The Immortal Emperor Returns จักรพรรดิอมตะหวนคืน - บทที่ 222 สังหารจักรพรรดิ!

บทที่ 222 สังหารจักรพรรดิ!

ดวงตาของชูซุนเป็นประกาย แต่สีหน้าของเขากลับเฉยเมย

ร่างหลายร่างมาถึงพร้อมกัน และแรงกดดันมหาศาลของพวกเขาทำให้เกิดเสียงคำรามในอากาศ

เกอ อู๋เหวย นางฟ้าซวน และคนอื่นๆ ต่างโล่งใจในทันที ใบหน้าของพวกเขาส่องประกายด้วยความยินดี กำลังเสริมจากสำนักของพวกเขามาถึงแล้ว

“สหายเต๋า โปรดเมตตาด้วย”

หนึ่งในนั้นเสกมือยักษ์ขึ้นมาและยื่นออกไปคว้าตัวชุยซิงอี้ พยายามช่วยเขา

“ม้วน!”

ชูซุนปล่อยหมัดชุดหนึ่งที่ทำให้มือยักษ์แตกละเอียดด้วยเสียงดังสนั่น

“อวดดี!”

เกออิงเทียนโกรธจัด จักรพรรดิทั้งสี่เสด็จมาพร้อมกัน แล้วชูซุนยังกล้าเพิกเฉยอีกหรือ?

ชูซุนยังคงนิ่งเฉยและยกมือขึ้นเพื่อโจมตี

บูม!

พื้นดินทรุดตัวลงและเศษดินกระเด็นขึ้นไปในอากาศหลายสิบเมตร ชุยซิงอี้กรีดร้องด้วยความเจ็บปวดขณะที่ร่างกายของเขาถูกฉีกขาดและเอวหัก

“แกมันเด็กเอาแต่ใจ”

เกออิงเทียนโกรธจัด

ดวงตาของชูซุนหรี่ลงเล็กน้อย และแววตาเย็นชาฉายวาบขึ้น

ในชั่วพริบตาต่อมา บุคคลนั้นก็วิ่งหนีไปแล้วและกำลังจะโจมตีเกออิงเทียน

ฉ่า!

ชูซุนปล่อยการโจมตีอันรุนแรงออกมา หมัดของเขาสั่นสะเทือนด้วยสายฟ้าและเสียงฟ้าร้อง ราวกับว่าเขากำลังฉีกทะลุความว่างเปล่า

เกออิงเทียนโกรธจัด ชูซุนหยิ่งยโสเกินไป เขาไม่มีความละอายใจต่อหน้าจักรพรรดิมนุษย์ทั้งสี่ และยังกล้าโจมตีเขาอีกด้วย ทำให้สีหน้าของเขาดูบึ้งตึงยิ่งกว่าเดิม

ทันใดนั้น เขาก็ยื่นมือออกไป พลังออร่าของเขาพลุ่งพล่าน ทำให้บริเวณรัศมีร้อยเมตรเกิดการระเบิด เปลวไฟพุ่งออกมาจากฝ่ามือขวาของเขา และอากาศโดยรอบก็ร้อนขึ้นอย่างฉับพลัน ดูรุนแรงอย่างยิ่ง

ฝ่ามือเพลิงเป็นศิลปะการต่อสู้ที่ทรงพลังอย่างยิ่ง

“ตาย.”

