The Alchemist God ทะลุมิติเทพศาสตรา - Ep.606

ค่ำคืนต้นฤดูใบไม้ผลิอากาศหนาวเย็น ลมยามค่ำคืนพัดโชย ธงผืนใหญ่หน้าเต็นท์พลิ้วไหว ภายใต้แสงไฟ ดอกไม้สีม่วงทองบนธงดูงดงามยิ่งนัก ภายในเต็นท์ ฉินหยินกำลังนั่งสมาธิ กลุ่มแสงสีทองล้อมรอบตัวเธอ ภายใต้แสงนั้น ผิวน้ำแข็งและกระดูกหยกของเธอดูโปร่งใส พลังเทพไหลเวียนอยู่ในร่างกายของเธอ

“เฮ้อ…”

หลังจากหายใจเข้าออกรอบหนึ่ง ฉินหยินก็ถอนหายใจโล่งอกช้าๆ เธอเปิดตาขึ้น แสงสีทองวาบผ่านดวงตาของเธอ นั่นคือพลังแห่งเทพ ฉินหยินกำหมัดเบาๆ และอดหัวเราะไม่ได้ พลังของคริสตัลมังกรดูเหมือนจะทรงพลังยิ่งกว่าเดิม นับตั้งแต่ตัวตนเทพก่อตัวขึ้นในร่างกายของเธอ การฝึกฝนของเธอก็พัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็วมาก ในเวลาอันสั้น เธอได้ก้าวเข้าสู่สวรรค์ชั้นแรกแห่งสถานะเทพอย่างเป็นทางการแล้ว พลังเทพที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างกายของเธอได้พิสูจน์ทุกอย่างแล้ว หรือว่า… ตัวตนเทพนั้นทรงพลังจริงๆ?

ทันใดนั้น ฉินหยินก็รู้สึกถึงพลังมหาศาลที่กำลังเคลื่อนตัวมาอย่างช้าๆ จากระยะไกล มันเป็นพลังที่แตกต่างจากพลังของเหล่าผู้ฝึกฝนพลังมนุษย์ มันเต็มไปด้วยความรุนแรงและความชั่วร้าย มีบางคนกำลังมา และเขาอยู่ห่างจากค่ายของจักรวรรดิเพียงไม่กี่ไมล์เท่านั้น!

“ปัง!”

ฉินหยินคว้าดาบปราบสวรรค์แล้วหมุนตัวขึ้นจากที่นั่งผ้าไหม ก่อนจะหายตัวไปในอากาศ เหลือเพียงรอยแยกสีม่วงจางๆ ในอากาศ ซึ่งค่อยๆ จางหายไป นั่นคือพลังของการเดินทางข้ามมิติทะลุทะลวง!

ในชั่วพริบตาต่อมา ฉินหยินปรากฏตัวขึ้นบนภูเขาห่างจากค่ายไปไม่กี่ไมล์ ร่างหนึ่งพุ่งผ่านหน้าเธอไปอย่างรวดเร็ว เธอจึงกางนิ้วทั้งห้าออก พลังระดับเทพปกคลุมท้องฟ้าและพื้นดิน ทันใดนั้นก็มีเสียงต้นไม้หักดังขึ้น พลังทำลายล้างระดับเทพพุ่งทะยานเข้าสู่ระดับพลังของฉินหยินราวกับพลังมหาศาล!

“ออกมา!”

ขณะที่เธอกรีดร้อง เสียงหัวเราะที่ดุร้ายดังก้องไปทั่วป่า ในกองพุ่มไม้ที่กำลังเหี่ยวเฉาอย่างรวดเร็ว ชายชราในชุดคลุมสีเทาเหยียบลงบนยอดพุ่มไม้ รอบตัวเขามีเงาปีศาจสีม่วงแดงมากมาย เงาปีศาจเหล่านั้นผิวปากและเต้นรำ ทำให้ชุดคลุมสีเทาของเขาสะบัดพลิ้ว เขาหัวเราะและพูดว่า “พระนางฉินหยินมีพลังฝึกฝนเช่นนี้ด้วยหรือ ช่างหายากยิ่งนัก ฮ่าฮ่าฮ่า…”

“ท่านคือ…เซียนปีศาจใช่ไหมคะ?” ฉินหยินยิ้มเล็กน้อย เธอเคยได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับตำนานเซียนปีศาจมาบ้างแล้ว

“อ๋อ? คุณรู้จักฉันเหรอ?”

