System Change Life (ระบบเปลี่ยนชีวิต) - บทที่ 69 : ตระกูลหลิวจบสิ้น
“บะ…บ้าน่า!”
หลิวเฟิงพูดด้วยน ้าเสียงที่สั่นๆ เขามองไปที่ไป๋เฉิน ราวกับมองเห็นผี
เขาไม่เคยคิดถึงจุดนี้ จุดที่ไป๋เฉินจะสามารถจัดการกับพวกของถานเถียน
ได้จนหมด
ในตอนนี้น้องชายของเขา รู้สึกเจ็บน้อยลงแล้ว จึงทำให้เขาลุกขึ้นมายืน
ได้
“หลิวเฟิง แกและตระกูลหลิวจะหายไปจากเมืองซิงโจวในวันนี้!”
หลงซูอินโทรศัพท์เสร็จแล้ว เธอเดินเข้ามาหาหลิวเฟิง ก่อนจะรีบเตะที่
หว่างขาของเขาอีกครั้งหนึ่ง
ครั้งนี้เธอเตะแรงมากกว่าเดิม ทำให้ไข่ของเขาแตก
“อ้ากกก!” หลิวเฟิงร้องออกมาอย่างเจ็บปวดมากกว่าครั้งก่อน สีหน้า
ของเขาซีดขาวมาก
ใบหน้าแสดงความเจ็บปวดออกมาอย่างมาก ครั้งนี้ไข่ของเขาแตก จึง
ช่วยไม่ได้ที่เขาจะเจ็บมากกว่าเดิมหลายร้อยเท่า จนต้องร้องออกมา
เขาล้มลงไปกองกับพื้นอีกครั้ง ในโลกนี้ คงจะไม่มีใครมาเข้าใจ
ความรู้สึกของเขาตอนนี้แน่
เพราะมันเป็นที่เจ็บปวดมากเกินไป!
มองเห็นสภาพนี้ของหลิวเฟิง ไป๋เฉินอดรู้สึกเจ็บปวดแทนไม่ได้ จนเขา
ไม่กล้าที่จะเข้าใกล้หลงซูอิน
เขากลัวว่าถ้าไปทำให้เธอโกรธ เขาจะมีสภาพไม่แตกต่างจากหลิวเฟิง
หลง ซูอินไม่ได้ให้ความสนใจกับหลิวเฟิงอีก เธอเดินเข้ามาหาไป๋เฉิน
ใบหน้าเผยความตื่นเต้นเล็กน้อย เพราะเธอรู้สึกคาดไม่ถึงอย่างมากว่าเขา
จะสามารถจัดการกับพวกของถานเถียนได้
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังจัดการได้อย่างรวดเร็วอีก
“ฉันแพ้นายแล้ว ไปเถอะ ฉันจะพานายไปเลี้ยงข้าวเอง” เธอพูด พลาง
เดินไปที่รถ
ไป๋ เฉินเดินตามเธอไป โดยไม่สนใจที่จะหันกลับไปมองพวกถานเถียน
หรือหลิวเฟิงอีก ไม่นานรถ BMW ก็ถูกขับออกไปจากลานจอดรถของ
โรงแรมแกร์นซิงเฟิง
“ละ…หลง ซูอิน! นังร่าน! แกจะต้องชดใช้ที่ทำกับฉันแบบนี้!” หลิวเฟิง
กัดฟัน ใบหน้าของเขาทั้งซีดขาว ทั้งเขียวคล ้าและเต็มไปด้วยอาการบิด
เบี้ยวของความเจ็บปวด
เขาพยายามกลั้นความเจ็บปวดไว้ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรไป
หาหลิวเจ๋อ
เวลาผ่านไปไม่ถึงสิบนาที หลิวเจ๋อก็มาถึงพร้อมกับบอดี้การ์ดสองคน
ใบหน้าของเขาจริงจังมาก
“เกิดอะไรขึ้น?”
หลิว เฟิงตอนนี้ นั่งพิงเสาต้นหนึ่งอยู่ ใบหน้าแสดงความเจ็บแค้นออกมา
“เป็นนังร่านหลงซูอินกับแฟนของเธอ พวกมันเล่นงานผมและพวกถาน
เถียน จนหมดสภาพ!”
ใบหน้าของหลิวเจ๋อเปลี่ยนไปอย่างมาก “ไม่ดีแล้ว ถ้าฉวงกวงรู้เรื่องนี้
ตระกูลหลิวของเราได้เจอกับหายนะแน่!”
“พะ…พวกเราจะทำยังไงดีครับปู่ โทรหาพ่อของผมก่อนไหม?”