เกออิงเทียนคำราม ดวงตาของเขาลุกโชนด้วยความกระหายเลือด เขาฟาดฝ่ามือลง และงูไฟที่น่าสะพรึงกลัวก็พุ่งทะยานไปบนท้องฟ้า จบชีวิตของชูซุนลง

งูไฟพุ่งทะยานขึ้นสู่อากาศ ชำระล้างบรรยากาศและก่อให้เกิดเสียงแตกและปะทุ

ชูซุนยังคงนิ่งเฉย ทำท่าผนึกด้วยมือข้างหนึ่ง

ทุกคนสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าบรรยากาศเริ่มรุนแรงขึ้น และพื้นดินก็สั่นสะเทือนเล็กน้อย

เจี๊ยบ

นกฟีนิกซ์ส่งเสียงร้องที่ทะลุทะลวงทองคำและทำลายหินผา นกฟีนิกซ์มหึมาแบกท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยเปลวไฟสีม่วง ยืนอย่างสง่างามในความว่างเปล่า จ้องมองลงมายังสรรพสิ่ง ด้วยการกระพือปีกเพียงครั้งเดียว เปลวไฟอันรุนแรงก็ลุกโชนไปทั่วท้องฟ้า

พระสูตรฟีนิกซ์อมตะ: ฟีนิกซ์ร่ายรำในเก้าสวรรค์

นกฟีนิกซ์กางปีกและโฉบลงมาด้วยพลังที่สามารถทำลายล้างโลกได้ เพื่อเผชิญหน้ากับงูไฟ

บูม!

เสียงระเบิดอันน่าสะพรึงกลัวดังสนั่น เปลวไฟพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า และนกฟีนิกซ์กับงูไฟก็ปะทะกัน ทุกคนเห็นได้อย่างชัดเจนว่านกฟีนิกซ์ฉีกงูไฟเป็นชิ้นๆ แล้วกลืนกินมันเข้าไป

เงาฟีนิกซ์แทงทะลุอสรเพลิง พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าสูงหนึ่งร้อยเมตรเพื่อสังหารเกออิงเทียน

คลื่นความร้อนแผ่ขยายออกไปเป็นบริเวณกว้างหลายร้อยเมตร หินกลายเป็นฝุ่น ต้นไม้กลายเป็นเถ้าถ่าน และพื้นดินแตกแยกออกทีละเซนติเมตร

พวกเขาทั้งหมดต่างถอยร่นต่อไป

ดวงตาของเกออิงเทียนเบิกกว้างด้วยความโกรธ ใบหน้าบิดเบี้ยว เขาคำรามเสียงดังขณะหมุนเวียนพลังภายใน ทำให้พื้นที่โดยรอบสั่นสะเทือนเล็กน้อยและเกิดลมกระโชกแรงราวพายุเฮอริเคนรอบตัวเขา

พลังอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านออกมาจากร่างของเขา เกออิงเทียนยกมือขึ้นเหนือศีรษะ พายุเฮอริเคนนับไม่ถ้วนรอบตัวเขากลายร่างเป็นพายุทอร์นาโดอันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่กระจายออกไปอย่างรุนแรง

พายุทอร์นาโดนั้นเปรียบเสมือนมังกรปีศาจที่รวมสวรรค์และโลกเข้าด้วยกัน ทำลายล้างพื้นดินและส่งทรายและหินปลิวว่อนไปทั่วทุกหนแห่ง

บูม!

แผ่นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ฝุ่นละอองบดบังดวงอาทิตย์ และการปะทะกันระหว่างนกฟีนิกซ์ไฟกับพายุทอร์นาโดได้ก่อให้เกิดพายุร้ายแรงที่พัดกระหน่ำและแผ่ขยายออกไป ทำให้แผ่นดินแตกแยก เหมือนกับเหตุการณ์วันสิ้นโลก

ในขณะเดียวกัน ชูซุนก็พุ่งทะยานผ่านห้วงอวกาศราวสายฟ้าแลบ สร้างผนึกด้วยกำปั้น และสังหารเกออิงเทียนด้วยการระเบิด

“คุณกำลังหาเรื่องใส่ตัวเองอยู่”

เกออิงเทียนคำรามเสียงดังกึกก้อง และยกกำปั้นขึ้นชกใส่หน้าชูซุนเต็มๆ

ตี!

