The Devil's Cage - ตอนที่ 358 ชั้นแห่งความสงสัย

เมื่อแมรี่ผลักประตูเปิดออก จีหรานรู้ว่าการเดาของเขาถูกต้องหลังจากเห็นภายในห้อง

มันเป็นห้องขนาดปานกลาง มีหนังสือสูง 2-3 เมตร กว้าง 5 เมตร กั้นผนังทั้งด้านซ้าย ทางด้านขวาคือโต๊ะน้ำชาเตี้ยๆ ที่มีชั้นวางว่างอยู่ด้านหลัง

ตามการออกแบบของชั้นวาง มันควรจะเป็นชั้นที่เก็บดาบ แต่ตอนนี้มันว่างเปล่า

ตรงข้ามกับจีหรานคือโต๊ะเรียน ซึ่งมีขนาดปานกลางเช่นกัน มันหันหน้าไปทางประตูและถอยหน้าต่างไปข้างหลังที่ผนัง

เก้าอี้ถูกซุกไว้ในโต๊ะ เผยให้เห็นเพียงไหล่เก้าอี้

แสงจันทร์ส่องผ่านหน้าต่าง หล่อหลอมฝุ่นสีเงินบนพื้น แสงจันทร์ยังเผยให้เห็นรอยดาบบนพื้นอย่างชัดเจน รอยดาบยาวจากประตูถึงหน้าต่าง ยาวอย่างน้อยหนึ่งโหลเมตรและมีความลึกพอที่จะสอดฝ่ามือเข้าไปได้

“เป็นดาบที่คมกริบ!”

Kieran ย่อตัวลงและวางฝ่ามือของเขาไว้ในรอยฟันก่อนที่จะอุทานออกมาเบา ๆ

เขาค่อนข้างคุ้นเคยกับรอยเฉือนเช่นนี้เพราะ [Blade Kick] ของเขาอาจทำให้เกิดรอยที่คล้ายกันได้ แต่ไม่สามารถยาวถึงขนาดนั้นได้

“การฟันนี้เริ่มจากภายในห้องจนกระทั่ง…”

Kieran เดินตามเครื่องหมายไปที่หน้าต่าง

รอยเฉือนใกล้หน้าต่างแตกกระจายเล็กน้อย แม้แต่พื้นใต้หน้าต่างก็แตกร้าวเล็กน้อย ซึ่งตรงน้อยกว่ามากเมื่อเทียบกับจุดเริ่มต้น

จากประสบการณ์ของเขา มีเหตุผลเพียงสองประการสำหรับการฟันแบบกระจาย

ประการแรกคือการขาดพลัง บุคคลนั้นอาจไม่คุ้นเคยกับเทคนิคดังกล่าว คล้ายกับ Kieran เมื่อเขาเชี่ยวชาญ [Blade Kick] เป็นครั้งแรก

อย่างที่สองคือเกิดอุบัติเหตุขึ้นและผู้ใช้ถอนฟันกลับในทันที

ความคมและความตรงของเครื่องหมายทับตั้งแต่เริ่มต้นบ่งบอกว่าบุคคลนั้นคุ้นเคยกับเทคนิคของมันเป็นอย่างดี ดังนั้นจึงเหลือเพียงตัวเลือกที่สอง

“คนๆ นั้นไม่เพียงแค่ดึงดาบของเขาออกอย่างกะทันหัน แต่คนๆ นั้นยังทนทุกข์ทรมานจากแรงต้านจากการฟันของเขาและถูกคนอื่นตรึงด้วยดาบหลังประตูด้วย?”

จีหรานเดินกลับไปที่จุดกำเนิดของดาบฟัน และค้นพบคราบเลือดและรอยแทงของดาบลึกสองสามนิ้วหลังประตู

รอยแทงนั้นแคบมาก มันน่าจะมาจากดาบเรเปียร์หรือดาบบางๆ

Kieran เปิดใช้งาน [การติดตาม] อีกครั้งและกวาดห้องให้สะอาด หลังจากยืนยันว่าเขาไม่ได้พลาดอะไรไป เขาก็หันกลับไปหาแมรี่

“นี่คือที่ที่แม่ของคุณถูกฆ่าตาย?” เขาถาม.

