The Immortal Emperor Returns จักรพรรดิอมตะหวนคืน - บทที่ 246 แผนการสมคบคิด!

บทที่ 246 แผนการสมคบคิด!

รัศมีสีดำปกคลุมภูเขา ทำให้ภูเขาดูราวกับสวมเสื้อคลุมสีดำ มอบรูปลักษณ์ที่ลึกลับและน่าเกรงขาม

คุณกำลังมองหาความตายอยู่หรือเปล่า?

มีคนตะโกนอย่างโกรธจัดมาจากฝูงชน

“น้ำเสียงของคุณดังกว่าโรคเท้าของนักกีฬาอีก ไม่รู้เหมือนกันว่าใครเป็นคนก่อเรื่อง ออกไปซะ!”

“นี่มันเรื่องเหลือเชื่อ! ฆ่าพวกมันซะ!”

บางคนเริ่มต่อสู้กันเองเพื่อแย่งชิงตำแหน่งที่ได้เปรียบ

คิ้วของชูซุนขมวดเข้าหากันมากขึ้นเรื่อยๆ และความไม่สบายใจของเขาก็เพิ่มมากขึ้น

สีหน้าของจิ่วหยูแสดงออกถึงความเคร่งขรึมเช่นกัน

ในเวลานั้น เกิดการสู้รบขึ้นในหลายพื้นที่ โดยทั้งหมดล้วนเป็นไปเพื่อรุกคืบเข้าใกล้ภูเขาให้มากที่สุด

บูม!

ทันใดนั้น ภูเขาทั้งลูกก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

“ดูสิ การแสดงแสงสีหายไปแล้ว!” มีคนตะโกนขึ้น

เมื่อการต่อสู้ยุติลง ทุกคนก็รีบวิ่งไปยังเชิงเขา

ลำแสงสามสีที่สาดส่องบนเนินเขานั้นเจิดจรัส เชื่อมต่อท้องฟ้าและพื้นดิน งดงามและน่าตื่นตาตื่นใจ

“ท่านเจ้าเมือง เราควรทำอย่างไรดี?” หยานฉงถาม

ชูซุนครุ่นคิดว่า: ม่านแสงนั้นหายไปได้อย่างไรโดยไม่มีเหตุผล? เขาสัมผัสได้ถึงออร่าที่ผิดปกติ

“ฉันคิดว่ากำลังจะมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น เราอย่าไปยุ่งเกี่ยวดีกว่า” เสียงใสๆ ของจิ่วหยูดังขึ้น

ดวงตาของชูซุนเป็นประกาย หากเขาเตือนคนอื่นๆ ตอนนี้ว่ามีเรื่องแปลกๆ เกิดขึ้นที่นั่น คงไม่มีใครเชื่อเขาแน่

“รอตรงนี้ก่อนนะ เดี๋ยวฉันจะขึ้นไปดูให้” ชูซุนกล่าว

หลังจากพูดจบ เขาก็ทำท่าทางอย่างรวดเร็วแล้วมุ่งหน้าไปยังยอดเขา

หยานฉงและเพื่อนร่วมทางอีกสองคนสบตากัน และทำได้เพียงรออยู่ตรงนั้น

“เจ้ามาทำอะไรที่นี่ กลับไปซะ” ชูซุนกล่าวอย่างเด็ดขาด และจิ่วโย่วก็เดินตามเขาไป

จิ่วโย่วกระพริบตาคู่สวยของเขา ดูน่ารักอย่างเหลือเชื่อ แต่ชูซุนยังคงนิ่งเฉย อุ้มเขาขึ้นแล้วโยนลงจากภูเขา

จิ่วโย่วแข็งแกร่งมาก แต่ก็ยังด้อยกว่าชูซุนมาก และถูกโยนไปอยู่ในที่ที่เหยียนฉงและคนอื่นๆ อยู่

แม้ว่าโอกาสนั้นจะไม่เหมาะสมนัก แต่เหยียนชงและอีกสองคนก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้

ใบหน้าบึ้งตึงของจิ่วโย่วเปลี่ยนเป็นเย็นชา เธอเหลือบมองพวกเขาแล้วพูดว่า “อยากให้พวกเราซัดหน้าหรือไง?”

