Versatile Mage - (จอมเวทอเนกประสงค์) - บทที่ 128: การต่อสู้ระดับกลาง!

เห็นได้ชัดว่าชายที่สวมชุดจีนคนนั้นอยู่ในระดับกลางมาพักใหญ่แล้ว
ความคล่องแคล่วในการร่ายเวทของเขาเหนือกว่าโม่ฟ่านมาก
และที่สำคัญที่สุดคืออีกฝ่ายใช้การควบคุมของตัวเองในการวาดแผนผังดวงดาว…

ขณะที่ทั้งสามคนแยกย้ายกันไป
กำปั้นเพลิงขนาดมหึมาก็พุ่งลงมาจากฟากฟ้าอย่างกึกก้อง
สันเขาเล็กๆ ดูเหมือนจะทนทานต่อพลังของเปลวเพลิงไม่ไหว
มันเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

ความร้อนทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ
ต้นไม้บางส่วนที่อยู่รอบๆ หักโค่นลงอย่างรวดเร็ว
และยอดไม้ก็โค้งงอจนเกือบจะถึงพื้น

เมื่อกำปั้นเพลิงขนาดมหึมาพุ่งเข้ามา
นักเวทฮันเตอร์ก็เริ่มกระจัดกระจายด้วยความกลัว
เหลือเพียงคาวบอยที่ยืนอยู่ตรงนั้น
ไม่มีวี่แววว่าเขาจะหลบหลีกเวทมนตร์
ดวงตาของเขาเผยให้เห็นความดูถูกเล็กน้อยด้วยซ้ำ!

“กำแพงหิน; แนวหิน!” ชายคาวบอยตะโกน
มือทั้งสองข้างของเขาเริ่มดันออกไป

ภายในเปลวเพลิง
คุณจะเห็นกำแพงหินปรากฏขึ้น
มันก่อตัวเป็นแนวป้องกันที่ขรุขระของหินขนาดใหญ่!

กำแพงหินที่ขรุขระดูเหมือนโล่ที่ปกป้องผู้คนภายใน
หนาจนไม่มีอะไรสามารถทะลุเข้าไปได้

กำปั้นเพลิงขนาดมหึมาที่ระเบิดบนยอดเขา
ทิ้งรอยประทับไว้
แต่คลื่นเปลวเพลิงทำได้เพียงไหลออกไปสู่บริเวณโดยรอบ
ตามแนวป้องกันหิน

โม่ฟ่านอ้าปากค้างเมื่อเห็นภาพนี้

โม่ฟ่านรู้ถึงพลังของกำปั้นเพลิง
ส่วนที่แข็งแกร่งที่สุดของกำปั้นเพลิงคือจุดศูนย์กลาง
ซึ่งสามารถเผาอาคารให้กลายเป็นเถ้าถ่านได้
พลังโจมตีเพียงพอที่จะทำลายบ้านทั้งหลัง!
อย่างไรก็ตาม
เมื่อพลังอันน่าทึ่งของกำปั้นเพลิงพุ่งเข้าชนกำแพงหิน
มันกลับถูกสกัดกั้นไว้ได้
ชายคาวบอยที่ยืนต้านกำปั้นเพลิงไม่ได้รับอันตราย
และคนอื่นๆ ที่อยู่ข้างหลังเขาก็เช่นกัน!

“เวทมนตร์หินระดับกลาง
กำแพงหิน
เวทมนตร์ป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุดในระดับกลางในอดีต”
ถังเยว่เหมาะที่จะเป็นอาจารย์มาก
เธออธิบายข้อมูลที่ไม่รู้จักของขอบเขตระดับกลางให้โม่ฟ่านฟังทันที

“น่าประทับใจ!” โม่ฟ่านอุทาน

ในระดับเริ่มต้น
ทุกคนมีเวทมนตร์เพียงบทเดียว
ดังนั้นในการดวลเวทมนตร์
จึงเป็นการผลัดกันโจมตี
ในระดับกลาง
ทุกคนมีเวทมนตร์สี่บท
การดวลระหว่างนักเวทกลายเป็นการต่อสู้ด้วยกลอุบาย
ด้วยกลยุทธ์การโจมตีและการป้องกัน

แม้ว่าทีมเวทฮันเตอร์จะไม่ได้มีชื่อเสียงโด่งดัง
แต่การจัดทีมของพวกเขาก็สมเหตุสมผลอย่างไม่น่าเชื่อ

หลังจากชายคาวบอยใช้กลยุทธ์ป้องกันเสร็จ
ชายที่มีรอยแผลเป็นบนใบหน้าก็ร่ายเวทมนตร์ลมระดับกลางเสร็จสิ้นจากใต้ก้อนหิน

“เส้นทางลม
ทอร์นาโด!”

