True Martial World พิภพเทพยุทธ์ - ตอนที่ 1742

1742 – จุดสิ้นสุดของการต่อสู้

เทพบรรพชนคำราม เขาไม่รู้ว่ามันผ่านไปกี่ปีแล้วตั้งแต่ที่เขาได้
รับบาดเจ็บสาหัสครั้งสุดท้าย

ร่างกายของอื้อวิ๋นบินถอยหลัง ในขณะนั้นเขาไม่จำเป็นต้องดูด
ซับพลังงานของสวรรค์แห่งความโกลาหลอีกต่อไป ร่างกายของ
เขาอยู่ในจุดสูงสุดของเต๋าแห่งการต่อสู้แล้ว

เพียงแค่ยืนอยู่ที่นั่นอื้อวิ๋นก็สามารถควบคุมพลังทั้งหมดของ
สวรรค์แห่งความโกลาหลได้อย่างง่ายดาย หากเทพบรรพชน
ต้องการโจมตีอื้อวิ๋นก็เท่ากับโจมตีสวรรค์แห่งความโกลาหล
ทั้งหมด

เพื่อที่จะฆ่าอื้อวิ๋นเขาจำเป็นต้องทำลายสวรรค์แห่งความ
โกลาหล เรื่องนี้ต่อให้เขามีพลังอยู่ในจุดสูงสุดก็แทบจะเป็นไป
ไม่ได้ ในตอนนี้เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสโอกาสนั้นแน่นอนว่าจะ
ไม่มีทางเกิดขึ้น!

“เจ้าได้หลอมรวมกับ … เต๋าสวรรค์ของสวรรค์แห่งความโกลาหล
แล้วหรือยัง?”

เทพบรรพชนที่บาดเจ็บสาหัสไม่สามารถมองออกได้จริงๆว่าอี้
อวิ๋นรวมตัวกับเต๋าสวรรค์แล้วหรือยัง

อื้อวิ้นยกมือขึ้นอย่างนุ่มนวลขณะที่กฎแห่งต้นกำเนิดนับไม่ถ้วน
รวมตัวกันเข้ากลายเป็นกระบี่ขนาดเล็กเล่มหนึ่ง

“วิวัฒนาการของเต๋าสวรรค์ไม่สิ้นสุด การสร้างและการทำลายใช้
แทนกันได้ เกิดเป็นวงกลมที่สมบูรณ์ ไม่ว่าจะเป็นชีวิตหรือ
จักรวาล พวกมันมีการก่อตัว การดำรงอยู่ การแตกสลาย และ
ความว่างเปล่า

เจ้าต้องการกลืนกินเต๋าสวรรค์และเปลี่ยนชะตากรรมของ
จักรวาล เจ้าต้องการเพิ่มพลังให้ตัวเองด้วยการเริ่มต้นการตาย
ของคนนับล้าน ดังนั้นเจ้าจึงถูกลิขิตให้ถูกเต๋าสวรรค์ทอดทิ้ง

ตัวข้านั้นไม่เหมือนกับเจ้า ตัวข้าไม่ได้ต้องการหลอมรวมกับเต๋า
สวรรค์แห่งความโกลาหล แต่เต๋าสวรรค์แห่งความโกลาหลเป็น
คนเลือกข้าด้วยตัวเอง”

เหตุผลที่อื้อวิ๋นสามารถยืมพลังวิญญาณของสวรรค์แห่งความ
โกลาหลเพื่อหลอมรวมกับเต๋าสวรรค์ของสวรรค์แห่งความ
โกลาหลได้อย่างรวดเร็วไม่เพียงเพราะเมล็ดของจักรวาลทั้ง
สามเท่านั้น

ตรงกันข้ามการสกัดมากเกินไปของเทพบรรพชนทำให้สวรรค์
แห่งความโกลาหลไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากพึ่งพาการ
ช่วยเหลือของอื้อวิ๋น

พลังงานที่ถูกเทพบรรพชนขโมยไปถูกฉีดเข้าไปในร่างกายของ
อื้อวินโดยไม่มีข้อแม้ใดๆ

จากเหตุการณ์ที่พลิกผันนี้ การต่อสู้ของอื้อวิ่นกับเทพบรรพชน
จึงพลิกกลับโดยสิ้นเชิง!

“สวรรค์แห่งความโกลาหล … เลือกเจ้า … ”

การแสดงออกของเทพบรรพชนกลายเป็นเคร่งขรึม เขาไม่เคย
คาดหวังว่าสถานการณ์จะพัฒนาไปได้ไกลถึงขนาดนี้

เต้าผู้ยิ่งใหญ่นั้นไร้หัวใจ แต่เต๋าสวรรค์กลับเลือกเจ้านายของมัน
เอง

“การกระทำที่วิปริตของเจ้าทำให้เตาสวรรค์ไม่พอใจและเสา
สวรรค์ต้องการให้ข้าฆ่าเจ้า!” เสียงของอื้อวิ๋นก้องไปทั่วทั้ง
สวรรค์แห่งความโกลาหล

ทันใดนั้นมังกรที่มีขนาดใหญ่กว่าห้าแสนลี้ก็ถูกดูดซึมเข้าหามือ
ของอื้อวิ๋น พลังของพวกมันทั้งหมดกลายเป็นกระบี่สีทองเล่ม
เล็กๆ

เมื่อกระบี่สีทองดูดกลืนพลังของมังกรทั้งหมดมันก็เปลี่ยนเป็น
กระบี่เล่มใหญ่พร้อมกับฟาดฟันเข้าหาเทพบรรพชนอย่างรุนแรง!