“เปล่า ฉันแค่เดาเอา” ฉินหยินกล่าว “พลังของคุณไม่ได้มีพลังอำนาจที่น่าเกรงขามเหมือนจักรพรรดิปีศาจ แต่มีความชั่วร้ายอีกแบบหนึ่งอยู่ในนั้น ดังนั้น คุณน่าจะเป็นเซียนปรมาจารย์ในตำนาน ทำไมล่ะ คุณแอบเข้าไปในค่ายของจักรวรรดิตอนกลางคืนเพื่อลอบสังหารใครหรือเปล่า?”

จอมมารยิ้มและสะบัดแขนเสื้อ พลังต่อสู้ของปีศาจเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว เขาหัวเราะเสียงดังและกล่าวว่า “ในเมื่อคนที่ข้าต้องการลอบสังหารมาหาข้าแล้ว ข้าควรจะขอบคุณเจ้าอย่างไรดี?”

ฉินหยินไม่ได้พูดอะไร เธอขว้างดาบปราบสวรรค์แล้วปักลงบนหินด้านข้าง เธอค่อยๆ เปิดมือที่งดงามราวหยกออก ทันใดนั้น คริสตัลมังกรสวรรค์ก็รวมตัวกันรอบตัวเธอ เธอก้าวเข้าไปในความว่างเปล่า เสื้อผ้าของเธอก็พลิ้วไหว แสงสีทองของคริสตัลมังกรสวรรค์ส่องประกายบนใบหน้าที่สวยงามของเธอ เธอสวยงามราวกับเทพธิดา ดอกบัวหิมะที่ไม่อาจเอื้อมถึงได้

“คุณกำลังหาเรื่องตาย!”

จอมเวทปีศาจเยาะเย้ยว่า “วันนี้ ข้าจะให้เจ้าได้เห็นวิชาศักดิ์สิทธิ์แห่งการผสานห้าปีศาจ!”

ท่ามกลางเสียงอึกทึกครึกครัก เงาปีศาจรอบตัวเซียนปีศาจก็บินวนไปมาและส่งเสียงคำรามชั่วร้าย ทันใดนั้น พื้นที่โดยรอบก็ดูเหมือนจะบิดเบี้ยว และหินก็แตกกระจาย สนามพลังอันทรงพลังปะทะกับอาณาเขตเทพของฉินหยิน เสียงแตกดังก้องไปทั่วไม่รู้จบ!

ดวงตาอันสดใสของฉินหยินจ้องมองไปยังเซียนจักรพรรดิ เธอไม่ขยับเขยื้อน เพียงแต่เพิ่มพลังเทพของตนเพื่อเสริมกำลังการกดดันในอาณาเขตของตน ทั้งสองต่างยืนหยัดต่อสู้กันอย่างดุเดือด ในที่สุด ด้วยเสียง “ปัง” พื้นดินใต้ฝ่าเท้าของพวกเขาก็ทรุดตัวลงอย่างกะทันหันภายใต้แรงกดดันของการกดดัน จมลงไปเกือบสิบเมตร ป่าเดิมกลายเป็นแอ่งขนาดใหญ่ไปแล้ว!

ฝุ่นฟุ้งกระจาย และแรงสั่นสะเทือนจากการทรุดตัวของพื้นดินก็ไม่หยุดหย่อน ภูเขาโดยรอบดูเหมือนจะสั่นสะเทือนตามไปด้วย

“บzzz!”

ผลึกมังกรสวรรค์พุ่งทะลุฝุ่นละอองและตรงไปยังหน้าอกของจอมเวทปีศาจ!

ปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์คำรามและเปิดใช้งานวิชารวมห้าอสูร เงาอสูรจำนวนมากหมุนวนและกระโจนเข้าใส่ผลึกมังกร แรงมหาศาลในอากาศสั่นสะเทือนผลึกมังกรสวรรค์!

“ปัง!”

