ำที่
แตกก็มิปาน ติดตามมาด้วยเสียงร้องโหยหวนแห่ง
ความเจ็บปวด
“อ้ากกก!”
เสียงร้องโหยหวนแห่งความเจ็บปวดนี้จะเป็นของ
ใครไปไม่ได้ นอกจากเจี้ยนฉางเฉิน
ทันทีที่เสียงร้องโหยหวนของเขาดังขึ้น แขนข้างขวา
ที่ถูกไป๋เฉินตัดขาดออกของเขา ก็ร่วงตกลงไปยัง
พื้นดินด้านล่าง ในมือของแขนข้างนี้ ล้วนถือเอาไว้
ด้วยกระบี่สวรรค์ฟ้าบันดาล
ไป๋เฉินที่ตัดแขนข้างหนึ่งของเจี้ยนฉางเฉินได้แล้ว
เขาก็ลงมือฟาดฟันอีกครั้งหนึ่ง เขาเล็งไปที่คอของ
เจี้ยนฉางเฉิน เห็นได้ชัดว่าเขาหวังเอาชีวิตของอีก
ฝ่ายอย่างชัดเจน
ด้วยความที่คนตระกูลเจี้ยนไม่เคยทำดีกับเจี้ยนอู่ช
วง เขาจึงไม่มีความคิดที่จะปราณีแต่อย่างใด
เจี้ยนฉางเฉินที่เดิมทีกำลังร้องโหยหวนอย่างทรมาน
พลันกัดฟันแน่น เร่งรีบพุ่งทะยานออกไปข้างหน้า
ด้วยความเร็วทั้งหมด
วืด!
คมกระบี่ศักดิ์สิทธิ์ของไป๋เฉินสัมผัสได้เพียงอากาศ
เปล่า ด้วยความเร็วที่เจี้ยนฉางเฉินใช้ออก เห็นได้
ชัดว่าเขาหลบได้
พอพุ่งทะยานออกมาจนไกลระดับหนึ่ง เจี้ยนฉาง
เฉินก็หอบหายใจอย่างหนักหน่วง เม็ดเหงื่อปกคลุม
ทั่วร่างกาย เขาใช้มือข้างซ้ายกุมยังจุดที่แขนข้าง
ขวาถูกตัดขาดไว้ เขาพยายามห้ามเลือดที่ไหล
ออกมาอย่างมากมาย
ใบหน้าของเจี้ยนฉางเฉินในตอนนี้ แทบไม่ต่างจาก
ใบหน้าของศพ ใบหน้าของเขาไร้สีสันของเลือด
อย่างสิ้นเชิง ในใจของเขา นอกจากความหวาดกลัว
แล้วก็ไม่มีความรู้สึกใดอื่น
เมื่อครู่นี้ หากว่าเขาตัดสินใจที่จะพุ่งออกมาช้าไป
เขาก็คงจะต้องตายไปแล้วอย่างแน่นอน
“ท่านพ่อ!” ในตอนนี้เองมีเสียงที่แตกตื่นของ
เจี้ยนหรูดังมาแต่ไกล เธอแทบจะตะโกนออกมา
สุดเสียงของเธอ
ใบหน้าธรรมดาของเธอตอนนี้ ซีดขาวไปหมด เหงื่อ
เย็นเยียบไหลผ่านแก้มของเธอ ในขณะที่ในใจมี
ความกังวลและความหวาดกลัวอัดแน่นอยู่
จะไม่ให้เธอมีความรู้สึกแบบนี้ได้ยังไง ในเมื่อพ่อ
ของเธอถูกเล่นงานหนักขนาดนี้ ขนาดเมื่อครู่ยัง
แทบจะถูกฆ่าตายไป!
ความคิดของเธอในช่วงเวลานี้ คืออยากจะพุ่ง
ออกไปช่วยเหลือพ่อของเธอ แต่เธอก็ยังตระหนักได้
ดีถึงความอ่อนแอของตัวเองเป็นอย่างดี
เจี้ยนหรูรู้ว่าถ้าพุ่งออกไป ก็เป็นได้เพียงตัวถ่วงพ่อ
ของเธอเท่านั้น เธอจึงยังคงทำได้แค่มองดู
เหมือนเดิม ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
ระบบเปลี่ยนชีวิต