แรงกระแทกจากกำปั้นของเขาดังกึกก้องราวกับเสียงกลอง ทำให้ทุกคนเลือดสูบฉีด เกออิงเทียนถูกเหวี่ยงกระเด็นไปข้างหลัง กระแทกเข้ากับต้นไม้ยักษ์กว่าสิบต้นและทำลายพวกมันจนพังพินาศ

ชูซุนพุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วราวกับแสงวาบ เข้าประชิดตัวและชกอีกครั้ง

โผล่!

เกออิงเทียนคำรามซ้ำๆ เพิ่มความเร็วในการบิน และพุ่งชนภูเขาอย่างจัง ทำให้ภูเขาระเบิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว

ชูซุนกำหมัดแน่นหลายครั้ง พลังสีม่วงพุ่งออกมาจากกำปั้นของเขาเป็นระลอกๆ

บูม! บูม!

ณ จุดที่เกออิงเทียนพุ่งชนภูเขา เกิดระเบิดรุนแรงหลายครั้งติดต่อกัน

ทุกคนต่างตกใจสุดขีด

“สหายเต๋า โปรดเมตตาด้วย!”

มีร่างหนึ่งปรากฏตัวขึ้นมาช่วยเหลือ เป็นชายชราผู้มีออร่าน่าสะพรึงกลัว สวมชุดคลุมสีดำที่มีรอยสักมังกรสีทองอยู่บนชุด

บุคคลผู้นี้มีชื่อว่า อู๋หมิง เป็นผู้อาวุโสแห่งป้อมเทียนหลง และเป็นจักรพรรดิมนุษย์ระดับหนึ่ง

อู๋หมิงยกมือขึ้น และโซ่สีดำก็พุ่งผ่านอากาศ ฟาดใส่ชูซุนในแนวนอน

ชูซุนรู้สึกงุนงงเล็กน้อยที่เห็นงานปักมังกรทองบนตัวชายชรา เขาอดสงสัยไม่ได้ว่าถ้าอ่าวหวงเห็นเข้าจะฉีกเขาเป็นชิ้นๆ หรือไม่

เมื่อคิดเช่นนั้น เขาก็ลงมืออย่างรวดเร็ว ปล่อยพลังสีม่วงออกมาเพื่อตอบโต้การโจมตี

บูม!

เปลวไฟพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าด้วยเสียงคำรามดังสนั่น

“คุณกำลังหาเรื่องใส่ตัวเองอยู่”

ชูซุนรู้สึกโกรธเล็กน้อย สายตาของเขาดุดัน เขาละทิ้งเกออิงเทียนแล้วหันไปฆ่าอู๋หมิง

พลังแห่งกำปั้นแผ่กระจายไปทั่วความว่างเปล่าดุจสายฟ้า และชูซุนแปลงร่างเป็นลำแสงโจมตีในแนวนอน

โผล่!

ทั้งสองเผชิญหน้ากันโดยตรงโดยปราศจากการเคลื่อนไหวที่ซับซ้อน กำปั้นของพวกเขากระแทกกัน และแรงกระแทกนั้นทำให้หินและต้นไม้รอบๆ ระเบิดและพื้นดินแตกร้าว

อู๋หมิงถูกเหวี่ยงขึ้นไปในอากาศตรงๆ

กระดูกของชูซุนคำรามกึกก้อง แสงสีทองพุ่งออกมา ออร่าสีม่วงล้อมรอบตัวเขา และร่างกายทั้งหมดถูกห่อหุ้มด้วยเวทมนตร์สีม่วง สีม่วงเป็นสัญลักษณ์ของความสูงส่ง และชูซุนก็ลงมาราวกับจักรพรรดิ ทำลายล้างอู๋หมิง

ดวงตาของอู๋หมิงสะท้อนความตกตะลึง เขาบรรลุถึงระดับจักรพรรดิได้ด้วยวิชาการต่อสู้ภายนอก และพลังการต่อสู้ของเขานั้นหาใครเทียบได้ยากในหมู่ผู้ทัดเทียมกัน แต่ชูซุนกลับเอาชนะเขาได้อย่างเด็ดขาด ร่างกายของชูซุนต้องน่าเกรงขามขนาดไหนกันเชียว?