ในชั่วพริบตา
อ่างเก็บน้ำภายในเทือกเขารู้สึกราวกับว่า

วู้ววววว~

ลมพายุพลันปะทุขึ้น
อากาศที่แห้งและอบอุ่นถูกพัดพาไปอย่างรวดเร็วด้วยลมร้าย
ผู้คนที่ยืนอยู่ริมอ่างเก็บน้ำเล็กๆ รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าอากาศภายในรัศมีหนึ่งร้อยเมตรของพวกเขากำลังไหลเข้าสู่พื้นที่ที่กำหนดอย่างบ้าคลั่ง
กระแสอากาศอัดแน่นเข้าสู่จุดที่แคบที่สุดของอากาศ
ทำให้มันหมุนวนอย่างช้าๆ และก่อตัวขึ้นเป็นทอร์นาโดที่น่าสะพรึงกลัว!

ทอร์นาโดหมุนฝุ่นเข้าไปในตัวเอง
ขณะที่มันก่อตัวเป็นมังกรสีเหลืองขุ่นที่ทอดยาวไปทั่วท้องฟ้า
แม้แต่ต้นไม้ที่อยู่รอบๆ ก็ไม่สามารถทนทานต่อความแรงของลมได้
และเกือบจะถูกดึงเข้าไปในทอร์นาโด!

เมื่อลมบ้าคลั่งพัดเข้าใส่ใบหน้า
มันเริ่มเจ็บเล็กน้อย
โม่ฟ่านไม่สามารถมองเห็นสถานการณ์ที่อ่างเก็บน้ำเล็กๆ ได้อย่างชัดเจนอีกต่อไป
สิ่งที่เขาเห็นคือเส้นทางลม
ทอร์นาโดที่เหมือนสัตว์ประหลาดดุร้าย
พลิกคว่ำสถานที่ทั้งหมด

โม่ฟ่านเคยสัมผัสเวทมนตร์ระดับกลางของธาตุลมมาแล้ว
และการได้เห็นมันอีกครั้งในครั้งนี้ทำให้หัวใจของเขาสั่นสะท้านอีกครั้ง
เมื่อเทียบกับเส้นทางลมระดับเริ่มต้น
เวทมนตร์ลมระดับกลางก็เหมือนไทแรนโนซอรัส
พลังทำลายล้างน่าสะพรึงกลัวอย่างไม่น่าเชื่อ!

หลังจากทอร์นาโดผ่านไป
อ่างเก็บน้ำเล็กๆ ก็เปลี่ยนรูปร่างไป
ต้นไม้ที่โค้งงอก็โค้งงอ
ต้นไม้ที่ล้มก็ล้ม
และมีหินกระจัดกระจายอยู่ทุกหนทุกแห่ง

ใจกลางความโกลาหลคือสี่นักเวทจากตระกูลตงฟาง
ดูเหมือนว่าพวกเขาจะใช้เครื่องมือเวทมนตร์บางอย่างเพื่อป้องกันตัวเอง
เนื่องจากพวกเขาไม่ถูกหมุนขึ้นไปในอากาศ
ถ้าไม่เช่นนั้น
พวกเขาคงไม่เหลือชีวิตรอดแม้แต่ครึ่งเดียวหากตกลงมาจากความสูงขนาดนั้น

แม้ว่าทั้งสี่คนจะป้องกันตัวเองจากเวทมนตร์ได้
แต่รูปลักษณ์ของพวกเขาก็แสดงให้เห็นว่าพวกเขากำลังอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก
ชายที่สวมชุดจีนดูเหมือนจะมีสีหน้าโกรธเคืองเล็กน้อย

ทั้งสองฝ่ายต่างก็ลุกเป็นไฟด้วยความโกรธ
และนักเวทก็ไม่ใช้เวทมนตร์ระดับกลางอย่างระมัดระวังอีกต่อไป
โม่ฟ่านและถังเยว่ถอยห่างออกไปกว่าห้าสิบก้าวเพื่อหลีกเลี่ยงการปะทะ

การต่อสู้ดำเนินต่อไปเป็นเวลาสิบนาที
และเครื่องมือเวทมนตร์ก็ถูกนำออกมาใช้เช่นกัน
ในที่สุด
ชายที่สวมชุดจีนก็ใช้เครื่องมือเวทมนตร์สังหารเพื่อทำลายโล่หินของชายที่มีรอยแผลเป็น
ทีมเวทฮันเตอร์ถอยหนีด้วยความตกใจ

เมื่อการป้องกันของพวกเขาถูกทำลาย
กลุ่มนักเวทฮันเตอร์ที่ต้องใช้ทั้งทีมในการแข่งขัน
ก็ถูกนักเวทระดับกลางทั้งสี่คนเอาชนะได้อย่างราบคาบ