เสียงดังสนั่นทำให้จอมเวทปีศาจกระเด็นถอยหลังไปหลายสิบเมตร แขนของเขาชาไปหมด และพลังผสมปีศาจทั้งห้าในร่างกายก็สลายไปเกือบ 30% อย่างไรก็ตาม คริสตัลมังกรสวรรค์ของฉินหยินยังคงแข็งแรง เธอชูมือขึ้น และคริสตัลมังกรสวรรค์ก็พุ่งทะลุเมฆลงมาอย่างหนัก การโจมตีครั้งนี้ราวกับหายนะ คริสตัลมังกรสวรรค์รัศมี 100 เมตร ตกลงมาจากฟ้า และจอมเวทปีศาจก็หลบไม่ทัน!

“นี่มันเป็นไปได้อย่างไร?!”

จอมมารตกตะลึง ตามความเข้าใจของเขา ฉินหยินไม่น่าจะแข็งแกร่งขนาดนี้ เพราะจอมมารเองก็เป็นผู้ทรงพลังในระดับสวรรค์ชั้นแรกเช่นกัน อย่างไรก็ตาม เขาย่อมเกรงกลัวพลังเทพของฉินหยิน เมื่อเผชิญหน้ากับผลึกมังกรสวรรค์ จอมมารไม่สามารถใช้พลังเทพของตนได้เลย ความสัมพันธ์แบบอาจารย์-ลูกศิษย์ระหว่างพลังอำนาจจะมีอยู่จริงหรือ?

เงาปีศาจจำนวนมากพุ่งพล่านรอบแขนของเขา และจอมเวทปีศาจถูกห้อมล้อมด้วยพลังปีศาจระดับปรมาจารย์สีแดงฉานกว้างหลายเมตร เขาชูฝ่ามือขึ้นอย่างน่าตกใจและตะโกนว่า “เป็นไปไม่ได้!”

ร่างที่ทรงพลังที่สุดของการรวมตัวกันของห้าอสูรปะทะโดยตรงกับคริสตัลมังกรสวรรค์ของฉินหยิน!

“ปัง!”

พื้นดินแตกแยกออกอย่างกะทันหัน และจอมเวทปีศาจก็คายเลือดออกมาเต็มปากขณะถอยหนี เมื่อเห็นว่าคริสตัลมังกรสวรรค์กำลังจะตกลงมา เขาจึงรีบโบกฝ่ามือไปด้านหลัง ทันใดนั้น รอยแตกในห้วงอวกาศก็เปิดออก และเขากระโดดเข้าไปในนั้น ทำลายห้วงอวกาศนั้นจนพังทลาย!

“ตูม!”

พื้นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง คริสตัลมังกรสวรรค์ที่ฉินหยินปล่อยออกมาด้วยพลังเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ พุ่งเข้าใส่พื้นดินจนเกิดเป็นหลุมลึกอย่างน้อยหนึ่งร้อยเมตร และเซียนปีศาจก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส เขาเทเลพอร์ตไปไกลหลายไมล์

“อ่า…”

ฉินหยินถอนหายใจโล่งอกช้าๆ ในอี้ไห่ของเธอ ประกายเทพสูงสุดแห่งกฎแห่งแสงกำลังเปล่งแสงอันอ่อนโยนและศักดิ์สิทธิ์ ฟื้นฟูพลังเทพที่เธอสูญเสียไปอย่างรวดเร็ว ปรมาจารย์อาจไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงแพ้ เขาแพ้เพราะระดับของประกายเทพของเขานั่นเอง

…

มนุษย์ต่างแสวงหาเต๋าแห่งสวรรค์ แต่เต๋าแห่งสวรรค์นั้นคลุมเครือ มีสักกี่คนที่สามารถเข้าใจได้?

ระดับเทพคือการรวมตัวของแก่นแท้แห่งการบำเพ็ญเพียรของมนุษย์ระหว่างสวรรค์ โลก และจักรวาล เป็นที่รู้จักกันในฐานะสมบัติแห่งสามภพ เทพทุกระดับล้วนถูกกลั่นกรองผ่านความยากลำบากนับไม่ถ้วน และเทพนั้นถูกแบ่งออกเป็นห้าระดับ