ชูซุนเคลื่อนที่ไปไกลหลายร้อยเมตรในพริบตา และทุกครั้งที่เขาลงพื้นและออกแรง พื้นดินก็แตกร้าวจากแรงกระแทก

อู๋หมิงโกรธจัด ไม่เพียงแต่ร่างกายของเขาจะแข็งแกร่งผิดปกติเท่านั้น แต่ความเร็วของเขายังน่ากลัวอีกด้วย

บูม!

ดูเหมือนว่าช่องว่างจะฉีกขาดออกจากการชกของชูซุน และรอยกำปั้นก็ปรากฏขึ้น หมุนวนราวกับสายฟ้า พร้อมด้วยแสงวาบและเสียงฟ้าร้อง

อู๋หมิงคำรามเสียงดัง ออร่าของเขาทวีความรุนแรงขึ้น พลังภายในแผ่กระจายออกไปราวกับคลื่น และเขาทุบกำปั้นเข้าหากัน ส่งรอยกำปั้นหลายรอยที่เกิดจากพลังภายในของเขาออกไป

บูม! บูม!

เกิดระเบิดอันน่าสะพรึงกลัวขึ้นกลางอากาศ และอู๋หมิงต้องใช้หมัดมากกว่าสิบครั้งเพื่อหยุดยั้งรอยหมัดของชูซุน

ดวงตาของชูซุนเย็นชาอย่างสิ้นเชิงขณะที่เขาทำท่าทางเสกคาถาด้วยมือ

เสียงคำรามดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งบริเวณ ความว่างเปล่าสั่นสะเทือน และออร่าดั้งเดิมอันน่าสะพรึงกลัวก็ปรากฏขึ้น นำมาซึ่งการทำลายล้างและความหายนะ

นิ้วขนาดมหึมา โบราณ และลึกลับที่ปกคลุมไปด้วยหมอกสีม่วง พุ่งเข้าหาอู๋หมิงที่กำลังบินอยู่

นิ้วสังหารปีศาจ: สามนิ้วที่น่าหวาดกลัวแม้กระทั่งผีและเทพเจ้า

นิ้วปราบปีศาจที่ได้รับพลังจากพลังปราณสีม่วงดั้งเดิมนั้นทรงพลังกว่าเดิมถึงสองเท่า

ดวงตาของอู๋หมิงเบิกกว้างขึ้นทันที เสื้อคลุมยาวของเขาสะบัดพลิ้วโดยไม่มีลมพัด และพลังภายในของเขาก็พลุ่งพล่านอย่างรุนแรง สร้างออร่าที่น่าสะพรึงกลัว

เขายกฝ่ามือทั้งสองข้างขึ้นฟาดไปบนฟ้า ปลดปล่อยพลังภายในมหาศาลออกมา

บูม!

เมฆรูปทรงเห็ดน่าสะพรึงกลัวลอยขึ้นมา ภูเขาสั่นสะเทือน และหินขนาดใหญ่ร่วงหล่นลงมา

อู๋หมิงที่กำลังเหาะเหินถูกนิ้วยักษ์ฟาดลงมา และด้วยเสียงดังสนั่น พื้นดินก็ระเบิดออก โคลนกระเด็นสูงกว่าสิบเมตร

พวกเขาทุกคนหวาดกลัวมาก มือและเท้าแข็งทื่อ ตัวสั่นไปหมดราวกับรูปปั้นดินเหนียว

บูม!

ห่างออกไปเพียงไม่กี่ร้อยเมตร เนินเขาเกิดการปะทุขึ้น และมีร่างหนึ่งวิ่งออกมา นั่นคือ เกอ อิงเทียน

ตอนนี้เขามีสภาพโทรม สวมเสื้อผ้าขาดวิ่น ใบหน้าซีดเซียวและเป็นสีม่วงคล้ำ ดูเศร้าหมองอย่างที่สุด

โผล่!