เอ่อ… ทั้งสามคนหยุดหัวเราะทันทีและแสร้งทำเป็นจริงจังขณะมองดูฝูงชนที่กำลังวิ่งไปยังเชิงเขา

นักศิลปะการต่อสู้จำนวนนับไม่ถ้วนแห่กันขึ้นไปบนเนินเขา ก่อตัวเป็นฝูงชนที่หนาแน่นและน่าเกรงขาม โชคดีที่ภูเขามีขนาดใหญ่พอ มิเช่นนั้นคงไม่สามารถรองรับผู้คนจำนวนมากขนาดนี้ได้

ในชั่วพริบตา ทุกคนยกเว้นเหยียนฉงและกลุ่มของเขาวิ่งขึ้นไปบนภูเขา

มีคนรีบไปถึงถ้ำที่ลำแสงสามสีพุ่งออกมา ถ้ำนั้นมีเส้นผ่านศูนย์กลางมากกว่าสิบเมตร และทางเข้าถูกซ่อนไว้ด้วยม่านแสงสีดำ

บางคนได้ทดสอบประสิทธิภาพของเกราะแสงสีดำ โดยเสี่ยงชีวิตของตนเอง การสัมผัสกับแสงนั้นถึงแก่ชีวิตได้

พวกเขาทั้งหมดจ้องมองไปที่ทางเข้าถ้ำอย่างใจจดใจจ่อ รอให้ม่านแสงจางหายไป เพื่อที่พวกเขาจะได้รีบเข้าไปแย่งชิงสมบัติล้ำค่าที่เชื่อกันว่ามีอยู่

หลังจากเวลาผ่านไปจนธูปไหม้หมด ก็มีเสียง “หึ่งๆ” ดังขึ้น และม่านแสงที่ปิดทางเข้าถ้ำก็หายไป

ต้นลูกแพร์สูงกว่าสิบเมตร สีทองอร่ามทั้งต้น ปรากฏขึ้นตรงหน้าเรา พร้อมลูกแพร์นับสิบลูกที่เปล่งประกายสีทองและแกว่งไหวเบาๆ บนกิ่งก้าน

“เป็นผลไม้หายาก รีบไปซื้อด่วน!”

“ผลไม้สุดพิเศษคือประตูสู่นิพพานของฉัน ผู้ที่กระทำการโดยประมาทจะต้องตาย”

ประตูแห่งนิพพานคืออะไร? มันคือขุมทรัพย์สำหรับผู้ทรงคุณธรรม รีบไปกันเลย!

เหล่ายอดฝีมือศิลปะการต่อสู้ต่างคลั่งไคล้ พวกเขาทุกคนรู้ถึงสรรพคุณของผลไม้แปลกประหลาดนั้น และมีข่าวลือแพร่สะพัดว่าการบริโภคมันจะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงที่เหลือเชื่อ

ลมหายใจ!

เลือดกระเซ็นไปทั่วเมื่อมีคนฟันนักรบที่ขวางทางพวกเขาขาดเป็นสองท่อน

หัวเราะ!

ศีรษะหลุดออกมาและกลิ้งไปไกล เลือดพุ่งกระฉูดสูงถึงหนึ่งเมตร

แสงวาบอันน่าสะพรึงกลัวปรากฏขึ้น เมื่อดาบยาวที่น่าเกรงขามเล่มหนึ่งฟาดเข้าที่ด้านหลังของชูซุน ดาบนั้นเป็นของปรมาจารย์ระดับเก้า ซึ่งมาเพราะชูซุนขวางทางอยู่

ชูซุนโกรธจัด และใช้มือโบกไปมาจนส่งเขาปลิวไปในอากาศ

“หลบไป!” ด้วยเสียงตะโกนดังลั่น ฝ่ามือข้างหนึ่งก็ฟาดออกไปตรงๆ ที่หน้าอกของชูซุน

สายตาของชูซุนเย็นชา นักรบคนก่อนหน้านี้โจมตีเขาเพราะเขาขวางทาง แต่คนนี้อยู่ตรงหน้าเขาอย่างชัดเจน กลับโจมตีเขาอย่างกะทันหัน

โผล่!