ระดับที่ห้า ซึ่งเป็นระดับต่ำสุดของประกายเทพนั้น รู้จักกันในชื่อ “ประกายมนุษย์” มันคือประกายเทพที่เกิดขึ้นจากเหล่าผู้ฝึกฝนในโลกมนุษย์ การได้รับประกายมนุษย์นั้นไม่ใช่เรื่องยาก ตราบใดที่ฝึกฝนเก่งและอดทน ก็สามารถทำได้ ประกายมนุษย์ยังถูกเรียกว่าประกายป่าเถื่อน ซึ่งเป็นเหตุผลที่เหล่าเทพในแดนสวรรค์ดูถูกเหยียดหยาม ฉินฮั่น หลัวหลาน จักรพรรดิปีศาจ และเซียนเซียน ต่างก็ครอบครองประกายมนุษย์ระดับที่ห้า

ระดับที่สี่คือบุคลิกภาพแห่งเต๋าสวรรค์ หลังจากที่ผู้ฝึกฝนเข้าใจกฎแห่งเต๋าสวรรค์แล้ว พวกเขาก็สามารถรวมพลังเทพได้ ซึ่งมีพลังมากกว่าบุคลิกภาพแห่งมนุษย์เล็กน้อย

ระดับที่สามคือบุคลิกภาพอมตะ ใช้บุคลิกภาพจักรพรรดิเทพแห่งแดนสวรรค์เป็นแหล่งพลัง และหลังจากผ่านการกลั่นกรองมานับพันปี ก็มีพลังมากกว่าบุคลิกภาพเต๋าแห่งสวรรค์

ระดับที่สองคือเทพสูงสุด (Overgod Godhead) เป็นเทพที่ทรงพลังที่สุดซึ่งควบคุมกฎของธาตุทั้งปวง เทพสูงสุดแห่งโชคชะตาที่ฉินหยินปลุกขึ้นมานั้นคือเทพผู้ปกครองธาตุแสง (Light Element Sovereign Godhead) มีเพียงเทพสูงสุดองค์เดียวในโลก

ระดับแรกคือบุคลิกภาพจักรพรรดิ มีบุคลิกภาพจักรพรรดิทั้งหมดสามตนในจักรวาล กล่าวกันว่าหนึ่งในนั้นอยู่ในทะเลอี้ของจักรพรรดิปีศาจเจ็ดดวงดาว มิเช่นนั้นเขาคงไม่มีพลังมากพอที่จะสังหารจักรพรรดิเทพได้อย่างง่ายดาย อย่างไรก็ตาม นี่เป็นเพียงตำนาน ส่วนว่าเทพที่จักรพรรดิปีศาจเจ็ดดวงดาวครอบครองอยู่นั้นคือบุคลิกภาพจักรพรรดิหรือไม่นั้น ไม่มีใครรู้

ในการโจมตีแบบลอบกัดครั้งนี้ จอมมารได้คำนวณไว้แล้วว่าฉินหยินได้เข้าสู่สภาวะเทพแล้ว อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้คาดคิดว่าเทพที่ฉินหยินครอบครองอยู่นั้นเป็นเพียงระดับสอง นี่จึงเป็นเหตุผลที่ทำให้จอมมารพ่ายแพ้

…

พลังศักดิ์สิทธิ์ที่จำเป็นในการทะลุทะลวงห้วงอวกาศนั้นมหาศาลมาก ยิ่งไปกว่านั้น ทุกครั้งที่เธอเดินทางผ่านอวกาศ เธอต้องการพลังศักดิ์สิทธิ์เพื่อปกป้องร่างกายของเธอจากการถูกกัดกร่อนด้วยทรายแห่งกาลเวลา ดังนั้น แม้แต่ผู้ที่มีพลังระดับเทพสูงสุดก็ไม่สามารถทะลุทะลวงห้วงอวกาศได้ถึงสองครั้งในระยะเวลาอันสั้น แม้ว่าฉินหยินจะสัมผัสได้ถึงทิศทางของเซียนปีศาจ แต่เธอก็ไม่ได้ฆ่าเขา เพราะอาจทำให้เธอตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก เซียนปีศาจเพียงคนเดียวก็ยากพอแล้ว หากจักรพรรดิปีศาจมา เธอเกรงว่าเธอจะไม่สามารถต่อสู้กับเขาได้

ในเวลานั้น มีการจุดคบเพลิงส่องไปยังค่ายของจักรวรรดิ ดูเหมือนว่าทุกคนจะสังเกตเห็นความวุ่นวายที่เกิดขึ้นที่นี่

