The Lord’s Empire - บทที่ 974: นิกายพุทธ

อาณาจักรมาร์ควิสระดับ 10 หรือประมาณนั้นแล้ว และการทำลายล้างกลุ่มอำนาจจีนที่เหลือก็ไม่ใช่เรื่องยากเลย

ขณะนี้อาณาจักรฉินมีประชากร 14 พันล้านคนและทหาร 1.4 พันล้านคน ซึ่งหมายความว่าอาณาจักรฉินสามารถมีตราประทับแม่ทัพระดับพื้นฐาน 14,000 อัน ตราประทับแม่ทัพระดับกลาง 1,400 อัน ตราประทับแม่ทัพระดับสูง 140 อัน และตราประทับขุนนาง 14 อัน

นอกจากนี้ยังมีมหานคร 22,000 แห่ง และเมือง 4,521 แห่ง ในเวลาเดียวกัน ก็ยังมีมังกรบินและผู้บัญชาการวิญญาณศพจำนวนนับไม่ถ้วนที่หลอมรวมกับตราประทับเจ้าเมืองอีกด้วย

ทั้งหมดนี้รวมกันแล้วเป็นพลังที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง อย่างไรก็ตาม เนื่องจากสถานการณ์ภายในแคว้นต้าฉินยังไม่มั่นคง จ้าวฟู่จึงไม่ต้องการลงมือใดๆ หลังจากกวาดล้างทุกภูมิภาคได้หมดแล้ว ความแข็งแกร่งโดยรวมของแคว้นต้าฉินจะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล ทำให้การยึดครองส่วนที่เหลือของจีนง่ายขึ้นมาก

จากการสืบสวนของกลุ่มต่างๆ ในจีน พวกเขาเข้าใจเป้าหมายของมหาราชวงศ์ฉิน แน่นอนว่าพวกเขาไม่ต้องการให้มหาราชวงศ์ฉินสามารถสร้างรากฐานที่มั่นคงและพัฒนาได้อย่างต่อเนื่อง มิเช่นนั้น พวกเขาจะต้องพ่ายแพ้

ด้วยเหตุนี้ พวกเขาจึงต้องลงมือทำเดี๋ยวนี้ มิเช่นนั้น พวกเขาก็ทำได้เพียงรอความตายเท่านั้น

จ้าวฟู่ไปที่ศาลาว่าการและนำตราประทับจักรพรรดิมา เนื่องจากตราประทับจักรพรรดิอยู่กับต้าฉินมานานแล้ว ยอมรับเขา และดูดซับชะตาของต้าฉินไว้มาก จึงไม่แสดงการต่อต้านใดๆ ดังนั้น เขาจึงสามารถหลอมมันได้โดยตรงโดยไม่ต้องยุ่งยากมากนัก

การปรับปรุงอาวุธประจำตระกูลจะเป็นการโจมตีอย่างรุนแรงต่อจีนส่วนที่เหลือ มันเป็นการโจมตีต่อสายเลือดของพวกเขา ในขณะที่ต้าฉินจะได้รับอาวุธประจำตระกูลเพิ่มเติม ทำให้พลังแห่งสายเลือดของพวกเขายิ่งแข็งแกร่งขึ้น

เดิมที จ้าวฟู่ไม่ต้องการทำเช่นนี้ เพราะการปรับปรุงอาวุธประจำตระกูลจะส่งผลกระทบอย่างมากต่อจีนทั้งหมด เมื่อพิจารณาว่าต้าฉินเป็นส่วนหนึ่งของจีน และเขาสามารถใช้ตราประทับของจักรพรรดิได้อยู่แล้ว จ้าวฟู่จึงลังเลที่จะทำเช่นนี้มาโดยตลอด

อย่างไรก็ตาม จ้าวฟู่ไม่ได้แสดงความเมตตาอีกต่อไป เพราะเขากำลังจะรวมจีนทั้งหมดให้เป็นหนึ่งเดียว ในบรรดาโลกมากมายนับไม่ถ้วน โลกมนุษย์ของพวกเขายังค่อนข้างอ่อนแอ เผ่าเกล็ดปลาเพิ่งบุกเข้ามา และในอนาคต โลกปีศาจดำหรือโลกหญ้าอาจบุกเข้ามาอีกก็ได้

มีเพียงอำนาจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่านั้นที่จะทำให้พวกเขาปลอดภัย ยิ่งไปกว่านั้น เนื่องจากราชวงศ์ฉินเป็นส่วนหนึ่งของจีน การกระทำดังกล่าวจึงไม่ได้เป็นการทำลายจีน แต่เป็นการรวมจีนให้เป็นหนึ่งเดียวอีกครั้ง

จ้าวฟู่รวบรวมขุนพลทั้งสิบของเขา ไปยังค่ายหลอมสวรรค์และโลก และเริ่มเปิดใช้งานค่ายหลอมนั้น

บูม!

เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว ขณะที่เสาแสงสีรุ้งพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ทำให้เมฆหมุนวน และท้องฟ้ากับพื้นดินมืดสลัวลง ดูเหมือนว่าโชคชะตาแห่งสวรรค์และโลกจะถูกควบคุมโดยพลังลึกลับ และรวมตัวกันอย่างบ้าคลั่ง ส่งผลให้เกิดพายุรุนแรง

ในขณะนั้น ทุกคนในประเทศจีนหยุดสิ่งที่กำลังทำอยู่ เพราะพวกเขาเริ่มรู้สึกใจสั่น ขนลุกซู่ไปทั้งตัวราวกับกำลังเผชิญกับวิกฤต

“เกิดอะไรขึ้น?” ผู้เล่นชาวจีนทุกคนเริ่มรู้สึกตื่นตระหนก ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ใบหน้าของผู้ใช้พลังพิเศษและผู้มีพลังจิตกลับซีดเผือด เพราะพวกเขารู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้น – ความรู้สึกนี้มาจากสายเลือดของพวกเขา

มีเพียงสิ่งสำคัญอย่างยิ่งต่อจีนเท่านั้นที่กำลังตกอยู่ในอันตราย ซึ่งจะทำให้ผู้เล่นชาวจีนทุกคนรู้สึกแบบนี้ได้ สิ่งนั้นก็คือ อาวุธประจำตระกูลของจีนอย่างไม่ต้องสงสัย

คลังอาวุธของตระกูลต่างๆ ในประเทศจีนอยู่ในมือของต้าฉิน และเนื่องจากต้าฉินไม่ได้ตกอยู่ในอันตรายใดๆ แล้วทำไมคลังอาวุธของตระกูลต่างๆ จึงตกอยู่ในอันตราย? ความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียวคือ ต้าฉินกำลังทำอะไรบางอย่างกับคลังอาวุธของตระกูลเหล่านั้น

เมื่อนึกถึงเรื่องที่ราชวงศ์ฉินได้ยึดเอาอาวุธประจำตระกูลของอินเดียมาเป็นของตนเอง สีหน้าของผู้คนมากมายก็เปลี่ยนไป – ราชวงศ์ฉินกำลังทำลายมรดกบรรพบุรุษของตน!

ไม่มีใครคาดคิดว่าต้าฉินจะทำสิ่งที่กบฏและไม่กตัญญูเช่นนี้ มันบ้าไปแล้ว นั่นคืออาวุธประจำตระกูลของจีน สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับชาวจีนทุกคน เขากลับกำลังปรับปรุงมันเพื่อยึดมาเป็นของตนเอง

สิ่งนี้จะสร้างความเสียหายอย่างร้ายแรงต่อประเทศจีนทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นบุคคลหรือกลุ่มชนทั้งหมด พวกเขาจะสูญเสียพลังแห่งโชคชะตาไปเป็นจำนวนมาก และสายเลือดของพวกเขาก็จะได้รับผลกระทบอย่างหนัก ส่งผลให้ความแข็งแกร่งโดยรวมของจีนอ่อนแอลงอย่างมาก

แน่นอนว่าเรื่องนี้จะไม่มีผลกระทบต่อราชวงศ์ฉิน แต่ประเทศอื่นๆ จะได้รับความเสียหายอย่างมาก ชาวจีนเกือบทั้งหมดต่างโกรธแค้น ใครจะไม่โกรธได้เมื่อผลประโยชน์ของตนถูกทำลายในลักษณะเช่นนี้?

ชาวจีนทั้งหมดเริ่มประณามต้าฉิน วิพากษ์วิจารณ์ต้าฉินที่กระทำการกบฏและอื้อฉาว พวกเขาโกรธแค้นถึงขั้นอยากฉีกต้าฉินเป็นชิ้นๆ โดยกล่าวว่าต้าฉินเห็นแก่ตัวและชั่วร้าย และทายาทของต้าฉินไม่สมควรที่จะถูกเรียกว่าชาวจีน

การกระทำของต้าฉินเกือบทำให้ทุกคนระเบิดด้วยความโกรธ หากมีการลงคะแนนเพื่อทำลายต้าฉิน ผลการลงคะแนนคงเป็นเอกฉันท์

