System Change Life (ระบบเปลี่ยนชีวิต) - บทที่ 535 : ดับสลาย

ม่านควันสีขาวได้เริ่มจางหายไป มันได้หายไปทั้งหมด
ในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาที สุ่ยเหลียนเอ๋อร์ยืนอยู่กลาง
นภาอากาศ เธอยืนอย่างนิ่งสงบดุจดั่งผิวน้านิ่ง
อย่างไรก็ตาม กระบี่หทัยฟ้าบอกได้ว่าเธอไม่ได้สงบ
อย่างที่เห็น เพราะสิ่งที่มันสามารถเห็นได้จาก
ประกายภายในดวงตาของเธอคือความต้องการฆ่า
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงจิตสังหารอันอ่อนจางที่ไหลบ่า
กระจายออกมาอยู่รอบเรือนกายของเธอ
บวกกับค้าพูดเมื่อครู่นี้ของเธอ กระบี่หทัยฟ้าไหนเลย
โง่งม มันย่อมรู้ว่าสุ่ยเหลียนเอ๋อร์ต้องการฆ่ามัน
ต้องการดับท้าลายมันให้สิ้น!
“ข้ากระบี่หทัยฟ้าลงมือ แน่นอนว่าย่อมพร้อมรับ
ความตาย แต่ว่าเจ้าจะท้าให้ข้าตายได้จริงหรือ?”
กระบี่หทัยฟ้าตวาดกร้าว มันเป็นฝ่ายลงมือก่อน ไหน
เลยหวาดกลัวต่ออีกฝ่าย ถึงแม้จะรู้สึกเสียใจอยู่ไม่
น้อยก็ตาม
สาเหตุที่เสียใจ ย่อมเป็นเพราะว่าถ้ามันสู้กับสุ่ย
เหลียนเอ๋อร์ที่เป็นถึงผู้ตัดสรรพสิ่ง มีระดับความ
แข็งแกร่งไม่อ่อนด้อยกว่ามัน ถึงแม้สามารถมีชัยได้
แต่ก็ต้องจ่ายค่าตอบแทนอย่างแสนสาหัสแน่นอน
‘ดีที่พวกเจี้ยนเห่อโส่วยังมาไม่ถึง ไม่อย่างนั้น ข้าคง
ไม่มีเวลาไปปกป้องพวกมัน’ กระบี่หทัยฟ้าร้าพึงในใจ
มันกลัวว่าจะไม่สามารถปกป้องพวกเจี้ยนเห่อโส่วเจ็ด
คนได้ในระหว่างต่อสู้กับสุ่ยเหลียนเอ๋อร์ ถ้าหากว่าใน
ระหว่างต่อสู้ สุ่ยเหลียนเอ๋อร์แอบลงมือจู่โจมฆ่า
สังหารพวกเจี้ยนเห่อโส่ว
พวกเจี้ยนเห่อโส่วเจ็ดคน แม้จะมีความแข็งแกร่งไม่
ธรรมดา แต่การที่จะตามความเร็วของกระบี่หทัยฟ้า
ในเวลาอันสั้นนั้น ไหนเลยเป็นไปได้ แต่คาดว่าคงจะ
ตามมาถึงภายในระยะเวลาประมาณยี่สิบนาทีอย่าง
แน่นอน
“วาจาอันโอหัง!” สุ่ยเหลียนเอ๋อร์แค่นเสียงเย็น เธอ
ส่งเสียงผ่านจิตไปบอกพวกอยู่บนเรือปราณข้าม
อาณาจักรรอบหนึ่ง ว่าไม่ต้องลงจากเรือมายุ่มย่าม
เพียงยืนดูชมอยู่เช่นนั้นก็พอ
พอแค่นเสียงออกไปแล้ว ปราณสรรพสิ่งพลันปรากฏ
ขึ้นรอบกายของเธอ ปราณสรรพสิ่งของเธอเป็นสีฟ้า
กระจ่างใส เธอเป็นเจ้าส้านักวารีกระจ่าง ย่อมก้าว
เดินทางในเส้นทางของวารี
เส้นทางอื่นๆ เธอไม่อาจพูดถึง แต่เส้นทางวารี ใน
อาณาจักรผิงโจว เธอเป็นรองเพียงบรรพบุรุษของ
เธอสุ่ยเหมยเสียเท่านั้น
“ระบ้าวารีกระจ่างผันแปร!” ริมฝีปากของสุ่ยเหลียน
เอ๋อร์ขยับ ส่งเสียงแผ่วเบาออกมา ขณะเดียวกัน ฝ่า
มือของเธอก็โบกสะบัดราวกับร่ายร้า
ปราณสรรพสิ่งรอบร่างกายของเธอพลันร่ายร้า
กลายเป็นระบ้าวารีกระจ่างผันแปรที่สวยงามมาก
แต่ท่ามกลางความสวยงามนี้ กลับแฝงไปด้วยพลัง
ท้าลายล้าง ที่ถ้าผู้ฝึกตนระดับเทวะขั้นปลายมาเผชิญ
ย่อมต้องตายอย่างไม่อาจขัดขืน!