ชูซุนโจมตีคู่ต่อสู้ ทำให้คู่ต่อสู้กระเด็นกลายเป็นกลุ่มเลือด สร้างความตกใจให้กับเหล่านักสู้รอบข้างที่รีบวิ่งเข้ามาหลบหลีก

“บุก!” มีคนตะโกนขึ้นมา

“ผลไม้แปลกใหม่เหล่านี้จะช่วยให้ผู้คนเข้าถึงอาณาจักรจักรพรรดิมนุษย์ได้โดยตรง รีบไปเอาซะ!” เสียงแหบพร่าดังขึ้นเพื่อปลุกเร้าฝูงชน

ชูซุนมองไปยังทิศทางของเสียงและเห็นว่าบุคคลนั้นสวมเสื้อคลุมสีดำและใช้ผ้าสีดำปิดบังใบหน้า ทำให้ไม่สามารถมองเห็นใบหน้าได้

สำนักแยกวิญญาณ? เสื้อผ้าเหล่านี้คล้ายกับที่เหยียนอี้และคนอื่นๆ อธิบายว่าเป็นของสำนักแยกวิญญาณมากทีเดียว

นอกจากนี้ ยังเห็นได้ชัดว่าบุคคลนี้แค่ทำเป็นเรื่องใหญ่เท่านั้น ไม่ได้มีเจตนาจะแย่งชิงผลไม้แปลกใหม่เหล่านั้นแต่อย่างใด

ร่างของชูซุนเปล่งพลังงานสีม่วงออกมา ขับไล่ผู้คนรอบข้าง จากนั้นเขาก็พุ่งเข้าหาชายในชุดคลุมสีดำด้วยความตั้งใจจะจับตัวเขา อย่างไรก็ตาม ชายคนนั้นว่องไวผิดปกติและหันหลังหายตัวไปในฝูงชน

ชูซุนใช้สัมผัสศักดิ์สิทธิ์ของเขาและจ้องมองไปยังคู่ต่อสู้ แต่เหล่านักรบที่ล้อมรอบเขากลับคลุ้มคลั่ง เมื่อเห็นว่าชูซุนขวางทาง พวกเขาจึงโจมตีเขาโดยตรง ซึ่งทำให้ชูซุนโกรธจัดจนปล่อยหมัดออกมามากกว่าสิบหมัด ส่งผลให้นักรบมากกว่าสิบคนรอบตัวเขากระเด็นเป็นเลือดและกระเด็นถอยหลังไป

เมื่อเห็นความดุร้ายและพลังที่หาใครเทียบได้ยากของชูซุน เหล่านักรบที่ล้อมรอบเขาจึงรีบถอยหนี การได้ผลไม้ต่างถิ่นนั้นสำคัญ แต่ชีวิตของพวกเขานั้นสำคัญยิ่งกว่า

โดยไม่มีใครขวางทาง ชูซุนจึงไล่ตามชายชุดดำไป

ทันใดนั้น เสียงกรีดร้องสุดสยองก็ดังก้องไปทั่วท้องฟ้า นักรบทั้งหมดต่างล่าถอยไปพร้อมกัน

ชูซุนจ้องมอง ดวงตาของเขาหรี่ลงอย่างเฉียบคมทันที

กุม ตุม…!

หมอกเลือดพุ่งออกมาทีละลูกราวกับดอกไม้ไฟ และเหล่านักรบที่รีบเข้าไปในถ้ำเพื่อแย่งชิงผลไม้แปลกใหม่ก็ถูกฉีกเป็นชิ้นๆ

ในชั่วพริบตาเดียว นักศิลปะการต่อสู้หลายสิบคนก็เต็มไปด้วยเลือดในถ้ำ

นักรบที่ตามมาข้างหลังต่างหวาดกลัวและล่าถอยไปพร้อมๆ กัน ทำให้เกิดความโกลาหลในทันที

ในเวลาเดียวกันนั้น ก็มีเสียงหวีดดังขึ้น

พฟฟฟ…!

เสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวดังสนั่นมาจากฝูงชน

ชายสิบสองคนในชุดคลุมสีดำเข้าโจมตีพร้อมกัน โดยใช้ดาบและฝ่ามือฟาดฟัน สังหารนักศิลปะการต่อสู้ที่ล้อมรอบพวกเขาอย่างโหดเหี้ยม

ในชั่วพริบตาเดียว นักศิลปะการต่อสู้อีกหลายสิบคนก็เสียชีวิตอย่างน่าเศร้า

เหตุการณ์นี้ทำให้ทุกคนตกตะลึงและเกิดความตื่นตระหนก เหล่านักศิลปะการต่อสู้ที่ตกอยู่ในความตื่นตระหนกถึงกับลืมวิธีป้องกันตัวเอง

“ไอ้สัตว์ร้าย ฉันจะฆ่าแก”

มีคนคำรามและใช้ดาบฟันชายชุดดำที่ฆ่าเพื่อนของเขา

ชายในชุดคลุมสีดำฟาดด้วยฝ่ามือ พลังภายในอันน่าสะพรึงกลัวสั่นสะเทือนดาบยาวจนแตกเป็นเสี่ยงๆ นักศิลปะการต่อสู้ก็ถูกหมัดนั้นแทงเช่นกัน

จักรพรรดิมนุษย์?

ทุกคนต่างตกใจและโกรธแค้น ชายชุดดำเหล่านั้นที่เข้าโจมตีเป็นพวกจากอาณาจักรจักรพรรดิมนุษย์ พวกเขาปลดปล่อยพลังทั้งหมดและสังหารเหล่านักรบที่อยู่รอบตัวอย่างโหดเหี้ยมไร้ความปราณี

ในชั่วพริบตา เลือดก็ไหลทะลักออกมาเหมือนแม่น้ำ

สิ่งที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่านั้นก็คือ เลือดไม่ได้ซึมลงสู่พื้นดินหรือไหลลงมาจากภูเขา แต่กลับถูกดึงดูดด้วยพลังลึกลับและไหลเข้าไปในถ้ำ

“ฆ่า!”

ชายในชุดคลุมสีดำคำรามด้วยน้ำเสียงที่น่าสะพรึงกลัว ขณะปลดปล่อยพลังทั้งหมดในฐานะจักรพรรดิมนุษย์ สังหารเหล่านักรบที่ล้อมรอบตัวเขาไปทีละคน

“สำนักแยกวิญญาณ ท่านตั้งใจจะยั่วยุให้ประชาชนโกรธแค้นใช่หรือไม่?”

จักรพรรดิมนุษย์คำรามด้วยความโกรธแค้นขณะที่ทรงทอดพระเนตรเหล่าสาวกของพระองค์ถูกสังหารหมู่ และความโกรธของพระองค์ก็ปะทุขึ้นเมื่อทรงพุ่งเข้าใส่ชายในชุดคลุมสีดำ

มีจักรพรรดิมนุษย์อยู่จำนวนมากทีเดียว มากกว่าจำนวนชายที่สวมชุดคลุมสีดำเสียอีก

“ยังไม่ไปอีกเหรอ!” ชูซุนคำราม

เหล่านักศิลปะการต่อสู้ที่ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่งได้สติกลับคืนมาและวิ่งลงจากภูเขาไป

ชูซุนเห็นชายคนหนึ่งสวมเสื้อคลุมสีดำ จึงพุ่งเข้าใส่ และใช้หมัดอันทรงพลังชกสังหารเขาเสียชีวิต

บูม!

ด้วยเสียงระเบิดอันน่าสะพรึงกลัว ชายในชุดคลุมสีดำถูกชูซุนต่อยกระเด็นไปไกล ไอเป็นเลือดขณะตกลงไปในถ้ำ

“อ่า……”

จักรพรรดิผู้สวมชุดดำกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว ราวกับว่าเขาไปพบเจอกับบางสิ่งที่น่าสยดสยองเข้า ไม่กี่นาทีต่อมา เขาก็ระเบิดเป็นชิ้นๆ ท่ามกลางกลุ่มเลือดด้วยเสียงดังสนั่น

ฉากนี้จะทำให้แม้แต่จักรพรรดิผู้มีเมตตาที่สุดก็ยังขนลุก นับประสาอะไรกับปรมาจารย์ด้านศิลปะการต่อสู้ ในถ้ำนี้มีอะไรกันแน่?