“บัดซบ
พวกมันยังกล้ามาวุ่นวายกับเราอีก
ฉันคิดว่าเราก็สูญเสียไปไม่น้อยเหมือนกัน
เนบิวลาของฉันเกือบหมดแล้ว”
ชายหนุ่มผมตั้งที่หล่อเหลาคนหนึ่งสบถออกมา

“ใช่
ต้องขอบคุณสิ่งที่พี่จุนพูด
ไล่พวกมันไปตรงๆ เลย”

ใบหน้าของชายชุดจีนยังไม่ผ่อนคลาย
นักเวทฮันเตอร์พวกนั้นมักจะต่อสู้กับสัตว์เวทมนตร์
พวกเขามีพลังมากกว่านักเวทระดับกลางที่มักจะอยู่ในเมือง
โชคดีที่เขาพาคนทั้งสามคนนี้มาด้วย
ซึ่งถือว่าเป็นยอดฝีมือในตระกูล
มิฉะนั้นเขาคงตายที่นี่
ผู้คนจากสมาคมฮันเตอร์ไม่ใช่คนที่พวกเขาสามารถยั่วยุได้ง่ายๆ จริงๆ!

สงวนลิขสิทธิ์
หมีแพนและคนของเขาไม่เต็มใจอย่างยิ่ง
แต่พวกเขาก็ไม่มีความสามารถที่จะยืนหยัดเพื่อตัวเองได้

ไม่ใช่ว่าทักษะของพวกเขาไม่เท่าเทียม
แต่เป็นความจริงที่ว่าสมาชิกตระกูลเหล่านี้มีอุปกรณ์เวทมนตร์มากเกินไป
ด้วยความยากลำบาก
พวกเขาจึงสามารถกดดันคู่ต่อสู้ในด้านทักษะได้
แต่สุดท้ายก็พ่ายแพ้ให้กับเครื่องมือเวทมนตร์อย่างง่ายดาย!

ในเวลานี้
ความแตกต่างระหว่างตระกูลผู้มีอิทธิพลกับนักเวทรากหญ้าก็ชัดเจนมาก

“เราจะไป!” หมีแพนกัดฟันขณะแบกเพื่อนร่วมทีมที่หมดสติไป

สิ่งที่พวกเขาสามารถดีใจได้คือไม่มีใครเสียชีวิต
ความจริงแล้ว
ผู้คนจากตระกูลตงฟางสามารถฆ่าพวกเขาได้ในตอนนี้
อย่างไรก็ตาม
พวกเขาเลือกที่จะไม่ทำเช่นนั้นเนื่องจากผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นจากสมาคมศาล

นักเวทที่ต่อสู้แย่งชิงสมบัติในโลกภายนอกเป็นเรื่องปกติ
นักเวทที่บรรลุถึงขอบเขตที่สูงขึ้นส่วนใหญ่มักจะมีมือเปื้อนเลือดของเพื่อนร่วมงาน
นักเวทฮันเตอร์เชื่อว่าชีวิตของตัวเองสำคัญกว่าเมล็ดวิญญาณเพลิง

กลุ่มของพวกเขาถอยหนีอย่างรวดเร็ว
พวกเขาไม่ได้อ้อยอิ่งอยู่บริเวณนี้
เนื่องจากดูเหมือนจะหมดพลังงานโดยสิ้นเชิง

คนทั้งสี่จากตระกูลตงฟางถอนหายใจยาว
ในที่สุดก็ผ่อนคลายหลังจากเห็นนักเวทฮันเตอร์ถอยหนีไป

“บัดซบ
พวกมันยังกล้ามาวุ่นวายกับเราอีก
ฉันคิดว่าเราก็สูญเสียไปไม่น้อยเหมือนกัน
เนบิวลาของฉันเกือบหมดแล้ว”
ชายหนุ่มผมตั้งที่หล่อเหลาคนหนึ่งสบถออกมา

“ใช่
ต้องขอบคุณสิ่งที่พี่จุนพูด
ไล่พวกมันไปตรงๆ เลย”

ใบหน้าของชายชุดจีนยังไม่ผ่อนคลาย
นักเวทฮันเตอร์พวกนั้นมักจะต่อสู้กับสัตว์เวทมนตร์
พวกเขามีพลังมากกว่านักเวทระดับกลางที่มักจะอยู่ในเมือง
โชคดีที่เขาพาคนทั้งสามคนนี้มาด้วย
ซึ่งถือว่าเป็นยอดฝีมือในตระกูล
มิฉะนั้นเขาคงตายที่นี่
ผู้คนจากสมาคมฮันเตอร์ไม่ใช่คนที่พวกเขาสามารถยั่วยุได้ง่ายๆ จริงๆ!