หลิวเฟิงพลันสลายความโกรธ กลายมาเป็นหวาดกลัว เมื่อได้ยินสิ่งที่ปู่
ของตัวเองพูด
หลิวเจ๋อพลันพยักหน้าเห็นด้วย แต่เขาก็รู้สึกเสียใจอย่างมาก ที่ตัดสินใจ
แบบนั้น
แต่จะให้ทำไงได้ ก็เขาไม่รู้นี่น่า ว่าเหตุการณ์มันจะกลายเป็นแบบนี้ไป
เขาพลันหยิบโทรศัทพ์ของตัวเองออกมา เตรียมจะโทรไปหาลูกชายของ
เขาอย่างหลิวตู้
แต่ก่อนที่เขาจะได้ทำแบบนั้น รถตู้สีดำคันหนึ่งก็วิ่งเข้ามาทางเขาด้วย
ความเร็ว ก่อนจะหยุดลงใกล้ๆ กับจุดที่เขายืนอยู่
ใบหน้าของหลิวเจ๋อพลันซีดเผือด หัวใจของเขาเต้นแรง เขาคิดไม่ถึงว่า
มันจะเร็วขนาดนี้
เห็นได้ชัดว่าเขาได้คิดถึงเรื่องนี้เอาไว้แล้ว ประตูรถตู้ถูกเปิดออก ชายใน
ชุดสูทสีดำสี่คนได้รีบลงมาจากรถพร้อมกับอาวุธปืนสั้นในมือ
เมื่อเห็นสถานการณ์แบบนี้ บอดี้การ์ดสองคนที่ยืนอยู่ข้างหลังของหลิว
เจ๋อ ก็รีบเอาอาวุธปืนออกมา แต่การกระทำของพวกเขานับว่าช้ามาก
ในชายที่ใส่ชุดสูทที่ลงมาจากรถ มีคนหนึ่งที่ถือปืนเก็บเสียง
เขาสังเกตเห็นว่าบอดี้การ์ดสองคนของหลิวเจ๋อเอาอาวุธปืนออกมา เขา
ไม่ลังเลเลย รีบยิงออกไปสองนัดติดต่อกัน
จิ้ว! จิ้ว!
เขาเป็นนักแม่นปืน ไม่มีทางที่จะพลาดอยู่แล้ว หน้าผากของบอดี้การ์ด
สองคนนั้น ได้กลายเป็นรูเลือด มีเลือดไหลออกมาในทันที
ร่างของพวกเขาที่ตายแล้ว พลันล้มลงไปนอนกับพื้น ไม่ขยับเขยื้อนอีก
“พะ…พวกแก!” หลิวเจ๋อกลัวมาก หัวใจของเขาแทบจะหยุดเต้น เขาไม่
คิดเลยว่าคนพวกนี้ จะกล้าฆ่าคนที่นี่
ในสายตาของเขาที่นี่ มีกล้องวงจรปิดอยู่ การฆ่าคนก็เท่ากับว่าจะไม่
สามารถหนีพ้น หากมีตำรวจมาตรวจดูกล้องวงจรปิด
โดย ที่หลิวเจ๋อไม่รู้เลยว่าพวกของถานเถียนได้ทำลายกล้องวงจรปิด
ทั้งหมดไปก่อน หน้านี้แล้ว ต่อให้ตำรวจมา พวกเขาก็จะไม่พบหลักฐาน
อะไร ที่จะสามารถชี้ตัวคนฆ่าได้
“ปะ…ปู่ พวกเราจะทำยังไงกันดี?!”
ไม่ ใช่เพียงแค่หลิวเจ๋อเท่านั้นที่รู้สึกหวาดกลัวมาก หลิวเฟิงก็กลัวมาก
เหมือนกัน จนเขาฉี่ราดกางเกงออกมา บวกกับไข่ที่แตกไปแล้ว ทำให้
เขารู้สึกเจ็บแสบ เมื่อฉี่ของเขาราดลงไปปนกับเลือด
“เอาตัวพวกมันทั้งหมดขึ้นรถ!” ชายในชุดสูทสีดดำที่ดูเหมือนจะเป็น
หัวหน้าพูด
เขา มีชื่อว่าฉิงจ้ง เป็นคนที่มีหน้าที่ให้ดูแลความปลอดภัยและทำตาม
คำสั่งทุกอย่างของหลงซูอิน ที่เขามาที่นี่ ก็เพื่อจัดการกับหลิวเจ๋อกับหลิว
เฟิง ตามคำสั่งของเธอ
“ครับ!” ชายในชุดสูทสามคนรีบขานรับ ก่อนจะพาหลิวเจ๋อและหลิวเฟิง
ขึ้นไปบนรถตู้สีดำ
ถึง แม้ว่าพวกเขาจะขัดขืน แต่ก็ไม่สามารถที่จะทำอะไรได้ ถานเถียน
และลูกน้องของเขาทั้งห้าคน ที่ยังไม่ได้สติขึ้นมาก็ถูกจับขึ้นรถ
เหมือนกัน รวมไปถึงศพทั้งสองศพของบอดี้การ์ดที่ถูกยิงตายด้วย
“พวกนายเอาพวกมันไปฆ่าให้ตาย แล้วเก็บกวาดศพของพวกมันให้
เรียบร้อย อย่าให้อะไรสาวมาถึงตัวของพวกเราได้” ฉินจ้งสั่ง
“ส่วนฉันจะอยู่เก็บกวาดที่นี่เอง”
“ครับหัวหน้า” ชายชุดสูทสีดำคนอื่นรับคำ ประตูรถตู้ถูกปิดลง จากนั้น
รถก็ถูกขับออกไป
หลิวเจ๋อและหลิวเฟิงที่ได้ยินคำพูดของฉินจ้งต่างหวาดกลัวจนเกือบจะ
สิ้นสติ ตกอยู่ในความสิ้นหวังโดยสมบูรณ์
ในใจของพวกเขามีแต่ความเสียใจ ถ้าหากรู้จะเป็นแบบนี้ พวกเขาจะไม่
มีทางไปยุ่งกับหลงซูอินโดยเด็ดขาด
ฉินจ้งมองรถตู้ขับออกไป เขายิ้มเหี้ยม ตอนนี้ตระกูลหลิวจบสิ้นแล้ว
หลิวเจ๋อและหลิวเฟิงจะถูกฆ่าตาย ส่วนหลิวตู้และคนอื่นๆ ของตระกูล
หลิวได้ถูกส่งไปต่างประเทศ จะไม่มีทางได้กลับมาเหยียบประเทศจีน
อีก!