เทพบรรพชนส่งเสียงกริ้วโกรธขณะที่แสงสีทองส่องออกมาจาก
ร่างกายของเขา เขาพยายามใช้ร่างกายของตัวเองในการ
ต้านทานการโจมตีของกระบี่มังกร

บูม!

กระบี่ของอื้อวิ๋นฉายแสงศักดิ์สิทธิ์ การโจมตีครั้งนี้ฟาดลงอย่าง
ไร้ความปราณีโดยใช้พละกำลังทั้งหมดของเขา

เทพบรรพชนคำรามอย่างโกรธจัดขณะยกขวานขึ้นป้องกัน!

“แดง!”

ในการปะทะที่ดุเดือดนี้ ด้านหนึ่งคืออื้อวิ๋นที่หลอมรวมกับเต๋าผู้
ยิ่งใหญ่ของสวรรค์ และอีกด้านหนึ่งคือเทพบรรพชนผู้ที่ได้ชื่อว่า
มีร่างกายที่แข็งแกร่งที่สุดในจักรวาล

ขวานของเทพบรรพชนเริ่มมีร่องรอยการแตกร้าว แม้แต่อาวุธ
ศักดิ์สิทธิ์ก็ไม่สามารถต้านทานกระบี่ของอื้อวิ่นได้

และเมื่อความหนาแน่นของรอยแตกเพิ่มขึ้น ก็มีเสียงระเบิดดัง
ราวกับว่ามีบางอย่างในขวานดำถูกฟันออกจากกัน ผนึกแตก
สลายและดวงวิญญาณนับล้านพุ่งออกมาราวกับคลื่นยักษ์

นี่คือภูตปีศาจที่เทพบรรพชนฆ่าและผนึกไว้ในขวานของเขาเป็น
เวลาหลายร้อยล้านปี

เขาได้ใช้พลังอันทรงพลังในการผูกมัดภูตปีศาจเหล่านี้และใช้
พลังของพวกเขาเพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้กับตัวเอง

แต่ในขณะนั้น เมื่อพลังการผนึกแตกสลาย ภูตปีศาจทั้งหมดก็
หนีออกมาและพุ่งไปในทิศทางเดียวนั่นคือที่อยู่ของเทพบรรพ
ชน พวกเขาคำรามด้วยความโกรธแค้นและพยายามระบายความ
คับข้องใจตลอดหลายร้อยล้านปีที่ผ่านมา!

พลังของปีศาจเหล่านี้ไม่ได้มีความแข็งแกร่งระดับธรรมดา ต้อง
เข้าใจว่าสิ่งมีชีวิตที่สามารถทำให้เทพบรรพชนใช้ขวานฆ่าได้จะ
ต้องเป็นระดับราชาแห่งเทพเป็นอย่างน้อย

ต่อให้เทพบรรพชนแข็งแกร่งกว่านี้เขาก็ไม่สามารถต้านทาน
วิญญาณนับล้านของราชาแห่งเทพได้พร้อมกัน

“ฆาตกรจะถูกสังหาร ผู้ทำลายล้างโลกจะต้องทนทุกข์กับความ
พิโรธของเต๋าสวรรค์ เทพบรรพชนความตายของเจ้ามาถึงแล้ว!”

อื้อวิ้นส่งเสียงร้องยาวและกงล้อขนาดมหีมาปรากฏขึ้นที่ด้าน
หลังของเขา

กงล้อหมื่นอสูรครั้งนี้มีความใหญ่โตแทบจะทัดเทียมกับดวงดาว
ขนาดใหญ่ มันมีรัศมีความกว้างมากกว่าล้านลี้ และใบหน้าของ
เทพปีศาจที่อยู่ด้านในก็มีไม่ต่ำกว่าพันล้านตน

การสร้างและการทำลายล้างเป็นจังหวะของจักรวาล

ทันทีที่กงล้อสีดำปรากฏขึ้นมันก็ดึงดูดสายฟ้าจำนวนนับไม่ถ้วน
สายฟ้าแต่ละเส้นแผ่ขยายออกไปหลายล้านลี้ในขณะที่ส่อง
สว่างในรอยแยกของจักรวาล

สายฟ้าแต่ละเส้นมีความกว้างใหญ่หลายพันลี้ แม้แต่เทพบรรพ
ชนก็ดูเหมือนจะเล็กกระจ้อยร่อยไปเลยเมื่ออยู่ต่อหน้าสายตา
พวกนี้!