พื้นดินระเบิดและอู๋หมิงร่วงลงไปด้านบน อาการของเขานั้นดีกว่าเกออิงเทียนเล็กน้อย

ทั้งสองคนมีดวงตาที่ลุกโชนราวกับเปลวไฟ และใบหน้าที่บิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้น

จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่เคยรู้สึกอับอายขายหน้าเช่นนี้มาก่อนหรือไม่?

ชูซุนยืนมือข้างหนึ่งไว้ด้านหลัง เสื้อคลุมปลิวไสว ดวงตาเย็นชาดุจดวงดาว จ้องมองอย่างไม่แยแส

เกออิงเทียนและอู๋หมิงต่างตกใจและโกรธจัด พวกเขามองหน้ากันเงียบๆ แต่ในขณะเดียวกันก็เข้าใจความหมายในสายตาของกันและกัน และร่วมมือกันเพื่อฆ่า

ปัง!

เกออิงเทียนและอู๋หมิงเปิดฉากโจมตีพร้อมกัน

“ฆ่า!”

เกออิงเทียนชักดาบยาวสามเมตรออกมา ดาบนั้นส่องประกายเย็นยะเยือก และโจมตีชูซุน

อู๋หมิงจู่ๆ ก็ชักกระบองขนาดใหญ่ออกมา ทำให้เกิดเสียงระเบิดดังขึ้นกลางอากาศเมื่อเขาเหวี่ยงมันเพื่อสังหาร

พลังอันน่าสะพรึงกลัวของชูซุนทำให้พวกเขาต้องระมัดระวังตัว และถึงกับต้องนำอาวุธที่ไม่ได้ใช้มานานหลายสิบปีกลับมาใช้ใหม่

แทนที่จะรุกคืบ ชูซุนกลับถอยหลัง ร่างกายเคลื่อนไหวราวกับแสงวาบ หายไปในระยะร้อยเมตรในพริบตา ก่อนจะปล่อยหมัดอันทรงพลังออกมา

“กล้าดียังไง!”

เกออิงเทียนและอู๋หมิงโกรธจัดและคำรามเสียงดัง

บูม!

พื้นดินระเบิด เกิดเป็นหลุมขนาดใหญ่ วัตถุสีแดงและขาวกระเด็นไปทั่วทุกทิศทาง ชุยซิงอี้ถูกตัดเป็นสองท่อน ถูกชูซุนต่อยเข้าที่ศีรษะและเสียชีวิตทันที

จักรพรรดิมนุษย์มีพลังชีวิตที่ดื้อรั้นอย่างเหลือเชื่อ ตัวอย่างเช่น ชุยซิงอี้ แม้ร่างกายจะถูกทำลายและเอวถูกตัดขาดเป็นสองท่อน แต่ก็ยังคงมีชีวิตอยู่ อย่างไรก็ตาม เมื่อศีรษะของเขาถูกระเบิดขาด เขาก็ตายไปโดยสิ้นเชิง

ทุกคนต่างหวาดกลัวและถอนหายใจอย่างเศร้าสร้อย จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ได้สิ้นพระชนม์อย่างน่าเศร้าเช่นนี้

เกออิงเทียนและอู๋หมิงคลุ้มคลั่ง เมื่อทั้งสองร่วมมือกันโจมตี ชูซุนจึงสังหารชุยซิงอี้ ซึ่งเป็นการดูหมิ่นอย่างโจ่งแจ้ง

บูม!