ในขณะนั้นเอง เหล่านักศิลปะการต่อสู้ที่กำลังวิ่งลงมาจากภูเขาก็ร้องตะโกนด้วยความตกใจ

โดยที่พวกเขาไม่รู้ตัว ม่านแสงสีดำที่เคยปกคลุมภูเขาทั้งลูกได้ปรากฏขึ้นอีกครั้ง ปิดกั้นเส้นทางถอยของพวกเขา

ในชั่วพริบตา ความตื่นตระหนกก็เข้าครอบงำฝูงชน และเหล่านักศิลปะการต่อสู้ทั้งหมดก็ถูกความกลัวตายเข้าครอบงำ จนเสียหลักเหมือนมดในกระทะร้อน

“ชิชิ… หนีไม่พ้นหรอก รอความตายเอาเอง!” จักรพรรดิในชุดดำหัวเราะเยาะ เสียงของเขาน่ากลัวอย่างยิ่ง

“สำนักแยกวิญญาณ จงบอกความจริง แล้วข้าจะไว้ชีวิตพวกเจ้า!” มีคนตะโกนด้วยความโกรธ

“ชิชิ… ความจริงเหรอ? ความจริงก็คือพวกคุณทุกคนจะต้องตายที่นี่ในวันนี้ ฮ่าๆๆ…”

ชูซุนแผ่รัศมีแห่งความน่าสะพรึงกลัวและเจตนาฆ่าออกมาอย่างชัดเจน

อย่างนั้นหรือ? งั้นฉันให้คุณไปก่อนนะ

ชูซุนพุ่งเข้าใส่จักรพรรดิผู้สวมชุดดำโดยตรง ฟาดฟันด้วยพลังดุจสายลม ก่อให้เกิดเสียงคำรามดังกึกก้อง

โผล่!

จักรพรรดิผู้สวมชุดดำ ซึ่งเป็นเป้าหมายของชูซุน พยายามป้องกันตัวเองอย่างสุดความสามารถ แต่ก็ยังถูกชกเข้าที่หน้าจนไอเป็นเลือดและกระดูกแขนทั้งสองข้างหัก

“อ่า…” จักรพรรดิผู้สวมชุดดำกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ร่างของเขาปลิวไปข้างหลังราวกับว่าวที่สายขาด ร้องออกมาด้วยความหวาดกลัวว่า “เจ้าเป็นใคร?”

“คนที่ฆ่าเจ้า” เสียงของชูซุนเย็นชาขณะที่เขาทำท่าทางเสกคาถาด้วยมือ

บูม!

ความว่างเปล่าสั่นสะเทือน พายุเฮอริเคนคำราม และบรรยากาศโบราณอันรกร้างแผ่กระจายออกไป ขณะที่เสาหินสูงตระหง่านน่าสะพรึงกลัวล้มลงด้วยแรงมหาศาลอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

นิ้วปราบปีศาจ: สี่นิ้วเขย่าฟ้า!

บูม!

เสียงระเบิดอันน่าสะพรึงกลัวสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งภูเขา และจักรพรรดิผู้สวมชุดดำก็กลายเป็นกลุ่มเลือดพร้อมกับเสียง “ปัง” ดังสนั่น

ทุกคนต่างตกตะลึง มันทรงพลังเกินไป สามารถสังหารราชาแห่งนักฆ่าได้ในทันที

จักรพรรดิมนุษย์จ้องมองชูซุน ดวงตาของเขากะพริบถี่ๆ หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เขาก็หรี่ตาลงและอุทานว่า “สหายเต๋า ท่านคือจอมมารชูหรือ?”