ที่จริงแล้ว เป็นเรื่องยากที่จะไม่สังเกตเห็น การต่อสู้ระหว่างฉินหยินกับเซียนปีศาจเกือบจะทำลายป่าทั้งผืนจนราบเป็นหน้าดิน แรงกระแทกจากการต่อสู้เปรียบเสมือนแผ่นดินไหวสำหรับกองทัพของจักรวรรดิที่อยู่ใกล้เคียง ยิ่งไปกว่านั้น ฉากที่ผลึกมังกรฟ้าร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้าก็สะดุดตามาก ราวกับคำทำนาย ตราบใดที่คนไม่ตาบอด ก็สามารถมองเห็นได้จากระยะไกล

ฉินหยินขมวดคิ้ว ถึงเวลาต้องจากไปแล้ว แต่พลังเทพในร่างกายของเธอยังฟื้นตัวไม่เต็มที่ ต้องใช้เวลาอีกสักครู่กว่าจะสามารถทะลุมิติได้อีกครั้ง ในขณะนั้นเอง ชายคนหนึ่งถือดาบยาวพุ่งออกมาจากป่า พลังเทพระยิบระยับอยู่ใต้ฝ่าเท้าของเธอ นั่นคือหลินมู่หยู ในภูมิประเทศแบบนี้ เขามาถึงเร็วกว่าใครๆ

วูบ!

หลินมู่หยูโดดข้ามพุ่มหญ้า เท้าของเขาถูกห้อมล้อมด้วยเปลวไฟต่อสู้ของจักรพรรดิ เขามาถึงตรงหน้าฉินหยินแล้ว เขาอดไม่ได้ที่จะอุทานว่า “เสี่ยวหยิน เจ้าคือเจ้าจริงๆ เมื่อกี้เป็นใครกัน?”

วิชาชีพจรจิตวิญญาณของหลินมู่หยูนั้นไวมากเช่นกัน เพียงแต่เขาไม่สามารถจัดการได้ทันเวลา

ฉินหยินไม่รู้จะอธิบายยังไงดี เธอทำได้เพียงบอกความจริง “เป็นฝีมือของปรมาจารย์เซียนปีศาจ”

“ปรมาจารย์ปีศาจศักดิ์สิทธิ์?”

หลินมู่หยูขมวดคิ้ว “คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?”

“ฉันสบายดี.”

“ปรมาจารย์ปีศาจอยู่ที่ไหน?”

“เขาได้รับบาดเจ็บและหนีไป…”

“คุณทำร้ายเขาใช่ไหม?”

“ใช่ …”

หลินมู่หยูเดินไปข้างหน้าและยกฝ่ามือขึ้น ดอกน้ำเต้าเบ่งบานด้วยพลังแห่งแสงแรกแห่งรุ่งอรุณ แสงสีทองส่องสว่างไปทั่วบริเวณ เบื้องหน้าพวกเธอคือหลุมขนาดใหญ่ที่เกิดจากผลึกมังกรสวรรค์ หลินมู่หยูตกตะลึง เธอกล่าวว่า “เสี่ยวหยิน นี่คือผลงานชิ้นเอกของคุณหรือ?”

“ใช่…” ฉินหยินไม่อาจปฏิเสธได้แม้ว่าเธออยากจะปฏิเสธก็ตาม

“แล้วทำไมคุณยังยืนอยู่ตรงนี้เหมือนคนโง่อยู่ล่ะ?”

หลินมู่หยูคว้ามือเล็กๆ ของเธอไว้ “ไปกันเถอะ เธออยากให้คนทั้งจักรวรรดิรู้ว่าเธอฝึกฝนจนถึงระดับเทพแล้วหรือไง?”

“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ?”

“เอ่อ คุณพูดถูก…”

หลินมู่หยูคิดเสมอว่าคนเราควรเก็บตัวเงียบๆ แต่หลังจากถูกฉินหยินถาม เธอก็รู้สึกงุนงงเล็กน้อย ที่จริงแล้ว ด้วยสถานะและฐานะของฉินหยิน หากเธอประกาศให้โลกรู้ว่าตนเองได้ก้าวเข้าสู่ระดับเทพและเป็นเทพที่แท้จริง เธออาจจะสามารถชนะใจคนทั้งโลกได้!