กระบี่หทัยฟ้าที่เห็นระบ้าวารีกระจ่างผันแปรใกล้
ส้าเร็จ ความเคร่งเครียดก็ปรากฏ มันไม่รอช้า ระเบิด
อ้านาจปราณสะเทือนฟ้า สยบสรรพสิ่งออกมา
ทั้งหมดในทันที
ด้วยความที่อีกฝ่ายเป็นผู้ตัดสรรพสิ่ง กระบี่หทัยฟ้า
ไหนเลยจะไม่ทุ่มพลังทั้งหมดออกมาได้ หากว่าหวัง
ชนะในศึกครั้งนี้
ครืน…
อ้านาจปราณทั้งหมดของกระบี่หทัยฟ้ารุนแรงอย่าง
ยิ่ง ถึงขั้นตลบแผ่นฟ้าจากกลางวัน เปลี่ยนเป็น
กลางคืนได้!
นอกจากนี้ยังท้าให้อากาศรอบด้านบิดเบี้ยว จน
แหลกสลายไม่มีชิ้นดี!
“ตายซะ!” กระบี่หทัยฟ้าแผดเสียงค้าราม
เสียงของมันกระหึ่มแผ่นฟ้า ฉับพลันนั้น มันก็บังคับ
ตัวเองฟาดฟันออกไป ปรากฏเป็นคลื่นคมกระบี่
ขนาดใหญ่ยักษ์น่าหวาดกลัวสุดแสนสะพรึง!
ทันทีที่คลื่นคมกระบี่ยักษ์ปรากฏ อากาศเบื้องหน้าไม่
มีใดอื่น นอกจากถูกฟันเป็นส่วนๆ!
สุ่ยเหลียนเอ๋อร์ร่ายร้าจนระบ้าวารีกระจ่างผันแปร
ส้าเร็จแล้ว พลันเห็นกระบี่หทัยฟ้าเลือกโจมตีโดยใช้
พลังทั้งหมด
“คิดฆ่าข้าในการโจมตีเพียงครั้งเดียว อย่างนั้น ข้าก็
คงได้แต่ท้าตาม!” เธอพลันระเบิดพลังทั้งหมด
ออกมา จนเส้นผมยาวสวยและชุดโบกสะบัดพัดปลิว
อย่างรุนแรง
ปราณสรรพสิ่งทั้งหมดในร่างกายของเธอถูกใช้
ออกมา อัดแน่นเข้าไปในระบ้าวารีกระจ่างผันแปร
ระบ้าวารีกระจ่างผันแปรระเบิดอานุภาพน่า
หวาดกลัวครั้นคร้ามสวรรค์ออกมา!
สุ่ยเหลียนเอ๋อร์ดวงตาคมกล้าขึ้น ไม่รอสิ่งใด ส่งระบ้า
วารีผันแปรออกไปในทันทีทันใด!
ตูม!
เพียงพริบตาเดียว คลื่นกระบี่ยักษ์ก็ปะทะกับระบ้า
วารีกระจ่างผันแปร!
การปะทะครั้งนี้ ก่อเกิดเป็นภาพที่น่าหวาดกลัว
สะเทือนสะท้านไปจนถึงสวรรค์ชั้นฟ้า มีแรงระเบิด
ขนาดใหญ่พลิกฟ้าคว่้าดินปรากฏ มันระเบิดทุกสรรพ
สิ่งโดยรอบจนไม่หลงเหลือสิ่งใด!
ไม่ว่าจะเป็นท้องฟ้าหรือผืนดิน ทุกอย่างล้วนมลาย
หาย!
ท้องฟ้าในพันเมตรกลายเป็นมิติสีด้ามืดน่าหวาดกลัว
ผืนดินกลายเป็นหลุมขนาดใหญ่ ไม่สามารถวัดระดับ
ความลึกได้ มองลงไป พบเห็นได้เพียงความมืดมิดอัน
ไร้ที่สิ้นสุดเท่านั้น!