อากาศพลุ่งพล่านและทั้งสองก็พุ่งเข้าใส่ชูซุนราวกับสัตว์ร้ายที่คลุ้มคลั่ง

ชูซุนมองทั้งสองด้วยท่าทีเฉยเมย จากนั้นก็หันหลังกลับอย่างใจเย็นและชกออกไป ปล่อยพลังสีม่วงออกมาอย่างรุนแรง

“พวก! ช่วยผมด้วย…” ฉินจือเฉิงตกใจจนกรีดร้องออกมาด้วยความหวาดกลัว

ในขณะเดียวกัน เขาก็หมุนเวียนพลังภายในและปล่อยมันออกไปอย่างไม่เป็นระเบียบใส่กลุ่มเมฆพลังงานสีม่วงที่กำลังเข้ามาใกล้

บูม!

ได้ยินเสียงระเบิดดังสนั่น ตามมาด้วยเลือดที่กระเซ็นไปทั่ว

ฉินจือเฉิงผู้เคยภาคภูมิใจถูกทำลายล้างอย่างสิ้นเชิงด้วยหมัดเดียว

พวกเขาทุกคนต่างหวาดกลัว ตกใจ และหัวใจเต้นแรง

ในขณะนั้น เกออิงเทียนและอู๋หมิงได้ผนึกกำลังเข้าโจมตี

เงาของดาบนั้นน่าสะพรึงกลัว กระบองขนาดใหญ่คำราม และแรงปะทะนั้นรุนแรงจนเกินรับไหว

ชูซุนถอยหลังไปหนึ่งก้าว และในขณะที่เขาถอยหลังนั้น วัตถุคล้ายไม้เท้าสีทองยาวประมาณสี่หรือห้าเมตรก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา มันดูคล้ายไม้เบสบอล เป็นสีทองทั้งหมด และมีแสงสีทองเจิดจ้าเปล่งออกมาจากตัวมัน

เรียก!

ชูซุนเหวี่ยงไม้เท้าทองคำ ทำให้เกิดระเบิดกลางอากาศและแสงสีทองสาดส่องออกมา

เสียงโลหะ!

กระบองทองคำฟาดใส่ดาบใหญ่ที่ฟาดลงมาจากด้านบนด้วยแรงมหาศาล ทำให้เกิดประกายไฟและพลังงานอันน่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายออกไป

เกออิงเทียนพร้อมกับมีดของเขาถูกเหวี่ยงกระเด็นไปในอากาศหลังจากถูกโจมตี

เสียงโลหะ!

ชูซุนเหวี่ยงอาวุธอีกครั้ง ฟาดไปที่กระบองที่พุ่งเข้ามาด้วยท่าทางเรียบง่าย ไม่ซับซ้อน เสียงกระทบที่ทื่อๆ ดังก้องราวกับฟ้าร้อง ดังสนั่นหวั่นไหว

อู๋หมิงคำรามและพุ่งถอยหลังไปชนหินขนาดใหญ่ที่มีความกว้างกว่าสิบเมตรจนพังยับเยิน

เกออิงเทียนและอู๋หมิงส่ายหัว สีหน้าบิดเบี้ยว พวกเขามองหน้ากันด้วยสีหน้าจริงจัง

เกออิงเทียนกำดาบใหญ่แน่นขึ้น เลือดไหลซึมลงมาจากด้ามดาบ เขาได้รับบาดเจ็บ บาดแผลนั้นทำให้มือของเขาแตก

อาการบาดเจ็บของอู๋หมิงก็ไม่ดีขึ้นมากนัก กระดูกนิ้วมือข้างขวาของเขาผิดรูป และนิ้วหัวแม่มือกับนิ้วชี้หัก เลือดไหลออกมาอย่างมาก

ชูซุนจ้องมองไม้เท้าสีทองที่อยู่ในมือ ขณะที่ริมฝีปากหล่อเหลาของเขาขยับเล็กน้อย

นี่คือกระดูกก้นกบของมังกรตัวแรก

ถ้าอ้าวหวงรู้ว่าเขาใช้กระดูกก้นกบของพ่อเป็นอาวุธ ฉันสงสัยว่าเขาจะกลัวตายหรือเปล่า

ห้ามใช้สิ่งของนี้ในสถานที่ที่มีอ่าวหวงอยู่เด็ดขาด

สายตาของชูซุนเหลือบไปด้านข้าง จากนั้นเขาก็ขยับตัวเช่นกัน พร้อมกับเหวี่ยงกระบองทองคำใส่พวกเขาทั้งสอง

กระดูกมังกรโบราณเปล่งประกายสีทอง แรงกดดันที่มองไม่เห็นทำให้หัวใจสั่นสะเทือน มันทำลายไม่ได้และควบคุมได้ง่ายเกินไป

โผล่!