สีหน้าของบรรดาผู้คนจากสำนักคิดร้อยสำนักนั้นดูเคร่งขรึมเป็นอย่างยิ่ง เพราะพวกเขาเองก็จะได้รับผลกระทบอย่างมากเช่นกัน อย่างไรก็ตาม อีกฝ่ายหนึ่งคือมหาฉิน พวกเขากำลังจะรวมแผ่นดินภาคกลางทั้งหมดเข้าด้วยกัน และหากพวกเขาต่อต้าน เมื่อมหาฉินประสบความสำเร็จแล้ว พวกเขาจะเป็นอย่างไร? พวกเขาอาจถูกสังหารหมู่ทั้งหมดก็เป็นได้

ผู้ที่ตกใจและหวาดกลัวที่สุดคือเหล่าทายาทราชวงศ์ หากอาวุธประจำตระกูลได้รับการพัฒนาให้ดียิ่งขึ้น ชะตากรรมของพวกเขาจะลดลงอย่างมาก และพลังของสายเลือดก็จะอ่อนแอลงอย่างมาก ความแข็งแกร่งโดยรวมของพวกเขาจะลดลงอย่างมาก และพวกเขากำลังจะเข้าสู่การต่อสู้

“เราต้องหยุดยั้งต้าฉิน!” เมื่อนึกถึงผลที่ตามมาอันน่าสะพรึงกลัว สีหน้าของผู้คนมากมายก็เปลี่ยนไปอย่างน่าเวทนา พวกเขาไม่ลังเลและมุ่งมั่นที่จะหยุดยั้งต้าฉิน เพราะคลังอาวุธของตระกูลมีความสำคัญต่อจีนมากเกินไป

อย่างไรก็ตาม พวกเขาจะหยุดยั้งราชวงศ์ฉินได้อย่างไร? ในเมื่ออาวุธประจำตระกูลเป็นของจีนทั้งหมดและบรรจุชะตากรรมของจีนไว้ การที่จะหยุดยั้งมันได้นั้น มีเพียงจีนทั้งหมดร่วมมือกันเท่านั้น

ทุกฝ่ายในจีนต่างเรียกร้องให้ทุกคนต่อต้านราชวงศ์ฉินและหยุดยั้งไม่ให้ราชวงศ์ฉินประสบความสำเร็จ หากพวกเขาไม่ต้องการอยู่ภายใต้การปกครองแบบเผด็จการของราชวงศ์ฉิน ไม่ต้องการเสียภรรยาและลูกสาว หรือไม่ต้องการให้จีนล่มสลาย พวกเขาก็ต้องต่อสู้กลับ

หลังจากเหตุการณ์การรุกรานโลกแห่งเกล็ดปลา แทบทุกคนต่างแสดงความไม่พอใจต่อต้าฉิน หากไม่ถึงขั้นโกรธแค้น การกระทำที่หยิ่งผยองของต้าฉินที่ไม่ยอมแม้แต่จะอธิบายใดๆ ยิ่งทำให้พวกเขาเดือดดาลมากขึ้นไปอีก

เมื่อก่อนนั้น มีคนไม่มากนักที่อยากเข้าไปเกี่ยวข้อง เพราะถึงแม้ต้าฉินจะไม่ได้ทำสิ่งต่างๆ ในทางที่ดี แต่ทุกคนก็ปลอดภัย ดังนั้นพวกเขาจึงไม่อยากตำหนิต้าฉิน อย่างไรก็ตาม ตอนนี้สถานการณ์แตกต่างออกไป ต้าฉินกำลังทำร้ายผลประโยชน์ของพวกเขาโดยตรง

พวกเขาจะอดทนต่อไปได้อย่างไร? ด้วยช่องทางการเคลื่อนย้ายมวลสาร ข่าวจึงแพร่กระจายอย่างรวดเร็วอย่างเหลือเชื่อ และเมื่อกลุ่มต่างๆ ในจีนเรียกร้องให้ทุกคนรวมเป็นหนึ่งเดียว ผู้คนจำนวนมากจึงตัดสินใจต่อต้านมหาราชวงศ์ฉิน

กลุ่มฝ่ายจีนยังได้ชักชวนนิกายและสำนักคิดบางแห่งที่ไม่พอใจกับราชวงศ์ฉินให้เข้าร่วมด้วย เช่น ลัทธิขงจื๊อ ลัทธิโมฮิสต์ และนิกายพุทธ การเข้าร่วมของกลุ่มเหล่านี้ทำให้ฝ่ายจีนมีวิธีการรับมือกับราชวงศ์ฉินได้มากขึ้น