“นี่คือ … สายฟ้าสวรรค์?”

“ความโกรธแค้นของเต๋าสวรรค์ได้กระตุ้นทัณฑ์สายฟ้าหรือไม่”

ผู้คนต่างประหลาดใจ ทัณฑ์สายฟ้าที่มีขนาดใหญ่และน่ากลัว
แบบนี้มันไม่ใช่ของที่จะปรากฏเฉพาะในสวรรค์แห่งความ
โกลาหลอย่างเดียวแน่นอน

“บูม!”

ทัณฑ์สายฟ้าจากสวรรค์โหมกระหน่ำขณะที่สวรรค์แห่งความ
โกลาหลสั่นสะเทือนเป็นการตอบรับ

เมื่อทุกคนรู้สึกว่ามหันตภัยสวรรค์จะโจมตีอย่างไม่เลือกปฏิบัติ
พวกเขาก็ยิ่งขยับหนีห่างอย่างรวดเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

ฉากที่น่าตกใจอีกอย่างก็เกิดขึ้น ทัณฑ์สายฟ้าสวรรค์ทั้งหมด
รวมตัวกันภายในกงล้อแห่งการสร้างและการทำลายของอื้อวิ๋น!

“ชีวิตอันยาวนานของเจ้ามาถึงจุดจบแล้ว!”

อื้อวิ่นส่งเสียงคำรามในขณะที่ผลักดันกงล้อหมี่นอสูรเข้าหาเทพ
บรรพชนที่กำลังตกตะลึงอย่างถึงที่สุด

“คชา!”

เลือดศักดิ์สิทธิ์สาดกระเซ็นไปทุกทิศทุกทาง ฉากนี้ทำให้ทุกคน
ตกตะลึงในจิตวิญญาณของพวกเขา

ร่างกายของเทพบรรพชนถูกแยกออกจากกันทันที!

แขนสีทองเข้มยาวพันจ้างหนักราวกับภูเขาเร็วขึ้นสู่ท้องฟ้า ร่าง
ของเทพบรรพชนที่ได้ชื่อว่าเป็นวัตถุที่เหนียวแน่นที่สุดใน
จักรวาลถูกฉีกออกจากกันเป็นชิ้นๆ!

แขนขาของเขากระจัดกระจายไปทั่ว แรงกระแทกกระทบพื้นดิน
ทำให้พิภพแตกออกจากกันก่อให้เกิดหินหนืดจำนวนมากพุ่งขึ้น
มาจากพื้นดิน

ราชาแห่งเทพจำนวนมากต่างประหลาดใจเมื่อได้เห็นฉากนี้ การ
โจมตีของอื้อวิ้นทำลายล้างเทพบรรพชนจนถึงวิญญาณ และ
ทันทีที่ปรากฏการณ์นี้เกิดขึ้นรอยแยกของประตูมิติที่ยาวกว่า
แสนจ้างก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ

ภายในรอยแยกนั้นแม้ว่าทุกคนจะมองไม่เห็นอะไรนอกจาก
จักรวาลอันกว้างใหญ่ที่ไม่สิ้นสุด แต่พลังปราณสวรรค์และปฐพี
ที่หนาแน่นในจักรวาลนั้นก็ทำให้ทุกคนตกใจอย่างยิ่ง?

“คุณชายอี้ เส้นทางนี้นำไปสู่ … ” ราชาเทวะเหล็กศักดิ์สิทธิ์อดไม่
ได้ที่จะถาม

“โลกใหม่ … ” อื้อวิ่นหายใจออกเบา ๆ

“อะไร?”

ราชาเทวะเหล็กศักดิ์สิทธิ์ผงะไป ดูเหมือนจะไม่เข้าใจว่าอื้อวิ๋น
หมายถึงอะไร หรืออาจกล่าวได้ว่าเขารู้ว่ามันคืออะไรแต่เขาไม่
สามารถยอมรับเรื่องนี้ได้

“มันเป็นจักรวาลอื่น … หรือข้าควรพูดว่านี่คือจักรวาลคู่ขนานของ
สวรรค์แห่งความโกลาหล สวรรค์แห่งความโกลาหลเป็นเพียง
หนึ่งในจักรวาลสูงสุด นอกจากนี้ยังมีดินแดนอีกมากมายที่เจริญ
รุ่งเรืองและงดงามยิ่งกว่าสวรรค์แห่งความโกลาหล”

“ไม่ทราบว่ามีจักรวาลเช่นนี้มากน้อยแค่ไหน”

ราชาแห่งเทพคนอื่นๆลืมเรื่องการเสียชีวิตของเทพบรรพชนไป
สิ้น พวกเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นที่มองเห็นจักรวาลใหม่

อื้อวิ๋นรู้สึกตื้นต้นไปด้วยอารมณ์ เมื่อหลายพันล้านปีก่อน
บรรพบุรุษเต๋าสวรรค์หลินหมิงมีแนวโน้มที่จะมุ่งหน้าสู่จักรวาล
ใหม่ด้วยวิธีการนี้