เกออิงเทียนคำรามและยกดาบใหญ่ขึ้นเพื่อปัดป้องการโจมตี แต่แรงกระแทกจากกระบองทำให้ดาบแตกเป็นรอยร้าวไปทั่วทั้งเล่ม

โผล่!

การฟาดฟันครั้งที่สองทำให้ดาบใหญ่แตกเป็นเสี่ยงๆ เศษดาบกระเด็นไปทั่ว เกออิงเทียนกรีดร้องขณะที่ถูกเหวี่ยงลอยขึ้นไปในอากาศ แขนทั้งสองข้างหักจากการกระแทก

ชูซุนแทบจะคลุ้มคลั่ง เหวี่ยงไม้เท้าขนาดมหึมาของเขาเป็นวงกว้างด้วยแรงที่ไม่อาจหยุดยั้งได้

ตี!

เสียงตุบทุ้มต่ำนั้นทำให้ทุกคนขนลุกซู่ไปทั้งตัว

อู๋หมิงคำรามซ้ำๆ ขณะที่ถูกเหวี่ยงขึ้นไปในอากาศ รอยแตกปรากฏขึ้นบนกระบองขนาดใหญ่ที่เขาถืออยู่ในมือ และมันจะแตกเป็นเสี่ยงๆ หากถูกโจมตีอีกครั้ง

ร่างของชูซุนปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็วขณะไล่ตามเกออิงเทียน โดยวิ่งไปได้ไกลถึงร้อยเมตรในพริบตา ก่อนจะเหวี่ยงไม้เท้าขนาดใหญ่ของเขาออกไป

โผล่!

กลุ่มหมอกเลือดพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า พร้อมกับเสียงกรีดร้องแหลมคมของเกออิงเทียน

ชูซุนใช้ไม้เท้าทุบขาของเขาจนแหลกละเอียด

“โอ้พระเจ้า…”

อู๋หมิงร้องออกมาด้วยเสียงที่แปลกประหลาดและหวาดกลัว เขาโยนกระบองลงพื้น หันหลังกลับ และวิ่งหนีไปอย่างรวดเร็วราวกับสุนัขบ้า หายสาบสูญไปในป่าทึบในพริบตา

ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นต่างตกตะลึง จักรพรรดิมนุษย์…หนีไปแล้วหรือ?

โดยเฉพาะชายชราจากป้อมเทียนหลงนั้นถึงกับตกตะลึงอยู่พักใหญ่ก่อนจะร้องไห้โฮออกมาและตะโกนว่า “อู๋หมิง ฉันจะไปข่มขืนแม่แก!”

จากนั้นกลุ่มพลังงานสีม่วงก็ปรากฏขึ้นอย่างฉับพลันและพุ่งออกมา ชายชราคำรามและแปลงร่างเป็นกลุ่มหมอกเลือด

โผล่!

เสียงระเบิดดังขึ้นอีกครั้งจากระยะไกล เลือดกระเซ็นพวยพุ่งขึ้นมา ครึ่งหนึ่งของร่างกายของเกออิงเทียนถูกชูซุนฉีกเป็นชิ้นๆ

ในที่สุด จักรพรรดิมนุษย์ผู้ยิ่งใหญ่ก็ถูกลดทอนจนเหลือเพียงละอองเลือดด้วยไม้เท้าทองคำของชูซุน ซึ่งเป็นเชื้อเพลิงบำรุงผืนดิน