ชูซุนกำหมัดแน่นแล้วพูดว่า “ถูกต้องแล้ว”

สถานการณ์เริ่มวุ่นวาย ชื่อของจอมมารชูเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวาง แต่หลายคนเคยได้ยินชื่อเขาเท่านั้น และไม่เคยเห็นเขาตัวจริงมาก่อน

“ข้าพเจ้าชื่อซู่ฉุน มาจากวังฟู่หลัว”

“สำนักเฉียนคุน ว่านซีหยุน”

“สำนักดาบวิญญาณ พันองศา”

“…”

นอกจากจักรพรรดิที่ทรงฉลองพระองค์สีดำแล้ว คนอื่นๆ ก็มากันครบทุกคน

ชูซุนกำหมัดแน่นเพื่อทักทายและกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ทุกคน สิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้เป็นแผนการของสำนักแยกวิญญาณ ถ้ำแห่งนี้มีบางสิ่งที่น่ากลัวอย่างแน่นอน หวังว่าพวกเราจะร่วมมือกันเพื่อหนีออกไป”

“ดีมาก สำนักดาบวิญญาณของเราพร้อมที่จะร่วมรบเคียงข้างราชาชู สังหารเหล่าภูตผีและอสูรกายของสำนักแยกวิญญาณ และสร้างร่องรอยเลือดนองให้ทั่ว”

“นับเป็นเกียรติอย่างยิ่งสำหรับสำนักเฉียนคุนของเราที่ได้ร่วมรบเคียงข้างจอมมารชู”

คนอื่นๆ ก็ทำตามแบบอย่างของเขา

เมื่อเคยได้ยินชื่อเสียงของชูซุนมาก่อน และได้เห็นเขาด้วยตาตัวเองแล้ว ไม่มีใครโง่พอที่จะปฏิเสธพันธมิตรที่ทรงพลังอย่างชูซุนได้

“ตกลง ขอบคุณอีกครั้งสำหรับความช่วยเหลือของคุณ” สายตาของเธอเย็นชาขณะกวาดมองสมาชิกของสำนักแยกวิญญาณ “ถ้าอย่างนั้น เรามาฆ่าเหล่าตัวร้ายไร้ค่าของสำนักแยกวิญญาณเหล่านั้นให้หมดกันเถอะ”

สำนักแยกวิญญาณส่งจักรพรรดิมนุษย์ระดับหนึ่งมาทั้งหมดสิบห้าคน สองคนถูกชูซุนสังหาร ตอนนี้เหลืออยู่สิบสามคน รวมตัวกันอยู่

พวกเขาระมัดระวังตัวอย่างมาก ราวกับกำลังเผชิญหน้ากับศัตรูที่น่าเกรงขาม พวกเขาคงเคยได้ยินชื่อเสียงของชูซุนมาบ้างแล้ว เขาเป็นบุคคลที่โหดเหี้ยมและมีชื่อเสียงฉาวโฉ่ และพวกเขาไม่อาจประมาทได้เลย

ร่างกายของชูซุนเต็มไปด้วยพลังสีม่วง และพลังปราณสีม่วงดั้งเดิมอันทรงพลังก็พุ่งพล่านออกมา เขาอ้าปากจะพูด แต่ก่อนที่เขาจะเอ่ยคำว่า “ฆ่า” ภูเขาทั้งลูกก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

คำราม……!

เสียงคำรามอันน่าสะพรึงกลัวดังสนั่นออกมาจากถ้ำ ราวกับสัตว์ร้ายยุคดึกดำบรรพ์กำลังตื่นขึ้น พลังงานสีดำมหาศาลปะทุออกมาจากถ้ำ และกลิ่นเลือดสีแดงฉานชวนขนลุกแผ่กระจายไปทั่ว ทำให้เลือดเย็นยะเยือก

สมาชิกของสำนักแยกวิญญาณคุกเข่าและก้มกราบลงกับพื้น พร้อมตะโกนพร้อมกันไปยังถ้ำว่า “ทายาทตระกูลหวู่ ยินดีต้อนรับบรรพบุรุษของเราผู้หลุดพ้นจากความทุกข์ยาก”

ชูซุนจ้องมอง ออร่าที่แผ่ออกมาจากถ้ำทำให้เขารู้สึกราวกับเลือดเดือดพล่าน