ก่อนหน้านี้เมื่อ Mary บอกว่าเธอได้รับตำแหน่ง “เจ้าของปราสาท Swusters” จากแม่ของเธอ Kieran ก็เดาว่าแม่ของเธอถูกฆ่าตาย คีแรนไม่คิดว่าแม่ของแมรี่จะมีพละกำลังมากทีเดียว

ตัดสินจากฉากในห้อง เป็นแม่ของแมรี่ที่เฉือนรอยฟันตรงนั้นออกไป อย่างไรก็ตาม น่าเสียดายที่เป้าหมายของเธอเตรียมพร้อม ใช้เล่ห์เหลี่ยมและพลิกกระแสโดยตรง แม่นยำยิ่งขึ้น เขาใช้เส้นทางที่ง่ายกว่าสู่ชัยชนะ

แม้ว่าแม่ของแมรี่จะทนทุกข์ทรมานจากแรงต้านและการขาดสติ แต่เป้าหมายของเธอก็ตรึงเธอไว้ด้วยการฟาดเพียงครั้งเดียวซึ่งเคลื่อนที่ได้ไกลหลายสิบเมตร แน่นอนว่ามันไม่ได้มาจากนักฆ่าทั่วไป

“น่าสนใจ!”

สุภาพสตรีเจ้าของปราสาทที่มีพละกำลังน่าเกรงขาม นักฆ่าที่เตรียมมา รวมทั้งทูตของจักรวรรดิที่ถือคำสั่งลับของกษัตริย์ ทุกอย่างทำให้จีหรานคาดเดาความสัมพันธ์ของพวกเขาอย่างไม่สามารถควบคุมได้

แน่นอน การคาดเดาของเขาไม่ได้หยุดเขาจากการฟังคำพูดของแมรี่อย่างจริงจัง

“ใช่ ที่นี่คือที่ที่แม่ของฉันถูกฆ่าตาย!”

แมรี่พยักหน้า พยายามอย่างมากที่จะเก็บความเศร้าไว้ และอธิบายสิ่งที่เธอรู้ด้วยความสงบเท่าที่เธอจะรวบรวมได้

“แม่เคยเรียนที่นี่ตอนกลางคืนบ่อยมาก คืนนั้นแม่ก็เรียนที่นี่เหมือนกัน พอเข้านอน แม่ก็มาที่นี่เพื่อเรียนต่อ ไม่กลับห้องทั้งคืน เป็นเรื่องผิดปกติแต่ ไม่ใช่ครั้งแรก ฉันเลยไม่คิดมากหลังจากตื่น จนกระทั่ง…”

แม้ว่า Mary จะพยายามอย่างเต็มที่ในการระงับอารมณ์ของเธอ แต่เมื่อเธอพูดถึงแม่ของเธอ เสียงของเธอก็ยังสั่นเล็กน้อย

Kieran ต้องการปลอบเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ แต่เขาไม่รู้ว่าจะพูดอะไร มันจะดีกว่าสำหรับเขาที่จะอยู่เงียบ ๆ

หลังจากนั้นไม่กี่วินาที Mary ก็พูดขึ้นอีกครั้ง

“ระหว่างรับประทานอาหารเช้า ฉันกับกาเลิร์ตมุ่งหน้าไปยังโถงทางเดินอาหาร แต่แม่ไม่ปรากฏตัว เมื่อรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ ฉันกับกาเลิร์ตจึงมาที่นี่และพบว่าแม่ถูกตรึงอยู่หลังประตู โดยไม่มีร่องรอยของการมีชีวิต” แมรี่พูดเหมือนกำลังเล่าเรื่องของคนอื่น

ในสายตาของ Kieran รูปลักษณ์ปัจจุบันของ Mary อาจทำให้รู้สึกเศร้าโศกมากกว่าเมื่อเทียบกับเสียงสะอื้นเล็กน้อยก่อนหน้านี้

ในฐานะเด็กกำพร้า เขาไม่รู้ว่าความรักของพ่อแม่คืออะไร แต่เขารู้ว่ามันเป็นความรู้สึกแย่ถ้าแมรี่มีความรักของแม่และถูกแย่งไปจากเธอ

“เธอรู้ไหมว่าดาบของแม่เธออยู่ที่ไหน แล้วตอนนั้นเธออ่านอะไรบนโต๊ะเรียน” จีหรานชี้ไปที่โต๊ะเรียนที่ว่างเปล่าซึ่งไม่มีอะไรเลยนอกจากกระดาษเปล่าและปากกาขนนก

Kierna พูดเร็วมาก; เขาต้องการกำจัดบรรยากาศที่มืดมน

“ไม่! นอกจากฝังศพแม่ของฉันแล้ว ฉันไม่ได้แตะต้องอะไรในห้องนี้เลย ห้องนี้ยังคงเหมือนเดิมตั้งแต่คืนที่แม่ฉันถูกฆ่า!” สาวน้อยส่ายหัว