ผู้ที่อยู่ใกล้กับการระเบิดครั้งใหญ่นี้อย่างกระบี่หทัย
ฟ้า ล้วนได้รับผลกระทบ ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็น
ผลกระทบที่รุนแรงถึงชีวิตของมัน!
กระบี่หทัยฟ้าที่เคยสวยงาม บัดนี้แตกหักไปแทบจะ
เหลือแต่ด้าม มันใกล้ดับสลายเต็มทีแล้ว!
จิตวิญญาณของมัน ชัดเจนว่าไม่อาจคงอยู่ไปได้นาน
กว่าห้านาที ภายในใจของกระบี่หทัยฟ้ารู้สึกส้านึก
เสียใจอย่างยิ่ง ที่มันมาที่นี่ในวันนี้ เพราะถ้ามันไม่มา
เหตุการณ์การต่อสู้กับสุ่ยเหลียนเอ๋อร์เช่นนี้ก็คงจะไม่
เกิดขึ้น
แต่มันก็คิดไม่ถึงจริงๆ ว่าการปะทะกันเมื่อครู่นี้ จะ
ถึงกับท้าให้มันจวนเจียนจะดับสลายได้!
‘เอาเถอะ…อย่างน้อยข้าก็ไม่ได้ดับสลายเพียงล้าพัง!’
กระบี่หทัยฟ้าลบความส้านึกเสียใจออกไปจนหมดสิ้น
คิดว่าสุ่ยเหลียนเอ๋อร์คงจะไม่มีสภาพดีไปกว่าตัวเอง
เธอคงจะต้องใกล้ตายเหมือนกันกับมันแน่นอน
แต่ช่างเป็นที่น่าเสียดายส้าหรับความคิดของกระบี่
หทัยฟ้า สุ่ยเหลียนเอ๋อร์ไร้บาดแผลใดๆ อย่างสิ้นเชิง
รอบร่างกายของเธอปรากฏเกราะอ่อนสีฟ้าเข้มสาย
หนึ่ง เห็นได้ชัดว่าสิ่งที่ปกป้องเธอเอาไว้จนไร้ซึ่ง
บาดแผลก็คือเกราะอ่อนสีฟ้าเข้มอันนี้
ไม่อย่างนั้น สภาพของสุ่ยเหลียนเอ๋อร์ก็ยากที่จะบอก
ได้ว่าจะเป็นอย่างไร แต่คาดว่าคงจะไม่ต่างจากสภาพ
ของกระบี่หทัยฟ้าสักเท่าใด
“ปะ…เป็นไปไม่ได้!” กระบี่หทัยฟ้า ทันใดนั้น ก็ราว
กับโลกหล่นลงมาทับ มันรู้สึกตะลึงลานกับสิ่งที่ได้พบ
เห็น เมื่อเห็นได้ชัดเจนแจ่มแจ้งว่า…สุ่ยเหลียนเอ๋อร์
ไม่เป็นอะไรเลยสักนิด ไม่มีแม้แต่รอยบาดแผล
ภาพที่ได้เห็นเช่นนี้ ไหนเลยจะไม่ท้าให้กระบี่หทัยฟ้า
ตะลึง ทั้งยังไม่อยากจะเชื่อได้ แต่เมื่อมันเห็นเกราะ
อ่อน มันก็อยากจะบ้า เพราะเกราะอ่อนสีฟ้าเข้มนั้น
เป็นสมบัติป้องกันระดับสุดยอดชิ้นหนึ่ง!
สุ่ยเหลียนเอ๋อร์หาได้สนใจความรู้สึกของกระบี่หทัย
ฟ้า เธอพูดกับเกราะอ่อนสีฟ้าอย่างขอบคุณ
“ขอบคุณพี่สาวเกราะต้นก้าเนิดวารี ถ้าไม่ได้ท่าน
เกรงว่าข้าคงไม่มีสภาพที่ดีนัก”
เกราะต้นก้าเนิดวารีหัวเราะอ่อนจาง “น้องเหลียน
เอ๋อร์ เกรงใจท้าไม หน้าที่ของข้าคือปกป้องเจ้า”
พูดจบ เกราะต้นก้าเนิดวารีก็ส่งอ้านาจปราณออกไป
บดขยี้ท้าลายกระบี่หทัยฟ้าจนถึงแก่การดับสลาย!
“เจ้ากระบี่น่าโง่ อยู่ดีไม่ว่าดี มารนหาที่ตายเสียนี่!”
ก่อนดับสลาย กระบี่หทัยฟ้าหวาดผวาจับจิต ดับ
สลายไปด้วยความหวาดกลัวและเสียใจ!
ระบบเปลี่ยนชีวิต