“ดาบที่หายไป หนังสือที่หายไป และคำสั่งที่หายไป…”

จีหรานพึมพำกับตัวเองก่อนจะหยุดกะทันหัน

หากดาบหายไป อาจหมายความว่าดาบนั้นอาจไม่ธรรมดาหรือมีความหมายอื่น

หากขาดหนังสือหรือจดหมายไป ก็จะมีเพียงคำอธิบายเดียวคือเนื้อหาที่เขียน

จากสถานการณ์ที่อยู่ตรงหน้าเขา มันทำให้ Kieran นึกถึงเจ้าของคนก่อนของปราสาท Swusters โดยไม่รู้ตัว และวิธีที่เธอสื่อสารกับทูตของกษัตริย์ผ่านจดหมาย!

“ก่อนหน้านี้ ฉันจำได้ว่าฉันถามคุณว่า แม่ของคุณรู้ได้อย่างไรว่าทูตของจักรวรรดิหายไป พวกเขาติดต่อกันทางจดหมายหรือเปล่า” Kieran มองไปที่ Mary และถาม

“ใช่ค่ะ สื่อสารกันทางจดหมาย แต่ทุกครั้งที่แม่อ่านจดหมายจบ แม่จะเผามันเอง! เท่าที่รู้ แม่จะไม่จดสิ่งที่แม่เผา ดังนั้นของที่หายไปบนโต๊ะก็ไม่ควร เป็นจดหมาย!” แมรี่กล่าวว่า

“อย่างนั้นเหรอ” คีแรนพึมพำ

แม่ของมารีย์ระแวดระวังมาก ตัวละครเช่นนี้ไม่ควรตกไปอยู่ในมือของศัตรูโดยง่าย

“คุณรู้เนื้อความในจดหมายไหม” คีแรนพูดต่อ

“นิดหน่อย! ราชทูตผู้นั้นนัดพบมารดาของข้าในจดหมายที่เมืองทิตา แต่เขามาไม่ทัน ทำให้มารดาของข้าเป็นห่วง นางจึงติดต่อเพื่อนของนาง รวมทั้งขอความช่วยเหลือจากเจ้าด้วย! ”

จากนั้น Mary ก็มองไปที่ Kieran ในขณะที่พูด

Kieran ยังเด็ก เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ สงสัยเขาและสงสัยว่าเขาเป็นเพื่อนกับแม่ของเธอได้อย่างไร

“คำทำนายของแม่คุณถูกต้อง! และเธอถูกฆ่าที่นี่! นักฆ่าที่ฆ่าเธอน่าจะรู้จักเธอเป็นอย่างดีและเตรียมพร้อมมาอย่างดี ไม่เพียงนักฆ่าจะฆ่าเธออย่างเงียบๆ แต่ยังฉวยโอกาสโจมตีอย่างรุนแรงอีกด้วย!”

จีหรานไม่สามารถตอบคำถามที่เด็กหญิงตัวน้อยสงสัยเกี่ยวกับเขาได้ ดังนั้นเขาจึงเปลี่ยนหัวข้อกลับไปหาความช่วยเหลือของเด็กหญิงตัวน้อย

“ดังนั้น นักฆ่าที่ฆ่าเธอควรจะเป็นคนรู้จักหรือเพื่อน!” คีแรนเน้นย้ำ

“อย่างนั้นเหรอ” แมรี่ก้มหัวลงโดยไม่ทราบความคิดของเธอ

“แม้ว่าฉันไม่อยากขัดจังหวะ แต่ฉันต้องเตือนคุณว่าเราควรออกจากสถานที่นี้ทันที นักฆ่าในตอนนี้ไม่ใช่คนสุดท้าย แต่เป็นคนแรกในหลายๆ คน!”

จีหรานแตะไหล่เด็กหญิงตัวน้อย เขาไม่อยากเห็นสีหน้าเศร้าโศก

“เรากำลังมุ่งหน้าไปที่ไหน?” สาวน้อยถามด้วยสีหน้าเหม่อลอย

“ทิตาทาวน์!” Kieran กล่าวด้วยน้ำเสียงที่เด็ดเดี่ยวและเด็ดขาด

มีจุดที่น่าสงสัยมากเกินไปในเมืองเล็ก ๆ รวมถึงตัวทูตของจักรวรรดิเอง